“กลับเข้าบ้านกันลูก อย่ามาเดินตากน้ำค้างแบบนี้เดี๋ยวจะไม่สบาย” ดวงตายืนเรียกมาจากในบ้าน
“กลับไปนอนก่อนดีไหม ยังเช้าอยู่มาก ตาปรือเชียว”
อัญจรีส่ายหน้า “อัญไม่อยากนอนแล้ว อัญจะช่วยยายจุดไฟนึ่งข้าว” ไม่พูดเปล่า เธอยังเดินไปยังเตาอั้งโล่พัง ๆ ที่ตั้งอยู่นอกชายคาบ้านและวางฟืน วางเศษไม้ลงบนเตาอย่างแข็งขัน
ดวงตามองหลานอย่างแปลกใจ “นี่อัญจุดเตาเป็หรือ ระวังไฟไหม้มือนะ”
อัญจรียืนยันหนักแน่น “อัญเห็นแม่กับยายทำบ่อย อัญทำเป็”
เห็นหลานสาวตั้งใจขันอาสา ดวงตาจึงปล่อยให้ลองทำ เพียงเข้ามากำกับอย่างใกล้ชิดตอนอัญจรีขีดไม้ขีดให้มีประกายไฟและใช้เศษไม้เล็ก ๆ จุดเท่านั้นเพราะกลัวไฟจะไหม้มือหลานสาวได้
แต่ก็น่าประหลาดใจที่มือเล็ก ๆ ของเธอนั้นสามารถทำได้อย่างคล่องแคล่ว และในความประหลาดใจก็มีความภูมิใจอย่างที่สุดอยู่ หลานสาวเธอเริ่มโตเป็ผู้ใหญ่และรู้ความแล้วจริง ๆ
ดวงตายิ้มและมองอัญจรีอย่างภูมิใจ
เมื่อสองยายหลานกินมื้อเช้าเรียบร้อย อัญจรีขันอาสาล้างจานเอง ซึ่งดวงตาก็ไม่เอ่ยปากห้ามปรามเพราะนั่งสังเกตมาสี่ห้าวันแล้วพบว่าอัญจรีสามารถล้างได้อย่างสะอาดและไม่ได้ทำให้ถ้วยชามเสียหายแต่อย่างใด
่สายของวัน อัญจรีออกไปนั่งรับลมเย็น ๆ ที่แคร่ใต้ต้นไม้ ส่วนดวงตากำลังโขลกพริกแกงสำหรับทำอาหารปรุงสุกเอาไว้ขาย ซึ่งขั้นตอนการโขลกต้องใช้แรงผู้ใหญ่ ดวงตาจึงให้อัญจรีออกไปนั่งเล่นข้างนอกไม่ต้องอยู่ช่วยงานอีก
อัญจรีเหลียวมองไปรอบบ้านที่ทรุดโทรมหลังนี้ด้วยความคิดถึง ไม่คิดเลยว่าบ้านอิฐบล็อกเก่า ๆ ที่ไม่เคยได้ฉาบปูนหลังนี้จะอยู่ในความคิดคำนึงของเธอจนวันสุดท้ายของชีวิต แม้เธอจะเคยผ่านตึกรามบ้านช่องและห้องหับที่ตกแต่งอย่างสวยงามมานักต่อนัก แต่พวกมันกลับไม่ได้สร้างความประทับใจและติดตรึงในความทรงจำได้เท่ากับเ้าบ้านโทรม ๆ ที่ผนังมีแต่ตะไคร่น้ำหลังนี้เลย
อาจเป็เพราะบ้านหลังนี้ ทำให้เธอได้ใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาใน่ระยะเวลาหนึ่งก่อนที่เธอจะพังมันลงไปกับมือ
อัญจรีใช้ทั้งสองมือลูบเช็ดน้ำตาที่เปียกชื้นออก น่าแปลก ยิ่งเช็ดกลับเหมือนยิ่งเพิ่มขึ้นมาเรื่อย ๆ ไม่มีหมด ั้แ่เธอได้มาอยู่ในขุมนรกแห่งใหม่นี้เมื่อห้าวันก่อน น้ำตาเธอก็คอยแต่จะไหลล้นออกมามากยิ่งกว่าชีวิตก่อนตายรวมกันทั้งชีวิตเสียอีก
เธอไม่เคยเชื่อเื่ชีวิตหลังความตายเลยสักครั้ง ไม่เคยเชื่อว่านรกนั้นมีจริง แม้แต่ละครคุณธรรมที่ดังเป็พลุแตกในชีวิตก่อน เธอก็ได้แต่ดูอย่างเย้ยหยันและก่นด่าในเนื้อเื่ที่หลอกลวงผู้ชม สุดท้ายก็เลือกที่จะปิดโทรทัศน์ทิ้งเพราะทนดูไม่ไหว
แต่แล้ว..เธอก็ไม่คิดเลยว่าเื่พวกนี้จะเกิดขึ้นกับตัวเอง เธอตกนรกหลังจากะโตึกตาย และการตกนรกครั้งนี้เป็การตกนรกแบบที่ย้อนกลับมาในวัยเด็กของตนเองเสียด้วย
วันแรกที่ได้ลืมตามาในร่างของเด็กหญิงวัยห้าขวบอีกครั้ง อัญจรีเอาแต่คิดว่าเป็ภาพลวงตาชั่วคราวที่นรกสร้างขึ้นเพื่อให้เธอดีใจ แล้วจะมอบความเสียใจและผิดหวังอย่างสุดซึ้งให้กับเธอเป็การปิดท้าย เพื่อให้เธอได้ััถึงนรกที่แท้จริงว่าเป็อย่างไร
แต่เมื่อผ่านไปหลายวันเข้า การได้มาพบเจอพ่อแม่และยายอีกครั้ง การได้นั่งล้อมวงกินข้าว การได้นั่งอิงแอบอยู่ในวงแขนของพวกท่าน ทำให้ความสุขที่เคยเหือดหายไปแล้วได้ล้นเอ่อกลับมาไม่หยุด เธอจึงลืมความกลัวในนรกขุมนี้เสียสิ้น และยอมรับอย่างเต็มปากว่าเธอตกหลุมรักนรกขุมนี้เสียแล้ว
เอาเถอะ เป็นรกแล้วอย่างไร จะอยู่ขุมไหน จะสร้างความทรมานอย่างไรให้ก็แล้วแต่ เชิญตามสบาย เธอขอเลือกเสพสุขกับภาพปัจจุบันที่เห็นตรงหน้าก็พอแล้ว การได้เห็นพ่อแม่และยายอีกครั้ง แม้จะเป็เพียงภาพลวงตาชั่วครู่เธอก็ยอม ขอแค่ได้ัั ได้พูดคุย ได้อยู่ในอ้อมกอดของทั้งสามคนอีกครั้ง แค่นี้ก็เป็สุดยอดปรารถนาของเธอแล้ว
2K
