ตอนที่ 2 คฤหาสน์โชติจิระนันท์ 1
พอแพรวาออกมาพ้นจากส่วนตัวบ้านก็เดินออกมาเจอลุงอ่ำคนขับรถของบ้านที่ยืนอยู่ตรงรถเพื่อมารอรับพงษ์เทพไปที่บริษัทพอดี
“ลุงอ่ำเดี๋ยวคุณพ่อก็ออกมาแล้วรอแป๊ปนึงนะคะ” แพรวาพูดกับลุงอ่ำอย่างเป็กันเอง
“อ๋อได้ครับ คุณหนูจะไปมหาลัยแล้วหรอครับ ขับรถปลอดภัยนะครับ” ลุงอ่ำพูดตอบ
“ค่า” แพรวาพูดตอบแล้วก็เดินตรงไปที่โรงจอดรถ
ลุงอ่ำสมัยหนุ่มๆตอนอยู่ที่ต่างจังหวัดแกเคยเป็นักเลงมาก่อนจนวันนึงแกไปมีเื่กับนักการเมืองท้องถิ่นคนนึงเข้า ทำให้แกต้องหนีเข้ามาหางานในกรุงเทพทำวันนึงบังเอิญว่า่ที่แกกำลังเดินหางานอยู่นั้นแกเผอิญไปเห็นเหตุการณ์ที่กลุ่มชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งรุมทำร้ายชายคนนึงที่กำลังร้องขอความช่วยเหลือเข้าแกก็พุ่งตรงเข้าไปช่วยโดยไม่ได้คิดอะไรทันทีลุงอ่ำาเ็หนักจากการปะทะแต่กลุ่มชายฉกรรจ์พวกนั้นก็าเ็หนักไม่แพ้กันทำให้พวกมันถอยร่นหนีไปหลังเหตุการณ์นั้นลุงอ่ำก็ได้รู้ว่าผู้ชายที่เค้าช่วยไว้คือนักธุรกิจหนุ่มที่ชื่อว่า‘พงษ์เทพ โชติจิระนันท์’ ที่ถูกคู่แข่งทางธุรกิจจ้างคนมาทำร้ายหลังจากนั้นพงษ์เทพก็ช่วยค่ารักษาพยาบาลของลุงอ่ำแถมยังให้งานเป็คนขับรถส่วนตัวของเค้าด้วย
“อ๊ะลุงฉิมค่ะ กำลังปลูกต้นอะไรอยู่หรอค่ะสวยจัง” แพรวาที่กำลังเดินไปที่โรงจอดรถแวะคุยกับลุงฉิมคนสวนที่กำลังปลูกต้นไม้อะไรซักอย่าง
“สวัสดีตอนเช้าครับคุณหนูต้นโกสนน่ะครับ” ลุงฉิมเงยหน้าขึ้นไปตอบ
“สวยจังเลยนะค่ะเนี่ย”
“ไม่ใช่แค่สวยนะครับแต่นี่เป็ไม้มงคลด้วยนะ โกสน มันพ้องกับคำว่า กุศล ที่แปลว่าสิ่งที่ดีงามเค้าเชื่อกันว่าถ้าบ้านไหนปลูกจะช่วยให้คนในบ้านมีบุญบารมี ช่วยปกป้องคุ้มครองคนในบ้านให้อยู่เย็นเป็สุขมีความปลอดภัยจากอันตรายทั้งปวงด้วยนะครับ” ลุงฉิมร่ายยาว
“โห ช่วยคุ้มครองพวกเราด้วยเหรอนอกจากสวยแล้วยังมีประโยชน์ด้วย ดีจังเลยนะค่ะ อ๊ะ หนูไปก่อนนะค่ะ ลุงฉิม” แพรวาลาลุงฉิมแล้วเดินตรงไปโรงจอดรถต่อ
“โชคดีครับคุณหนู” ลุงฉิมพูดตามหลัง
ลุงฉิมเป็เพื่อนสนิทกับลุงอ่ำตอนอยู่ที่ต่างจังหวัดด้วยกัน แกคบหาอยู่กับน้องสาวลุงอ่ำหลังจากลุงอ่ำหนีเข้ามาทำงานในกรุงเทพ นักการเมืองท้องถิ่นที่ลุงอ่ำไปมีเื่ด้วยพาลูกน้องบุกเข้าไปทำร้ายครอบครัวลุงอ่ำทำให้ลุงฉิมต้องเข้าไปปกป้องครอบครัวลุงอ่ำจนพลั้งมือฆ่านักการเมืองคนนั้นเข้าจนต้องติดคุกไปในที่สุด สิบห้าปีหลังจากชดใช้โทษพอออกมาจากคุกก็พบว่าน้องสาวลุงอ่ำผู้หญิงที่ตัวเองรักแต่งงานไปกับคนอื่นแล้วตัวเองจึงต้องออกหางานทำเพื่อปากท้องแต่อดีตคนคุกจะไปทำงานที่ไหนใครเค้าก็ไม่รับทำให้ลุงฉิมตัดสินใจขอยืมเงินเพื่อนเก่าเพื่อเข้ามาหาลุงอ่ำที่กรุงเทพ หลังจากพบกันที่กรุงเทพลุงอ่ำก็ช่วยพูดกับพงษ์เทพให้ช่วยจ้างลุงฉิมให้มาทำงานเป็คนสวนโดยที่เค้าจะช่วยรับรองด้วยอีกแรงตอนแรกพงษ์เทพก็ไม่อยากจะจ้างซักเท่าไหร่แต่คิดถึงเื่ที่ลุงอ่ำเคยช่วยชีวิตตัวเองไว้ก็เลยยอมจ้างลุงฉิมในท้ายที่สุดซึ่งพอได้งานทำลุงฉิมก็ก้มกราบเท้าพงษ์เทพเป็การใหญ่พอเวลาผ่านไปลุงฉิมทำงานสวนได้ดีมาก ทำให้พงษ์เทพไว้ใจลุงฉิมมากขึ้น
“คุณหนูจะไปมหาลัยแล้วหรอค่ะแล้วเย็นนี้จะกลับมากินอาหารที่บ้านไหมค่ะเนี่ย” ป้านวลแม่บ้านที่กำลังเดินออกมาจากห้องพักคนใช้ทักแพรวา
“อืม....ไม่แน่ใจค่ะ” แพรวาหยุดยืนคุยกับป้านวล
“ทั้งที่ๆวันนี้ป้าคิดว่าจะทำแกงเผ็ดเป็ดย่างของโปรดของคุณหนูเลยนะคะเนี่ย” ป้านวลพูด
“เอ๊ะจริงหรอค่ะ กลับค่ะกลับ เดี๋ยววันนี้กลับมากิน แกงเผ็ดป้านวลอร่อยที่สุดในโลกค่ะ” แพรวาพูดแล้วเดินเข้าไปกอดป้านวลอย่างเป็กันเอง
“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะคุณหนูเอ๊ะ แล้วนี่จะไปมหาลัยไม่ใช่หรอค่ะเนี่ย” ป้านวลพูดขึ้น
“อ๊ะลืมไปซะสนิทเลย งั้นหนูไปก่อนนะคะ”แพรวาคลายกอดป้านวลเพื่อเดินไปที่โรงจอดรถอีกครั้งแต่หันหน้าไปก็เจอเข้ากับหนุ่มลูกชายของป้านวลเดินสวนมาพอดี
“พี่หนุ่มหวัดดีค่ะ” แพรวาทักทายพอเป็มารยาท
“หวัดดีครับคุณหนู” หนุ่มทักทายตอบพร้อมสายตาที่มองสอดส่ายไปตามร่างกายของแพรวา
“คุณหนูคะขับรถปลอดภัยนะคะ” แพรวาหันมายิ้มให้ป้านวลครั้งนึงแล้วก็เดินไปที่โรงจอดรถทันทีส่วนหนุ่มก็เดินไปหาป้านวล
“เอ้าแม่นี่ของที่สั่งให้ซื้อ ได้แล้ว วันนี้ผมขอซักพันนะแม่” หนุ่มพูดกับป้านวล
“เออๆเอ้า เอาไปแล้วก็กลับไปซะ”ป้านวลยื่นแบงค์สีเทาให้แล้วก็ไล่ลูกชายให้กลับออกไปจากคฤหาสน์
“อี๋น่าขยะแขยงชะมัด ไอ้ผู้ชายคนนั้น แหวะ” แพรวาพูดในขณะที่อยู่ในรถแล้วนึกย้อนไปถึงตอนที่หนุ่มใช้สายตาลวนลามร่างกายตัวเองเมื้อกี๊ใจนึงก็อยากจะด่าออกไปแต่ก็เกรงใจป้านวล
ป้านวลเข้ามาเป็แม่บ้านที่นี่หลังจากที่ตัวเองเลิกกลับสามีแล้วต้องเอาลูกชายไปฝากญาติเลี้ยงไว้ป้านวลมีลูกชายั้แ่อายุเพียงแค่ 19 ปีเท่านั้น พ่อกับแม่ของพงษ์เทพรับป้านวลเข้ามาทำงานที่นี่ตอนอายุ 24 ปีคืออยู่มาั้แ่ตอนที่พงษ์เทพยังเรียนอยู่มหาวิทยาลัย จนกระทั่งแต่งเมียจนกระทั่งพ่อกับแม่ของพงษ์เทพเสีย จนกระทั่งเมียของพงษ์เทพเสียตามไปอีกคน ซึ่งทำให้ป้านวลต้องคอยเลี้ยงดูลูกๆทั้งสามคนของพงษ์เทพอย่างใกล้ชิดซึ่งก็ทำให้ลูกๆทั้งสามคนของพงษ์เทพรักป้านวลราวกับเป็แม่อีกคน
722
