หลังจากที่เอาชนะหยำฉาไปได้แล้วนั้นกาโร่ก็ไปรอที่หลังเวที เพื่อที่จะรอลงสู้ในรอต่อไปทางด้านโฆษกก็ได้ประกาศเื่ต่างๆเพื่อคั่นเวลา ในการจัดเตรียมเวทีสักเล็กน้อย ส่วนเหล่าพ้องเพื่อนของหยำฉานั้นกได้ไปเยี่ยมได้แค่ปูอันเพราะที่เหลืออยากอยู่ดู การแข่งขันต่อไปและ้ามาส้างแค้นหยำฉาที่โดนกาโร่ยำตีน จนต้องนอนห้อง ICU ซึ่งคู่รอบแรกในรอบชิงนั้นจะเป็การพบกันของ คู่แข่งเก่าอย่างโงกุนและเท็นชินฮัง
ไม่นานเวทีก็พร้อมในการต่อสู้ทั้งสองคนได้เดินขึ้นเวทีไปพร้อมกัน พร้อมกับพูดคุยไปด้วยในเื่ความแข็งแกร่งของแต่ละคน การสนธนาได้ยุติลงหลังจากที่โฆษกได้ประกาศเริ่มการประลองได้ ทั้งสองฝ่ายได้พุ่งเข้าหากันจะแลกเปลี่ยนกระบวนท่าใส่กันอย่างรวดเร็ว ทั้งสองฝ่ายสามารถจะปัดป้องการโจมตีของอีกฝ่ายได้ กาโร่มองดูการต่อสู้นั้นก็ห้าวไปด้วยเพราะเค้ารู้อยู่แล้วใครจะเป็ผู้ชนะ ก่อนที่เ้าตัวจะเดินกลับไปที่หลังเวที
“อืมไหนดูดิมีรางวัลอะไรให้รึป่าวน่ะ” กาโร่นั่งเช็คข้อความบนหน้าต่างสเตตัสของตนเอง “โอะมีด้วยแหะนึกว่าจะได้แค่แต้มนะเนี่ย” “ออรางวัลสำหรับที่ผ่านเข้ารอบชิงสิน่ะไหนๆดูหน่อยสิ”
ระบบ:กล่องสุ่มของขวัญระดับเงิน (กล่องสุ่มของรางวัลถ้าคุณดวงแย่คุณได้กัดก้อนเกลือเล่น)
“แม่มไอตรงวงเล็บนี้มันเขียนมาได้กวนส้นจริงๆ แกเป็กล่องสุ่มกาชาเกลือสิน่ะอ่า หวังว่าเราคงจะดวงดีขึ้นน่ะไม่งั้นเกลือแหงมๆ เล่นเกมแนวนี้ที่ไรดองเพชรที่ไรไม่เคยพอแม่มไม่ได้การันตีก็คงแดกเกลือยับๆ” กาโณ่หัวเสียกับเื่อดีตเก่าๆของตนเองพร้อมกับขยี้ทรงผมชี้ฟูของตนเองไปมา ด้วยความหงุดหงิด “เอาล่ะ นะโมธัมโมโอวัลตินช่วยด้วยเพลี้ยง จึ้กเอาให้” กาโร่ร่ายคาถาประหลาดๆก่อนที่จะกดเปิดกล่องสุ่มกาชา
กุกกักๆๆ ฟิ้ง!!!
กล่องสุ่มสั่นไปมาก่อนที่ฝากล่องจะเปิดออกขึ้นแสงสีขาวก่อนที่เ้าตัวคนเปิด พยามจะค่อยๆเปิดตาขึ้นทีละน้อยเพื่อลุ้นของรางวัล
ระบบ: ยินดีด้วยคุณได้รับ วิชาหกรูปแบบในระดับเชี่ยวชาญ
“โอของดีอยู่นะเนี่ยเพราะเราบินไม่ได้ด้วย แถมถ้าเราพัฒนาขึ้นไปด้วยความเก่งของเราเองด้วยละก็วิชาพวกนี้คงจะทรงพลังยิ่งกว่าเดิมขึ้นไปอีก” กาโร่ฉีกยิ้มที่มุมปากก่อนจะยิ้มยิงฟันออกมา พร้อมกับความคิดในหัวของตนเอง เ้าตัวกดรับของรางวัลในทันทีซึ่งใช้เวลาเพียงแค่เสี้ยววิ ตอนนี้กาโณ่ก็เชี่ยวชาญวิชาหกรูปแบบในระดับที่เหนือกว่าเหล่า CP9 เสียอีกแต่ต่อให้เค้าไม่มีวิชานี้แล้วไปโผล่ที่โลกนู้นละก็เค้าก็ไปวัดกับสี่จักพรรดิยังได้
กลับมาที่ทางด้านของการประลองนั้นหลังจากสู้กันมาได้สักพัก โงกุนขอถอนเสื้อที่สวมอยู่ก่อนออกไป ซึ่งเท็นชินฮังนั้นก็ใในความหนักของเสื้อผ้าที่โงกุนสวมอยู่ ทางคูริรินเองนั้นก็รำบากอย่างมากในการขนของ เพื่อนออกไปให้เพราะต้องขนเองคนเดียวทำให้ต้องแบกถึงสองรอบกันเลยที่เดียว โงกุนที่รู้สึกสบายตัวก็ได้เริ่มวอมอัพร่างกาย ก่อนที่ทั้งสองคจะสู้กันอีกครั้งซึ่งความเร็วที่เพิ่มขึ้นของ โงกุนนั้นทำให้เท็นชินฮังใพอสมควร เ้าตัวได้สับมือของใส่อีกฝ่ายที่กำลังก้มต่ำอยู่ตรงหน้าของตนเองแต่อีกฝ่ายกับะโข้ามไปด้านหลังได้อย่างรวดเร็ว
“น่าใจริงๆ แต่ความเร็วที่เพิ่มขึ้นแค่นั้นน่ะเอาชนะข้าคนนี้ไม่ได้หรอกน่ะ” เท็นชินฮังหันกลับยิ้มใส่โงกุน
“จะแน่งั้นหรอ” โงกุนได้ชูบางสิ่งที่อยู่ในมือขึ้นให้อีกฝ่ายดู จนทำให้เท็นชินฮังร้องเฮ้ยด้วยความใแล้วก้มมองดูล่างของตนเองใช่แล้วสิ่งที่อยู่ในมือของโงกุนนั้นก็คือผ้าคาดเอวของอีกฝ่ายนั้นเอง กางเกงของเท็นชินฮังได้ร่วงลงไปกองกับพื้นตามแรงโน้มถ่วงของโลก จนเ้าตัวได้โชว์กางเกงในของตนเองให้ชาวโลกได้เห็น เหล่าผู้ชมก็พากันหัวเราะชอบใจ ส่วนทางด้านรันจิจะหน้าแดงแจ๋ พร้อมกับพยามเอามือปิดตาแต่ก็แง้มนิ้วออกอยู่ดี
“เป็ไปได้อย่างไรกัน” เท็นชินฮังใกับสิ่งที่เกิดขึ้พร้อมกับมือได้รีบดิ่งกางเกงของตนเองขึ้นมา แล้วก็นึกภาพเหตุการณ์ณืที่เกิดขึ้นมาเพื่อที่จะเข้าใจในสถานการณ์ “แบบนี้เองสิน่ะแต่ว่าน่ะโงกุน ข้าน่ะยังมีวิชาที่ร้ายกาจที่ยังไม่แสดงให้เ้าเห็นอยู่น่ะ แม้ว่าสามตานี้จะมองไม่ทันแต่ว่า สิบสองตาล่ะก็มองเห็นได้แน่” เท็นชินฮังกำกำปั้นชู่ขึ้นตรงหน้าของตนเองแล้วก้าวขาออกไป แต่นั้นก็ทำให้เ้าตัวนั้นสะดุดกับ กางเกงของตนเองจนหน้าทิ่มพื้นจนได้เสียงหัวเราะของผู้ชมอีกครั้ง อูรอนหัวเราะออกมาด้วยความตลกแต่โดนรันจิที่คว้าไม้เท้าของผู้เฒ่าเตานั้นมาฟาดใส่
“อย่าหัวเราะน่ะ” รันจิพูดไปฟาดไป จนอูรอนต้องเอามือกันทันที
โงกุนได้ส่งสายคาดเอวคืนให้อีกฝ่ายทำให้ เท็นชินฮังกลับมาสู้ได้อีกครั้งพ้อมกับตั้งท่าต่อสู้ด้วยการชูกำปั้นทั้งสองข้างขึ้นในระดับหัวของตนเอง พร้อมกับเบ่งพลังของตนก่อนจะเกิดประกายสายฟ้าแล่นแปลบๆ ออกมาพร้อมกับก็ได้เกิดร่างซ้อนทับร่าของเท็นชินฮังขึ้นมา แล้วเกิดเหตุการณ์ร่างกายของเท็นชินฮังได้แยกออกมาเป็สี่คน พอเท็นชินฮังแยกร่างออกมาแล้วนั้นก็ได้เข้าต่อสู้กับโงกุนในทันที โงกุนหลบหมัดของอีกฝ่ายได้ก็โดนลูกเตะของอีกฝ่ายเตะจนกลิ้งไปกับพื้นเวที จนเท้าชี้ฟ้าไปข้างนึงเลยทีเดียว แต่ว่าโงกุนก็ได้ลุกขึ้นมาสู้อีกครั้ง จนทำให้เท็นชินฮังได้แยกไปยืนอยู่มุมเวทีทั้งสี่มุม ก่อนที่จะทำการรุมยิงพลังใส่
โงกุนได้ะโหลบขึ้นไปบนฟ้าซึ่งผู้คนนั้นมองไม่ทันทำให้พยามมองหาเ้าตัว เท็นชินฮังก็เช่นกันก่อน ที่ตาที่สามบนหน้าผากของเค้าจะมองเห็น โงกุนที่ซ่อนตัวอยู่ในก้อนเมฆทำให้ร่างแยกทั้งสี่พากันรุมยิงลำแสงจากตาที่สามใส่โงกุนในทันที โงกุนที่แอบอยู่ก็โดนการโจมตีนั้นเข้าให้จนร่วงมาเวที จนเท็นชินฮังเห็นอีกฝ่ายนอนนิ่งก็ได้หันหลังให้เพราะนึกว่าเอาชนะได้แล้ว แต่โงกุได้เอาเท้าเกาเท้าอีกข้างก่อนที่จะโดดขึ้นมาอีกครั้ง แล้วท้าให้เท็นชินฮังทำแบบนั้นอีกครั้งซึ่งคนโดนท้าก็รับคำทันที แต่ว่ารอบนี้โงกุนไดใช้หมัดแสงอาทิตย์ จนทำให้เท็นชินฮังตาพล่าชั่วขณะจนโดนพูดบอกจุดออนของตนเอง จนเ้าตัวกลับมามองเห็นอีกครั้งก็โดน ความเร็วของโงกุนซัดใส่ทั้งสี่ร่างกระเด็นลอยออกไปนอกเวทีทันที
หลังเอาชนะได้แล้วนั้นโงกุนได้ดึงมืออีกฝ่ายขึ้นเวทีเพื่อเดินกลับหลังเวทีด้วยกัน โฆษกก็ได้ได้พูดป่าวประกาศตามหน้าที่อีกครั้ง พร้อมกับเรียกชื่อของมารจูเนียร์ และกาโร่ให้ขึ้นมาบนเวทีซึ่งทั้งสองก็มองหาหน้ากัน แต่กาโณ่ทำท่ากวนเท้าใส่พร้อมกับชู้นิ้วโป้งกลับหัวใส่อีกฝ่าย ก่อนจะเอามาปาดคอตัวเองพร้อมกับแล็บลิ้นออกมาจนอีกฝ่ายถึงกับความฉุนกึกในทันที
จบ....
ไรท์: มาช้าแต่มาน่ะเอาชนะปีศาจี้เีกว่าจะได้วันนี้ แถมต้องสู้กับปีศาจแห่งไฟมอดด้วย ช่างเหนื่อยจริงๆ
![[จบ] ผมเป็นเจ้าของโรงพยาบาลจิตเวชพิศวง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1760592837_46326998.webp)
75K
