พิลาไลยนั่งทำงานของเธออยู่ในห้องทำงาน พิลาไลยเร่งมือในการตรวจสอบและเซ็นอนุมัติเอกสารของสาขาต่างๆ เพื่อที่เธอจะได้ลงไปดูแลแขก VVIP ที่กำลังทยอยมาในร้านอาหารของเธอ
ไม่นานแฟ้มเอกสารของทั้ง 10 สาขา พิลาไลยก็ตรวจเสร็จเรียบร้อย เธอรีบเก็บของและใส่เสื้อคลุมเตรียมตัวเดินลงไปที่ร้านอาหาร
“นิภาจ๊ะ เป็ยังไงบ้าง เรียบร้อยดีมั้ย?” พิลาไลยเอ่ยถามพนักงานต้อนรับของเธอ
“เรียบร้อยดีค่ะคุณพิลาไลย ตอนนี้คุณเลขาเข้าไปดูแลเป็ที่เรียบร้อยค่ะ” นิภาเอ่ยบอกกับเ้านาย
“แล้วลูกค้ามากันครบหรือยัง แบ่งโซนแยกกับลูกค้าด้านนอกแล้วใช่มั้ย” พิลาไลยเอ่ยถามนิภาอีกครั้ง
“ใช่ค่ะ ทางเราแยกโซนให้กับลูกค้าเรียบร้อยค่ะ โซนด้านนอกปกติค่ะ ส่วนของลูกค้า VVIP โซนด้านในค่ะคุณพิลาไลย” นิภาเอ่ยตอบ
พิลาไลยพยักหน้าตอบกลับไปให้พนักงานต้อนรับ ก่อนที่จะเดินไปดูความเรียบร้อยในครัว ก่อนจะไปต่อที่โซนด้านในที่ลูกค้า VVIP อยู่กัน
พิลาไลยเดินเข้าไปในครัว ตรวจความเรียบร้อยทั้งหมดก่อนเอ่ยพูดคุยกับทีมงานของเธอที่อยู่ในครัว “พี่วรรณาค่ะ อาหารเป็ไงบ้างคะ ลูกค้าสั่งมาบ้างหรือยัง”
“สั่งมาแล้วค่ะคุณพิลาไลย ตอนนี้ทยอยทำตามออเดอร์แล้วค่ะ” วรรณาหัวหน้าแม่ครัวเอ่ยบอกกับพิลาไลย
“วัตถุดิบพอใช่มั้ยค่ะ อะไรที่ไม่มีต้องแจ้งลูกค้าก่อนเลยนะคะพี่วรรณา” พิลาไลยบอกกับหัวหน้าแม่ครัว
“ได่ค่ะคุณพิลาไลย เดี๋ยวพี่จะให้พนักงานของเรา ไปแจ้งกับทางลูกค้านะคะถ้าอะไรหมด” วรรณาเอ่ยบอกกับพิลาไลยอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะกลับไปทำอาหารตามออเดอร์ที่ลูกค้าสั่งไว้
“เร่งมือหน่อยนะทุกคน อย่าให้ลูกค้ารอนานเดี๋ยวทางร้านเราจะมีปัญหาได้” วรรณาเอ่ยบอกกับลูกน้องในครัวของเธอทุกคน
เมื่อลูกน้องของเธอได้ยินก็รีบตอบกลับวรรณาทันที และรีบเร่งมือทำอาหารตามที่ลูกค้าได้สั่งมาเพื่อให้ทันเวลาอาหารออก ในครัวที่กำลังวุ่นวายในเื่ของการทำอาหารตามที่ลูกค้าสั่ง แต่ละคนต่างวิ่งหน้าวิ่งหลังเร่งมือให้ไวที่สุด
พิลาไลยออกจากครัวและรีบเดินไปดูลูกค้าในโซนจัดเลี้ยงทันที เมื่อเธอเดินมาถึงเธอเห็นว่าลูกค้าส่วนใหญ่จะเป็ผู้ชายเสียมากกว่า ไม่นานพิลาไลยก็เดินกลับมาที่บาร์น้ำเพื่อสอบถามพวกเครื่องดื่มที่มีในร้าน
“อาร์มเครื่องดื่มมีอะไรพอมั้ย ถ้าไม่พอรีบสั่งให้ร้านเอามาส่งเลยนะ เดี๋ยวไม่ทันลูกค้า” พิลาไลยเอ่ยบอกกับอาร์มหัวหน้าพนักงานบาร์น้ำ
“ครับคุณพิลาไลย ผมตรวจสอบแล้วเครื่องดื่มมีมากพอสำหรับลูกค้าครับ” อาร์มเอ่ยตอบหัวหน้าของเขา
“แล้วแจกแจงงานกับลูกน้องแล้วใช่มั้ย อย่าให้พลาดนะอาร์ม” พิลาไลยเอ่ยถามกับลูกน้อง
“เรียบร้อยครับ แจกแจงงานเรียบร้อยส่วนผมก็อยู่คอยช่วยน้องๆที่บาร์น้ำครับ” อาร์มบอกกับพิลาไลยเ้านายของเขา
เมื่อพิลาไลยได้ยินที่พนักงานของเธอบอก เธอก็สบายใจขึ้นมาในระดับหนึ่ง เพราะพิลาไลยเป็คนเคร่งครัดในการทำงานมาก เ้าระเบียบ ทุกอย่างที่ทำต้องออกมาดีทั้งหมด ห้ามขาดตกบกพร่องแต่อย่างใด
ไม่นานเลขาของพิลาไลยก็เดินมาจากโซนจัดเลี้ยงเดินตรงเข้ามาหาพิลาไลยพร้อมกับสีหน้ายิ้มแย้มก่อนที่จะพูดคุยกันหน้าบาร์น้ำ
“คุณพิลาไลยค่ะ พอดีทางลูกค้าอยากเจอเ้าของร้านค่ะ เอาอย่างไรดีค่ะ” จารวีเลขาของพิลาไลยเอ่ยถาม
“เกิดปัญหาอะไรหรือเปล่า ทำไมลูกค้าถึงอยากเจอฉัน” พิลาไลยเอ่ยถามเลขาของเธอด้วยสีหน้าที่สงสัยว่าทำไมลูกค้าถึงอยากพบเ้าของร้าน
“ไม่มีปัญหาค่ะ เพียงแค่คุณกันตาที่เป็คนโทรจองค่ะอยากเจอคุณพิลาไลย” จารวีอธิบายเหตุการณ์ให้กับเ้านายของเธอได้ฟังอย่างละเอียด
“ได้ๆ งั้นเธอเดินไปบอกลูกค้าก่อนเลยนะ ฉันขอเวลา 5 นาทีเดี๋ยวฉันตามไป” พิลาไลยบอกกับเลขาของเธอ
จารวีเลขาของพิลาไลยได้ยินก็รีบเดินกลับไปที่โซนจัดเลี้ยงที่ลูกค้ากำลังกินและดื่มกันอยู่ เพื่อไปบอกเ้าของงานว่า “คุณกันตาค่ะรอสักครู่นะคะ คุณพิลาไลยกำลังจะมาค่ะ”
“ของคุณนะคะคุณจารวีที่เป็ธุระให้” กันตาเอ่ยบอกกับเลขาของพิลาไลย
จารวีพยักหน้าตอบกลับไปให้กับคุณกันตา หลังจากที่เขาทั้งสองพูดคุยกันเสร็จ จารวีก็เดินออกมาจากโต๊ะอาหารของลูกค้าทันที
3K
![师兄 ศิษย์พี่... ท่านงามเกินไปแล้ว [แต่งจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1618408943_65406544.webp)