เวลาต่อมา...
“คุณลุงขา จริงใจสั่งน้ำดื่มเย็นๆมาให้ มาดื่มให้หายเหนื่อยกันเร็ว”
เสียงหวานร้องบอกชายกลัดมัน...
เมื่อพวกใช้แรงงานได้ยินเช่นนั้น ฝีเท้าด้านๆก็มุ่งตรงเข้ามายังร่างระหงทันที เต้าเนื้อของคุณหนูบวมนูนจนทะลักล้นออกมาเป็ลูก อากาศร้อนระอุยามบ่ายทำให้เม็ดเหงื่อไหลชุ่มไปทั่วทรวงนมสดๆ ริมฝีปากอวบอิ่มฉีกยิ้มให้กับชายรุ่นลุงรุ่นปู่ มิหนำซ้ำยังช่วยหยิบเครื่องดื่มชูกำลังให้ทีละคนอีกด้วย!
“ดื่มได้เต็มที่เลยนะคะ ไม่ต้องเกร็งใจ”
“คุณหนูครับ ถ้าคุณท่านรู้ว่าคุณหนูเลี้ยงเครื่องดื่มแบบนี้ พวกลุงจะซวยเอาได้นะครับ”
“เื่เล็กน้อยแค่นี้เองค่ะ วันนี้อากาศร้อนเป็พิเศษ รับน้ำใจเล็กๆน้อยๆจากหนูไปเถอะนะคะ”
ท่าทางออดอ้อนมันทำให้พวกตัวผู้แข็งเป็ลำ...
ท่ามกลางไซต์ตึกอันกว้างใหญ่ คุณหนูจริงใจถูกห้อมล้อมไปด้วยเหล่าคนงานกลัดมันราวกับฝูงสัตว์ป่า ร่างกายของพวกมันเปียกเหงื่อจนชื้นแฉะ ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเครารุงรัง ผิวดำด้านไหม้เกรียมจากการตากแดดตากลม สายตาของแต่ละคนที่จ้องมองเข้ามามันทำให้ร่างระหงเริ่มรู้สึกประหลาด...
จู่ๆร่องสวาทด้านล่างก็เปียกแฉะจนต้องยืนเบียดเรียวขา...
กลิ่นตัวเหม็นเหงื่อที่โชยมาตามลมทำให้เบือนหน้าหนีไปทั่วทุกทิศ แต่ไม่ว่าจะหันไปทางไหน กลิ่นแรงงานหื่นกระหายก็บินเข้าจมูกของเธออยู่ดี กลิ่นตัวผู้รุนแรงพวกนั้น...มันทำให้ปฏิกิริยาของเพศเมียเรียกร้องออกมาตามสัญชาตญาณ
แต่สำหรับคุณหนูจริงใจผู้สูงศักดิ์...
เธอไม่ยอมให้สัญชาตญาณสัตว์ตัวเมียในร่างทำงานตามใจเด็ดขาด!
“คุณหนูเป็อะไรหรือเปล่าครับ ทำไมหน้าแดงอย่างนั้น”
“อ้อ…ไม่เป็อะไรค่ะ”
“ถ้าร้อนก็ไปพักผ่อนนะครับ ส่วนเื่ตรวจงานค่อยมาตอนแดดอ่อนๆกว่านี้ดีกว่า”
“ไหนๆก็ไหนๆแล้ว จริงใจว่าตรวจงานตอนนี้เลยก็ได้นะคะ”
“จะดีหรอครับ”
“ดีสิคะ”
หญิงสาวยืนยันคำเดิม...
เมื่อเหล่ากรรมกรได้ยินดังนั้น พวกมันก็เดินนำคุณหนูไปยังสถานที่ต่างๆพร้อมกับอธิบายว่าทำงานถึงขั้นตอนไหนแล้ว มือเรียวทำทีเป็จดบันทึกทุกคำพูดลงสมุด เธอเพียงแค่แกล้งพยักหน้าเข้าใจไปอย่างนั้น เพราะตอนนี้มีบางสิ่งบางอย่างกวนใจกำลังชอนไชอยู่ในง่าม!
“ตามมาเลยครับคุณหนู ยังเหลืออีกสามที่”
“ขอบคุณค่ะ อึก”
มือเรียวถูกช่วยพยุงให้ขึ้นไปบนบัดได
เมื่อพวกกรรมกรเห็นว่าเรือนร่างระหงสามารถััได้โดยไม่มีคำด่า สายตาชายหื่นก็จ้องมองกันด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์ ร่างกายของคุณหนูจริงใจค่อยๆถูกชายเถื่อนใกล้ชิดมากยิ่งขึ้น เรียวขา หัวไหล่ หรือแม้กระทั่งบั้นท้าย ถูกมือหนาสากกร้านปัดผ่านราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
คุณหนูอยากจะหันไปด่าพวกคนงานที่กล้ามาแตะเนื้อต้องตัว...
แต่ความรู้สึกบางอย่างที่กำลังวิ่งไปตามร่างกาย มันกลับทำให้เรียวขาสั่นระริกประหลาด!
“จุดสุดท้ายทางแคบหน่อยนะครับ”
“ค่ะ”
“ทางนี้ครับคุณหนู”
“อื้อ แคบ…แคบกว่าที่คิดนะคะ”
“ระวังนะครับ”
ซอกตึกที่พึ่งฉาบปูนเสร็จใหม่ๆถูกร่างอวบอิ่มดันทุรังเข้าไปด้านใน ไอ้ลุงกรรมกรใช้โอกาสนี้โอบเอวคอดกิ๋วของเธอเอาไว้ พร้อมกับดันเป้าบวมนูนเสียดสีไปกับตูดงอนงาม ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความใ วัตถุที่กำลังเสียดสีอยู่ร่องตูดนั้น...มันคงไม่ใช่ขนาดของไอ้พวกชนชั้นแรงงานจริงๆ!
“เป็ยังไงบ้างครับคุณหนู”
“วันนี้ทำงานเรียบร้อยดี จริงใจขอตัวกลับก่อนนะคะ”
“จะกลับแล้วหรอคครับ”
“ค่ะ…เดี๋ยวพรุ่งนี้จริงใจจะมาใหม่นะ”
“พวกผมจะรอคุณหนูนะครับ”
“….ค่ะ”
เรียวขาเดินเบียดแน่นไปตามทาง...
ร่องสวาทเปียกชื้นจนกางเกงในจีสตริงตัวจิ๋วเหนียวเยิ้มเป็ยาง ลมหายใจพ่นออกมาผิดจังหวะ ร่างกายอ่อนไหวไปเสียทุกส่วน ััแข็งขืนที่ทิ่มแทงตูดของเธอมาเมื่อสักครู่ มันทำให้ร่างกายร้อนรุ่มจนเหงื่อไหลไปทั่วแผ่นหลัง
ความคันเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมจนฉุดไม่อยู่...
คุณหนูจริงใจไม่อยากเชื่อความรู้สึกของตัวเอง เธอโกหกความคิดอยู่ในใจว่าสาเหตุที่ร่องง่ามคันคายมากถึงเพียงนี้ สงสัยคงจะเป็การปวดฉี่ที่กลั้นไว้ตั้งนานแล้ว
“กุญแจ…กุญแจรถอยู่ไหน อื้ออ”
เมื่อมาถึงรถหรู กุญแจเ้าปัญหาก็หายไปเสียดื้อๆ หญิงสาวลูบคลำไปตามตัวพร้อมกับควานหาในกระเป๋าแต่ก็ไม่เจอ ปลายเท้าบนรองเท้าส้นสูงกระทืบเบาๆด้วยความหงุดหงิด เธออยากจะปลดปล่อยของเหลวบางอย่างออกมาจากร่าง
อุณหภูมิในร่างกายตอนนี้มันสูงเกินไปจนไม่อาจทนไหว!
“ห…ห้องน้ำพวกกรรมกร…อึก…ไม่เอาหรอก”
แม้จะพูดออกมาอย่างนั้น แต่ร่างระหงก็ไม่มีทางเลือกอื่น เธออับอายเกินไปถ้าจะให้เข้าไปในป่าหลังแคมป์เพื่อปลดทุกข์ แต่ก็รังเกียจสถานที่แห่งนั้นที่พวกกรรมกรก่อสร้างใช้ในการอาบน้ำและปลดทุกข์เช่นเดียวกัน โถสุขภัณฑ์บริเวณนั้นแตกต่างจากที่คฤหาสต์เป็อย่างมาก...
แต่ร่องสวาทที่เล็ดน้ำบางอย่างออกมานั้น...
ก็ต้องทำให้เรียวขายาวมุ่งตรงไปยังห้องน้ำสังกะสีขึ้นสนิมทันที!
73K
![Fate Agent เจตอารักษ์ [END]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1289ffd87c02678da8131b35def30eca.webp)
