ข้ามมิติรักแดนไทยมาโชซ็อน

แสงสีทองเรืองรองสว่างวาบขึ้นฉับพลันราวกับ๱ะเ๤ิ๪แสงขนาดเล็ก ตัวอักษรโบราณบนหน้ากระดาษสาเริ่มขยับเลื่อนและหมุนคว้างเป็๲วงกลมดั่งกงล้อแห่งโชคชะตา รินรดาเบิ่งตากว้างด้วยความตื่นตระหนก พยายามจะชักมือกลับ แต่ปลายนิ้วกลับเหมือนถูกแม่เหล็กมหาศาลตรึงไว้กับสมุดบันทึกเล่มนั้น!

วิ้ง—!

เสียงกระดิ่งโบราณดังก้องกังวานลึกเข้าไปในแก้วหู บรรยากาศภายในห้องทำงานที่เคยเงียบสงบพลันเกิดสายลมเกรี้ยวกราดหมุนเกลียวพัดเอาคัมภีร์และแผนที่ดาวโบราณปลิวว่อนไปทั่วอากาศ ข้าวของรอบกายเริ่มบิดเบี้ยวและแตกสลายกลายเป็๞ม่านแสงสีทอง ร่างของรินรดาลอยเคว้งขึ้นเหนือพื้นไม้ ความรู้สึกหนักอึ้งตรงอกทำให้เธอแทบหายใจไม่ออก

"พ่อคะ! พ่อช่วยรินด้วย!"

เสียงกรีดร้องของเธอจมหายไปในห้วงอากาศที่กำลังปริแตก โลกทั้งใบหมุนคว้างอย่างดุเดือด ภาพบ้านในกรุงเทพฯ ถูกกลืนกินไปในความมืดมิด เหลือเพียงดวงดาวนับพันดวงและแสงนวลของดวงจันทร์เต็มดวงที่ส่องสว่างรุนแรงเกินจริง ความทรงจำหลากสายพุ่งพรวดเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว—ภาพเมืองโบราณ เสียงคมดาบกระทบกัน และดวงตาเรียวคมของชายหนุ่มในฝันที่จ้องมองมา ทันใดนั้น แรงเหวี่ยงมหาศาลก็ฉุดร่างของเธอให้ร่วงหล่นลงสู่หลุมดำไร้ขอบเขตอย่างรวดเร็ว!

โครม!

กายนุ่มปะทะเข้ากับพื้นไม้อย่างจังจนความเจ็บแล่นปราดไปทั่วแผ่นหลัง รินรดาสะดุ้งสุดตัว ละอองฝุ่นและกลิ่นไออุ่นของไม้หอมตลบอบอวลเข้าเตะจมูก สายลมเย็นเยือกที่ไม่คุ้นเคยพัดผ่านผิวเนื้อที่โผล่พ้นเสื้อยืด ความเงียบสงัดรอบตัวทำให้เธอค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นอย่างยากลำบาก ปลายนิ้วสั่นเทาพยายามซับน้ำตาที่ไหลซึมตรงหางตา

ทว่าเมื่อเธอลืมตาขึ้นสู้แสง... ความจริงเบื้องหน้ากลับทำให้เธอต้องหยุดหายใจ

ไม่มีห้องทำงานของพ่อ ไม่มีแสงไฟนีออน และไม่มีบ้านหลังเดิมอีกต่อไป... มีเพียงเรือนไม้โบราณทรงสูงใต้หลังคากระเบื้องดินเผา แสงจันทร์เต็มดวงส่องทอดผ่านหน้าต่างกระดาษฮันจิที่เปิดแย้มไว้ ท่ามกลางกลิ่นกำยานและเสียงใบไผ่สีกันยามค่ำคืน

และตรงปลายชานเรือนห่างออกไปไม่กี่ก้าว—ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อคลุมโบราณเนื้อดีกำลังยืนนิ่ง ชายหนุ่มหมุนตัวกลับมาตามเสียงตกกระทบ ดวงตาคมกริบคู่เรียวยาวสบประสานเข้ากับดวงตาคู่โตของเธอพอดี

แสงจันทร์อาบฉาบใบหน้าคมคายของเขา... ใบหน้าเดียวกับในสมุดบันทึก ใบหน้าเดียวกับชายหนุ่มที่เธอฝันถึงตลอดหลายปีที่ผ่านมา!

"เ๯้า... เป็๞ใครกัน?"

น้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบถูกเอื้อนเอ่ยเป็๞ภาษาเกาหลีโบราณ โดยอนก้าวเข้ามาหาเธอช้าๆ สายตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงและคลางแคลงใจ ขณะที่รินรดาได้แต่นั่งเบิ่งตากว้าง หัวใจเต้นระรัวจนแทบกระดอนออกมานอกอก ในที่สุดเธอก็รู้แล้วว่า... ชายไร้ตัวตนในฝันคนนั้น มีตัวตนอยู่จริงในโลกที่เธอเพิ่งก้าวผ่านเข้ามา!