บนทางสัญจรที่พลุกพล่าน ร่างสูงนั่งจ๋อยอยู่ริมถนนเพราะรถสี่สูบสปอร์ตคู่ใจ อยู่ๆ ก็ฏ สตาร์ทไม่ติด เลยต้องออกมารอรถสองแถวเพื่อเข้ามหาวิทยาลัย
‘เปิดเทอมปีสองวันแรกก็น่าเบื่อเลย’ ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ ยกมือขึ้นค้ำคางตั้งศอกท้าวหัวเข่า ดวงตาเรียวยาวเหม่อมองไปด้านหน้า ไม่สนใจรถสองแถวเพราะคิดว่าถ้ามาโชเฟอร์คงบีบแตรเอง
“นี่ถ้าไม่อยากเจอลูกตาล จ้างให้ก็ไม่ไปหรอกวันแรกน่ะ ฉันคงเอารถไปซ่อมแล้ว โธ่เอ๊ย ไอ้แดงลูกรัก ดันมาพยศวันนี้ เซ็งชะมัด” กรินทร์บ่น อุบครุ่นคิดเื่รถบิ๊กไบค์สีแดงเืนกตัดดำที่จอดทิ้งไว้บ้านแล้วเดินออกจากซอยมา
กรินทร์ บวรรัตน์ หรือ ช้างศึก ชื่อเล่นที่พ่อแม่ตั้งให้แปลจากความหมายของชื่อจริง รุ่นน้องกรี๊ดเขาเพราะหน้าตาหล่อเหลา ทะเล้น ขี้เล่น จนเหมือนคนกะล่อน มักจะเรียกชื่อจริงหรือชื่อเล่นเต็มๆ
เพื่อนสนิทจะเรียกช้าง หรือท่านช้างผู้ยิ่งใหญ่ในบางบริบท เพราะได้ใจเพื่อนที่เขาคอยช่วยเื่เรียน ทั้งยังเป็นักกีฬาบาสเกตบอลของคณะด้วย
ทว่ากลับมีอยู่คนหนึ่งที่เรียกแปลกออกไป สึกหรอ คือชื่อที่เธอคนนั้นเรียก ลูกตาล ญาณินท์ เลิศไตรภพ ผู้หญิงที่กรินทร์ตกหลุมรักั้แ่ปีหนึ่งเทอมสอง แต่ชื่อนั้นถูกเรียกตอนที่เขาแนะนำตัวเองอย่างภาคภูมิใจขณะรับน้อง เธอเป็คนดับมั่นเขาลงในขณะที่สาวๆ กำลังกรี๊ด
วินาทีแรกที่ถูกเรียกแบบนั้น เขาเกลียดขี้หน้าเธอขึ้นมาทันใด เพราะทำให้เสียหน้าต่อธารกำนัล ผู้หญิงมากมายสาปส่งเธอ ว่าน่าเกลียด เห็นว่าเป็รุ่นพี่คิดอยากพูดอะไรก็พูด ไร้มารยาท ผู้หญิงอะไรพูดไม่คิด สวยใสไร้สมอง ยัยบ้าเอ๊ย แม่มดประจำคณะหรือเปล่ายัยคนนี้ นั่นคือสิ่งที่เด็กใหม่ซุบซิบกันแต่ช้างศึกได้ยิน มันเหมือนไฟแห่งความโกรธายิ่งถาโถมโหมกระหน่ำสุมทรวง
เขานั่งนิ่งอยู่ในสนามรวมกับคนอื่นๆ เอียงหน้าตั้งใจฟังที่พวกเธอพูดก่อนจะหันไปสะดุ้งต่อสายตาเธอที่มองมา แต่ดูเหมือนรุ่นพี่จะไม่สะทกสะท้าน ทั้งยังรู้สึกเหมือนมัดกล้ามเนื้อน้อยๆ บนใบหน้าของรุ่นพี่จะแสดงออกว่า เธอกำลังแอบอมยิ้มมองผู้หญิงเ่าั้ต่อว่าเธอ
ทว่าหลังจากได้รู้จักรุ่นพี่ปากร้ายคนนั้น นานวันเข้า กลับพบว่า เธอช่วยแนะนำพวกเขาและรุ่นน้องหญิงเ่าั้หลายต่อหลายครั้งในเื่การเรียน จากเกลียดจึงกลายเป็ยอมรับและชื่นชม แต่สำหรับกรินทร์มันมากกว่านั้น
เขาแอบเห็นการกระทำดีๆ ของเธออยู่หลายครั้ง จนเริ่มรู้สึกหวั่นไหวความโกรธที่ถูกทำเสียหน้ามันหายไป กลายเป็ความชอบเข้ามาแทน จากเล็กน้อยค่อยๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เลยยอมให้รุ่นพี่เรียก สึกหรอ ตลอดมา ทว่าความในใจยังไม่ได้เผยออกไป เพราะใจยังไม่กล้าพอ
“ปีนี้แหละฉันจะต้อง เฮ้ย!!” เพ้อยังไม่ทันจบช้างศึกก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่ออยู่ๆ เสียงแตรรถยนต์ก็ดังอยู่ใกล้หูจนต้องรีบยกมือปิด
“โห ลุง หูแทบแตก” เขาะโ
“จะไปเปล่า” โชเฟอร์เอี้ยวตัวออกมาะโถามหลังลดกระจก
“ไปครับไป” ร่างสูงโปร่งลุกขึ้นเดินปัดฝุ่นออกจากกางเกงไปขึ้นด้านหลัง ช่างโชคดีที่มันยังไม่แน่นนักและมีที่นั่งว่างอยู่หนึ่งที่พอดี
ชายหนุ่มหย่อนตัวลงหลังดึงกระเป๋ามาด้านหน้าและตั้งไว้ที่ตัก กอดมันนั่งเจ่าอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งรถหยุดเพื่อจอดรับคนอีกครั้งหลังขับอย่างกับคลานมาได้ราวห้านาที เมื่อใครคนนั้นเดินมาหางตาก็เห็นเพียงรองเท้ายี่ห้อดังสีดำขีดแดง กางเกงยีนสีซีดและชายเสื้อช็อปสีแดงเข้มหรือที่ใครหลายคนเรียกว่าแดงดินเผาแต่ไม่ได้หันมองโดยตรง
ใครคนนั้นเดินมาหยุดที่หน้าเขา ปลายเท้าเกือบชิด กลิ่นน้ำหอมคุ้นเคยลอยเข้าจมูกจนต้องแหงนมองพลางนึกว่า ใครกัน!!? ใส่แว่นสีชายืนจ้องหน้าตนขณะที่รถกำลังเคลื่อนตัวออก
6K
