chapter 1
“คิงแห่งรีซอตโต”
โลกแห่งความตายมืดมิดเช่นนี้หรือ ั์ตาของ ชายหนุ่มเห็นเพียงความมืดมิดของรัตติกาล กลิ่นสนิมลอยคละคลุ้งอยู่ภายในอากาศ ประสาทััอันเฉียบคมััได้ถึงสิ่งมีชีวิตที่อยู่รอบข้าง เหงื่อเม็ดเล็กไหลลงมาตามกรอบหน้า บรรยากาศอบอ้าวเป็ที่สุด ดีแลนนิ่งไปพักหนึ่งเขาปวดแปลบที่ขมับด้านขวารวมถึงศีรษะด้านหลังของเหลวเหนียวหนืดเปียกชื้นตัดกับผมสีน้ำตาลอ่อนอย่างชัดเจน
เขาตายแล้วดีแลนรู้เขารู้ดี แต่ที่เป็อยู่ขณะนี้เด็กหนุ่มััได้ถึงการมีชีวิต ความรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งสรรพางค์กายที่สำคัญเขายังหายใจอยู่
ยุ่งยากเสียจริง เด็กหนุ่มถอนหายใจ ร่างที่ทั้งบอบบางปวกเปียกร่างนี้ เ้าของชีวิตนี้หรือแม้กระทั่งสถานะที่ได้รับโดยไม่ทันตั้งตัว ทำเอาศีรษะของชายหนุ่มปวดแปลบเสีย ยิ่งกว่าเดิม ดีแลน คือชื่อของเด็กคนนี้ ใช่ชื่อเหมือนกับเขา ไม่มีผิด ร่างนี้เป็เพียงเด็กอายุสิบแปดอายุเท่าเขาเสียด้วยซ้ำ ทำงานเป็เด็กเสิร์ฟในบาร์แห่งหนึ่งใจกลางกรุง เด็กหนุ่มอาศัยอยู่กับยายในสลัมแห่งหนึ่ง เมื่อญาติ คนสุดท้ายเสียชีวิตด้วยสาเหตุมาจากพวกขี้ยาในสลัม ดวงตาใสซื่อที่เห็นบุคคลอันเป็ที่รักที่สุดนอนจมกองเือยู่ภายในบ้านสังกะสีเก่า ๆ นี่คงเป็เหตุผลที่ทำให้เด็กคนนี้หวาดกลัวเืขั้นรุนแรงและขี้ขลาดขนาดนี้ เด็กคนนี้โดนเพื่อนร่วมงานมอมยาจนเผลอไปมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับชายคนหนึ่ง ดีแลนกุมขมับ
ร่างกายที่ผิดปกติแสดงอาการหลังจากสองเดือนถัดมา เด็กหนุ่มอาเจียนอย่างหนักทั้งยังเป็ลมในที่ทำงาน หลังจากตรวจสุขภาพพร้อมนอนดูอาการที่โรงพยาบาลหนึ่งคืนเต็มกลับพบว่ามีอีกชีวิตที่ก่อเกิดขึ้นมาและเติบโตอยู่ภายในท้อง
ชายคนนั้นกลับมา ร่างสูงยืนตระหง่านอยู่หน้าสถานที่พักซอมซ่อ เด็กคนนี้ถูกพันธนาการเอาไว้เสียแล้ว ชีวิตพลิกจากหลังเท้าเป็หน้ามือ เป็คุณนายอีกคนของตระกูลใหญ่อย่างไม่ทันตั้งตัวได้ดื่มด่ำกับชีวิตราวกับฝันก็ไม่ปาน
แต่น่าเสียดาย..
สิ่งที่เด็กคนนี้หวาดกลัวที่สุดคือวงการมืดอันธพาล การเข่นฆ่า หลังจากเห็นสามีข้ามคืนของตัวเองฆ่าคนตาย เด็กน้อยก็แพนิคขั้นสุด ผลสุดท้ายก็คิดหาทางหนีหัวซุกหัวซุนออกจากวิมานที่ใครต่อใครใฝ่หา หลุดออกมาได้แล้วอย่างไร กลับถูกจับกุมตัวแล้วถูกทารุณกรรมจากคู่อริของสามีข้ามคืน เด็กคนนี้คงทนไม่ไหวจนจากไปเสียก่อน
สองมือที่ถูกมัดไพล่หลังชาจนแทบกระดิกไม่ได้ ตากลมกวาดมองไปทั่วห้อง ั์ตาของเขาเริ่มชินกับความมืดมิดแห่งนี้ ในขณะที่นิ้วเรียวกำลังคลายปมเชือก เสียงฝีเท้าคู่หนึ่งตรงเข้ามายืนอยู่หน้าประตูเหล็กสี่เหลี่ยม แสงสว่าง เล็ดลอดเข้ามาผ่านทางช่องประตู ดวงตากลมโตหรี่ลง เสียงโซ่ขนาดใหญ่ตกลงสู่พื้นพร้อมร่างที่ปรากฏตัวอย่างเลือนราง
“แกนี่มีประโยชน์อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด” ร่างที่มาใหม่เป็ชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำค่อนไปทางผอมเล็กน้อย ปืนพกเหน็บอยู่ข้างเอว ภายในกระเป๋าเสื้อมีมีดพกขนาดเล็ก หลังจากสำรวจได้สักพัก มือหยาบกร้านเชยคางของเขาขึ้น ใบหน้าหื่นกระหายเหมือนพวกโรคจิตไม่มีผิด ั์ตาสีน้ำตาลอ่อนของดีแลนเข้มขึ้น ใบหน้าน่ารังเกียจเช่นนี้เหมือนกับ เดนนรกพวกนั้นไม่มีผิด
เขาถูกพาตัวออกจากห้องสี่เหลี่ยมเหม็นอับ แขนถูกกระชากอย่างแรงขาเรียวยาวก้าวเดินตามไปพร้อมกับสังเกตบริเวณโดยรอบ ตึกร้างที่แสนจะคุ้นตาชายหนุ่มแสยะยิ้ม
ตึกร้างขนาดใหญ่ท้ายเมืองวอชิงตัน เหตุการณ์ใหญ่ะเืขวัญเกิดขึ้นถึงสองครั้งทำให้ตึกแห่งนี้ถูกทิ้งร้าง โดยสมบูรณ์ การตายสองศพของแม่ลูกคู่หนึ่งกลายเป็ข่าวดังอยู่พักใหญ่
หลังจากประคองชื่อเสียงกลับมาได้ไม่นานกลับมีพนักงานบริษัทะโตึกฆ่าตัวตายลงมาจากชั้นสามทางบันไดเลื่อนขณะที่ผู้คนกำลังขวักไขว่ซื้อของกันให้ควัก
เื่ผีสางิญญาเฮี้ยนถูกเล่าขานกันปากต่อปาก สภาพศพเละเทะเืที่สาดกระเซ็นยังคงเป็ภาพติดตาผู้ที่พบเห็น หลังจากนั้นไม่นานห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ก็ปิดตัวลง ห้างสรรพสินค้าอีกแห่งที่ตีคู่กันมานานกลับเจริญขึ้นจนผู้บริหารขึ้นแท่นมหาเศรษฐีติดอันดับโลก
เพียงเพื่อผลประโยชน์ก็ทำให้มนุษย์กลายเป็ซาตานขึ้นมาได้ง่าย ๆ เพื่อกำจัดคู่แข่งจะวิธีไหนก็ไม่เกี่ยงทั้งนั้น
ในตอนที่ดีแลนเป็สุนัขรับใช้เขาได้รับมอบหมายภารกิจสังหารผู้มีอิทธิพลคนหนึ่งในตึกแห่งนี้ เส้นทางทั้งหมดถูกเขาจนจำได้ขึ้นใจ ทางหนีชั้นดาดฟ้าใต้ฝ้าเพดานผุ ๆ บันไดลับที่ชั้นสาม หรือแม้กระทั่งสวิตช์ลับเปิดลิฟต์เก่า ๆ แห่งนี้ดีแลนล้วนคุ้นเคยกับมันทั้งนั้น อย่างน้อย์ก็ยังไม่ได้ทอดทิ้งเขาคนนี้
ร่างทั้งร่างถูกกดให้นั่งลงดีแลนทำตามสิ่งที่มัน้าอย่างไม่คิดขัดขืนมือที่ถูกมัดไพล่หลังเลื่อนเข้าไปอยู่ใต้ชายเสื้อโดยที่ไม่มีใครสังเกต ดวงตากลมคู่นี้กวาดมองไปรอบข้าง
3..4...5...9 พวกมันมีทั้งหมดเก้าคน บางคนก็อาวุธครบมือบ้างก็พกเพียงปืนกับมีดพกเท่านั้น พวกมันยืนอยู่ทุกจุดกระจัดกระจายกันเฝ้าหน้าประตูเหล็กแต่ละบาน พวกมันคงยังไม่คุ้นชินกับสถานที่ถึงได้เหลือช่องทางหนีไว้หลายจุด ดีแลนมองไปที่หน้าต่างมุมตึกซ้ายมือที่กระจกแตกออก เศษกระจกหล่นกระจัดกระจาย
มีบางส่วนติดอยู่ที่ขอบหน้าต่างแลดูน่าหวาดเสียว เสียเหลือเกิน หากทรงตัวกะระยะได้ไม่ดีพอคงได้เื เป็ของแถม
ใบหน้ากร้านแดดของพวกมันแม้จะนิ่งเฉยแต่แววตา ที่สั่นระริกสะท้อนให้เห็นว่าพวกมันกลัวศัตรูที่จะมาถึงมาก แค่ไหน
กำลังเล่นกับไฟ ไร้สมองเกินไปหรือเปล่า ดีแลนอยากจะถามพวกมันสักนิดในประสาเพื่อนร่วมอุดมการณ์เดียวกัน
อุดมการณ์ในชาติที่แล้ว
ไม่รักชีวิตแล้วหรืออย่างไรถึงได้เลือกที่จะเป็ศัตรูกับ ‘คิงแห่งรีซอตโต’ K1 คือชื่อองค์กรของเขาในชาติก่อนเป็องค์กรใหญ่ของทวีปยุโรป กล่าวถึงอันดับต้น ๆ ของบริษัท จ้างวานฆ่า K1 ย่อมเป็ตัวเลือกหลักที่ผู้คนในวงการนี้รู้จักดี ใครที่มีเงินถึงก็สามารถจ้างวานนักฆ่าฝีมือดีสักคนกำจัดศัตรู ให้พ้นทางได้แล้ว ขนาดองค์กรั์ใหญ่อย่าง K1 ยังปฏิเสธการสังหารคิงแห่งรีซอตโต แล้วพวกมันเป็ใครถึงกล้ามาเหยียบหางพยัคฆ์ถึงที่
ดีแลนััได้ถึงโศกอนาถตกรรมครั้งใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้นอีกไม่กี่นาทีหลังจากนี้
เสียงฝีเท้าแ่เบาที่ย่างกรายเข้ามา ถึงกระนั้นกลับฟังดูชัดเจนในสถานที่อันเงียบสงบ พวกมันเริ่มส่งสัญญาณกระจายตัวไปยังประตูสามคน คือคนที่มีอาวุธครบมือ ปืนหนึ่งกระบอกจ่ออยู่ที่ขมับขวาของดีแลนทันทีที่ประตูถูกเปิดออก
10K
