ณ เวลานี้ชายหญิงคู่หนึ่งกำลังเดินชมเมืองและกำลังซื้อของจิปาถะกันอยู่ ชายคนหนึ่งก็หยิบของชิ้นหนึ่งมาและหยิบให้พ่อค้าและชายคนนั้นก็จ่ายเงินให้พ่อค้าคนนั้นแล้วชายคนนี้ก็เอาของที่ซื้อให้หญิงสาวคนหนึ่ง
"นี่ครับ คุณคาริเอล"
คาริเอลที่เห็นว่าเรย์อิจิยื่นเอาสร้อยให้เธอเธอก็ถามออกไปว่า
"คะ คุณเรย์อิจิ หะ ให้ฉันเหรอค่ะ!?"
"ครับ ก็คุณคาริเอลอุสาสละเวลางานมาอยู่กับผมอย่างงี้แถมแนะนำเมืองให้ผมอีกเลยซื้อเป็ของตอบแทนของวันนี้ให้น่ะครับ ไม่ชอบเหรอครับ?"
คาริเอลรีบพูดแย้งขึ้นมาว่า
"มะ ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ ฉันชอบมาเลยค่ะ ฉันจะเก็บรักษาไว้อย่างดีเลยค่ะ!!"
"ครับ งั้นเราไปหาที่นั่งกินอาหารกลางวันกันดีกว่าไหมครับ?"
เรย์อิจิเสนอว่าให้ไปหาที่นั่งกินข้าวกัน คาริเอลเลยรีบพูดขึ้นมาว่า
"ถ้างั้น ตามฉันมาทางนี้เลยค่ะ"
คาริเอลพาเรย์อิจิออกมาจากร้านค้าแล้วก็เดินไปเรื่อยๆก็เห็นมีต้นไม้และมีม้านั่งอยู่เธอเลยเดินพร้อมกับจับมือเรย์อิจิไปที่ตรงนั้น
"ถ้าเป็ที่นี้สามารถ ทานอาหารได้อย่างสบายใจเลยค่ะ แถมบรรยากาศก็ดีด้วยค่ะ"
เรย์อิจิก็เห็นด้วยกับคาริเอลที่ว่าที่ตรงนี้บรรยากาศดีมากคนก็ไม่ค่อยเดินผ่านกัน
"งั้นเราก็มาทานอาหารกันเลยดีไหมครับ"
"ค่ะ"
เรย์อิจิก็พูดก่อนกินว่า 'ทานแล้วนะครับ' ตามปกติ แต่คาริเอลสงสัยกับท่าทางนั้นทำให้เธอเผลอปากพูดออกมาว่า
"คุณเรย์อิจิทำอะไรอยู่เหรอค่ะ?"
เรย์อิจิที่ได้ยินอย่างนั้นก็นึกออกแล้วว่าคาริเอลคงไม่เคยทำอะไรแบบนี้สินะเลยแปลกตาสำหรับเธอ
"เอ่อ...มันเป็ธรรมเนียมที่บ้านเกิดผมน่ะครับ"
"งั้นเหรอค่ะ"
"ใช่ครับ"
หลังจากที่เรย์อิจิและคาริเอลทานอาหารมาได้สักพักคาริเอลก็เริ่มเข้ามาใกล้เรย์อิจิแล้วก็เอาไม้จิ้มเนื้อให้เรย์อิจิกิน เรย์อิจิที่เห็นแบบนั้นเลยส่งเสียงทักว่า
"คะ คุณคาริเอลจะทำอะไรน่ะครับ?"
"ฉันจะป้อนคุณเรย์อิจิยังไงล่ะค่ะ เนื้ออันนี้อร่อยน่าดูเลยนะค่ะ"
คาริเอลทำเป็้หมือนเื่ปกติแต่ข้างในใจเธอตอนนี้กำลังตื่นเต้นอย่างมากเพราะเธอพึ่งเคยทำแบบนี้เป็ครั้งแรกกับผู้ชาย
เรย์อิจิรู้สึกอายแต่พอเห็นว่าคาริเอลเริ่มจะมีน้ำตาออกมาเขาก็รีบเอาปากเข้าไปดึงออกมา
(น่าอายจังเลยวุ้ยยย แต่ก็ไม่อยากทำให้คุณคาริเอลร้องด้วยสิ แถมคุณคาริเอลยังอุสาลาหยุดเพื่อมาแนะนำเมืองให้เราอีก)
เรย์อิจิที่ได้กินเนื้อเข้าไปก็เขี้ยว งับ งับ
"อร่อยจริงๆด้วยครับ คุณคาริเอลนี่รอบรู้จังเลยนะครับ ผมล่ะชอบคนที่รอบรู้แบบนี้จริงๆ"
"ชะ ชอบอะไรกันค่ะ แต่ถ้าเป็คุณเรย์อิจิล่ะก็..."
คาริเอลพูดไม่จบเพราะอาย
"อะไรนะครับ"
ไม่รู้ว่าเธอพูดอะไรเลยถามออกไป
"เปล่าค่ะ แค่คิดว่า โชคดีจริงๆเลยน่ะค่ะ ที่ได้พบกับคุณเรย์อิจิ"
"งะ งั้นเหรอครับ ฮะ ฮะ รู้สึกอายจังเลยนะครับที่โดนผู้หญิงพูดแบบนี้ใส่"
เรย์อิจิรีบเปลี่ยนเื่คุยเพราะตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกร้อนๆหนาวๆยังไงแล้วก็ไม่รู้ทั้งๆตอนนี้เป็บรรยากาศกำลังดีอยู่เลยแท้ๆ
"งั้นเหรอจ้ะ เขินมากเลยสินะจ้ะ?"
เรย์อิจิรู้สึกคุ้นเคยกับเสียงนี้เป็อย่างดีเขาก็เลยหันหน้าไปมองก็พบกับฮารุนะและก็พวกสาวๆ ที่ตอนนี้กำลังทำหน้าตาหลากหลายอารมณ์กันอยู่ แต่มีเพียงแค่3คนเท่านั้นที่เรย์อิจิรู้สึกหนาวสั่น
"มันน่าอายขนาดนั้นเลยเหรอ!?"
รุ่นพี่พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มแต่ดวงตานี้ไม่ยิ้มเลยสักนิด
"เรย์อิจิคุง เธอกำลังทำอะไรอยู่เหรอจ้ะ?"
ตามด้วยอาจารย์ยูนะที่ถามออกมาด้วยความสงสัยแต่หน้าของอาจารย์ยูนะไม่ได้บอกแบบนั้นเลยชัดๆ
แต่คนที่ออกมาพูดแทนเรย์อิจิคือคาริเอล
"ฉันกับคุณเรย์อิจิกำลังเดทกันอยู่น่ะค่ะ พวกเรานัดกันไว้ั้แ่เมื่อวานแล้วค่ะ"
(พูดอะไรออกมาน่ะครับ คุณคาริเอลอย่ามาทิ้งะเิกันอย่างนี้สิครับ ดูหน้าพวกเธอสิครับ น่ากลัวจังเลยวุ้ย!!)
"งั้นเหรอค่ะ ที่แท้กำลังเดทกันอยู่สินะค่ะ!?"
"เอ่อ...คือว่า..."
"เรย์อิจิคุงอยู่เงียบๆไปก่อนนะจ้ะ ฉันกำลังคุยกับคุณคาริเอลที่เป็นังแมวขโมยอยู่จ้ะ"
เรย์อิจิกำลังจะพูดอะไรบ้างอย่างก็โดนฮารุนะสั่งให้เงียบ
"แมวขโมยอะไรกันค่ะ คุณฮารุนะ ฉันจำไม่เห็นได้เลยนะค่ะว่าคุณเรย์อิจิมีแฟนแล้วน่ะ"
คาริเอลก็ตอบกลับฮารุนะไปพวกเธอจองตากันแล้วก็มีประกายไฟออกมาจากดวงตาด้วยแถมพวกเธอก็ยิ้มใส่กันด้วยเรย์อิจิที่เห็นสถานการณ์แบบนี้ก็คิดหาคำพูดอยู่เพื่อจะได้แก้ไขสถานการณ์เช่นนี้ได้
"ก็จริงนะค่ะ ว่าฉันไม่ได้เป็แฟนของเรย์อิจิคุง แต่ว่าเมื่อคืนฉันนอนกับเขาทั้งคืนเลยนะค่ะ"
คาริเอลที่ได้ยินแบบนั้นก็ทำของกินตกแล้วก็รีบพูดถามหาความจริงจากเรย์อิจิ
"จะ จริงเหรอค่ะคุณเรย์อิจิ!?"
เรย์อิจิที่มองคาริเอลที่เริ่มมีน้ำตาก็รีบพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
"ไม่ใช่นะครับ เมื่อคืนผมจำได้ว่า หลังจากที่พวกเรากินอาหารเสร็จกันหมดแล้วก็แยกย้ายกันไปนอนเลยครับ"
คาริเอลที่ได้ยินความจริงก็โล่งอกที่ไม่มีเื่อย่างที่เธอคิด
"""เอ๊ะ!!!"""
พวกสาวๆใกับสิ่งที่ฮารุนะพูดออกมา
"นี่ฮารุนะ ธะ เธอทำไมถึงกล้าอะไรอย่างงี้เนี่ย!"
"ฮารุนะขี้โกง"
"ฮารุนะเธอวางแผนเอาไว้แล้วสินะ"
ฮารุนะที่ได้ยินเพื่อนสาวพูดถึงก็รีบพูดขึ้นมาว่า
"ฉะ ฉันกลัวนี่นาที่ต้องนอนคนเดียวเลยเข้าไปนอนในห้องเรย์อิจิคุงก็เท่านั้นเอง"
เรย์อิจิที่เริ่มทนต่อการโดนคนมองไม่ไหวก็เลยรีบพูดขัดขึ้นมา
"ทุกคนครับ ช่วยใจเย็นๆกันหน่อยนะครับ ก่อนอื่นเลยเราไปคุยกันที่บ้านดีกว่ามั้ยครับ ตอนนี้มีคนมองมาทางนี้เต็มเลยนะครับ?"
พวกสาวๆที่รู้ว่าตนเองทำเื่น่าอายลงไปก็พยักหน้าเห็นด้วยกับเรย์อิจิ
เหตุการณ์ก่อนหน้านี้ก่อนที่ฮารุนะจะมาพบกับเรย์อิจิ
ณ กิลด์นักผจญภัยได้มีหญิงสาวสิบสี่คนกำลังเดินทางไปที่เคาน์เตอร์แล้วลองถามพนักงานหญิงดูว่าเห็นเรย์อิจิมาที่นี้มั้ย พนักงานสาวก็บอกไปว่าเรย์อิจิไม่ได้มาที่นี้เลย พวกสาวๆเลยถามไปว่า 'แล้วคุณคาริเอลวันนี้เป็อะไรไม่มาทำงานเหรอค่ะ' พนักงานสาวก็ตอบว่า 'วันนี้คาริเอลเธอขอลาหยุดน่ะค่ะ' แล้วพวกฮารุนะก็พบกับคำตอบในที่สุดว่าทำไมเรย์อิจิถึงหายไปไหนแต่เช้าและไม่บอกอะไรเธอเลยสักคำแต่แล้วจู่ๆก็มีกลุ่มนักผจญภัยกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาหาพวกเธอแล้วพูดว่า
"ว่าไวสาวๆ มาเที่ยวกับพวกฉันมั้ย?"
พวกฮารุนะที่เห็นอย่างนั้นก็ทำหน้าตานิ่งเฉยไม่ได้สนใจอะไร แต่กลุ่มนักผจญภัยพวกนี้ดันจะเอามือไปจับฮารุนะ สุดท้ายอยู่ดีๆพวกนั้นก็ลงไปนอนคว่ำลงกับพื้น แล้วฮารุนะก็พูดออกมาว่า
"อย่าเอามือสกปรกๆของคุณมาจับฉันสิค่ะ"
ทุกคนในกิลด์เกิดความเงียบขึ้นมาพร้อมกับรู้สึกกลัวฮารุนะที่ทำหน้าตาอย่างนั้นได้ทั้งๆที่เป็สาวสวยแท้ๆแต่กลับมีด้านแบบนี้ด้วย ฮารุนะไม่สนใจพวกนี้แล้วรีบบอกพวกสาวๆว่า
"พวกเรารีบออกไปตามหาเรย์อิจิคุงกันดีกว่า ก่อนที่จะโดนยัยแมวขโมยนั้นเอาไปกินซะก่อน"
พวกสาวๆก็พยักหน้าแล้วรีบออกจากกิลด์กันไปทิ้งไว้แค่บรรยากาศมาคุที่ไม่มีคนกล้าพูดอะไรออกมาเลยเนื่องจากไม่คิดไม่ฝันว่ากลุ่มนักผจญภัยแรงค์ระดับกลางจะโดนเด็กใหม่จับคว่ำลงพื้นอย่างง่ายดายได้ทำให้พวกนั้นไม่กล้าพูดอะไรออกมาได้แต่ยืนนิ่งดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นพร้อมกับคิดว่า ผู้ชายคนนั้นที่ทำให้เธอโกรธคงจะจบไม่สวยแน่ๆเลย พวกเขาก็กลืนน้ำลายลงคอพร้อมกับจับตัวเองกอด
648
