เ้าของฟาร์ม หลี่เสี่ยวหง อายุ 17 ปี
level 4 15/1000
มีที่ดิน 22 หมู่
คลังเก็บของ /ระบบจัดเก็บและปลูกพืชอัตโนมัติ
พืชพันธุ์ที่ปลดล็อคเพิ่มขึ้นมา
มะเขือเทศ 1 ถุง 10 เหรียญทอง
ระยะเวลาเก็บเกี่ยว 30 นาที
ให้ผลผลิต 500 ชั่ง
กะหล่ำปลี 1 ถุง 15 เหรียญทอง
ระยะเวลาเก็บเกี่ยว 1 ชั่วโมง
ให้ผลผลิต 1000 ชั่ง
ผลไม้ที่ปลดล็อค
ต้นแตงโม 1 ต้น ราคา 50 เหรียญทอง
ระยะเวลาเก็บเกี่ยว 10 ชั่วโมง
ให้ผลผลิต 1000 ชั่ง ต่อครั้ง สามารถเก็บได้เรื่อยๆ
จำกัดการซื้อที่ 20 ต้น
ปศุสัตว์ที่ปลดล็อค
โคนม 1 ตัว ราคา 100 เหรียญทอง
สามารถเก็บน้ำนมได้วันละ 1 ครั้งต่อวัน
ได้ผลผลิต 2 ลิตรต่อตัว
ปลานิล 1 ตัว ราคา 10 เหรียญทอง โตเต็มที่ภายใน 1 ชั่วโมง
โรงงานแปรรูปที่ปลดล็อค
โรงงานทำซอสมะเขือเทศ ราคา 250 เหรียญทอง
ห้างสรรพสินค้า
เสี่ยวหงเอาเห็ดหลินจือทั้งที่ยังไม่โต ลงปลูกในที่ดินที่เพิ่มมาใหม่ทันที ใช้ไปทั้งหมด 1 หมู่พอดี ปลูกแตงโมอีก 2 หมู่ ที่เหลืออีกนึงปลูกกะหล่ำปลีแทน นำอ้อยกับถั่วลิสงที่เก็บเกี่ยว เข้าโรงงานผลิตน้ำตาลและน้ำมันด้วย
ตอนนี้มีผลไม้สองชนิดที่นางเอามาทำแยมคือส้มกับองุ่น แต่ไม่ได้ทำทั้งหมดเหลือไว้กินเองกับขายด้วย ทำแยมไม่เยอะมากนัก เพราะยังไม่สามารถทำขนมปังได้ แต่สามารถนำมาละลายน้ำชงดื่มได้อยู่ ก่อนจะเดินหาผักป่าต่อ เดินไปไม่ไกลเจอผักป่าที่ต้องเก็บสักที เสี่ยวหงเก็บทั้งหมดที่มีบริเวณนี้เลย เพราะจะแบ่งไว้สำหรับพรุ่งนี้ด้วย เก็บจนเสร็จเตรียมที่จะลุก นางหันไปเห็นบางอย่างซะก่อน
"เอ๊ะ ใบของต้นนี้มันคุ้นๆนะ"
"งั้นเราลองขุดดูก่อนละกัน เผื่อจะใช่"
เมื่อซื้อที่ขุดขนาดเล็กจากห้างเรียบร้อย นางจึงลงมือขุดทันที ก่อนจะพบว่าใช่อย่างที่คิดจริงๆ
"โห นี้เราโชคดีเกินไปรึเปล่านะ ั้แ่ข้ามมาที่นี่ดวงดีแปลกๆแฮะ"
"เจอโสมจริงด้วยแหละ มาเก็บผักรอบนี้กำไรทั้งนั้นเลย"
"ต้องค่อยๆขุดด้วยสิ ไม่งั้นโสมจะเสียหายได้"
เสี่ยวหงทำการขุดไปทีละนิดจนเสร็จได้โสมมา 4 ต้น อายุน่าจะเกิน 50 ปีอยู่ นางเก็บเข้าคลังเรียบร้อย เสียดายตรงที่ปลูกเพิ่มไม่ได้เท่านั้น แต่ตั้งใจว่าจะยังไม่ขายโสมรอบนี้ แค่เห็ดหลินจือก็เพียงพอแล้ว โสมคงรอโอกาศหน้าค่อยขายก็ยังไม่สาย แถมได้คะแนนเยอะพอสมควร แต่ไม่ถึงขั้นอัพเลเวลแบบเห็ดหลินจือ เพราะต้องใช้คะแนนเยอะขึ้นกว่าเดิม
เสี่ยวหงเงยหน้าขึ้นมาหลังจากผ่านไปสักพัก มองดูเวลาตอนนี้ บ่าย 3 โมงแล้วถึงเวลาที่นางต้องกลับบ้านได้แล้ว ไหนต้องไปรับหลานและเตรียมอาหารเย็นอีก ว่าแล้วก็เดินลงจากูเา ระหว่างทางเจออะไรที่สามารถกินได้ นางก็เก็บกลับไปด้วยซึ่งมีไม่เยอะเท่าไหร่ จะแบ่งไปฝากป้าเจียงที่ดูแลหลานให้ แค่หน่อไม้อันเดียวเสี่ยวหงว่ามันน้อยไป เลยต้องแบ่งผักให้เพิ่มไปด้วย
"ป้าเจียงค่ะ"
"กลับมาแล้วหรอเสี่ยวหง"
"กลับมาแล้วค่ะ ฉันมารับเด็กๆกลับบ้านค่ะ"
"เก็บได้เยอะรึเปล่า ป้าว่าผักมันเริ่มหายากแล้วนะ คนไปเก็บกันเยอะ"
"พอได้อยู่ค่ะ แต่ต้องเดินไกลกว่าเดิมสักหน่อย วันนี้โชคดีเก็บหน่อไม้ได้ด้วยค่ะ"
"ดีแล้วแหละจ๊ะ ที่ยังมีให้เก็บแต่ก็ต้องระวังตัวด้วยนะ มันอันตรายมาก"
"ขอบคุณที่เป็ห่วงนะคะ ฉันเลยเก็บผักป่ากับหน่อไม้นึงอันมาฝากป้าเจียงด้วยค่ะ ที่ดูแลหลานๆให้"
"โอ๊ย ไม่ต้องหรอกลูก ป้าอยู่แต่บ้านเลี้ยงหลานไม่ได้ไปไหนอยู่แล้ว แค่นี้สบายมาก ไม่เห็นต้องลำบากเอาของมาฝากเลย"
"นั่นแหละค่ะ ยังไงพรุ่งนี้ฉันต้องรบกวนป้าอีก รับไว้เถอะค่ะ ไม่งั้นคงไม่กล้าขอให้ป้าเจียงช่วยอีก นี้ค่ะผัก"
"เฮ้อ ได้สิๆ ขอบใจมากนะเสี่ยวหง ต้าหลงโชคดีแล้วที่ได้เธอเป็ภรรยา"
"ฮะๆ ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ งั้นฉันขอตัวกลับบ้านไปเตรียมอาหารเย็นก่อนนะคะ"
"เชิญเลยจ๊ะ"