“ฉันมีเื่จะคุยกับคุณเป็การส่วนตัวค่ะ” ลูน่ากล่าว
“งั้นเชิญครับ” หลินชานพาลูน่าไปที่ห้องทำงานส่วนตัว
“ฉันมีความจำเป็ต้องใช้เงินค่ะ ฉันขอเงินจากคุณไปใช้จ่ายจะได้มั้ยคะ ไว้ฉันมีเมื่อไหร่จะรีบคืนคุณ” ลูน่ามีแผนหนีจำเป็ต้องใช้เงิน
“ในเมื่อคุณคือภรรยาผม คุณมีสิทธิ์ใช้เงินผมอยู่แล้ว ไม่ต้องคืนผมหรอก” หลินชานกล่าว
“พวกคุณคืนดีกันแล้วไม่ใช่หรอคะ คุณยังจำเป็ต้องใช้ภรรยาปลอมอย่างฉันอยู่อีกหรือ” ลูน่าสงสัย
“ที่คุณเห็นผมจูบอยู่ที่หน้าห้องนอนนั่น คุณเข้าใจผิดนะครับ” หลินชานกำลังจะแก้ตัว
“เอาเถอะค่ะ ฉันไม่อยากฟัง เพราะยังไงฉันก็ไม่ภรรยาคุณจริงๆ สักหน่อย คุณอยากจะทำอะไรก็ทำเถอะค่ะ” ลูน่ากล่าว
“แล้วคุณ้าเงินเท่าไหรครับ” หลินชานกล่าว
“หกหมื่นดอลลาร์ฮ่องกง แต่ขอเป็เงินสดนะคะ” ลูน่ากล่าว เพราะไม่อยากให้หลินชานติดตามเธอได้โดยผ่านบัตรเครดิต
“คุณกล้าพกเงินเยอะๆ แบบนี้ติดตัวด้วยหรอครับ มันอันตรายนะ” หลินชานกล่าว
“ฉันไปกับคุณ ยังต้องกลัวอันตรายหรอคะ” ลูน่ากล่าว
“ครับ เดี๋ยวผมไปหยิบเงินมาให้” หลินชานกล่าว
**********************************************************
ทั้งสามนั่งรับประทานอาหารเช้าด้วยกัน สินิทราก็พยายามส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้หลินชาน และทั้งคู่ชอบสื่อสารกันเป็ภาษาไทย แม้ปิ่นเพชรจะอึดอัดที่ต้องแสดงว่าตนฟังไม่ออก ไม่รู้เื่รู้ราวอะไร แต่เธอก็ต้องอดทน เพราะเธอมีแผนจะหนีอยู่แล้ว
หลินชานหันกลับไปพูดกับลูน่าว่า “วันนี้ผมจะเปิดตัวคุณให้คนในพรรครู้จักนะครับ”
ปิ่นเพชรสำลักน้ำ “อะไรนะคะ ต้องถึงขั้นเปิดตัวเลยหรอคะ”
“ก็คุณเป็ภรรยาผมนี่” หลินชานกล่าว
ปิ่นเพชรในคราบลูน่าเดาไม่ออกเลยว่าหลินชานเขามีแผนอะไร ในเมื่อเขาก็เป็หนึ่งในผู้มีสิทธิ์ได้รับเลือกเป็เ้าพ่อคนต่อไป ซึ่งเธอเองก็อยากรู้ เลยว่า “อย่างนั้นก็ได้ค่ะ”
ทั้งสามนั่งรถยนต์เดินทางไปประชุม ซึ่งวันนี้ว่าที่ผู้มีสิทธิ์ได้รับเลือกเป็เ้าพ่อจะประชุมกันเป็การส่วนตัว หลินชานพาปิ่นเพชรนั่งด้านหลัง ส่วนสินิทรานั่งข้างคนขับ
สินิทราอยากแกล้งหลินชาน เลยพูดเป็ภาษาไทยว่า “เมื่อคืนพวกเรามีความสุขมากเลยนะคะ คุณน่าจะเลิกกับลูน่าเสียเถอะ ยังไงก็สงสารเธอนะคะ ถึงเธอจะเป็แค่ลูกหนี้และเป็แค่แม่ค้าขายผลไม้ ฉันสงสารลูกผู้หญิงด้วยกันค่ะ มันจะกลายเป็การสวมเขาให้เธอนะคะ หลินชาน”
“คุณเลิกพูดเถอะครับสินิทรา ขอให้พวกเราจบเพียงเท่านี้เถอะ และคุณควรกลับไปหาพ่อของคุณได้แล้วด้วย” หลินชานกล่าว
“แล้วเื่เมื่อคืนล่ะคะ ฉันลืมมันไม่ได้หรอกนะคะ หลินชาน” สินิทรากล่าว
ปิ่นเพชรแกล้งยิ้มรับ นับในใจ “1 2 3 4 5 6 …..”
“เื่เมื่อคืนมันเป็เื่ผิดพลาดครับ” หลินชานกล่าว
“ยังไงคุณก็ต้องรับผิดชอบฉันค่ะ แต่ฉันก็ยินดีนะคะหากคุณจะคบกับลูน่าเพื่อปกปิดความสัมพันธ์ระหว่างเรา” สินิทรากล่าว
“ถึงที่หมายแล้วครับ ไปกันเถอะ” หลินชานพูดเป็ภาษาอังกฤษเพื่อบอกทุกคนให้ลงจากรถ”
หลินชานรีบเดินเข้ามาโอบเอวภรรยากำมะลอ แล้วเดินเข้าไปในที่ประชุม หลินชานพาปิ่นเพชรในคราบของลู่น่านั่งข้างๆ กับเขา เพื่อประกาศให้ทุกคนรู้ว่าลูน่าคือภรรยาอย่างเปิดเผย
ลูน่าจำต้องปล่อยและยินยอมแสดงละครไปด้วย
ว่าที่เ้าพ่อคนต่อไปอีกสามคนเดินเข้ามาในที่ประชุมพร้อมกัน โชคดีที่ ว่าที่เ้าพ่อทั้งสี่ไม่เคยเห็นปิ่นเพชรมาก่อน เลยไม่มีใครจำเธอได้ และพวกเขาก็รู้ว่าหลินชานมีภรรยาแล้วชื่อลูน่า ต่างพากันเข้าใจผิดคิดว่าลูน่าเป็คนจีน ดังนั้นทั้งสี่คนเลยสื่อสารกันเป็ภาษาไทย
“นี่จะหรือ เมียแกน่ะ หลินชาน สวยเหมือนกันนี่” เสิ่นตั้วกล่าว
เพื่อไม่ให้เสียมารยาท หลินชานเลยแนะนำลูน่าให้ทุกคนในที่ประชุมรู้จักโดยใช้ภาษาอังกฤษ เขาแนะนำว่าลูน่าเป็ชาวจีน
ในเมื่อทุกคนเข้าใจผิด จึงอนุญาตให้ลูน่าอยู่ในที่ประชุมได้ แต่ไล่สินิทราให้ออกไปจากห้องประชุม ทำให้สินิทราไม่พอใจอย่างมาก แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้
เสิ่นตั้วเลยพูดว่า “เฮ้ย ไม่ใช่นายคบกับลูน่าเพื่อปกปิดความสัมพันธ์ระหว่างนายกับสินิทรานั่นหรอ”
“ฉันกับสินิทรา พวกเราเลิกกันแล้ว ยังไงก็กลับไปคบกันไม่ได้หรอก” หลินชานกล่าว
“งั้นพวกเรารีบประชุมกันเถอะ” ฉีฝานกล่าว
“ฉันจะบอกว่า ฉันเจอปิ่นเพชรแล้ว ฉันเจอเธอที่ซ่อง เลยไปไถ่ตัวเธอออกมา และตอนนี้เธอก็เป็ภรรยาฉันแล้วด้วย” เฉินกว้านกล่าว
“นายเลยคิดว่าเ้าพ่อซานกุ้ยจะยอมยกตำแหน่งให้นายงั้นสิ แต่นายอย่าลืมว่าเ้าพ่อตัดขาดกับปิ่นเพชรแล้ว ดังนั้นเ้าสาวของเ้าพ่อคนต่อไปต้องเป็ปิ่นพลอยเท่านั้น” ฉีฝานกล่าว
“แต่ฉันสืบได้ว่าปิ่นพลอยเป็แฟนกับนายฟานจิ้งนี่” เสิ่นตั้วกล่าว
“แค่แฟน ไม่ใช่สามีสักหน่อย” ฉีฝานกล่าว
“อย่าเพิ่งเถียงกัน ฉันไม่ได้มีแผนการลูกสาวเ้าพ่อหรอก แต่มีแผนกำจัดเ้าพ่อซานกุ้ยต่างหาก ฉันสืบได้ว่าเ้าพ่อเป็โรคหัวใจ เ้าพ่อจะเป็ยังไงถ้าปิ่นเพชรเธอเป็โสเภณีมาก่อน และฉันก็อุตส่าห์รับเธอเป็ภรรยา” เฉินกว้านว่าแผนการ
ปิ่นเพชรแสดงสีหน้าวางเฉย บางครั้งก็แกล้งยิ้มทำเป็ไม่รู้เื่ที่พวกมันพูด แต่ใต้โต๊ะกำหมัดแน่นมาก ปิ่นเพชรมองไปที่หลินชาน เธอเห็นเขาเฉย ไม่คัดค้าน ดูเหมือนจะเห็นดีเห็นงามกับแผนชั่วนี้เสียด้วย เธอรู้สึกผิดหวังในตัวผู้ชายคนนี้อย่างประหลาด หรือว่าเธอแอบมีใจให้เขาแล้วกันแน่ เธอถึงรู้สึกเจ็บเวลาที่รู้ว่าเขาหักหลังพ่อของเธอ
“นายแน่ใจหรอว่าจะใช้วิธีนี้น่ะ” หลินชานกล่าว
“พวกนายอย่าลืมสิ อย่างที่บอก ปิ่นพลอยเป็แฟนฟานจิ้ง เ้าพ่ออาจเปลี่ยนใจยกตำแหน่งให้มันก็ได้ ดังนั้นพวกเราต้องร่วมมือกัน” เฉินกว้านกล่าว
“ตามนั้นก็แล้วกัน” เสิ่นตั้วกล่าว
อีกสองคนไม่ได้ว่าอะไร แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ
“อะ ในเมื่อไม่มีใครคัดค้าน งั้นฉันจะเปิดตัวปิ่นเพชรเลยก็แล้วกัน” เฉินกว้านกล่าว
เฉินกว้านเดินไปพาตัวพิมศรีในคราบของปิ่นเพชรมาที่ประชุม เธอมีหน้าตาสะสวยงดงามและมีเสน่ห์มาก เธอสวมสร้อยของเ้าพ่อซานกุ้ย ทำให้เธอแลดูมีสง่าราศี
ปิ่นเพชรตัวจริงมองไปที่สร้อยที่พิมศรีสวม และมองตาพิมศรี
เมื่อพิมศรีเห็นปิ่นเพชรตัวจริง เธอก็หลบตาด้วยความรู้สึกผิด
ปิ่นเพชรบอกไม่ถูกจริงๆ ว่าเธอควรจะขอบคุณหรือโกรธพิมศรีดี แต่สุดท้ายปิ่นเพชรกลับสงสารพิมศรีเสียมากกว่า เพราะในตอนนี้พิมศรีเป็เพียงแค่เครื่องมือทำลายเ้าพ่อซานกุ้ย และเพราะมีพิมศรี จึงทำให้ไม่มีใครออกตามหาตัวปิ่นเพชรอีก ดังนั้นใจเธอคิดว่าควรให้ความร่วมมือกับพิมศรี คือยอมไม่เปิดเผยตัวตน
พอเฉินกว้านแนะนำพิมศรีเป็ภาษาอังกฤษเพื่อ้าให้ลูน่าฟังออก
ปิ่นเพชรในคราบของลูน่าคิดว่าได้เวลาหนีแล้ว เลยว่า “งั้นฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”
ปิ่นเพชรรีบเดินไปเข้าห้องน้ำ ในขณะเดียวกันพิมศรีในคราบของปิ่นเพชรก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำเหมือนกัน
**********************************************************
ภายในห้องน้ำ
“ฉันขอโทษนะหมอปิ่นเพชร ที่สวมรอยเป็คุณ” พิมศรีกล่าว
“แต่เฉินกว้านเขาไม่ได้จริงใจกับคุณนะ พิมศรี” ปิ่นเพชรเตือน
“ฉันรักเขา ฉันอยากอยู่กับเขาค่ะ” พิมศรีกล่าว
“แต่เธอรู้ใช่มั้ยความลับไม่มีในโลก สักวันมันต้องเปิดเผย ถึงคราวนั้นเขาอาจไม่ใยดีเธอเลยก็ได้” ปิ่นเพชรเตือน
“ฉันคิดเพียงแต่ว่า ขอแค่วันนี้ฉันมีความสุขเท่านั้น ฉันขอร้องนะคุณหมอ คุณอย่าเพิ่งเปิดเผยตัวตนเลย” พิมศรีขอร้อง
“ฉันยอมปกปิดให้ก็ได้ เธอไม่ได้ตั้งใจมาเข้าห้องน้ำใช่มั้ย งั้นเธอไปเถอะ ฉันต้องรีบทำธุระส่วนตัว” ปิ่นเพชรกล่าว
“อื้อ ขอบคุณค่ะคุณหมอ” พิมศรีขอบคุณแล้วเดินจากไป
ปิ่นเพชรส่ายหน้ากับความคิดของพิมศรี แต่อันที่จริงเธอก็ไม่อยากเปิดเผยตัวตนในตอนนี้ เพราะเธอมีแผนจะช่วยชีวิตพ่อของตัวเอง
ปิ่นเพชรเห็นสบโอกาส เธอจึงรีบหนีตอนนี้ทันที
**********************************************************
“เฮ้ นายหลินชาน ฉันไม่คิดเลยว่า นายจะสามารถหาภรรยาโง่ๆ แบบนี้ได้ โดนนินทาก็ยิ้มหวานให้ ดูตลกจะตาย” ฉีฝานกล่าว
“เฮ้ย อย่าไปหาว่าอย่างนั้น เธอก็เป็แค่คนต่างชาติ เลยไม่รู้เื่เฉยๆ” เสิ่นตั้วกล่าว
พิมศรีสงสัยว่าทำไมพวกเขาทั้งสี่คนถึงกล้าว่าหรือนินทาต่อหน้าคุณหมออย่างนั้น “เอ่อ ทำไมพวกคุณถึงกล้านินทาต่อหน้าคุณลูน่าเขาอย่างนั้นล่ะคะ ไม่กลัวเธอเสียใจหรอ”
“ไม่เป็ไรหรอกครับ เธอฟังไม่รู้เื่หรอก เธอเป็คนจีน” เฉินกว้านกล่าว
“ใครบอกล่ะคะ เธอเป็คนไทยต่างหาก ฉันกับเธอ เอ่อ พวกเรานั่งเรือลำเดียวกันมาที่ฮ่องกงค่ะ” พิมศรีเล่า
“อะไรนะครับ ลูน่าเป็คนไทย” หลินชานใมาก นั่นหมายความว่าลูน่าแกล้งทำเป็ฟังไม่รู้เื่ แต่จริงๆ รับรู้ได้ทุกคำพูด เขาเลยรีบไปหาลูน่าที่ห้องน้ำ แต่ก็ไม่เจอตัวเธอเสียแล้ว
120
