“เอากาแฟดำกับแซนวิส!!!!!!......”
เตชัสมองใบหน้าสวยหวานอย่างไม่วางตา ถึงแม้เธอจะเบือนหลบสายตาไปมองทางอื่นแล้วก็ตาม ขณะที่ปากก็พูดบอกออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย โดยไม่บ่งบอกความรู้สึกนึกคิดใดๆ ออกมาให้เห็น
“ค่ะ”
วิภวาพูดตอบรับคำพูดของเตชัสเพียงสั้นๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปจากห้องแต่งตัว เธอเดินไปกำลังจะถึงประตู ก็พลันมีผู้หญิงสาวสวย แต่งตัวดูดีมาก เดินเฉิดฉายเข้ามา ที่ว่าดูดีมากก็เพราะเธอคนนี้ก็เป็ซุปตาร์เหมือนกับเตชัสนั่นแหละ วิภวาเห็นในทีวีบ่อยๆ
“นี่เธอ ฉันขอกาแฟ, น้ำส้ม แล้วก็แซนวิส”
“เร็วๆ ด้วยนะ!!”
“ค่ะ”
รัญจกร ซุปตาร์หญิงที่กำลังมาแรงอยู่ในขณะนี้ เหลือบแลสายตามามองหน้าวิภวา พร้อมกับสั่งด้วยน้ำเสียงแหลมๆ และพอรัญจกรกล่าวจบ นิดหน่อย ซึ่งเป็ผู้จัดการส่วนตัวก็พูดเสริมขึ้นมา วิภวาจึงรับคำสั่งแต่เพียงสั้นๆ แล้วเดินผ่านเลยออกจากประตูไป
“เฮื่อออ!!!!!!...... นี่ฉัน... เฮื่อออ ช่างเถอะๆ”
วิภวาถอนหายใจออกมาแรงๆ แล้วก็ถอนหายใจออกมาแรงๆ อีกครั้ง แต่พอจะพูดกับตัวเองออกมา ก็พลันหยุดพูด ทำใจยอมรับที่สิ่งเป็อยู่ซะดื้อๆ
วิภวาส่ายหน้าไปมา แล้วเดินไปแจ้งแม่บ้านให้นำอาหารและเครื่องดื่ม ที่คนทั้งสอง้าไปเสิร์ฟ แต่กระนั้นเธอก็เดินตามหลังแม่บ้านไปด้วย เผื่อว่ามีอะไรขาดตกบกพร่อง
“นี่กาแฟอะไร จืดฉืดมาก ฉัน้าเข้มๆ เข้าใจไหม!!!!!!......”
เสียงไม่พอใจของรัญจกร เมื่อได้ยกกาแฟขึ้นมาดื่มไปอึกหนึ่ง ทำให้แม่บ้านที่กำลังจะเดินออกไปต้องชะงัก และหันมามองหน้าวิภวา เธอจึงพยักหน้าให้แม่บ้าน เพื่อให้ออกไปทำกาแฟเข้มๆ อย่างที่รัญจกร้ามาให้ใหม่
“ต้องขอโทษด้วยค่ะ โปรดรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวแม่บ้านเอามาให้ใหม่”
วิภวากล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่ภายในใจอดทนอดกลั้น ท่องจำให้ขึ้นใจ ว่านี่คืองานที่เธอจะต้องทำอีกหลายๆ วัน ซึ่งจริงๆ เธอภาวนาอย่าให้เธออะไรที่เยอะๆ แต่คำภาวนาของเธอก็ไม่เป็ผลเอาซะเลย มาวันแรกก็เจอซะแล้ว นี่แค่กาแฟแก้วเดียวเองนะ จะมีอะไรที่มากว่านี้อีกก็ไม่รู้
วิภวาเหลือบแลไปมองซุปตาร์อีกคน ที่ดูเขาจะยังคงนิ่ง และนิ่งจิบกาแฟ ทานแซนวิสหน้าตาเฉย ไม่มีท่าทีว่าจะเยอะอะไร แต่ก็ไม่แน่หรอก วันนี้ยังอีกยาวไกล ต้องดูกันต่อไปยาวๆ
“กาแฟเข้มๆ มาแล้วค่ะ”
แม่บ้านนำกาแฟมาวางลงที่โต๊ะ ตรงหน้ารัญยกร พร้อมกับบอกกล่าวให้ทราบไปด้วย ก่อนจะรีบเดินออกจากห้องนั้นไป โดยปล่อยให้วิภวารอดีท่าที และพอวิภวาเห็นว่ารัญยากร ไม่มีท่าทีไม่พอใจอีก เธอจึงเดินออกไปจากห้องแต่งตัว
“เป็ไงบ้างหนูวา คุณรัญยากรเธอโอเคกับกาแฟไหม!!??......”
“โอเคแล้วล่ะค่ะป้า”
วิภวายิ้มให้กำลังใจ นวลศรี ที่ดูตื่นตระหนกและหวาดหวั่นกับสิ่งที่พึ่งประสบพบเจอมาหมาดๆ ซึ่งเธอก็พึ่งเคยประสบพบเจออย่างนี้เหมือนกัน แต่ยังไงเสียก็ต้องอดทนและอดทนเข้าไว้ เดี๋ยวทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
“ในทีวีคุณเธอดูดีออกนะคะ ไม่คิดว่าจะเยอะได้ขนาดนี้”
นวลศรีอดเม้ามอยไม่ได้เลยจริงๆ ซึ่งก่อนหน้านี้นวลศรีเห็นรัญยกรในทีวี ก็ชื่นชอบ ชื่นชมอยู่มิใช่น้อย แต่พอมาเห็นตัวตนจริงๆ ความชื่นชอบ ชื่นชม หายไปเกินกว่าครึ่ง
“เอาน่าป้าอย่างคิดอะไรมากเลย เราทำงานของเราเต็มที่ที่สุดแล้ว ปะ!... แยกย้ายกันไปทำงาน”
วิภวายิ้มหวานพร้อมกับพูดให้กำลังใจนวลศรี และให้กำลังใจตัวเองด้วยอีกคน เพราะยังคงต้องทำงานอยู่ตรงนี้อีกหลายวัน พอวิภวากล่าวจบ นวลศรีก็เดินไปจากตรงจุดนั้น เพื่อไปทำงานของตัวเองต่อไป
“อุ้ย!!!!!!......”
วิภวาหมุนตัวกลับ เพื่อจะไปทำงานของเธอเช่นกัน แต่ก็ต้องร้องอุทานออกมาด้วยความใ เมื่อผู้ชายที่เธอคิดว่า พอเขาอาหารและเครื่องดื่มเสร็จ ก็แต่งหน้าแต่งตัวอยู่ในห้อง แต่กลับมายืนประชิดตัวเธอ จนร่างทั้งสองแทบจะติดกันอยู่แล้ว
๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘
47K
