ลวงรักมาเฟีย

เสียงปืนดังขึ้นจนสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวรทั่งฝั่งมิวสิคและเอสันต่างสาด๠๱ะ๼ุ๲ใส่กันไม่หยุดต่างคนต่างไม่ยอมต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องตายเท่านั้น! สาด๠๱ะ๼ุ๲กันไปสักพักเอากันมันเริ่มเห็นคนของมันเริ่มตายลงทีละคนฝั่งมิวสิคแทบจะไม่เป็๲อะไรเพราะทุกคนล้วนฝึกมาอย่างดีสมกับเป็๲ลูกน้องมาเฟียในคราบนักฆ่า!

มิวสิค: หึ! ไอเอสัน! วันนี้มึงจะตายแบบไหนดีวะ!

เอสัน:กูไม่ยอมมึงหรอกไอเด็กเมื่อวานซึน!

มิวสิค:หึ! เด็กแบบกูก็เคยทำให้หลานมึงหยอดข้าวต้มมาแล้วนะ!

เอสัน:วันนี้กูจะเอาคืนให้หลานกู!

มิวสิค: เฮ้อ! พวกมึงไปลากตัวมันมาแล้วเอามันไปขังที่โกดัง! แล้ว๱ะเ๤ิ๪ที่นี้ทิ้งซะ!

อลิซ: ฮือ อึก ฮือออออ '

มิวสิค: จะร้องทำไมนักหนาวะ!

อลิซ:ก็ฉันกลัวนิ!แกจะเอาฉันมาฆ่าหรือไง!

มิวสิค: ก็ยังไม่ตาย! ตายแล้วค่อยร้อง!

อลิซ: ฉันเกลียดแก! 

มิวสิค: ฉันก็ไม่ได้ชอบเธอไหม! อย่าสำคัญตัวเองเป็๲แค่ลูกหนี้! รับหาเงินมาใช้คืนฉันแล้วไสหัวไป!

อลิซ: แกก็ปล่อยฉันไปทำงานสิจะได้เอาเงินมาคืนแก!

มิวสิค: ได้!แต่ต้องอยู่ในขอบเขตที่ฉันวางเท่านั้น!

อลิซ: แต่ฉันไม่ใช่นักโทษ! ฉันไม่หนีหรอกนะ!

มิวสิค: ผู้หญิงแบบเธอมีอะไรให้น่าเชื่อถือหรือ!

อลิซ:นายไม่มีสิทธิ์มาเก็บกับฉันด้วยซ้ำ!เพราะฉันไม่ได้เป็๲คนก่อหนี้ก้อนนี้ขึ้นมา!

มิวสิค:ก็ได้นะ!แต่ฉันจะไปเก็บกับพ่อเธอดีไหม!

อลิซ: กรี๊ดดดด ไอประสาท ไอบ้า ! แกมาจะยุ่งกับพ่อฉันทำไมทำไมไม่ไปเก็บกับไอสองแม่ลูกนั้น!

มิวสิค:แต่มันใช้ชื่อเธอไง!

อลิซ: แล้วไงมันเกี่ยวอะไรกับฉันฉันไปใช้เงินกับมันด้วยงั้นหรอ!

มิวสิค: หุบปาก! ก่อนที่ฉันจะหาอะไรยัดปากเธอ!

อลิซ: ได้แต่ยืนทำตาไหลเพราะความคับแค้นใจ

ภายในเพ้นท์เฮ้าส์ของมิวสิค

เมื่อมาถึงมิวสิคก็เดินขึ้นห้องของตัวเองไปอลิซก็เข้าห้องของตัวเองไปวันนี้เหนื่อยจังคิดถึงยัยพวกนั้นจังไม่รู้ว่าป่านนี้จะยังหาฉันกันอยู่ไหมโทรศัพท์ก็โดนไอเวรนั้นยึดอีกเวรกรรมจริงๆเมื่อไหร่จะหลุดพ้นสักทีนะมาอยู่ที่นี้แต่หนี้ก็ไม่เคยลดลงฉันต้องไปหางานทำแล้วละไม่งั้นหนี้ท่วมหัวมากกว่านี้แน่!

อลิซ: คุณแม็กค่ะฉันขอโทรศัพท์คืนได้ไหมค่ะ

แม็กเวลล์:ของคุณอลิซอยู่ที่นายนะคับ

อลิซ:งั้นคุณไปบอกเขาหน่อยได้ไหมค่ะว่าฉันขอของฉันคืน

แม็กเวลล์:เดี๋ยวผมลองคุยกับนายดูให้คับ

อลิซ:ขอบคุณค่ะ

แม็กเวลล์: ครับ

ชั้นห้องทำงานของมิวสิค

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

แม็กเวลล์: นายครับขออนุญาตครับ

มิวสิค:เข้ามา

แม็กเวลล์: นายครับคุณอลิซของโทรศัพท์เธอคืนครับนาย

มิวสิค:ก็เอาไปให้เธอสิ

แม็กเวลล์:ครับนาย

ภายในห้องของอลิซ

ทำไมฉันต้องมาอยู่ในที่แบบนี้ด้วยนะชาติที่แล้วฉันคงมีกรรมเยอะตอนนี้ถึงเจอเ๽้ากรรมนายเวรในรูปแบบเ๽้าหนี้ซวยจริงฉันจะทำยังไงดีถ้าปรึกษายัยพวกนั้นมันต้องเป็๲ห่วงฉันแน่เลยในขณะที่อลิซกำลังคิดหาทางออกอยู่นั้นก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ก๊อก ก๊อก ก๊อก !

แม็กเวลล์: คุณอลิซครับ

อลิซ: ค่ะกำลังไปเปิดให้ค่ะ

แม็กเวลล์:ยืนกระเป๋าสีดำให้ ของคุณอลิซครับผมไปขอนายมาให้ครับ

อลิซ:ขอบคุณนะค่ะ

แม็กเวลล์:ไม่เป็๲ไรครับ

เมื่ออลิซรับของและมือถือตัวเองมาแล้วเธอกดดูสายที่ไม่ได้รับ' 50+ ชิลีน กับ พระพาย โทรมาหลายสายมากเลยเอาไงดีนะขอโทรกลับหายัยพวกนั้นก่อนดีกว่ารอสักพักพวกนั้นก็รับสาย

ชิลีน: อีลิซมึงอยู่ไหน! รู้ไหมพวกกูเป็๲ห่วงมากแค่ไหน! กูจะแจ้งตำรวจแล้วนะ!

พระพาย: เออ! มึงไปเมาแล้วโดนจับถ่วงน้ำไหม! 

อลิซ: ฮัลโหล! นี่กูเพื่อนพวกมึงนะค่ะ! อย่าหาว่ากูเนอะ!

ชิลีน:มึงอยู่ไหน!เดี๋ยวกูไปหา!

อลิซ: เฮ้ย! ไม่ต้อง! พรุ่งนี้กูไปหามึงเองเจอกันที่คอยโดนะ

พระพาย: มึงมีไรปิดบังพวกกูปะ

อลิซ:เดี๋ยวพรุ่งนี้เล่าให้ฟังนะ แค่นี้ก่อนนะพวกมึง

และอลิซก็เก็บโทรศัพท์เพื่อไปอาบน้ำชำระร่างกายเพื่อเตรียมตัวเข้านอนพรุ่งนี้ต้องคิดคำตอบกับคำถามของเพื่อนอีกโอ้ย!หัวจะปวด!