น้ำในกาต้มน้ำยังไม่ทันเดือดแต่เฉียวเหลียงก็ไม่มีเวลามาสนใจเนื่องจากได้เข้าสู่เกมเรียบร้อยแล้ว
ไม่มีฉากเปิดหรือแอนิเมชันอะไรไม่มีกระทั่งปุ่มตัวเลือกด้วย เพราะผู้เล่นเข้าไปในเกมทันที
เข้าสู่ทะเลทรายเวิ้งว้างอันไกลโพ้นที่มีถนนคดเคี้ยวทอดไกลสุดลูกหูลูกตา
เกมนี้มีมุมมองกล้องแบบมุมมองบุคคลที่หนึ่งจากในรถมีหน้าคำแนะนำเกมแบบเรียบง่าย สามารถควบคุมได้ผ่านแป้นพิมพ์หรือจอยเกมดูแล้วก็เหมือนเกมแนวแข่งรถอื่นๆ ในตลาด
เฉียวเหลียงมองดูรูปบนหน้าจอและพบว่าการควบคุมนั้นไม่มีปัญหาอะไร
เพราะอย่างไรนี่ก็เป็เทมเพลตที่ออกแบบไว้แล้วให้มีระดับไม่สูงหรือต่ำเกินไป
เฉียวเหลียงหยิบจอยเกมที่วางอยู่ข้างๆขึ้นมาต่อเข้ากับคอมพิวเตอร์และเริ่มเล่นเกม
รถค่อยๆเคลื่อนตัวไปด้านหน้า
เฉียวเหลียงขับเลี้ยวไปตามทางเรื่อยๆ
ในเกมเป็เวลาเช้าดวงอาทิตย์เพิ่งขึ้น แสงสว่างจึงไม่ได้แรงจนเกินไป
เม็ดทรายพัดปลิวไปบนทะเลทรายไกลออกไปมีพายุทรายเป็หย่อมๆ ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อวิสัยทัศน์การมองเห็นในเกม
ถนนทอดยาวออกไปไกลไม่ได้เป็แค่ทางตรงธรรมดา แต่มีจุดให้เลี้ยวเป็พักๆ
ติ๊ก!
น้ำในกาเดือดแล้ว
เฉียวเหลียงขับรถไปตามทางเริ่มตกอยู่ในภวังค์ความคิด
ฉันกำลังทำอะไรอยู่
แล้วฉันควรทำอะไร
เกมนี้้าให้ฉันทำอะไร
เขาขับมาสามนาทีแล้วมีจุดให้เลี้ยวอยู่หลายจุด แต่...
ไม่มีอะไรอื่นน่าสนใจเลยนอกจากนั้น
ขับ เลี้ยวดูพายุทรายที่อยู่ไกลลิบ นอกจากนั้น เกมนี้ก็ไม่มีอะไรอีก!
บนถนนกลางทะเลทรายนี้แม้แต่รถสักคันก็ไม่มี!
เฉียวเหลียงอยากไปต้มบะหมี่สำเร็จรูปกินจึงกดปุ่มเรียกเมนูเกม
แต่กลับไม่มีการตอบสนองอะไร
เฉียวเหลียง: ???
ถ้ากดปุ่มนี้ในเกมอื่นๆจะเป็การหยุดเกมชั่วคราว แต่เกมนี้กลับไร้ซึ่งการตอบสนองใดๆ!
เฉียวเหลียงคิดว่าคงเป็บั๊กจึงถือจอยไว้และเลื่อนมือไปกดปุ่มESC ปุ่ม Space Bar และปุ่ม Return บนแป้นพิมพ์...
แต่ก็ยังไม่มีการตอบสนองใดๆ!
เกมนี้หยุดไม่ได้!
เฉียวเหลียงนิ่งอึ้งไป
ขณะที่กำลังอึ้งอยู่นั้นเขาเสียสมาธิจนลืมกดเลี้ยว รถพุ่งออกจากถนน จมหายไปในทะเลทราย
GAME OVER
ตัวอักษรภาษาอังกฤษปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
เฉียวเหลียงอ้าปากค้างอย่างไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง
เกมนี้ได้แหกกฎบรรดาเกมขยะที่เขาเคยเล่นมา!
ไม่ถ้าจะพูดให้ถูก นี่ไม่ใช่เกมขยะ
เกมขยะส่วนใหญ่คือเกมที่คุณภาพไม่ถึงเกณฑ์งบไม่พอ หรือขาดทิศทางที่ชัดเจนของผู้พัฒนาทำให้บรรดาผู้เล่นรู้สึกว่าเกมสร้างมาไม่ค่อยดี
แต่เกมนี้ต่างออกไป
เหมือนวางเป้าหมายมาว่าจะกวนบาทาคนอื่น!
ทำไมถึงไม่มีระบบหยุดหรือจุดเซฟมาให้พลาดครั้งเดียวก็ขึ้น Game Over เลย
“เดี๋ยวนะเกมนี้น่าสนใจไม่เบา...”
“ไม่แน่เกมนี้อาจจะทำให้ออกคลิปยอดวิวเยอะๆ เหมือนคลิปวิจารณ์เกมก็ได้”
เฉียวเหลียงรีบต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและเริ่มวิเคราะห์ชื่อเกมกับคำอธิบายเกม
“โดดเดี่ยวเดียวดายกลางทะเลทราย ดูน่าจะเน้นคำว่าเดียวดาย”
“เกมจำลองการขับรถที่จะทำให้ตรึกตรองถึงชีวิต...ใช่ฉันกำลังคิดถึงชีวิตจริงๆ คำอธิบายเกมไม่ได้โกหกเลยสักนิด...”
“เหมือนว่าเกมนี้จะเต็มไปด้วยเจตนาชั่วร้ายจริงๆแฮะ!”
“บริษัทที่พัฒนาเกมนี้ชื่อเถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยีจำกัดไม่เคยได้ยินชื่อนี้เลย แถมดูเหมือนมีแค่เกมนี้เกมเดียว”
“จิ๊...”
หลังกินเสร็จเฉียวเหลียงก็หยิบจอยเกมขึ้นมาอีกครั้ง
แต่รอบนี้กดเปิดโปรแกรมอัดหน้าจอไปด้วยเพื่อบันทึกการเล่น
…
สามชั่วโมงต่อมา
เฉียวเหลียงสมาธิหลุดไปชั่วครู่จนลืมเลี้ยวปล่อยรถจมทรายจนเกมจบไป
“อ๊ะ!”
“แม่งเอ๊ย...!!!”
เฉียวเหลียงโมโหจนเกือบจะเขวี้ยงจอยใส่โต๊ะเขาเพิ่งเสียเวลาไปสามชั่วโมง!
เขาใช้เวลาสามชั่วโมงขับรถไปบนทะเลทรายไม่ได้ทำอะไรอย่างอื่น แต่กลับพบหน้าจอ GAME OVER เด้งใส่หน้าประกาศให้ทราบถึงความล้มเหลวอย่างไร้เมตตา
เวลาสามชั่วโมงแสนสำคัญในชีวิตหมดไปแบบนั้นนอกจากค่าไฟที่เพิ่มมาก็ไม่ได้สร้างประโยชน์อื่นใด
วิดีโอที่อัดมาก็เปล่าประโยชน์ที่อัดไปทั้งหมดสามชั่วโมงตัดมาใช้ได้แค่่ตอนจบเกมไม่กี่วินาทีเพื่อเอาไปทำเป็่รวมฉากพลาด
เฉียวเหลียงโยนจอยลงบนโต๊ะคอมพ์ก่อนจะลุกขึ้นสงบจิตสงบใจตัวเอง
เขาไม่ได้ทุบจอยระบายความโกรธเพราะจน
จอยอันนี้ราคาสองร้อยหยวนถ้าเกิดพลาดทำเสียหายขึ้นมาคงทำให้เขาใจสลายแน่
“ฮึบ...”
“ใจเย็น...”
“ทั้งหมดก็เพื่องาน”
“ไม่ธรรมดาเกมนี้ทำให้ฉันเดือดได้ ถือว่าเป็คุณสมบัติที่ดีของเกมขยะ”
เฉียวเหลียงใช้เวลาสงบสติอยู่พักใหญ่
ในฐานะที่เป็อัปโหลดมาสเตอร์มืออาชีพด้านการวิจารณ์เกมเขาผ่านความท้าทายและความยากลำบากมานักต่อนักแค่แมลงหวี่ตัวจ้อยแบบนี้ไม่ใช่อะไรที่เขาจะจัดการไม่ได้
แต่เฉียวเหลียงก็รู้ดีว่าคงไม่สามารถเล่นเกมนี้จบได้อย่างง่ายดาย
นี่คือความท้าทาย!
คิดได้ดังนั้นเฉียวเหลียงจึงโทรสั่งอาหารให้มาส่ง
โชคดีที่เขาเกมโอเวอร์เร็วถ้าช้ากว่านี้บริการเดลิเวอรี่คงปิดหมดแล้ว
เขาใช้โอกาสนี้งีบบนเตียงเพื่อฟื้นพลัง
หลังจากตื่นและกินจนอิ่มเขาก็วางน้ำแก้วใหญ่ไว้บนโต๊ะ เตรียมพร้อมลุยศึกสุดยาวนาน
เขารู้แล้วว่าเกมนี้เป็อย่างไร
ถ้าถามว่ายากไหมตอบได้เลยว่าไม่
ไม่ได้เกินจริงไปเลยถ้าจะบอกว่าใครที่มีมือก็เล่นเกมนี้ให้จบได้
ไม่มีเลี้ยวหักศอกไม่มีรถตำรวจตามไล่ล่าสร้างปัญหา ไม่มีแม้กระทั่งการกำหนดความเร็ว
จุดเดียวที่ยากคือเวลา!
ถ้าสามชั่วโมงยังไม่พอที่จะเคลียร์เกมก็บอกไม่ได้ว่าจะต้องใช้เวลาไปมากเท่าไหร่
ตามสัญชาตญาณผู้เล่นจะต้องอยากเร่งความเร็วรถเพื่อไปถึงเส้นชัยให้เร็วที่สุดแต่ผู้เล่นก็ต้องใช้สมาธิมากขึ้น ไม่อย่างนั้นอาจลืมเลี้ยวได้
ทันทีที่รถออกนอกถนนผู้เล่นจะต้องเริ่มเล่นใหม่ั้แ่ต้น
ถ้าอยากจะไปให้ได้อย่างราบรื่นก็ต้องขับช้าลงแต่ก็เป็การยืดเวลาเล่นออกไปอีก
“เฮงซวย! เกมนี้มันเฮงซวยจริงๆ!”
เฉียวเหลียงรู้สึกอยากท้าทายและวิจารณ์เกมนี้มากเสียจนไม่รู้จะบรรยายอย่างไร
ถ้าเขาสามารถสร้างวิดีโอวิจารณ์เกมนี้ออกมาได้แค่ชื่อคลิปก็เป็คลิกเบตเรียกแขกมาดูได้หลายวิวแล้ว!
เฉียวเหลียงกัดฟันแน่นกดเริ่มเกมและท้าทายมันอีกครั้ง
...
ผ่านไปกว่าแปดชั่วโมง
กลางดึก
“บัดซบ!”
“จบแล้ว! เล่นจบแล้วจริงๆ โว้ย!”
เฉียวเหลียงแทบน้ำตาไหลเมื่อเห็นเส้นชัย!
เส้นชัยที่เห็นนั้นเหมือนๆกับเส้นชัยในเกมแข่งรถมากมายที่ใช้งานภาพซึ่งใช้กันทั่วไปแต่สำหรับเฉียวเหลียงในตอนนี้เส้นสีขาวดำบ่งบอกเส้นชัยนั้นทำให้เขารู้สึกตื้นตันอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
น้ำตารื้นขึ้นมาทันใด!
เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้โต๊ะคอมพ์ในมือถือจอยเกม
เฉียวเหลียงปวดหลังมากตะคริวเริ่มกินมือ ตาเริ่มจะปิดเพราะต้องทนเล่นมาจนดึกดื่น
แต่เขาก็อดทนมาจนถึงแปดชั่วโมง!
ความพยายามไม่ได้สูญเปล่า!
ความรู้สึกมากมายประเดประดังเข้ามาจนเฉียวเหลียงก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองรู้สึกอย่างไร
ตอนที่รถขับผ่านเส้นชัยไปเขารู้สึกราวกับว่าตนเองถูกิญญาของรถเข้าสิง!
ในตอนนั้นเขาเป็รถที่เท่ที่สุดในสนามแข่ง
หลังจากนั้นหน้าจอก็มืดไปพร้อมตัวอักษรที่ปรากฏขึ้น
“ขอแสดงความยินดีคุณได้สูญเสียเวลาชีวิตอันมีค่าไปแปดชั่วโมง!”