รักพิษรัก เขียนโดย สลักกานต์

นิยายพิสูจน์คุณค่าแห่งรัก   รักพิษรัก   เขียนโดย  สลักกานต์

ตอนที่ ๓๓

            “พี่ขอโทษ!!”  

            “นพรักพี่” 

            “นพนิต”   มายด์เรียกชื่อเต็มของนพเป็นครั้งแรก  

            “... พี่มายด์...” 

        “พี่ไม่เคยรักเราเลย!!”   มายด์พูดชัดเจน

        “...นพรักพี่...”

        มายด์พยายามอธิบายอย่างสะกดกลั้นอารมณ์อย่างที่สุด   “เพราะเราไม่เคยฟังพี่แบบนี้ไง พี่ถึงต้องหนีกับเมืองไทยที่พี่ใช้วิธีนี้ เพราะเราไม่เคยฟังอะไรเลย”  

        แต่นพนิตก็ยังพร่ำพูดถึง..ความรัก ..ที่ตนมีต่อพี่มายด์ไปเรื่อย  

        มายด์เอามือเขาปิดปากนพและตัดสินใจพูดอย่างชัดเจน   “นพนิตพี่ไม่เคยรักเธอเลย!!”  

        นพนิตมองหน้าคนที่เขารักและแกะมือพี่มายด์ที่ปิดปากเขาออก   “ถ้าพี่ไม่ได้รักนพแล้วพี่เอานพทำไม?” 

“เอ็นพีฟังพี่!!”  

        แล้วนพก็เดินเข้าหาพี่มายด์   “พี่มาทำให้นพชอบเซ็กทำไม? ..นพอยากมีเซ็กเพราะพี่ .. นพติดเซ็กเพราะพี่ .. พี่รู้มั้ย?”  

        “เอ็นพีพี่ไม่เคยรักเราเลย ไม่เคยเลย!!” 

        นพนิตฟูมฟายอย่างหมดอาย   “ถ้า.. พี่มายด์ไม่ได้รักนพ ..ทำไมพี่ทำกะนพอย่างนี้? .. ทำไมอะพี่? .. ทำไม?”     

        ...

        ยูเคน ชีท และคนอื่นๆ ที่กำลังแต่งหน้า ทำผม แต่งตัวอยู่ในตัวอาคาร ต่างก็ได้ยินเสียงของนพนิตจึงพยายามจะออกมาชะเง้อหน้าดู  

        แต่ครูโชก็จัดการเรียกทุกคนกลับเข้าไปทำงานต่อและสั่งห้ามทุกคนเม้าเรื่องนี้ โดยเฉพาะกับนักข่าวหรือกับคนที่ทำให้มันกลายเป็นข่าว  

        แล้วครูโชยังให้ปณาลีไปห้ามพวกช่างหน้าช่างผม เอาเรื่องเหล่านี้ไปเม้าต่อ         

        ปณาลีรับคำครู   เธอจัดการให้คนเหล่านั้นเซ็นสัญญาเลยว่าจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินในวันนี้ไปพูดต่อ หากใครเผลอพูด จะต้องถูกปรับด้วยเงินจำนวนมหาศาล         

        ... 

        “ใจเย็นๆพี่มายด์”   ซีกระซิบเตือนสติคนรักของเขา   “ซีว่า.. ถ้านี่เป็นอีกหนึ่งด่าน ที่พี่มายด์ต้องผ่านให้ได้พี่จะทำอย่างไร”  

        มายด์ยิ้มให้ซีและกระซิบตอบเบาๆ   “ขอบใจมาก”  แล้วมายด์ก็ตั้งสติหาวิธีจบเรื่องนี้ให้ลงตัว

        “นพ”   ซีเรียกชื่อเพื่อนร่วมอาชีพพร้อมกับส่งยิ้มให้   “นพใจเย็นๆ นะ”  

        นพนิตยิ้มรับ..

        เขาพยายามสงบอารมณ์..และตั้งสติ

        “เอ็นพี”   มายด์เรียกนพอีกครั้ง  

        “ฟังพี่นะนพนิต.. พี่ขอโทษที่ทำร้ายจิตใจเรา.. ”   มายด์พูดจากใจ   “.. พี่ขอโทษที่ทำให้เราเป็นอย่างนั้น ..พี่เองก็ไม่ใช่คนดีอะไร ..”  

        นพนิตฟังชายคนรักที่อยู่ตรงหน้า  

        ในใจมายด์สำนึกผิดจนร่างกายสั่นไหว   “ ตอนนั้น ..พี่ก็ติดอยู่ในวังวนของรักกับเซ็ก .. แล้ว.. พี่ก็ใช้เซ็กหล่อเลี้ยงชิวิต ..จนชีวิตพี่ย่ำแย่ .. จนหน้าที่การงานพี่เสียหายไปหมด .. เอ็นพีก็รู้ ก็เห็นนี่”  

        นพนิตฟังพยักหน้ารับรู้ และพยายามเชื่อมต่อเรื่องราวต่างๆ นานา

        “เพราะ.. จิตใจพี่กำลังดิ่งลงเหว .. เอ็นพีเข้ามาในชีวิตพี่พอดี ..การมีเซ็กเป็นอย่างเดียวที่ดึงชีวิตไว้ .. การมีเซ็กทำให้พี่ไม่คิดฆ่าตัวตาย ..พี่จึงมีเซ็กกับเอ็นพีมากมายย่างนั้น .. พี่ขอโทษเอ็นพี .. ”

        “แค่นั้นจริงๆเหรอพี่? .. ”   นพนิตพยายามถามเพื่อหาความหวังอีกครั้ง

        มายด์พยักหน้ารับอย่างหนักแน่น  “ใช่”  

        “แล้วตอนที่ทำอยู่.. ที่พี่บอกชอบเหลือเกิน .. ดีเหลือเกิน .. สุขเหลือเกิน ..มันก็แค่เซ็กเหรอ?”  

        “พี่ขอโทษ”      

        นพนิตรู้สึกเจ็บในหน้าอกเหลือเกิน   “พี่ไม่เคยรักนพเลยเหรอ? .. พี่ไม่เคย ..ไม่เคยรักนพเลยเหรอ?”

        มายด์พยักหน้ารับทุกคำที่พนนิตถามและพยักอีกครั้งอย่างชัดเจน   “พี่ขอโทษ”

        นพนิตเจ็บปวด..จน.. สุดจะทน .. จน.. ร้องไห้อีกครั้ง .. แต่.. คราวนี้ .. ไม่มีแม้เสียงร้อง..ดังออกมา .. แต่เขาสะอื้นสั่นไปทั้งตัว   

        ซีเข้าประคองตัวนพนิตไว้  เขาสงสาร.. และเห็นใจนพอย่างที่สุด  เขาใช้มือลูบไปตามตัวนพ พลางเรียกชื่อนพเบาๆตลอดเวลา  

        มายด์มองดูสิ่งที่ซีทำแล้วก็พยักหน้าในซีทำต่อไป  

        “พี่มายด์.. นพรักพี่ .. รักพี่ .. รัก .. พี่.. ”  แม้จะแทบไม่มีเสียงเล็ดลอดผ่านริมฝีปากนพนิตแต่เขาก็ขยับปากพูดความรู้สึกตนตลอดเวลา ราวกับจะพยายามวอนขอ.. เป็นครั้งสุดท้าย

        “พี่ขอโทษนพนิตพี่ขอโทษ”   มายด์ยังย้ำคำขอโทษให้นพนิตเข้าใจ    

        ซีเลือกที่จะโอบกอดนพนิตไว้ในอ้อมแขนตนเองพลางเรียกชื่อเขา   “นพ .. นพ ..”

        สัมผัสที่ซีลูบไล้ไปตามลำตัวของนพนิตช่วยให้เขาสงบลงได้บ้าง ไม่มากก็น้อย

        “ซี”   นพนิตเรียกชื่อซี และมองซีอย่างไม่คาดคิดว่า..เวลาอันแสนเจ็บปวดแบบนี้ .. ซีคือคนที่ปลอบโยนเขา    

        “ซีเป็นเพื่อนนพนะ”   ซียิ้มให้ และพูดย้ำซ้ำอีกครั้ง   “เราเพื่อนกันนะ”   

        นพนิตยิ้มทั้งน้ำตา

        ..

        “พี่ขอโทษนพนะพี่ขอโทษ”  

        “นพรักพี่”

        “พี่ขอโทษเอ็นพีพี่ขอโทษ”          

        “นพไม่เคยโกรธพี่เลยพี่ไม่ต้องขอโทษนพหรอก”         

        “พี่ขอโทษนพนิตพี่ขอโทษ” 

        นพนิตมองหน้าพี่มายด์.. คนที่เป็นรักแรกของเขา .. และยินยอมพยักหน้ายอมรับคำขอโทษของพี่มายด์ในที่สุด  

        มายด์ยิ้มให้นพนิตทั้งน้ำตาเป็นการตอบแทนที่เขายอมยกโทษให้ตน  

        ..

        แม้ในใจของทั้งสองจะยังมีความรู้สึกนานาติดค้างอยู่ไม่น้อย แต่ก็ถือว่า.. นี่เป็นก้าวแรกที่นพนิตยอมรับแล้วว่า.. มายด์ไม่ได้รักเขา อย่างที่เขาเคยคิด  

        ทีเหลือ..นพนิตต้องจัดการกับความรู้สึกที่มันตกหล่นอยู่ในใจ และก่อกวนจนใจเขาไม่สงบ ..เขาต้องจัดการให้ได้ .. สักวันหนึ่ง !!

        “ขอบใจซีมาก”   นพนิตพูดจากใจจริง

        ซียิ้มให้นพแล้วหันไปคุยกับมายด์  “พี่มายด์ไปแต่งหน้าแต่งตัวก่อนเถอะ ซีจะอยู่เป็นเพื่อนนพเอง”  

        มายด์ยิ้มให้ซีแล้วก็ยิ้มให้นพ และเดินเข้าตัวอาคารไป

        “ขอบใจซีอีกครั้งนะ” 

        “ไม่ต้องขอบใจแล้วเพื่อนกันก็ต้องช่วยกันสิ”  

        แล้วทั้งสองก็นั่งพูดคุยกันเรื่องนั่นนี่โน่นกันไปอีกสักพัก  

        นพนิตสารภาพกับซีว่า..ตอนที่เจอกันครั้งแรกในคราสการแสดง   ที่นพแสดงท่าทางอยากกินซีขนาดนั้นเพราะนพคิดว่าซีง่ายเรื่องบนเตียง   ก็นพมีภาพถ่ายตัวซีและคำบรรยายใต้ภาพถึงความเด็ด เผ็ด เสียว  แล้วนพก็เปิดภาพให้ซีดู .. ภาพซี ที่เป็นเด็กนวดของร้านนวดสองมือ

        ซีอึ้งไป!!

        แล้วซีก็เลือกยืนยันว่า.. เขาไม่เคยทำอย่างนั้น และเม้าว่า ร้านนวดคงเอารูปเขาจากอินเตอร์เน็ตแล้วทำการใส่ข้อความส่งเสริมการขายเข้าไป

        นพนิตก็ไม่ได้ติดใจอะไร  จึงชวนซีเข้าไปแต่งหน้าแต่งตัวในอาคาร

        เย็นมากแล้ว   หลายคนแต่งตัวเสร็จแล้ว   เหลือเพียงบางคนที่แต่งตัวเกือบจะเสร็จ   แต่ยังมีชุดสูทอีกหนึ่งชุดที่ยังไม่มีใครใส่และน่าจะเป็นสูท ที่เข้าคู่กับชุดของยู 

        “พี่ลีคะใครจะมาใส่ชุดนั้นคะ”   ยูตัดสินใจถามขึ้นหลังจากที่เธอพินิจพิเคราะห์ชุดสูทที่แขวนอยู่นั่น แล้วสรุปในใจว่า..เป็นชุดที่คู่กับชุดที่เธอสวมใส่อยู่

        “คนของพี่นัทค่ะพี่นัทโทรมาบอกไว้ พี่นัทอยากให้เขาออกงานคู่กับยู ยูจะได้เป็นพี่เลี้ยงค่ะ”   ปณาลีชี้แจงละเอียดยิบขณะที่เธอกำลังติดสร้อยคอ

        “พี่ลีครับอานัทให้ผมมาพาพี่ลีครับ”  เสียงหนึ่งดังขึ้นที่ประตูห้อง

        “พี่ลีคือคนนี้ค่ะน้อง  น้องเดินมาหาพี่นะคะ”   ปณาลีพูดเสียงดังชัดเจน ขณะที่เธอติดเครื่องประดับชิ้นสุดท้ายเสร็จพอดี 

        นพนิตซึ่งกำลังทำผมอยู่หันไปมองที่มาของเสียงที่คุยกับพี่ลี .. นั่น.. ทบทู นี่!!  

        เขาเห็นทบทูเดินไปหาพี่ลี..

        นี่!! .. นี่..พี่นัทจะให้ทบทูมาที่นี่ทำไมไม่บอกเรา.. เราช่วยให้ทบทูมาที่นีได้นี่นา ..

        แล้ว.. แล้วยังให้ทบทูออกงานคู่กับยูอีก .. พี่นัทคิดอะไรอยู่ ..นพนิตคิดไปเรื่อย แต่ตอนนี้จิตใจเขายังไม่แข็งแรงพอที่จะคิดอะไรไปมากกกว่านี้   

        ปณาลีพาทบทูไปลองชุดซึ่งก็ค่อนข้างพอดี   มีบางจุดที่ช่างเสื้อต้องใช้เข็มกลัดช่วยบ้างเพื่อให้ชุดเข้ากับรูปร่างของทบทูยิ่งขึ้น   

        ขณะเดินทางไปงานฯด้วยรถโค้ทอันแสนหรูหราขนาดยี่สิบสี่ที่นั่ง พร้อมเครื่องอำนวยความสะดวกครบครันทั้งอาหารรองท้องจากร้านอาหารเลิศรส และเครื่องดื่มนานาชนิดทั้งที่มีแอลกอฮอร์และไม่มีแอลกอฮอร์

        ปณาลีแจ้งให้ทุกคนเข้าใจว่าตอนที่เดินเข้างาน .. ครูโชเดินคู่กับคุณอั้มอัมพุเป็นคู่แรก  คุณณัฐกนกเดินคู่กับเพื่อนเขา  คุณฝุ่นดินเดินคู่กับคุณต้นน้ำ  คุณชลวิทย์คู่คุณชีทชิดชนก  คุณมายด์มารุตคู่คุณซีแดนธาร  คุณยูลรวีคู่คุณทบทูคมศิลป์  และคุณนพนิตคู่คุณเคนคณาธิป   ปณาลีย้ำว่าให้เดินตามนี้   ทุกคนก็รับปาก

        ระหว่างเดินทาง  รถโค้ทอันหรูหราก็แวะรับบางคนตามรายทางที่ปณาลีกับอุรวีประสานงานไว้อย่างลงตัว  

จบตอน ๓๓