"จะฝึกวิชาหรือเ้าคะ" ซีซวนเอ่ยถามเสียงอ่อยเมื่อเห็นชายหนุ่มวาดคาถาป้องกันเสียงพร้อมคาถาป้องกันคนภายนอกครอบเรือนนอนไว้
แต่คำถามของนางกลับไร้คำตอบใบหน้าหล่อเหลาปรายหางตามองนางแล้วก็หันกลับเดินเข้าเรือนไปทำให้ร่างบางจำต้องเร่งฝีเท้าก้าวเดินตาม กระทั่งมาหยุดอยู่ภายในห้องนอน
"อากาศเย็นทีหลังอย่าออกไปนั่งเล่นข้างนอกแบบนั้นอีก"
"เ้าค่ะ"ริมฝีปากบางคลี่รอยยิ้มหวาน หลังจากมือเล็กถูกร่างสูงดึงไปถูเบา ๆ เพื่อมอบความอบอุ่นให้
แม้ศิษย์พี่ใหญ่จะดูนิ่งเฉยคล้ายไม่ใส่ใจแต่แท้จริงเขาดูแลนางเป็อย่างดี ไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลัง
เขาเป็อย่างนี้มาตลอดั้แ่นางจำความได้
"อีกสองวันข้างหน้าอาจารย์ให้เดินทางไปหมู่บ้านฉิน"
"หมู่บ้านฉินเป็หมู่บ้านอยู่ใกล้กับหมู่บ้านของเรามิใช่หรือเ้าคะ ศิษย์พี่ใหญ่คราวนี้ให้ซวนเอ๋อร์ไปด้วยได้ไหมเ้าคะ"บางครั้งลูกศิษย์ในสำนักจินิจะถูกเชิญให้ไปปัดเป่าโชคร้ายหรือช่วยเหลือในพื้นที่ที่มีปีศาจบุกรุกศิษย์พี่ใหญ่ที่โตสุดในบรรดาลูกศิษย์ร่วมอาจารย์ จึงรับหน้าที่นี้เสียส่วนใหญ่
และทุกครั้งศิษย์พี่ใหญ่จะต้องมีผู้ติดตามไปด้วยสองถึงสามคนแต่ไม่ว่ากี่ครั้งนางก็ไม่เคยถูกเลือกให้ไปด้วยเลย
ทว่าครั้งนี้หมู่บ้านฉินตั้งอยู่ไม่ห่างจากหมู่บ้านที่ครอบครัวนางอยู่มากนักถ้านางได้เดินทางไปด้วย ระหว่างทางอาจได้แวะหาบิดามารดาก็เป็ได้
"ศิษย์พี่ใหญ่ให้ซวนเอ๋อร์ไปด้วยเถอะนะเ้าคะ ไม่ได้เจอท่านพ่อท่านแม่นานแล้วอีกอย่างท่านได้ไปเยี่ยมท่านลุงท่านป้าด้วยอย่างไรเ้าคะ"
"เราไปทำงานไม่ได้ไปเที่ยวเล่น" เฟยอวี่เข้าใจความคิดของหญิงสาวดีครั้งสุดท้ายที่นางได้กลับบ้านก็เมื่อสองปีก่อน ตอนนี้นางคงคิดถึงครอบครัวเมื่อมีโอกาสจึงอยากรีบฉวยเอาไว้
และเขาที่รู้ดีว่านางต้องร้องขออยากติดตามไปด้วยอย่างแน่นอนเขาจึงรีบฉวยโอกาสนี้ไว้ด้วยเช่นกัน
"ให้ไปด้วยก็ได้แต่มีข้อแม้..." ชายหนุ่มพยายามกลั้นไม่ให้มุกปากหยักยกยิ้มชอบใจที่เห็นใบหน้าหงอยเป็ลูกสุนัขถูกทิ้งคลี่รอยยิ้มกว้างคล้ายกำลังทำท่าหูตั้งหางกระดกดีใจ ก่อนจะเปลี่ยนกลับไปหงอยอีกครั้งเมื่อได้ยินเขาตั้งเงื่อนไข
"ข้อแม้อันใดเ้าคะ"
"คืนนี้เ้าต้องตั้งใจฝึกวิชาหากผลออกมาเป็ที่พอใจ แล้วจะคิดเื่พาไปด้วยอีกที"
"แค่คิดหรือเ้าคะไม่ใช่พอใจแล้วพาไปด้วยเลยหรือ ให้ซวนเอ๋อร์ไปด้วยเถอะนะ นะเ้าคะ น้าาา"ซีซวนปีนขึ้นไปนั่งอยู่บนตักร่างหนา ให้มือเขาโอบรัดเอวคอดนางไว้ขณะที่ใช้ลำแขนโอบลำคอยาว ก็เอียงใบหน้าซบลงบ่ากว้างถูไถไปมาด้วยท่าทางออดอ้อน
ั้แ่เด็กนางใช้วิธีนี้ร้องขอในสิ่งที่้ามาตลอดไม่ว่าทำกี่ครั้ง เขาก็ต้องทำตามเสมอ แต่พอโตขึ้นถูกมารดาเห็นเข้า จึงสั่งห้ามทำอีกครั้งนี้จึงน่าจะเป็ในรอบห้าถึงหกปีที่นางอ้อนเขาเช่นนี้
"ข้าพูดแล้วตั้งใจฝึกให้ดีแล้วกัน" เฟยอวี่จะห้ามใจตนเองไหวได้อย่างไรเมื่อบนตักมีลูกสุนัขที่กลายร่างเป็ลูกแมวตัวน้อยมาคลอเคลีย ผิวกายนุ่มนิ่มหอมละมุนมาบนเบียดจนบางสิ่งตื่นลุกชัน
ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มสูงอุ้มร่างบางบนตักให้นางหันหน้าเข้าหาใช้ขาเรียวเกี่ยวรัดเอวเขาไว้โดยมีสองฝ่ามือเขาโอบอุ้มก้นกลมเด้ง ประหนึ่งอุ้มเด็กน้อย
ทว่าเด็กน้อยคนนี้กลับกำลังถูกเขาจุมพิตริมฝีปากอย่างดูดดื่มตวัดเกี่ยวแลกเรียวลิ้นผลัดเปลี่ยนเข้าสำรวจโพรงปากกันและกันจนเส้นใยน้ำใสไหลเยิ้มมุมปากสวย
หลังถูกวางบนเตียงนุ่มอย่างอ่อนโยนซีซวนก็เอาแต่ผินหน้าหนีไม่กล้ามอง อาศัยฟังแต่เสียงเนื้อผ้าเสียดสีกันไปมาในการคาดเดาว่าชายหนุ่มได้ถอดอาภรณ์ครบหมดแล้วหรือยัง
เฟยอวี่ไม่รีบร้อนในการถอนอาภรณ์ที่สวมใส่ออกมุมปากหยักยังคงประดับไปด้วยรอยยิ้มในท่าทีของหญิงสาวทั้งที่นางเป็ฝ่ายเริ่มยั่วยวนเขาก่อน แต่พอเอาเข้าจริงกลับกลายเป็นางที่เขินอายเสียเอง
"ไม่ถอดหรือ"
"ถอดเ้าค่ะถอด"
ท่าทางรีบเด้งตัวขึ้นจากเตียงนอนของหญิงสาวเรียกเสียงหัวเราะจากเฟยอวี่ได้ไม่น้อยมือเรียวรีบเร่งถอดเสื้อออกจนสายเชือกเริ่มพันกันยุ่งเหยิง
"ใจเย็นไม่ต้องรีบ เรายังมีเวลากันทั้งคืน"
หัวใจซีซวนเต้นแรงไม่เป็จังหวะทั้งกายนิ่งแข็งค้างขึ้นมาในทันที เมื่อถูกร่างหนายืนซ้อนทับจากทางด้านหลังฝ่ามือร้อนโอบรอบเอวคอดรวบจับมือนางเอาไว้ พร้อมเสียงกระซิบนุ่มละมุนข้างใบหูขาว
ใบหน้าสวยขึ้นสีแดงก่ำไม่ต่างจากผิวกายหญิงสาวได้แต่ยืนผินหน้าหนีไม่กล้าสบสายตากับชายหนุ่มตรงหน้ายิ่งตอนนี้ทั้งนางและเขาต่างเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ปกคลุมยิ่งเพิ่มความกระดากอายให้นางเป็เท่าตัว
แม้จะเคยเห็นเรือนร่างกันมานับครั้งไม่ถ้วนแล้วก็ตาม
เฟยอวี่มองความงามของร่างบางจนพอใจ ถึงช้อนอุ้มนางขึ้นเพื่อพามานอนยังเตียงนอนอีกครั้งนิ้วเรียวช่วยปัดเส้นผมนุ่มที่บดบังใบหน้าสวยออกก่อนจะโน้มกายลงทาบทับบรรจงจุมพิตหวานดูดดื่ม
"อะ อื้มมอืออ"
ฝ่ามือร้อนลูบผ่านปทุมถันคู่สวยบีบเคล้นหยอกเย้าจากนั้นถึงเลื่อนผ่านลงหาจุดอ่อนไหวของหญิงสาวสานต่อในสิ่งที่เขาไม่ได้ทำเมื่อวันก่อน
"อืออ อะ อ่าาอื้มม" ซีซวนรู้สึกเสียววูบไปทั้งกายเมื่อเบื้องล่างถูกก่อกวนด้วยเรียวนิ้วยาว บดขยี้ติ่งสวาทให้นางสั่นสะท้านทว่าไม่อาจเปล่งเสียงร้องระบายออกมาได้
การตอบสนองทางร่างกายของหญิงสาวสร้างความพอใจให้กับเฟยอวี่ได้เสมอ ร่องเนื้อนุ่มเปียกแฉะไปด้วยน้ำเหนียวแค่เพียงเขาถูไถติ่งสวาทเต่งตึง ร่างบางก็อ่อนระทวยบิดเร้าตามััเร่าร้อน
ชายหนุ่มไม่หยุดแค่เพียงจุดอ่อนไหวภายนอกสองนิ้วยาวสอดเข้าช่องทางแคบ กดย้ำผนังนุ่มหาจุดอ่อนไหวที่สุดของหญิงสาวขยับนิ้วเข้าออกเป็จัวหวะสม่ำเสมอ กระตุ้นให้นางปลดปล่อยน้ำรักแรก
"อื้ออ ไม่ อะอ๊าาา" ริมฝีปากบางสะบัดหนีจากการจุมพิตดูดดื่มจังหวะเดียวกับเรียวนิ้วเขานำพาให้นางสุขสม เสียงหวานจึงได้แต่ครางกระเส่าะพร้อมกระตุกสั่นเทาไปทั้งกาย
เฟยอวี่คลี่รอยยิ้มพึงใจกับผลงานตนเองเขาถอนกายขึ้นมองร่างบางที่กำลังนอนหายใจเหนื่อยหอบก่อนจะส่งสองนิ้วเรียวที่เปียกชุ่มไปด้วยรักใสเข้าปากชิมความหวานที่หญิงสาวเพิ่งได้ปลดปล่อยออกมา
"มาเร็วข้าให้เ้าขึ้นก่อน"
ซีซวนไม่รู้จะเอาใบหน้าไปแทรกไว้ตรงไหนถึงจะหลีกหนีความกระดากอายไปได้ สาเกตุเพราะนางเข้าใจความหมายในคำพูดของชายหนุ่มดี
ด้วยการช่วยเหลือของร่างหนาหญิงสาวจึงเปลี่ยนขึ้นมานั่งคร่อมร่างเขาไว้ได้อย่างรวดเร็วฝ่ามือเล็กจับประสานกับฝ่ามือชายหนุ่มไว้แน่น ก่อนจะค่อย ๆนั่งลงให้ช่องทางนุ่มที่เปียกชื้นดูดกลืนท่อนเอ็นร้อนที่ตั้งตระหง่านรอท่าอยู่จนลึกสุดโคนฐานใหญ่
สวบบบ
"อะ ซี๊ดด อ๊ะอ๊าาา" ซีซวนกระตุกสั่นเทาปลดปล่อยน้ำรักออกมาอีกครั้งทั้งที่ยังไม่ทันได้เริ่มการสอดประสานกายเป็หนึ่งอย่างแท้จริง
"เด็กดี ค่อย ๆไม่ต้องรีบ"
"อะ อื้มมเสียวว" ท่อนเอ็นใหญ่ที่คับแน่นอยู่ในกาย ไม่อาจทำให้หญิงสาวรู้สึกสงบลงได้ปลายหัวหยักกดย้ำจุดกระสันไม่มีทางหลบหนี แค่เพียงนางขยับเคลื่อนไหวก็ถูกความเสียวซ่านเล่นงานจนสั่นสะท้าน
"หลับตา"
ซีซวนหลับเปลือกตาลงตามคำสั่งของชายหนุ่มให้เขาเริ่มชักนำถ่ายเทคลื่นพลังงานบางอย่างไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายจนนางรู้สึกดีขึ้นสะโพกหนาถึงเริ่มขยับสวนกระแทกขึ้นลง กระตุ้นให้นางได้รู้จังหวะว่าต้องทำอย่างไร
จากนั้นการฝึกบำเพียรคู่ที่แท้จริงก็ดำเนินต่อไปจนฟ้าสางดวงตะวันขึ้นทอแสง ม่านพลังที่ชายหนุ่มวาดป้องกันเรือนนอนไว้ ถึงได้ถูกคลายออก
287
