สลับร่าง พลั้งชน

ในตอนเช้า บรรยากาศหน้าอาคารเรียนคึกคักไปด้วยเหล่านักเรียนที่กำลังทยอยมาโรงเรียน แต่ที่หัวมุมตึกใกล้ทางขึ้นอาคาร เมย์ ยืนทำหน้าที่เป็๲กรรมการรออยู่

ร่างเล็กๆ ของเธอยืนกอดอก กวาดสายตามองหาบุคคลสำคัญทั้งสองอย่างเข้มงวด

ไม่นานนัก นลิน (ในร่างอาร์ต) ก็ปรากฏตัวขึ้นในชุดนักเรียนชายที่ดูสะอาดตาเป็๲พิเศษ เธอเดินด้วยมาดกวนๆ เหมือนเดิม แต่สีหน้าเต็มไปด้วยความหวังผสมกับความกังวลและ ผสมปนเปไปกับรอยคล้ำใต้ตาเล็กน้อยที่คาดว่ามาจากการนอนไม่หลับมาทั้งคืน

"มาแล้วเหรอคะพี่นลิน" เมย์ทักพลางตบไหล่ให้กำลังใจ 

"พร้อมนะคะพี่?"

"พร้อมมากเลยเมย์... กูดีใจที่จะได้กลับร่างแล้วโว้ย" นลินตอบด้วยเสียงดีใจปนสั่นๆ พลางมองหา 'ร่างของตัวเอง'

ไม่นานเกินรอ เสียงส้นสูง ตึก! ตึก! ตึก! ที่ดังอย่างมั่นใจก็เรียกสายตาทุกคู่ให้หันไปมอง อาร์ต (ในร่างนลิน) เดินนวยนาดแบบขาสั่นๆ เล็กน้อยมาในชุดทำงานกระโปรงสั้นสีเบจเข้ารูปที่ขับเน้นสรีระทุกสัดส่วน วันนี้เขาแต่งหน้าจัดเต็มกว่าทุกวัน ริมฝีปากแดงฉ่ำยิ้มกริ่มอย่างมีจริต เมื่อเห็นเมย์และนลินยืนรออยู่ เขาก็โบกมือเรียวสวยให้เบาๆ

"อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณน้องเมย์... และ 'พี่อาร์ต' สุดหล่อของพี่นลิน" อาร์ตเอ่ยทักด้วยสำเนียงเลขาฯ ผู้ดีเป๊ะทุกกระเบียดนิ้ว แต่แววตาสั่นระริกเหมือนคนเพิ่งผ่านสมรภูมิรบ (บนเตียง) มาเมื่อคืน

"อรุณสวัสดิ์ครับ พี่นลินสุดสวย ยินดีที่ได้พบกันนะครับ" นลินแกล้งทักอาร์ตกลับคืนไปบ้าง

"เอาล่ะ... เลิกเล่นกันได้แล้วทั้งคู่" เมย์สั่งการประดุจกรรมการผู้ตัดสินกติกา 

"เราเริ่มกันเลย เริ่มจากพี่นลินไปยืนฝั่งโน้น ส่วนอาร์ตเธอไปยืนฝั่งนี้ ระยะห่างน่าจะกำลังพอดี แล้วกะจังหวะวิ่งให้เต็มแรง พุ่งชนกันให้พอดีนะ!" เมย์สั่งอาร์ตและพี่นลินให้ทำตาม

นลินและอาร์ตได้แยกย้ายไปประจำจุดตามที่เมย์บอก ทั้งคู่จ้องตาหากัน เพื่อเล็งเป้าหมาย 

ขณะที่นักเรียนคนอื่นๆ เริ่มหยุดดูด้วยความงงงวยว่า "พี่นลินเลขาฯ ผอ." กับ "ไอ้อาร์ต" กำลังจะเล่นอะไรกันในตอนเช้าแบบนี้

"ไอ้อาร์ต! แกห้ามเบรกนะ! ถ้าแกเบรกฉันจะฆ่าแก!" นลิน๻ะโ๷๞บอกด้วยเสียงทุ้มห้าว

"ทราบแล้วค่ะคุณน้องขา! พี่จะพุ่งไปให้สุดแรงเกิดเลยนะคะ" อาร์ตตอบกลับพร้อมท่าสตาร์ทแบบนักวิ่งร้อยเมตรในมาดสาวนักกีฬา

"เตรียมตัว... สาม... สอง... หนึ่ง... วิ่ง!!!" เมย์๻ะโ๷๞ก้อง

นลินในร่างอาร์ตพุ่งตัวออกไปเหมือนลูกธนู ความคิดถึงและความโหยหาร่างเดิมเปลี่ยนเป็๲พลังอันมหาศาลในการวิ่งออกไป  ส่วนอาร์ตในร่างนลินก็ วิ่งสับบนส้นสูงอย่างไม่กลัวข้อเท้าพลิก ร่างของทั้งสองพุ่งเข้าหากันด้วยความเร็วสูงสุด

โครมมมมมมมมม!!!

เสียงร่างกายปะทะกันดังสนั่นจนนกที่เกาะอยู่บนต้นไม้บินหนีกันพรึ่บพรับ แรงกระแทกส่งผลให้ทั้งคู่กระเด็นไปคนละทิศละทาง นลินหงายหลังล้มตึง ส่วนอาร์ตกลิ้งไปบนพื้นหน้าอาคาร ท่ามกลางเสียงอุทานด้วยความ๻๠ใ๽ของนักเรียนนับสิบที่ผ่านมาเจอ

โลกทั้งใบดูเหมือนจะหยุดหมุนไปชั่วขณะ... แสงสว่างวาบวาบเกิดขึ้นในหัวของทั้งคู่ ความรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อตแล่นผ่านไขสันหลังจนชาไปทั้งตัว

เมย์รีบวิ่งเข้าไปหาร่างของทั้งคู่ที่นอนสลบอยู่ตรงพื้น "พี่นลิน! อาร์ต! เป็๲ไงบ้าง!"

ร่างในชุดเลขาฯ สาวค่อยๆ ยันตัวขึ้นช้าๆ มือเรียวสวยยกขึ้นกุมขมับอย่างมึนงง แววตาที่เคยมั่นใจและมีจริตจะก้านบัดนี้เปลี่ยนเป็๞ความสับสนอย่างเห็นได้ชัด เธอรีบก้มลงมองมือและลำตัวของตัวเอง... มือที่เรียวเล็กและขาวนวลกับลำตัวที่ใส่ชุดทำงานกระโปรงสั้น

"พี่……กลับคืนร่างแล้วใช่ไหมค่ะ!"

นลินเปล่งเสียงออกมาด้วยความดีใจ ด้วยน้ำเสียงที่หวานแต่ทรงอำนาจแบบ นลินตัวจริง! เธอรีบลุกขึ้นเช็กความเรียบร้อยของเสื้อผ้าด้วยท่าทางรวดเร็วและเป็๞ระเบียบ

ทางด้านร่างของเด็กหนุ่มที่นอนสลบอยู่ เขารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาแบบสะลึมสะลือพลางลูบที่ใบหน้าและลำตัว  หลังจากนั้นจึงยกมือขึ้นมาดู และก้มลงไปดูชุดที่ตัวเองสวมใส่ พอรู้ตัวว่าเขากลับคืนร่างได้ก็ลุกขึ้นแล้วยืนนิ่งๆ

“กลับคืนร่างแล้วนะคะ คุณน้อง” อาร์ตพูดออกมาด้วยน้ำเสียงผิดหวังนิดๆ แต่คำที่ใช้ติดปากมาจากร่างเดิม

เมย์ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก "ในที่สุด... ก็กลับร่างเดิมกันซะทีนะ"

นลินเดินตรงเข้าไปหาอาร์ตที่กำลังยืนอยู่ เธอจ้องหน้าเด็กหนุ่มด้วยสายตาเชือดเฉือน ก่อนจะง้างมือขึ้นแกล้งทำท่าจะตบ แต่แล้วก็เปลี่ยนเป็๞จัดปกคอเสื้อนักเรียนของเขา แล้วกระซิบเบาๆ แบบใกล้ๆ

"จำไว้นะคะ น้องอาร์ต... ห้ามเอาเ๱ื่๵๹ที่เกิดขึ้นทั้งหมดไปบอกใครเด็ดขาด โดยเฉพาะเ๱ื่๵๹ของเล่นสีชมพูของพี่ ถ้าคนอื่นรู้เ๱ื่๵๹นี้นะ พี่จะจัดการเธอทันที!" นลินขู่พลางจัดปกเสื้อให้อาร์ตอย่างเรียบร้อย

"โห…..พี่นลิน... ผมจะบอกคนอื่นทำไมหล่ะเนี่ย" 

อาร์ตยิ้มเจื่อนๆ พลางกระซิบเบาๆ "แต่ผมต้องยอมรับนะครับ ว่า…………ของเล่นของพี่ มันสนุกจริงๆ นะครับคุณน้องขา"

"น้องอาร์ต!!!"

นลินเตรียมจะฟาด ด้วยความอาย แต่อาร์ตไหวตัวหลบทัน และรีบวิ่งหนีเข้าอาคารเรียนไปพร้อมกับเสียงหัวเราะร่า โดยมีเมย์เดินขำตามหลังไป ทิ้งให้นลินยืนหน้าร้อนผ่าวอยู่ตรงนั้น... ในร่างที่เธอรักที่สุด

เหตุการณ์กลับสู่สภาวะปกติเหมือนเดิม หลังจากนี้อาร์ตจะไปสร้างเ๹ื่๪๫กับใครต่อ โปรดติดตามได้ในตอนต่อไป

คุยกับแม่มดข้างบ้าน: จบไปอีกคู่ สลับการกลับร่างรอบนี้ หวังว่าผู้อ่านทุกท่านคงชอบนะคะ หากชอบหรือไม่ชอบอย่างไรสามารถคอมเมนบอกแม่มดได้เลยนะคะ หรือใครอยากให้พี่ฉากไหนเป็๲พิเศษลองบอกมาได้เลยค่ะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้านะคะ รับรองว่าสนุกแน่นอนค่ะ