ฮูหยินแม่ทัพผู้โง่เขลา

อ่านด้วยนะคะ ตรงนี้หน่ะค่ะ --->คำผิดต้องขออภัยเดี่ยวค่อยมาแก้นะคะ "คำผิดค่อยมาแก้นะคะ"!!!!!-----------------------
ฟ่านเว่ยกลับถึงจวนแล้ว เขารีบไปแช่น้ำอย่างสบายตัวก่อนลุกขึ้นเข้าห้องไปจิบสุราเฝ้ามองแสงจันทร์ที่ส่องสว่างสวยงามถึงแม้เขาจะกรึ่มๆมาเล็กน้อยแต่ยังพอดื่มต่อไปได้อีก ทันใดนั้นอี้หลงก็เปิดประตูเข้ามา ฟ่านเว่ยหันไปมองอย่างเบื่อหน่าย อี้หลงที่แทบมีหูและหางส่ายไปมารีบวิ่งไปนั่งข้างด้านฟ่านเว่ยจ้องมองอย่างร้อนแรง "ภรรยา เรื่องในตอนนั้นเจ้ายังไม่ได้ให้รางวัลข้าเลย"อี้หลงพูดอย่างเศร้าสร้อย หูนั้นลู่ลงอย่างน่าสงสาร ใบหน้าของฮัสกี้ก็ลอยทับมา ฟ่านเว่ยที่จิบสุราอยู่ก็พุ่งออกมาเต็มหน้าอี้หลง อี้หลงเพียงถอนหายใจ ถึงจะยังโกรธที่ฟ่านเว่ยไปเล่นสนุกกับคนงามของหอโคมเขียว เขาเองก็เป็นคนงามผู้หนึ่งเหตุใดไม่มาสนุกกับเขา เขายังดูน่ากินกว่าคนพวกนั้นเป็นร้อยเท่า ฟ่านเว่ยหัวเราะดังลั่น ยกสุราเทลงบนจอกให้อี้หลง อี้หลงส่ายหางไปมาหยิบจอกนั้นมาจิบอย่างมีความสุข ทั้งสองจิบสุรากันอย่างเงียบๆเฝ้ามองแสงจันทร์ อี้หลงที่เฝ้ามองฟ่านเว่ยอย่างหลงใหลเขาก็รู้สึกตัวสั่น คอแห้งไปหมดทั้งที่กำลังจิบสุราแท้ๆ ร่างกายมันร้อนวูบวาบ หรี่ตาลงเห็นมังกรน้อยของตนกำลังชูหัวขึ้นมาคึกคัก ฟ่านเว่ยที่รับรู้ก็จ้องมองก่อนยกขาไปโดนมังกรนั้นจนมันสั่นสะดุ้ง อี้หลงสะดุ้งไปพร้อมกับมังกร เขากลืนน้ำลายดังอึก ฟ่านเว่ยสวมชุดดูไม่เรียบร้อยเสียจริง เสื้อนั้นแหวกเห็นขาเนียนยาวสวย อี้หลงพยายามจ้องมันอย่างต้องการ ความพยายามที่ระงับความต้องการมันก็แตกออกก่อนรีบพุ่งไปหาฟ่านเว่ย ทั้งสองแนบจูบกันแลกลิ้นไปมา ดูดลิ้นของกันและกันอย่างเมามันส์ ได้กลิ่นของสุราที่มันหอมหวาน อี้หลงเบียดตัวบดส่วนล่างของฟ่านเว่ย สองมือรีบถอดชุดของตนและฟ่านเว่ย ก้มลงเลียสองเม็ดบนยอดก่อนเลื่อนลงมาจูบหน้าท้องสวย “ไอสารเลว เจ้าคิดว่าทำอะไรอยู่”ฟ่านเว่ยพยายามผละตัวออก ยื่นมือผลักหัวของอี้หลงออก เขากลัวว่ามันจะบานปลายไป อี้หลงที่แลบลิ้นออกมาเขาจ้องตาฟ่านเว่ยด้วยสายตาคมที่มีเสน่ห์จนฟ่านเว่ยแทบเคลิ้ม “ลงโทษเด็กไม่ดีอย่างไรเล่า”อี้หลงก้มหัวอย่างแรง ฟ่านเว่ยที่รู้สึกว่าแรงของอี้หลงเยอะกว่าปกติ อี้หลงโน้มแรงมากกว่าเดิมจนฟ่านเว่ยต้องปล่อยมือออกไป พยายามลุกขึ้นหนีเจ้าหมา แต่อี้หลงดึงตัวและกอดแน่นพยายามบดขยี้ท่อนล่างไปมา “ไอสารเลว ลุกออกไปเดี๋ยวนี้ ก่อนที่เหล่าจื๊อจะ-”ยังไม่สิ้นเสียงของฟ่านเว่ย อี้หลงก็โน้มตัวลงมาจูบแนบลงริมฝีปากนั้น จูบนั้นมันไปกระตุ้นอารมณ์ของฟ่านเว่ยเข้า อี้หลงหรี่ตาคมกัดริมฝีปากนั้นจนแตกเลือดไหลซิบ แลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากนั้น “สามี ให้ข้าได้ทำให้เจ้าได้มีความสุขเถอะ”ฟ่านเว่ยไม่ไหวแล้ว เขาอัดอั้นมานาน ค่ำคืนนี้ว่าจะปลดปล่อยกับตนงามแต่อี้หลงดันขวางเขา อี้หลงยกยิ้มหรี่ตามองยกยิ้มที่มุมปาก “เจ้าอยากหรือ ภรรยา”อี้หลงเป่าลมหายใจร้อนที่ข้างหู ฟ่านเว่ยสะดุ้งตัวสั่น ก่อนที่อี้หลงจะก้มลงไปจูบบนติ่งหูนั้นจนมันแดงไปหมด ฟ่านเว่ยสั่นสะท้านเล็กน้อยเขาใช้ขาเกี่ยวเอวของอี้หลง อี้หลงรีบอุ้มฟ่านเว่ยไปที่เตียง มือค่อยๆเลื่อนไปที่ร่องรูสีสวยนั้น ก่อนแหย่นิ้วเข้าไปเพิ่มมันอีกนิ้วขยับมันช้าก่อนใส่อีกนิ้ว อี้หลงดูดลำคออย่างโหยกระหายดึงนิ้วออกนำมังกรน้อยที่มันร้อนเหมือนภูเขาไปถูไปกับร่องนั้นอย่างช้าๆก่อนที่จะเริ่มดันมันมังกรที่น่าสงสารพยายามบุกเข้าไป “ภรรยา เจ้าพร้อมหรือยัง”อี้หลงที่จ่อมังกรรอ พยายามเคลื่อนขึ้นลงช้าๆ ฟ่านเว่ยที่รู้สึกมีอะไรร้อนๆมาจ่อที่ประตูก็แทบอยากลุกขึ้นไปถีบตัวอี้หลง “ไม่พร้อม ให้ข้าทำเจ้าเถอะสามีรับรองเจ้าจะมีความสุขแน่”ฟ่านเว่นพยายามเกลี้ยกล่อมอี้หลง เขาพยายามลุกแต่อี้หลงเหมือนไปเอาแรงมหาศาลมาจากไหนไม่รู้กดตัวฟานเว่ยแน่น “หึ หึ ข้าที่เป็นสามีต้องลงโทษภรรยาที่แอบหนีเที่ยวเสียหน่อย กล้าสวมหมวกเขียวให้สามี ก็ต้องถูกลงโทษ ถ้ายังให้ความสุขกับภรรยาไม่ได้ข้าก็คงทุกข์ใจ”อี้หลงไม่พูดทำเพลงดันมังกรน้อยนั้นเข้ามา ฟ่านเว่ยรับรู้ถึงแท่งความร้อนมังกรน้อยนั้นบุกประตูด่านได้สำเร็จ “จะ..เจ็บ”ฟ่านเว่ยเจ็บปวด อี้หลงค้างเอาไว้ก่อนเริ่มขยับอย่างช้าๆ เสียงนั้นครวญครางอย่างสุขสม ฟ่านเว่ยกัดริมฝีปากแน่น อยากถีบให้คนบนร่างออกไปแต่เมื่อเห็นใบหน้าของอี้หลงเขาก็หยุดลง ที่หลับตาลงบนหน้าผากนั้นมีเหงื่อที่แตกพลั่นเต็มไปหมด ฟ่านเว่ยก็ถอนหายใจได้แต่ไปตามทิศทางที่อี้หลงต้องการ "ฟ่านเว่ย ฟ่านเว่ย"เสียงนั้นดังขึ้นอี้หลงขยับเอวอย่างเร็วส่วนล่างแนบเนื้อกัน กัดริมหูขบเบาๆ ก่อนพลิกตัวฟ่านเว่ยให้หันหลัง ฟ่านเว่ยก็ได้แต่คิด รอดูเถอะอย่าให้เหล่าจื๊อทำบ้าง "ฟ่านเว่ย ข้ารักเจ้า"เสียงที่ทุ้มเย็นๆนั้นเบาราวกับขนนกกระซิบข้างหู จนฟ่านเว่ยรู้สึกคันในใจยิกๆ อี้หลงกอดฟ่านเว่ยจากด้านหลังเด้งสะโพกเข้ามามังกรน้อยไปโดนจุดที่มีความสุขของฟ่านเว่ยจนเผลอหลุดเสียงร้อง "อ๊า"เสียงนั้นดังเข้าไปในหูของอี้หลง อี้หลงก็ยกยิ้มขบเลมไปทั่วร่างกายของฟ่านเว่ย รีบสวบเอวนั้นของฟ่านเว่ยยกขาขึ้น สองมือไปบีบหัวเม็ดเชอร์รี่สวยจนมันแดงบวม กดจูบลำคออย่างหลงใหล ฟ่านเว่ยรู้สึกสุขสมความรู้สึกที่เหมือนมีมดมารุมตอมคันในหัวใจมันรู้สึกดียิ่งกว่าตอนที่ได้ทำกับคนอื่น "อ๊ะอ๊า ยะ..หยุดก่อน"ฟ่านเว่ยแทบอยากให้อี้หลงโดนเหมือนเขา ไอเจ้านี้ กล้าทำเขาขนาดนี้เชียว สารเลวเอย อี้หลงทำเหมือนหูทวนลมไม่ได้ยินรีบสวนสะโพกอย่างแรง ฟ่านเว่ยสั่นตัวเด้งรับ "ฟ่านเว่ย รัก รักที่สุดเลย"ฟ่านเว่ยเห็นใบหน้าของอี้หลงยิ้มอย่างมีความสุขใบหน้านั้นบิดเบี้ยว มีเส้นเลือดดำปรากฏขึ้นจางๆ ฟ่านเว่ยที่เด้งตัวออกแต่อี้หลงจับเขาแน่น ฟ่านเว่ยรู้สึกแปลกๆ อาการเจ็บหายไปแต่มีความคันแปลกๆเข้ามา "ช..ชะ..ช้าลงหน่อย อ๊า"ฟ่านเว่ยให้อี้หลงช้าลงจังหวะมันเร็วจึงมังกรของเขาจะพ่นน้ำออกมาอย่างมีความสุขแต่ถูกอี้หลงสกัดไว้ปากทางกำมังกรน้อยไว้ “อยากปล่อยหรือ ไม่ได้นะ” อี้หลงยิ้มในใจก่อนรีบเร่งจังหวะของตนก่อนที่จะจับเอวของฟ่านเว่ยแน่นปล่อยมังกรน้อยของฟ่านเว่ยจนทั้งสองปลดปล่อยความใคร่ออกมา มีน้ำร้อนพุ่งเข้ามาข้างในของฟ่านเว่ยรู้สึกร้อนและเหนียวเหนอะ ประตูของเขาโดนน้ำท่วมจนอี้หลงถอนมังกรออก น้ำสีขาวก็ไหลออกมาจากรูสีสวยนั้น อี้หลงจ้องมองผลงานอย่างหลงใหล สภาพฟ่านเว่ยที่เปรอะเปื้อนน้ำของเขาทำให้เขาใจเต้นเลียริมปาก ก่อนเจอใบหน้าของฟ่านเว่ยที่หันมามองเขาด้วยยิ้มเย็น ในใจก็ร้องว่าแย่แล้ว ฟ่านเว่ยโกรธเขาแน่ อี้หลงรีบลุกขึ้นจะหอบเสื้อผ้าแต่โดนมือของฟ่านเว่ยจับไว้ อี้หลงในใจไม่ให้หันรีบวิ่งไปซะ แต่ใบหน้าก็หันไปก่อนเจอใบหน้าที่ยิ้มแย้มอย่างเด็กไร้เดียงสาของฟ่านเว่ย "สามี เจ้าจะรีบไปไหน ข้ายังไม่ได้เริ่มเลย"สิ้นคำของฟ่านเว่ยก็รีบลากอี้หลงขึ้นบนเตียง พวกบ่าวที่หลับใหบอยู่ต้องตื่นขึ้นมาฟังเสียงครวญครางนั้นของทั้งสองคนที่ดังสนั่นไปทั่วจวน ก็ได้แต่ส่ายหัวและคิดใครกันหนอที่โชคร้ายแล้วหลับไปด้วยทำเป็นไม่รู้ อี้หลงที่โดนฟ่านเว่ยลากกลับไปโดนฟ่านเว่ยผลักล้มนอนลงใต้ร่างของฟ่านเว่ย ฟ่านเว่ยจะเผด็จศึกเขา ได้แต่หลับตาลงถึงแม้ในใจจะไม่ยินยอมแต่เขาจะขัดขืนเต็มกำลัง แต่เขารออยู่นานก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นก่อนลืมตามองฟ่านเว่ยที่จ้องมองเขาในดวงตาประกายเต็มไปด้วยแสงที่ลุกวาว จับมังกรน้อยที่นอนหลับอยู่ให้ตื่นโผงหัวออกมาลูบมันอย่างช้าๆ อี้หลงตาแดงก้ำ กำหมัดแน่นก่อนที่จะโดนฟ่านเว่ยดีดหัวนั้นไปหนึ่งทีจนเขาสั่นสะท้าน ฟ่านเว่ยลุกขึ้นมานั่งคร่อมเขา ยกยิ้มแสยะยิ้มให้นั่งลงไปบนมังกรนั้นอย่างช้าๆ อี้หลงแทบใจเบิกบาน มังกรของเขายิ่งใหญ่ขึ้นจนฟ่านเว่ยรับรู้ เขาหัวเราะไปก่อนบีบรัดมังกรน้อยให้ขาดใจตาย อี้หลงค้างคาอยากขยับแต่ฟ่านเว่ยยังนั่งค้าง ยกมาให้เขา อี้หลงทรมานเหลือเกินอยากเด้งเอวขึ้น ค้างอย่างนั้นมาเป็นครึ่งชั่วยาม อี้หลงทนไม่ไหวพยายามลุกแต่โดนฟ่านเว่ยใช้ขาเหยียบลงบนอก ยิ้มออกมา มังกรน้อยของอี้หลงร้องไห้ออกมาเขาอยากขยับใจจะขาดแต่คนบนร่างกลับนิ่งเฉย ทรมานเหลือเกินได้อยู่ในรูสวยแล้วแท้ๆ แต่ขยับไม่ได้ ฟ่านเว่ยไม่ได้ชื่นชอบในการเป็นรับ แต่ตอนนี้กลับเสียท่าให้กับไอสารเลวนี้ ก็ขอเล่นหน่อยเถอะ มันก็รู้สึกดีนิดหน่อย ยังไงก็แต่งกันไปแล้ว ยกก้นขึ้นก่อนลงมาอย่างแรงจนอี้หลงครางออกมา "ฟ่านเว่ย"อี้หลงที่มองเห็นมุมนี้ที่ฟ่านเว่ยเป็คนทำมังกรของเขาก็คึกคัก มีความสุขยิ่งนัก ฟ่านเว่ยหยุดรอสักพักก็ขยับอีกขึ้นลงอีกทีและหยุดค้างไปเป็นแบบนี้ อี้หลงทรมานเหลือเกินอยากจับร่างนั้นสวนสะโพกเข้าไปแล้ว แต่ฟ่านเว่ยที่รับรู้ความคิดนั้นก็ยิ้มอย่างชั่วร้ายยกตัวขึ้นยื่นขาออกมาเหยียบมังกรนั้นอย่างแรง จนอี้หลงสั่นสะท้าน ฟ่านเว่ยเดินหนีออกไป อี้หลงเบิกตากว้าง จ้องมองร่างที่เดินหันหลังให้เขา ดวงตายังจับจ้องน้ำที่ไหลออกจากรูสวยนั้นอย่างหลงใหล ฟ่านเว่ยตอนนี้เขารู้สึกเจ็บก้นมาก เขารีบเข้าไปอาบน้ำล้างตัว ในตัวของเขายังรับรู้ถึงน้ำของอี้หลง ฟ่านเว่ยหน้าดำคล้ำ "ไอสารเลวนั้น บังอาจปล่อยข้างในเหล่าจื๊อ"ฟ่านเว่ยเอานิ้วล้วงข้างในพยายามเอาน้ำของอี้หลงออก เขาก็รู้สึกแปลกๆเล็กน้อย "อ๊ะ!"ฟ่านเว่ยที่ล้างอยู่เขารู้สึกแปลกๆ มันรู้สึกดีแปลกๆ จนเผลอร้องออกมา ฟ่านเว่ยกัดริมฝีปากแน่นพยายามล้างออกข้างในมันร้อน จนเขาได้ยินเสียงฝีเท้า เขาหันไปมองก็เห็นผู้ก่อเหตุ ที่จ้องมองอย่างน้ำลายไหล "ภรรยาให้ข้าได้ช่วยเจ้าเถอะ"อี้หลงไม่พูดปากเปล่ารีบพุ่งตัวมาจับฟ่านเว่ยที่ยังคงเอานิ้วล้วงอยู่ ฟ่านเว่ยรู้สึกหนังตากระตุกยกขาขึ้นจะถีบ ทำให้เห็นฉากที่ดูน่าฮีโรติก อี้หลงเหมือนมีไฟมาจุดในตัว เขารีบดึงมือนั้น เผยให้เห็นรูที่มันบวมแดง "ไสหัวไป!"ฟ่านเว่ยไล่อี้หลงออกไปอย่างโกรธแค้น ไอสารเลวนี้มันยังคงจับจ้องประตูด่านของเขาไม่วางสายตา อยากถีบมันซะ "ภรรยา เจ้าไม่สงสารมังกรน้อยหรือ ดูสิ ภรรยา มังกรน้อยมันน่าสงสารขนาดไหน"อี้หลงทำหน้าเศร้า ยื่นเอวมาข้างหน้าชูมังกรน้อยที่ผงาดหัวขึ้นมาอย่างน่าสงสาร ฟ่านเว่ยกระตุกยิ้ม อยากดีดมังกรน้อยนั้นจริงๆ "ภรรยา เจ้าเป็นคนปลุกมันให้ตื่นขึ้นมา แต่เจ้ากลับละทิ้งมัน"อี้หลงยื่นมือไปลูบหัวมังกรน้อยนั้น ฟ่านเว่ยหน้าเขียว อยากฉีกมังกรนั้นให้เป็นชิ้นๆ "ครั้งเดียวเจ้ายังไม่อิ่มหรือ"ฟ่านเว่ยที่ยังโดนอี้หลงจับตัวก็พยายามดิ้นออก แต่อี้หลงก็ฟุดฟัดไม่ยอมปล่อย รีบขยับตัวเข้ามาเริ่มแนบมังกรน้อยติดกับประตูด่านที่บวมแดงจนฟ่านเว่ยสะดุ้ง ที่ตรงนั้นมันร้อนไปหมด "ไม่อิ่ม ภรรยาเจ้าสงสารมันเถอะนะ"อี้หลงไม่พูดทำเพลงค่อยๆดันสอดมังกรน้อยที่มันคึกคักเข้าไป ฟ่านเว่ยได้แต่กัดฟัน ไอสารเลวนี้ ได้คืบจะเอาศอก อี้หลงเมื่อได้กินเนื้อไปแล้วครั้งหนึ่งก็ยิ่งอยากได้อีก เขากัดที่คอของฟ่านเว่ยดูดดื่มอย่างกระหาย เริ่มขยับเบาๆ "อ๊ะ อ๊า"ฟ่านเว่ยคร่งออกมาเบาๆ ครั้งนี้มันไม่เจ็บเหมือนตอนแรกแต่มันรู้สึกอึดอัด อี้หลงเหลือบตามองทั้งทียังคงดูดไล้ตามคอฟ่านเว่ยอย่างมีความสุข เริ่มขยับเร็วขึ้น "อ๊า"เสียงของอี้หลงครางมังกรน้อยโดนบีบรัดจนแทบพ่นน้ำแต่เขารีบถอนมันออก ฟ่านเว่ยที่โดนมังกรถอนออก ตรงจุดนั้นมันก็โหวงเหมือนขาดบางอย่างไป อี้หลงเริ่มใส่มันเข้ามาอีกใส่เข้าไปอย่างเร็วและแรงกระแทกเข้าไปในตัวฟ่านเว่ย "อ๊ะ"ฟ่านเว่ยแทบสติหลุด จ้องอี้หลงอย่างอาฆาตแต่ยังไม่ทันไรอี้หลงก็ดึงมังกรออกแล้วใส่เข้าไปอีกอย่างแรง "อ๊า ไอสารเลว"ฟ่านเว่ยที่โดนอี้หลงเข้าออกเข้าออกอย่างสนุกสนานก็แทบอยากทุบคนด้านบนให้ตาย เขาด่าอี้หลงออกมา แต่อี้หลงก็ไม่สนใจรีบสอดมังกรเข้าประตูด่านอย่างเร็วแล้วกระแทกมัน เสียงแนบเนื้อดังไปทั่วห้อง อี้หลงยกตัวฟ่านเว่ยขึ้นทั้งๆที่มังกรน้อยยังคาอยู่อย่างคึกคัก มันฮึดสู้รีบขยับอย่างรวดเร็ว แต่เร็วเกินไปมังกรน้อยหลุดออก "อ๊ะ"อี้หลงรีบใส่เข้าไปอีก ก่อนจะวางฟ่านเว่ยลงพลิกตัวหันหลังรีบโผล่ไปกอดด้านหลังกระแทกบั้นท้ายนั้น "อ๊าาา!"ฟ่านเว่ยที่โดนอี้หลงกระแทกตรงจุดความสุขเขาก็ร้องออกมา ในหัวก็ขาวไปหมดมันโล่งจนทำเขาล่องลอย อี้หลงฉีกยิ้มหรี่ตามองหูก่อนไปจูบติ่งหูนั้นขบกัดมันเบาๆ "ตรงนี้ใช่ไหม ตรงนี้ใช่ไหม"อี้หลงมีความสุข กัดริมหูแดงนั้น กระแทกเน้นย้ำตรงจุดที่ฟ่านเว่ยมีความสุข ฟ่านเว่ยที่โดนเล่นงานก็รู้สึกมีความสุข นี้เขาโดนผู้ชายแทงตูดแล้วมีความสุขหรือ เขาไม่อยากยอมรับความจริงข้อนี้ แต่มันก็เป็นไปแล้ว "อ๊าา ฟ่านเว่ย อ๊า ฟ่านเว่ย ที่รัก รักที่สุดเลย"อี้หลงหอบข้างๆหู เสียงนั้นไปเสียดทำเอาฟ่านเว่ยขนลุก ตัวเขาโดนเล่นงานหลายจุด รู้สึกดีจนมังกรของเขาพ่นน้ำออกมา อี้หลงก็หยุดลงให้ฟ่านเว่ยพักหายใจก่อนจะกระแทกมันอีกครั้งอย่างเร็ว อี้หลงเอื้อมมือไปจับมังกรน้อยของฟ่านเว่ยที่อ่อนตัวไปเปียกน้ำ เลื่อนนิ้วไปวนอยู่บนหัวมังกรที่เปียกๆน้ำ น้ำนั้นใสเหนียวยืดไปตามนิ้วของเขารีบลูบมันสาวขึ้นลงจนไปปลุกอารมณ์ของฟ่านเว่ยอีกครั้ง อี้หลงกดหัวฟ่านเว่ยลงจับเอวดึงตัวฟ่านเว่ยกระแทกไปมา "อ๊ะ อ๊า อี้หลง อ๊า"ฟ่านเว่ยมีความสุขเกินไป ครางเรียกชื่อของอี้หลงดังลั่น อี้หลงยิ่งดีใจเขามีความสุขจนมังกรน้อยพองตัวสู้ตายกระแทกความสุขให้ฟ่านเว่ย จนมันร้องไห้ออกมาปล่อยน้ำขาวใส่ฟ่านเว่ย อี้หลงคาไว้ก่อนกระแทกสองสามครั้งให้มังกรน้อยปล่อยน้ำให้หมด "อ๊า ฟ่านเว่ยที่รัก"อี้หลงโอบกอดฟ่านเว่ยขยับมือไปลูบมังกรนั้นอย่างรวดเร็วจนฟ่านเว่ยปล่อยน้ำออกมา พวกเขานอนหอบด้วยกันทั้งคู่ ฟ่านเว่ยที่รู้สึกตัวได้รีบลุกขึ้นก็จะที่ขาจะล้มลงอี้หลงเห็นก็รีบไปรับ รูด้านหลังมีน้ำร้อนไหลออกมา ฟ่านเว่ยกระทุ้งท้องของอี้หลงอย่างแรง รีบพยายามลุกขึ้นโดนลงที่อ่างน้ำ อี้หลงที่กุมท้องเขามีความสุขเริ่มวิ่งตามลงไป -----------------ขอขอบพระคุณ คุณiiiiìi2393 และ คุณหมูอ้วนกลม(อย่าลืมเป็นร้อนในนะครับ) สำหรับผักสดๆและลูกชิ้นชีสด้วยค่ะ (ノ*゜▽゜*) ----------------ละครหลังฉากอี้หลง:จุดพลุไฟฉลอง ดังไปทั่วเมืองปลุกชาวบ้านชาวช่องที่กำลังหลับใหลฟ่านเว่ย:"หนวกหู!!!!!!!!"เรียกตำรวจมาจับคนโรคจิต-----------------ละครหลังฉาก 2อี้หลง:จ้างนักวาดมา วาดฉากบะบะโอบะบะ แล้วโปรยมันไปทั่วเมืองฟ่านเว่ย:ถือกระดาษที่พัดปลิวไปทั่วเมือง ใบหน้าของเขาดำคล้ำ ชาวเมืองที่จับจ้องใบปลิวหันมามองชี้นิ้วมาทางฟ่านเว่ย ฟ่านเว่ยกระตุกหนังตาถี่ๆก่อนที่เขาจะฉีกมันอย่างบ้าคลั่ง"'อี้' 'หลง' !!!!!!!!!"----------------อันที่จริงตอนนี้เราคิดว่าจะลงเมื่อคืนนี้ ตอน 5 ทุ่ม แต่ก็ลังเลมากๆเลยค่ะ ว่าจะลงดีไหมคือหลังจากที่ทุกคนได้ลุ้นไปหลายตอนแล้วในที่สุดเราก็ได้ให้กันซะที มีคนถามว่าจะรักกันยังไง ซึ่งในเนื้อเรื่องเราได้ทำการเฉลยไปเกริ่นๆแล้ว 555 ขอขอบคุณที่ยังติดตามอ่าน อย่าลืมคอมเม้นท์เยอะๆนะจ๊ะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 40 อะฮิ อะฮิ อะฮิ อิย๊าาา

คล้ายกับเรื่องฮูหยินแม่ทัพผู้โง่เขลา ที่คุณอ่าน

ฮูหยินแม่ทัพผู้โง่เขลา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 40 อะฮิ อะฮิ อะฮิ อิย๊าาา

คล้ายกับเรื่องฮูหยินแม่ทัพผู้โง่เขลา ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้