3 ชั่วโมงต่อมา
การมีคนมาช่วยทำงานเพิ่มไม่ได้แปลว่างานจะเสร็จเื่นี้เธอได้รับบทเรียนมาแล้วหลังจากที่ข้อความช่วยเหลือจากเพื่อนทั้งหลายที่น่ารักที่มีอายุมากกว่าเธอเพียงแค่2 ปีเท่านั้น ไม่น่าเชื่อว่ามีกันตั้ง 6 คน กับอีก 1หุ่นยนต์แต่งานกับไม่เสร็จเลยเพราะเธอเสียเวลาไปกับการทำหน้าที่เป็ครูที่ดีในการสอนพวกเขาทั้งหลายที่เธอให้มาช่วยงานแต่ดูเหมือนว่ามันจะเป็การจับปูมาใส่กระด้งมากกว่า
กว่าแยมที่เธออยากจะทำด้วยความรักและการขอบคุณมันกลับกลายเป็งานยากเพราะเธอต้องสอนพวกเขาทั้ง5 คนว่าต้องทำยังไงอะไรบ้าง
“เห็นไหมบอกแล้วว่ามันจะต้องเสร็จเห็นไหมว่าเสร็จแล้วฮิๆๆ”
แยมโหลที่เ้าคนดังเป็คนทำขึ้นมาเองอย่างยากลำบากกำลังถืออยู่ในมือของคาเอด้าที่เ้าตัวดูจะตื่นเต้นมากพอสมควรที่ทำของแยมด้วยตัวเองเป็ครั้งแรกเพราะอย่างนั้นทำให้เ้าตัวถ่ายรูปไม่หยุดเพราะอย่างจะอวดลงให้คนทั้งกาแล็กซีได้รู้ว่าตัวเองทำอะไรได้บ้างแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้บอกให้คนอื่นรู้หมดว่าอยู่กับใคร ทำยังไงหรือว่าใครสอนทำให้ไม่มีใครรู้ว่าวาน่ากับคาเอด้าเป็เพื่อนกัน
อย่างน้อยเขาก็ให้ความเป็ส่วนตัวกับเราอะนะไม่อยากจะคิดว่าถ้าคนอื่นรู้ว่าไอดอลซื่อดังมาทำอาหารกับสาวจะมีแฟนคลับมาฆ่าเธอถึงที่เลยหรือเปล่าก็ไม่รู้
“วาน่าเธอบอกว่าจะดาว A ใช่ไหม” ฮาเดลที่กำลังแพ็คโหลแยมที่พวกเราทำกับคนอื่นๆเงยหน้าขึ้นมาถามเธอเพื่อ้าคำตอบ “อืมน่าจะไปพรุ่งนี้นะ”
“ฉันติดเรียนนะสิโชคร้ายจังอย่างจะไปด้วยเหมือนกันนะ” เซอร์เทียพูดขึ้นด้วยความเสียดายที่ไม่ได้ไปเที่ยวด้วยกัน“ฉันด้วย” อีเทอร์เนียร์พูดขึ้นมาลอย ๆ ทำให้เธอรู้ว่าเขาก็มีใจอยากจะไปเดินหรือพาเธอไปส่งได้อย่างไม่ตกรถตกยานหรือหลงทางบนดาวดวงอื่นเหมือนกันเมื่อทุกคนพูดเรียงกันเป็แถวว่าไม่ว่างเพราะมีเรียนแต่เป็การเรียนแยกเพราะเรียนคนละวิชาเพราะอาจารย์นัดทำให้เธอได้ตัวเจเพียร์ผู้จิตใจดีและสูงส่งไปแทน
“งั้นพรุ่งนี้เธอก็ได้ไปเที่ยวกับฉันนะสิเสียดายพวกนายไม่ว่างเนอะวาน่า”
“อือๆๆ”
น่าเสียดายสุดๆ เลย(รึเปล่านะ)
ปึก!!!
“เอาไปไว้ที่ไหนดีล่ะหรือว่าให้ส่งเลยไหม”อีรัสที่กำลังจัดโหลให้เป็ระเบียบเรียนร้อยอยู่พูดขึ้นมาพร้อมวางกล่องลังที่มีขวดโหลนับสิบอยู่ในนั้นพร้อมกับวีปที่ถืออีกลังอย่างระมัดระวัง
“ต้องส่งเลยไหมหรือว่าต้องโทรไปบอกก่อนดีล่ะ”
“อืม...ส่งไปเลยดีไหมไม่ต้องโทรให้เสียเวลาหรอกพอถึงเดี๋ยวพวกนั้นก็ติดต่อมาเองนั่นแหละ”
“ผมอยากให้วาน่าส่งเลยดีกว่าพวกเขาอาจจะกำลังงานยุ่งก็ได้นะครับ” วีปพูดอย่างมีมารยาท
“จริงของนาย”
เวลาผ่านไป
ใช้เวลาไม่นานงานที่เธออยากทำก็เป็อันเสร็จเรียบร้อยต้องขอบคุณที่นี่ที่มีความสะดวกสบายมากมายกจริงๆเพราะเวลาเราอยากจะส่งอะไรเราก็ไม่จำเป็ต้องไปที่ไปรษณีย์ก็ได้เพราะถ้าใครที่ไม่สะดวกจะมีหุ่นยนต์มารับเองเพียงแค่เราติดต่อไปทางฝั่งนั้นก็จะมารับแบบทันทีแยมที่ทำเสร็จแล้วถ้านับเป็ขวดโหลแล้วก็จะอยู่ที่ 30-40 ขวดได้เป็ปริมาณที่เยอะพอสมควรแต่ถ้าให้เทียบกับจำนวนคนหรือยานของสหพันธ์ทั้งหมดล่ะก็ไม่มีทางเลยที่ยมของเธอจะพอกับจำนวนคนและยานทั้งหมดซึ่งนั่นเป็เื่ที่น่าเสียดายมากๆ
ช่างเป็เื่ที่น่าเสียดายแต่ดีแล้วถ้าเราทำให้กับทุกยานมีหวังร่างคงเละพอดีและอีกอย่างเราก็ไม่ได้เป็สายเปย์ขนาดนั้นเพราะอย่างนั้นขอทำเท่าที่ทำได้จะดีกว่านะ
“งั้นพวกเรากลับกันแล้วนะเจอกันวันที่เราจะไปก็แล้วกันนะวาน่า”ผู้โชคดีที่สุดอย่างอีรัสพูดขึ้นมาก่อนที่จะเดินหายไปในรถพร้อมคนอื่นๆ แล้วเดินจากไป
ใช่คนที่จะได้ไปกับเราในครั้งนี้คืออีรัสผู้โชคดีคนนั้นที่ยังว่างอยู่และไม่ติดเรียนเหมือนคนอื่นๆที่เขามีธุระเป็ของตัวเองกันหมดหลังจากที่ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยและส่งของไปให้ทางสหพันธ์เรียบร้อยแล้วพอดีกับงานอื่นๆที่เสร็จหมดแล้วพวกเขาที่มาพูดคุย(มาหาของกิน)จนเสร็จแล้วก็จากไปอย่างคนอารมณ์ดีเพราะกินอิ่มแล้วจึงเดินออกจาห้องไปในที่สุด
หลังจากที่แยมเสร็จแล้วและส่งไปแล้วรวมถึงคนอื่นๆก็หายไปแล้วทำให้เธอว่างหรือกลับมาเป็ปกติสุขแบบเดิมวาน่าถึงเลือกที่จะเดินมาจัดการงานที่ตัวเองยังเหลือยู่นั่นก็คือตุ๊กตาัตัวไม่ใหญ่ที่อีกเพียงนิดเดียวก็เสร็จหมดทั้งตัวแล้วกว่าจะได้ทั้งตัวมันต้องใช้เวลาเพราะเธอเลือกที่จะทำไปด้วยถ่ายคลิปไปด้วย พอมาดูย้อนหลังเวลาที่ตอนที่ตัวเองถักไปก็เพลินตาเหมือนกันเหมือนมันกำลังสะกดจิตเราอยู่ยังไงก็ไม่รู้ยิ่งเวลาที่ถักแล้วกล้องตั้งอยู่นิ่งๆมองให้เห็นเข็มถักกับไหมพรมที่กำลังสอดเข้าลอดผ่านไปผ่านมาจนได้เป็ลวดลายมาอย่างไม่น่าเชื่อว่าเพียงแค่เข็มกับไหมพรมจะสามารถทำได้มันยิ่งไม่น่าเชื่อแม้ว่ากระแสหรือคนที่ดูจะไม่ค่อยมีก็ตามทีเถอะ
ถึงแม้กแล็กซีนี้จะมีดาวอยู่หลายตัวก็ตามทีก็ไม่สามารถทำให้คนที่พึ่งจะเปิดช่องใหม่อย่างเราสามารถดังได้ภายในเสี่ยวสนาทีได้หรอกมันก็เหมือนกับตอนอยู่ที่โลกนั่นแหละการที่จะลงคลิปในยูทูปแล้วให้คนดูเกินพันคนเกินหมื่นคนได้มันแทบจะเป็ไปได้ยากมากเพราะเราไม่ได้ดังหรือมีชื่อเสียงมากพอยอดคนดูก็จะน้อยตามไปด้วยแต่ตอนนี้เรามีคนดูหรือคนที่ติดตามอยู่ ณ ตอนนี้ประมาณ 10 ล้านคนแล้ว
ถามว่าเยอะไหมเยอะมากเลยสำหรับเรานะแต่สำหรับคนอื่นๆยังถือว่าน้อยอยู่มากเพราะประชากรรวมทั้งกาแล็กซีมีอยู่หลายล้านๆๆๆ คนแต่ของเราเปิดมาเพียงไม่กี่วันได้ขนาดนี้ก็ถือว่าเก่งมากแล้วเมื่อตอนเช้ายังไม่เยอะเท่าตอนนี้เลยคงเพราะมันขึ้นมาในช่องแนะนำที่มาแรงคนเลยกดเข้ามาดูย้อนหลังอยู่เยอะพอสมควรและเราว่าเป็ไปได้ที่่เย็นผู้ติดตามจะเพิ่มขึ้นอีก
แต่น่าเสียดายที่ยอดคนดูคลิปเพลย์ลิสต์ที่แยกเอาไว้เป็คลิปการถักของเราไม่มีคนเข้ามาดูคงเพราะไม่มีคนสนใจถึงจะดูก็มีไม่มากส่วนใหญ่จะเป็คนชราหรือไม่ก็ผู้หญิงที่เป็แม่บ้านหรือไม่ก็ทำงานปลูกผักเลี้ยงสัตว์มากกว่าในดาวหรือแถบชนบทมากกว่าจะมีบ้างครั้งที่แฟนคลับที่ดูคลิปทำอาหารมาดู่ถักก็ไม่แต่ไม่เยอะเพราะไม่มีใครกดเข้ามาดูในช่องทางเพลย์ลิสต์
“วาน่าทำตุ๊กตาเสร็จแล้วเหรอ”
เ้าวีปที่ทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จแล้วเมื่อเห็นว่าตุ๊กตาที่เ้านายของมันเคยพูดว่ายังไงเสร็จสักทีตอนนี้กลับต่างออกมาไปเพราะมันมีอวัยวะครบทุกส่วนแล้วในที่สุดหลังจากที่เ้านายของมันไม่มีเวลามาทำต่อให้เสร็จเลย
แค่เส้นด้ายหมุนไปหมุนมาแค่นี้ก็ทำออกมาเป็ตัวได้แล้วเหรอเนี่ยเซลล์สมองของคนที่คิดค้นมันขึ้นมาช่างฉลาดจริงๆ
“เสร็จแล้วเป็ไงน่ารักไหม”
“(._.)” หน้าตาของเ้าวีปที่กำลังคิดอยู่ว่ามีส่วนไหนที่น่ามองบ้าง
“ในที่สุดก็เสร็จสักทีวีปนายเอาไปส่งให้หน่อยสิ”
“ส่งให้กับดาราคนที่วาน่าเคยดูนะเหรอ”
“อืมๆๆ” (^v^)(_ _)(^v^)
“ส่งไปให้แล้วเราจะได้อะไรกลับมาทำไมเราต้องส่งไปให้กับคนที่เราไม่รู้จักด้วยมันได้ประโยชน์อะไรจากการส่งของที่เราอุสาทำอย่างยากลำบากไปให้กับคนที่ไม่รู้จักอย่างนั้นเหรอวาน่า”
เ้าวีปนี้ช่างไม่รู้อะไรเอาซะเลยคนมันติ่งจะให้ทำยังไงล่ะก็มันติ่งนี้
“มันเป็กำลังใจที่ดีไงเราชอบผลงานของเขาส่งชองขวัญไปให้เพื่อเป็กำลังใจให้มันคือการให้ที่ดีนะอีกอย่างฉันก็ชอบผลงานการแสดงเื่นี้มากดูสิน่ารักจะตายไป”
“ยังไงก็ไม่เข้าใจอยู่ดีนั่นแหละ”
“เอาเถอะเดี๋ยวนายก็เข้าใจเองแหละไปสิ ไปส่งได้แล้ว” (^v^)
“อืม...” เมื่อขานรับแล้วเ้าวีปก็เดินถือตุ๊กตาัที่ห่อเป็อย่างดีแล้งเดินจากไปตามคำสั่งของเ้านายที่กำลังอารมณ์ดีอยู่ในบ้าน
อีกด้านของวิล
“นี้!นายเห็นหรือยังว่าช่องของนายในบูทูปหลุดจากอันดับแล้วนะมีช่องอื่นเข้ามาแทนที่นะนายไม่ติดจะสนใจเลยหรือไง” เสียงของเพื่อนร่วมงานพูดขึ้นมาเมื่อเห็นว่าเพื่อนของตัวเองไม่ได้สนใจกับเื่นี้เลยแต่คนอื่นที่รู้กลับมีอาการแบบนี้กันหมดเป็เพราะเ้าของช่องเป็นักสตรีมมาก่อนที่จะมาเป็ดาราทำให้ค่อนข้างที่จะมีชื่อเสียงอยู่พอสมควร
“แล้วไงทำไมคนอื่นๆ ที่รู้ต้องสนใจกับเื่พวกนี้ด้วยมันก็แค่อันดับนะจัดจากความสนใจและความมาแรงไม่เห็นจะแปลกถ้าช่องของฉันจะหลุดหลุดแล้วไงรายได้ของฉันจะหดลงด้วยหรือไงอีกอย่างเดี๋ยวนี้ฉันก็ไม่ได้ว่างขนาดที่จะมาสตรีมได้เหมือนเมื่อก่อน”
เ้าของช่องที่มีคนติดตามมากว่า 4ร้อนล้านคนพูดด้วยสีหน้าไม่ได้คิดอะไรมากมายนักเพราะรายได้ตอนนี้ของเขาก็มาจากผลงานส่วนรายได้จากบูทูปส่วนใหญ่จะมาจากคลิปเก่าๆและแฟนคลับกับผลงานที่ผู้คนสนใจทำให้ชช่องของเขาอยู่ในอันดับมานานแล้วไม่เคยหลุดพอหลุดออกมาไม่แปลกที่เพื่อนของเขาที่เป็ผู้จัดการจะใที่รู้เื่นี้เขา
“มันก็จริงแต่การที่ช่องของนายติดอยู่ในอับดับมันก็สามารถทำให้นายอยู่ในกระแสได้ตลอดนะวิล”
“แล้วช่องของใครที่ติดอันดับมานายเข้าไปดูหรือยัง” วิลนักแสดงชายที่สายตาสนใจอยู่แต่หน้าจอเกมส์ปากก็ถามผู้จัดการของตนด้วยความอยากรู้ว่าช่องของใครที่แซงเข้าได้
“เห็นว่าเป็ช่องที่เปิดมาใหม่โอ๊ะ! นี้ไงช่อง...ทำอาหารเหรอ!!” (O-O) ผู้จัดการหนุ่มที่กำลังสนใจหน้าจอเพื่อสำรวจว่าใครที่แซงช่องของเพื่อนเขาได้แต่เมื่อเข้าไปดูกลับพบว่ามันเป็ช่องที่พึ่งจะเปิดเมื่อไม่นานมานี้เองและที่สำคัญทันทีที่รู้ว่าคลิปในช่องเป็อะไรก็ถึงกับแปลกใจจนต้องพูดออกมาด้วยตาโตอย่างคนเจอผี
มันมีช่องแบบนี้ด้วยเหรอช่องเกี่ยวกับอาหารเนี่ยนะไม่แปลกที่เปิดช่องมาไม่นานแล้วคนจะสนใจได้มากขนาดนี้
“นายจะะโทำไมเนี่ยเห็นไหมตายเลย”
อีกด้านของนิญ่า
“กรี๊ดดดดมันเป็ใครไปทำไมช่องของฉันถึงตกอันดับได้ยอดคนดูก็น้อยแฟนคลับของฉันหายไปไหนหมดดูสิผู้ติดตามก็ตก” นิญ่าเ้าของช่องที่มีผู้ติดตามกว่า160 ล้านคนที่ยังถือว่าน้อยมากสำหรับดาราหรือศิลปินแต่เพราะเธอเป็คนปกติที่ไม่ใช่ศิลปินที่มีชื่อเสียงเป็เพียงแค่คนสตรีมที่มีหน้าตาเอาไว้หากินเท่านั้นเธอทำอาชีพนี้มา 2 ปีแล้วเริ่มจาก 0ถ้าไม่ใช่เพราะหน้าตาคงจะไม่มีแฟนคลับเพิ่มมากขนาดนี้ในเวลาไม่กี่ปี
“ใจเย็นๆสิ”
“ใจเย็นจะฉันใจเย็นทั้งๆที่มีคนมาแย่งอันดับจากฉันไปเนี่ยนะ ฉันกำลังเข้าวงการนะแต่อยู่ดีๆจากที่เป็กระแสมันกลับหายไปเนี่ยจะมีคนมาสนใจฉันได้ยังไง ไม่รู้ล่ะ ฉันไม่สนอะไรทั้งนั้นทำยังไงก็ได้ให้ช่องของฉันเข้าไปติดในอันดับเหมือนเดิมเข้าใจไหม!!”
“หายห่วงอีกเดี๋ยวชื่อเสียงของน้องนิญ่าก็จะกลับมาเป็เหมือนเดิมไม่ต้องห่วงนะ”
“มันก็ต้องเป็แบบนั้นอยู่แล้วล่ะพี่ต้องจัดการให้กับฉันเข้าใจไหมไม่ว่านังนั่นจะเป็ใครหรืออะไรก็ช่างแต่มันจะต้องไม่มาแย่งตำแหน่งของฉันไปไม่ได้!!!”