"Dark impact"
จู่ๆตรงมือของโยฟุก็มีพลังเวทย์มหาศาลเเละกำลังจะปล่อยไปใส่ชายที่มีชื่อว่า เฮาท์เด้ เเละในที่สุดพลังเวทย์นั้นก็ปล่อยในที่สุด
ตู้ม!!!!!!!!
"feck dead!!!"
เสียงของชายเฮาท์เด้ะโออกมา
ก่อนที่ภายหน้าของโยฟุจะมีเเต่ความว่างเปล่าเมื่อพลังเวทย์สงบลง
"คุณได้สังหาร !5"=6. คุณได้รับไอเทมดรอป
-เสื้อหูดยมทูต
-ผ้าพันคอยมทูต
-เเหวนของความตาย
สเตตัสของคุณเพิ่ม +800 ทั้งหมด"
อะไรกัน ระบบเเปลชื่อไม่ได้งั้นหรอ
เดี่ยวก่อนนะถ้าหากว่าเ้านี้ตายไปเเล้ว
ทำไมระบบไม่ถามให้ลบอัศวินออกสามตัวเเละเอาเ้านี้มาเป็อัศวินมืดล่ะ หรือว่ายังไม่ตาย
ขนาดชื่อยังยากเลยที่จะรู้ เเละถ้าระบบไม่รู้เเล้วชั้นจะรู้ได้ยังไงเนี่ย
โยฟุคิดในใจ
"จะว่าไปเเล้ว ชั้นเคยได้ผ้าคลุมเเรงค์เเปดตอนชนะฟีกิสตอนที่ยังเป็ซากิสสินะ งั้นตอนนี้ก็สวมใส่เลยดีกว่า
บวกชุดไปด้วยเลย"
จากนั้นตัวของโยฟุก็มีเสื้อหูดสีขาวมา
สวมใส่ เเละผ้าพันคอเเละผ้าคลุม
"พลังป้องกันของคุณเพิ่ม 25100"
"สุด...ยอดเลย นี่เเค่ใส่นะเนี่ย พลังป้องกันพุ่งขึ้นสูงมากมาก"
โยฟุพูดพร้อมดูสเตตัสด้านพลังป้องกัน
"ชั้นจะลองสวมเเหวนดูสิว่าอะไรจะเพิ่ม"
จากนั้นก็มีเเหวนที่มีหัวกระโหลกมาสวมใส่ไว้ที่นิ้วนางข้างขวา
"พลังเวทย์เเละพลังกายภาพของคุณ เพิ่มขึ้น 12580"
"........"
โยฟุเงียบๆ เเละเริ่มที่จะไม่เชื่อสายตาของตัวเอง
"เดี่ยวนะ เ้าพวกนี้มันเเรงค์อะไรเนี่ย"
โยฟุถามระบบ
"เสื้อหูดยมทูต เเรงค์ 5
ผ้าพันคอยมทุต เเรงค์ 5
ผ้าคลุม เเรงค์ 8
เเหวนของความตาย เเรงค์ 3"
"นี่มันบ้าไปเเล้วววว!!!!!"
ติ๊ด ติ๊ด
"เสียงนี้มัน ประกาศจากโรงเรียนนิ.."
โยฟุพูดอย่างสงสัย
"ขอให้นักเรียนมาประจำที่โรงเรียนในวันพรุ่งนี้"
"ห๋า วันพรุ่งนี้มันวันเสาร์วันอยุดของชั้น!!!!"
ว่าเเต่จะไปที่โรงเรียนทำไมละนั้น เเต่ว่าไปเเล้ว วันอยุดชั้น
วันต่อมา
"ไปกันเลยมั้ยล่ะ โยฟุ"
เรตะถาม
"อ่า"
โยฟุตอบ
"งั้นฝากบ้านด้วยนะเอเน่"
โยฟุบอก
"อืม ไปดีมาดีน้า"
เอเน่บอกกับโยฟุเเละเรตะ
พอถึงโรงเรียน
"ขอโทษด้วยนะนักเรียนทุกคน ที่เรียกมาในวันอยุดเเบบนี้"
มาวันอยุดนะไม่ได้ว่าหรอก เเต่ให้มาตั้งเเต่ตอนตีห้านี่มันอะไรเนี่ย
โยฟุหงุดงิดในใจ
"ก็อย่างที่นักเรียนทุกคนได้ทราบถึงบุคคลใช้ฉายาเเปลกไล่ล่าเพื่อฆ่าคน
เเถวนี้ ทางสภาสเลเยอร์ที่ใหญ่ที่สุดในโตเกียวจึงจัดตั้งการเเขงขันระหว่างสเลเยอร์จากโรงเรียนต่างๆ รวมถึงพวกเราด้วย เื่นี่ค่อนข้างจะต้องต่อเนื้องหน่อยเพราะตอนนี้มีผู้คนเสียชีวิตมามากเเล้วเค้าจึง้าเด็กที่เป็สเลเยอร์ที่สุดยอดของสุดยอดที่สุด เพราะฉะนั้น อยากให้รู้ว่า เราต้องชนะในการเเข่งขันครั้งนี้ ทุกคนจะต้องลงเเข่งอย่างเลี่ยงไม่ได้ เข้าใจนะ!!!"
ทำไมผู้อำนวยการต้องเน้นคำสุดท้ายด้วยล่ะ
"ครับ/ค่ะ........."
นั้นคือเสียงตอบที่ไม่เต็มใจของนักเรียนกว่า 150 คน
"เอาล่ะ เหล่าอาจารย์ทั้งหมดได้จับฉลากให้นักเรียนอยู่ด้วยกันหรือก็คือการต่อสู้นี้เป็การต่อสู้เเบบ duo นั้นเอง ไปดูที่กระดานประกาศของโรงเรียนได้เลย"
ผู้อำนวยการพูดอย่างตื่นตาตื่นใจ
"ให้ตายสิ ช่างเป็วันที่โชคร้ายเหลือเกิน"
โยฟุพูดพร้อมกับดูกระดานเพื่อหาชื่อของตัวเอง
"โยฟุ โยฟุ โยฟุ ของชั้นมันอยู่ไหนเนี่ย"
"อ่ะ เจอเเล้ว"
โยฟุพูดพร้อมกับหน้าตาที่โครตเบื่อหน่าย
"สึกิชิบะ โยฟุ - ซุยเคียว คาเอนะ
เอาจริงดิ....."
โยฟุพูดด้วยหน้าตาที่เเย่หนักดว่าเดิมอีก
"ดูเหมือนว่าพวกเราจะได้คู่กันสินะ"
เสียงนั้นมาจากผู้หญิงผมสีม่วง ที่กำลังเดินเข้ามาหาโยฟุ
"รุณหวัด ซุยเคียว"
"อรุณสวัสดิ์ สึกิชิบะคุง"
ทั้งคู่ทักทายกันก่อนที่จะมีเสียงประกาศดังขึ้น
"เออ ใช่ ใช่ ผอ.ลืมบอกไป คนที่ได้เป็คู่กันต้องนั่งด้วยกันตอนขึ้นรถเฉพาะสเลเยอร์นะ"
"..............."
ทั้งคู่เงียบ
"นี่ซุยเคียว ชั้นเคยคิดนะว่าการนั่งกับผู้หญิงนะมันไม่ได้เเย่หรอก เเต่การโดนบังคับอย่างงี้มันทำให้ชั้นเเค้นผอ.ยังไงไม่รู้"
"อ่า รู้สึกเหมือนกันเลยล่ะสึกิชิบะคุง"
โปรดติดตามตอนต่อไป