เกิดใหม่ยุค 70 เป็นสาวน้อยดวงดี ชาตินี้จะเป็นเศรษฐีนีพร้อมสามีคลั่งรัก

        วันที่สี่หลังเทศกาลปีใหม่เซียวหยวนซินก็พาลูกสาวหลิวหยวนหยวนกลับมาอีกครั้ง

        ทว่าคราวนี้หลิวหยวนหยวนดูหงอยเหงาเศร้าซึมดวงตารื้นไปด้วยน้ำตา สวมใส่เสื้อกันหนาวเก่าๆ ผมเผ้ายุ่งเหยิงบนศีรษะมีดอกไม้ติดผมเพียงอันเดียว ส่วนอีกอันไม่รู้หายไปไหน ไม่รู้ว่าทำหล่นหายหรือเกิดอะไรขึ้น

        “หยวนหยวน เกิดอะไรขึ้นลูก? ทำไมถึงร้องไห้แบบนี้ล่ะคะ?”

        ซูเจียวเจียวคว้ามือหลิวหยวนหยวนไว้แล้วนั่งยองๆ ลงตรงหน้า ถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

        เมื่อเห็นซูเจียวเจียวหลิวหยวนหยวนก็ราวกับได้เจอที่พึ่งพิง ก็ร้องไห้โฮออกมา“คุณน้า… ฮือๆๆ … พี่สาวจะแย่งเสื้อผ้าชุดใหม่ของหนูไปค่ะแล้วก็แย่งดอกไม้ติดผมของหนูด้วย หนูไม่ให้ เธอก็เลยตีหนูค่ะ”

        หลังเทศกาลปีใหม่หลิวหยวนหยวนก็อายุสี่ขวบแล้วเธอพูดจาคล่องแคล่วกว่าแต่ก่อน และรู้เรื่องราวต่างๆ มากมายแล้ว

        ซูเจียวเจียวได้ยินดังนั้นสีหน้าก็พลันเย็นชาลง แล้วหันไปถามเซียวหยวนซินว่าเกิดอะไรขึ้น

        สีหน้าของเซียวหยวนซินก็ดูไม่ดีนักเธอเล่าเรื่องราวคร่าวๆ ให้ฟังว่า เธอพาลูกสาวหลิวหยวนหยวนกลับไปฉลองปีใหม่ที่บ้านแต่เพราะเสื้อผ้าใหม่และปิ่นปักผมดอกไม้ที่ซูเจียวเจียวมอบให้หลิวหยวนหยวนนั้นสวยงามเกินไปทำให้หลิวจวีฟาง ลูกสาวคนโตของพี่สะใภ้ใหญ่เห็นแล้วอดอิจฉาไม่ได้

        พี่สะใภ้ใหญ่ก็เลยแกล้งมาขอยืมเสื้อผ้าใหม่โดยอ้างว่าจะกลับบ้านเกิดของเธอ และหลิวจวีฟางก็ไม่มีเสื้อผ้าใหม่ใส่กลัวจะเสียหน้า เซียวหยวนซินบอกว่าเสื้อผ้าของหยวนหยวน หลานจวีฟางใส่ไม่ได้เพราะจวีฟางอายุมากกว่าหยวนหยวนสามปีครึ่ง

        พี่สะใภ้ใหญ่บอกว่าหลิวจวีฟางผอมบางตัวเล็ก หลิวหยวนหยวนก็ผอมบาง ตัวเล็กเช่นกัน ไม่ต่างกันมากนัก คงจะยัดๆใส่เข้าไปได้อยู่

        แน่นอนว่าเซียวหยวนซินไม่ยอมให้ยืมของที่ยืมไปแล้ว จะมีทางได้คืนหรือเปล่าก็ไม่รู้

        ใครจะรู้ว่าถึงตอนนั้นเธอจะหาข้ออ้างอื่นๆ มายักยอกไปหรือไม่ ยิ่งไปกว่านั้นนี่คือของขวัญปีใหม่ที่ซูเจียวเจียวมอบให้หลิวหยวนหยวนในฐานะคุณน้าเธอจึงยิ่งไม่ยอมให้

        พี่สะใภ้ใหญ่โกรธจัดตะโกนด่าทอว่าเธอขี้เหนียว แถมยังลามไปถึงหลิวหยวนหยวนอีกด้วยเมื่อวานขณะที่หยวนหยวนสวมชุดใหม่เล่นอยู่หน้าบ้าน หลิวจวีฟางก็จงใจขัดขาจนล้มคะมำลงไปในบ่อโคลน ชุดใหม่เปรอะเปื้อนไปด้วยดินโคลนจนหมดสภาพ

        เซียวหยวนซินจึงต้องเก็บเสื้อผ้าไว้เตรียมจะนำมาซักที่นี่ หากซักที่กองผลิตตระกูลหลิว แล้วไม่มีคนคอยเฝ้าละก็รับรองว่าถูกพี่สะใภ้ใหญ่กับพวกแย่งไปแน่

        จากนั้นวันนี้ตอนที่เซียวหยวนซินพาลูกสาวหลิวหยวนหยวนออกไปหลิวจวีฟางก็ฉวยโอกาสตอนที่เซียวหยวนซินกำลังเก็บของพยายามจะแย่งปิ่นปักผมดอกไม้ของหลิวหยวนหยวนไปใส่

        หลิวหยวนหยวนตัวเล็กแย่งสู้ไม่ได้ ปิ่นปักผมถูกแย่งไป ก็เลยร้องไห้แบบนี้

        เซียวหยวนซินได้ยินเสียงร้องไห้ก็ออกมาแล้วบอกให้หลิวจวีฟางคืนปิ่นปักผมดอกไม้ให้แล้วเด็กน้อยคนนั้นก็แกล้งร้องไห้โฮออกมา โดยบอกว่าคุณป้าสี่คนนี้รังแกคนทำให้เธอถูกคุณย่าหลิวและพี่สะใภ้ใหญ่ด่าไปชุดใหญ่

        เซียวหยวนซินก็ไม่อยากถูกรังแกอีกต่อไปเธอคิดถึงคำพูดของซูเจียวเจียวว่า ห้ามทนเก็บความขุ่นเคืองไว้ในใจมิฉะนั้นพวกนั้นจะยิ่งได้คืบเอาศอก เธอจึงแสดงท่าทีที่แข็งกร้าวสั่งให้พวกนั้นคืนปิ่นปักผมให้

        ใครจะรู้ว่าหลิวจวีฟางกลับตั้งใจดึงปิ่นปักผมดอกไม้จนขาดก่อนจะคืนให้แล้วยังพูดอีกว่า “ปิ่นปักผมพังๆ แบบนี้ใครจะไปอยากได้”

        สิ่งนี้ทำให้เซียวหยวนซินโกรธจัด

        อันที่จริงนอกจากเรื่องพวกนี้แล้วยังมีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อีกมากมาย ซึ่งไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องเล็กก่อนปีใหม่ เธอเก็บของแห้งสำหรับเทศกาลไว้ในห้องแต่บางครั้งที่เซียวหยวนซินออกไปเข้าห้องน้ำหรือซักผ้า ก็จะไม่ได้ลงกลอนประตูพอกลับมาก็จะเห็นพี่สะใภ้ใหญ่เข้ามาในห้องของเซียวหยวนซิน หากเธอไม่เห็นพอดีละก็ของก็คงหายไปครึ่งหนึ่ง

        ในวันส่งท้ายปีเก่าเซียวหยวนซินได้นำของออกมามากมายเพื่อให้ทุกคนในครอบครัวใหญ่ได้ฉลองปีใหม่ด้วยกันอย่างครึกครื้นแต่กลับถูกพี่สะใภ้ใหญ่พูดกระทบกระเทียบว่าน้อยทำให้เธอโกรธจัดและโต้ตอบกลับไปอย่างรุนแรง

        เพราะเซียวหยวนซินเก็บของไว้ในห้องทั้งหมดแล้วลงกลอนประตูคุณย่าหลิวจึงไม่สามารถเอาไปได้ หล่อนจึงด่าว่าเซียวหยวนซินไม่น้อยแต่เธอก็ไม่สนใจ ไม่ตอบโต้ ทำราวกับว่าคุณย่าหลิวกำลังผายลมโชคดีที่ตอนนี้แยกบ้านกันแล้ว ไม่ว่าคุณย่าหลิวจะไม่พอใจแค่ไหน ก็ไม่กล้าสั่งให้เธอทำงานอะไรอีกแล้ว

        เพียงแต่บ้านนั้นยังคงอยู่อย่างไม่สบายใจนักพี่น้องสี่ครอบครัวบวกกับคุณพ่อและคุณแม่สามี สิบกว่าคนเบียดเสียดกันอยู่ทำอะไรก็ไม่สะดวก หากมีเงินสร้างบ้านเองได้ก็คงจะดี...

        ตอนที่แยกบ้านคุณย่าหลิวบอกว่าที่บ้านไม่มีเงินเก็บ มีเพียงข้าวของเครื่องใช้ หม้อไหจานชามพวกนั้นถูกแบ่งไปหมดแล้ว

        เซียวหยวนซินไม่เชื่อว่าไม่มีเงินเธอรู้ว่าคุณย่าหลิวไม่ได้นำออกมา แต่ไม่รู้ว่าแอบไปช่วยเหลือบ้านใคร...

        หากมีเงินเก็บในอนาคตเซียวหยวนซินต้องหาวิธีสร้างบ้านเองให้ได้

        หลิวหยวนหยวนเห็นปิ่นปักผมอันเป็นที่รักของตัวเองพังก็ร้องไห้เสียใจมาตลอดทาง

        พอใกล้ถึงบ้านของซูเจียวเจียวเธอก็หยุดร้องไห้

        แต่ตอนนี้พอเห็นซูเจียวเจียวถามเธออย่างอ่อนโยนเด็กน้อยก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมาอีกครั้ง

        คนในครอบครัวนั้นล้วนเป็นคนไม่ดีคุณย่าก็ไม่ดี คุณป้าก็ไม่ดี พี่ชายและพี่สาวก็ไม่ดีมีเพียงคุณน้าชายกับคุณน้าสะใภ้เท่านั้นที่ดีที่สุด เป็นคนที่รักเธอมากที่สุด

        ซูเจียวเจียวฟังแล้วก็โกรธมากเช่นกันแต่นี่เป็นเรื่องของครอบครัวหลิว และเป็นเรื่องของเด็กๆเธอไม่สามารถเข้าไปทะเลาะด้วยได้ ทำได้เพียงปลอบหลิวหยวนหยวน“หยวนหยวนไม่ร้องไห้นะคะ ปิ่นปักผมพังก็ยังซ่อมได้นะ”

        “คุณน้า คุณย่ากับคุณลุง พวกพี่ๆ เขาด่าหนูว่าขี้เหนียวค่ะ” หลิวหยวนหยวนร้องไห้เสร็จ ก็รู้สึกผิดและกลัวเล็กน้อย “แต่หนู หนูไม่ใช่คนขี้เหนียวสักหน่อย...”

        ซูเจียวเจียวเอื้อมมือไปลูบหัวของเธอ“หยวนหยวนของเราไม่ใช่คนขี้เหนียวสักหน่อย หนูทำถูกแล้วเสื้อผ้าใหม่และปิ่นปักผมดอกไม้เป็นของของหนู หนูอยากให้ใครยืมก็ให้ไม่อยากให้ใครยืมก็ไม่ต้องให้ ใครก็ไม่มีสิทธิ์มาว่าหนูว่าเป็นคนขี้เหนียวหนูปกป้องของของตัวเอง หนูเก่งมาก หนูทำถูกแล้ว!”

        หลิวหยวนหยวนไม่คิดว่าจะได้รับกำลังใจจากซูเจียวเจียวเธอจึงเผยรอยยิ้มเล็กๆ บนใบหน้าในที่สุด คุณน้าใจดีจัง!

        คุณน้าสวยพูดจาอ่อนโยน เหมือนนางฟ้าตัวเล็กๆ เลย!

        เธอชอบคุณน้าที่สุดเลย!

        ซูเจียวเจียวเองก็คาดไม่ถึงว่าครอบครัวพี่สะใภ้ใหญ่จะไร้ยางอายขนาดนี้แม้แต่ของเด็กสี่ขวบก็ยังคิดจะแย่ง! ยังใช้ลูกสาวสองคนของตัวเองไปแย่งอีกนี่มันไร้ยางอายเกินไปแล้ว! ลูกสาวสองคนก็ถูกสอนจนเสียคนไปแล้ว!

        หลังจากนั้นไม่กี่วันก็เป็นไปอย่างสงบสุขเซียวหยวนซินพยายามเรียนรู้วิชาชีพจากซูเจียวเจียวและพยายามกลับไปที่กองผลิตตระกูลหลิวน้อยลงเพื่อหลีกเลี่ยงความไม่สบายใจที่ต้องเจอพวกเขา

        ส่วนหลิวเฉิงเหว่ยหลังจากทำงานเสร็จทุกวัน ก็ต้องกลับบ้านมาซักผ้าและทำอาหารเองเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหนื่อยล้า และยิ่งรู้สึกเห็นใจเซียวหยวนซินมากขึ้นเรื่อยๆ

        เมื่อก่อนหยวนซินเลิกงานก็ต้องกลับบ้านมาซักผ้าให้คนทั้งครอบครัว ทำอาหารให้คนทั้งครอบครัวเธอทำเช่นนี้มาสามปีแล้ว ส่วนเขาเพิ่งจะทำอาหารให้ตัวเองคนเดียวซักผ้าให้ตัวเองคนเดียว ก็รู้สึกเหนื่อยแล้ว...

        เมื่อมีเวลาว่างหลิวเฉิงเหว่ยก็จะวิ่งมาที่กองผลิตฉางซิงเพื่อมาเยี่ยมเซียวหยวนซินและลูกสาว

        ความสัมพันธ์ของคนทั้งสามก็ดีขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก

        หลังจากเสร็จสิ้นการเพาะปลูกในฤดูใบไม้ผลิชาวบ้านในหมู่บ้านก็เริ่มซ่อมถนนแม้ว่าในหมู่บ้านจะมีถนนเส้นหนึ่งที่เชื่อมต่อไปยังตัวอำเภอแต่ถนนเส้นนั้นแคบและเต็มไปด้วยหลุมบ่อ เมื่อถึงหน้าฝนก็จะเต็มไปด้วยโคลนเดินทางลำบากมาก และเมื่อมีรถสวนมาก็ยากที่จะหลบหลีก

        ครั้งที่แล้วมีรถคันหนึ่งเพื่อหลีกทางให้กับรถแทรกเตอร์คันใหญ่ จึงพลัดตกลงไปในคูน้ำคนที่อยู่บนรถไม่เป็นอะไร แต่คนขับเสียชีวิต