ความมืด… ไม่ใช่เพียงการไร้ซึ่งแสงสว่าง
แต่มันหนักอึ้ง—ดุจแผ่นเหล็กเย็นเยียบที่กดทับลงบนสติสัมปชัญญะทุกส่วน
กดลึก… จนความคิดแทบแตกสลาย
ก่อนที่ทุกอย่างจะค่อย ๆ แยกตัวออกเป็เศษเสี้ยว
ดุจหมอกยามเช้าที่ถูกแสงแรกของดวงดาวแหวกผ่านอย่างเงียบงันและอ่อนโยน
เรย์ คาเนะ ลืมตาขึ้นกะทันหัน
ลมหายใจแรกสะดุดค้างอยู่ในลำคอ
หัวใจเต้นรัวแรง—รุนแรงเสียจนรู้สึกเจ็บลึกเข้าไปถึงทรวงอก
ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นกำลังบีบคั้นมันไว้
“…ห๊ะ?”
เสียงของเขาแหบพร่า แห้งผาก
เหมือนคนที่ไม่ได้ใช้เสียงมานานหลายวัน
“ฝันร้ายอีกแล้วเหรอวะ…”
แต่เสียงนั้น… กลับสะท้อนก้องไปทั่วพื้นที่รอบตัว
กว้างเกินไป ว่างเปล่าเกินไป
และในวินาทีนั้นเอง เขาก็รู้
นี่ไม่ใช่ห้องพักทหารในค่ายฝึกที่ญี่ปุ่น
กลิ่นยางมะตอยผสมเหงื่อ… หายไป
เสียงแอร์เก่า ๆ ที่ดังหึ่งตลอดคืน… ไม่มีอีกแล้ว
เรย์ยันตัวลุกขึ้นช้า ๆ
ร่างกายหนักอึ้ง
ราวกับถูกแรงโน้มถ่วงของดาวั์กดทับไว้ทุกส่วน
มือซ้ายถูกยกขึ้นอย่างยากลำบาก
ผิวสีแทนยังคงเดิม
ไม่มีาแใหม่
แต่ที่ข้อมือ—
วงแหวนโลหะสีดำสนิท
แแ่ราวกับหลอมรวมเข้ากับกระดูกและเส้นเืของเขา
ภายในนั้น
แสงสีน้ำเงินไหลเวียนไม่หยุด
เหมือนวงจรไฟฟ้าที่มีชีวิต
เหมือนชีพจรที่กำลังเต้น
เหมือนบางสิ่งที่… “ตื่นขึ้น”
เรย์กะพริบตาถี่
ภาพความทรงจำแตกเป็เสี้ยว ๆ ไหลย้อนกลับมา
ห้องนักบิน…
เสียงเตือนภัย…
แสงสีม่วงที่ทะลวงเข้ามา…
แล้วก็—
ความว่างเปล่า
“…ไม่ใช่ฝัน”
เขาพึมพำ
คราวนี้เสียงนิ่งขึ้น
เหมือนกำลัง “ยอมรับ”
เรย์เงยหน้าขึ้น
แล้วก็หยุดนิ่ง
สิ่งที่อยู่ตรงหน้า… ไม่ใช่ “ห้อง”
แต่มันคือศูนย์กลางของบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่เกินจะเข้าใจ
ผนังสีดำอมเงินทอดยาวไร้จุดสิ้นสุด
ระยิบระยับราวกับผิวของดวงดาวที่กำลังดับสูญ
แผงควบคุมโฮโลแกรมลอยวนรอบตัวเขาเป็วงกลม
เคลื่อนไหวอย่างเป็ระบบ… ราวกับสิ่งมีชีวิต
ตัวอักษรที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
แต่กลับ “เข้าใจ” โดยสัญชาตญาณ
[SYSTEM NOTE] Aetherion – Core Integrity: 62%
[SYSTEM NOTE] Artifact Host Detected – Synchronization: 0.7%
[SYSTEM NOTE] Kill Count: 0
“Kill Count…?”
คิ้วของเขาขมวดแน่น
“นี่มัน… เกมหรือไงวะ”
เขาฝืนลุกขึ้นยืน
ขาขวาสั่นเล็กน้อย
แต่ร่างกายกลับปรับสมดุลได้อย่างรวดเร็วผิดธรรมชาติ
เร็วเกินไป
แม่นยำเกินไป
“อะไรของร่างกายกู…”
สายตาเลื่อนลงมองตัวเอง
ชุดทหารยังคงอยู่ครบ
แต่มีบางอย่างเพิ่มขึ้น
เสื้อคลุมสีดำสนิท
แนบกับร่างเขาอย่างเป็ธรรมชาติ
ผ้าบาง… แต่หนักแน่น
ราวกับมัน “มีชีวิต”
“ยินดีต้อนรับ… ผู้สืบทอด Artifact System”
เสียงหนึ่งดังขึ้น
นุ่มนวล
อบอุ่น
และแผ่กระจายไปทั่วทั้งพื้นที่
เรย์สะดุ้ง
“ใคร—?!”
แสงสีน้ำเงินรวมตัวกลางอากาศ
ค่อย ๆ ก่อตัวเป็รูปร่างของหญิงสาว
งดงาม… จนเขาหยุดหายใจ
ผมยาวสีเงินปนน้ำเงิน
ปลายผมแตกเป็เส้นแสงเล็ก ๆ ไหลเวียนเหมือนข้อมูล
ดวงตาสีฟ้าใส—สงบนิ่ง แต่เต็มไปด้วยชีวิต
“ข้าคือ Luminia Aetheria”
เธอกล่าว
“หัวใจ… และิญญาของยาน Aetherion”
เรย์อ้าปากค้าง
“…เดี๋ยวนะ”
นิ้วชี้ไปที่เธอ
“AI สาว?”
“…แบบในอนิเมะเลยเหรอ?!”
เขาหยุดตัวเองทันที
“…นี่มันเื่จริงเหรอวะเนี่ย”
Luminia เอียงศีรษะเล็กน้อย
ยิ้มบาง ๆ
“คำอธิบายนั้น… ใกล้เคียงค่ะ”
เรย์ถอนหายใจยาว
“โอเค… งั้นสรุปนะ”
“ฉันไม่ได้ฝัน
ไม่ได้อยู่โลกเดิม
แล้วก็มี AI สุดสวยโผล่มาต้อนรับ”
เขาหัวเราะแห้ง ๆ
“…ชีวิตกูแม่งพีคเกินไปแล้วว่ะ”
เขาเดินเข้าไปใกล้
ลองยื่นมือแตะ
นิ้วทะลุผ่านร่างของเธอ
“อ่า… ฮอโลแกรมสินะ”
ก่อนจะยิ้มมุมปาก
“แต่น่ารักดี”
“เรียก ‘ลูมิ’ ได้มั้ย?”
ดวงตาของเธอสั่นไหวเล็กน้อย
“…ได้ค่ะ”
“Ray Shadow”
เธอกล่าว
“นั่นคือชื่อที่ระบบกำหนดให้เ้า”
เรย์ยิ้ม
“ฟังดูเท่ดีแฮะ”
แต่รอยยิ้มค่อย ๆ จางลง
สายตาหยุดที่คำเดิม
Kill Count: 0
“ลูมิ…”
เสียงของเขาหนักขึ้น
“เล่าให้ฉันฟังที”
“ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
ยานนี่คืออะไร
แล้ว… ไอ้ Kill Count นี่มันหมายความว่ายังไง”
Luminia มองตรงไปที่เขา
“ทุกชีวิตที่สิ้นสุดลงด้วยน้ำมือของเ้า
จะถูกแปลงเป็พลังงานให้กับ Artifact System”
ความเงียบปกคลุมทันที
“…แต่”
เธอกล่าวต่อ
“ระบบจะไม่บังคับเ้า”
“เ้าจะเลือกเส้นทางใด… ขึ้นอยู่กับเ้าเอง”
เรย์กำหมัดแน่น
“…ฉันไม่อยากฆ่าใคร”
เสียงเบา
แต่ชัด
“ฉันแค่อยากใช้ชีวิตธรรมดา
กินของอร่อย เล่นเกม นอนเฉย ๆ…”
เขาหัวเราะเบา ๆ
“…ชิมสเต๊กเนื้อจากดาวต่าง ๆ ก็พอ”
เงียบไปครู่หนึ่ง
“…แต่จักรวาลคงไม่คิดแบบนั้น”
ทันใดนั้น—
[SYSTEM NOTE] Warning: Unknown vessel approaching
[SYSTEM NOTE] Hostile intent: 87%
ภาพยานสีดำปรากฏขึ้น
นิ่ง
เงียบ
และเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
“Black Nebula Syndicate”
Luminia กล่าว
“พวกเขา้า Star Crystal Core ของเรา”
เรย์ลุกขึ้นช้า ๆ
หัวใจยังเต้นแรง
แต่สายตา… เปลี่ยนไปแล้ว
“…งั้นก็ลองดู”
เขาพึมพำ
แล้วนั่งลงบนบัลลังก์
มือแตะแผงควบคุม
ยานทั้งลำตอบสนองทันที
ราวกับมัน “รอเขาอยู่”
“ลูมิ”
“ฉัน้าเธอ”
Luminia ยิ้ม
อ่อนโยน
“ข้าจะอยู่เคียงข้างเ้าเสมอ… Ray Shadow”
[SYSTEM NOTE] Assault Mode: Initiated
แสงสีน้ำเงินจากแกนกลางสว่างขึ้น
เหมือนหัวใจที่กลับมาเต้นอีกครั้ง
เรย์สูดหายใจลึก
“…เตรียม Star Pulse Cannon”
เขาหยุดเล็กน้อย
“…แล้วก็ เปิดเพลง Stand By Me”
เสียงกีตาร์ดังขึ้นแ่เบา
ท่ามกลางจักรวาลอันไร้ที่สิ้นสุด
“ฉันจะไม่ยอมให้ใคร… กลืนกินดวงดาวของฉัน”
และในวินาทีนั้น—
“Ray Shadow” ได้ถือกำเนิดขึ้นอย่างแท้จริง
1K
