รักข้ามรั้ว

"พี่ทินกลับบ้านเหอะยุงจะหามผมเเล้ว"

"อืม ไปดิไม่ไหวเเล้วเหมือนกัน"

"อะไรไม่ไหว ทะลึ่งเหรอ"

"เดี๋ยวหมายถึงยุงกัด คิดไรเนี่ยดูดิเห็นปะกูเกาจนเเดงหมดเเล้วเนี่ย"

"ใครจะไปรู้"ปุณณ์เอ่ยเขินๆ

"หิวปะเนี่ยไปหาไรกินกันหมายถึงหาข้าวกินนะ"ทินขยายความ

"ไปทำกินที่บ้านดีกว่า"

"จะดีเหรอเเม่จะตื่นหรือเปล่า"

"ทำครัวพี่ดิ"

"เอ้าเหรอ เออๆ"

ทั้งคู่ก้าวขึ้นรถขับออกไปทันที

ที่บ้านคีย์

ธารจอดรถมองหน้าบ้าน

"บ้านมึงเหรอ"

"อืม"

"หรูกว่ากูอีก"

"จะเข้าไปมั้ย"

"เดี๋ยวมีอะไรให้กินมะ"

"มี"

"อะไร"

"น้ำเปล่างัย"

"งั้นกูกลับ"

"ล้อเล่นเข้ามาดิ"

"มีคนดูเเลบ้านมั้ยเนี่ย"

เวลานี้ป้าเเกกลับไปเเล้วมั้ง"

"มาเช้าเย็นกลับเหรอ"

"อืม"

"เออๆเอารถจอดข้างในได้มะ"

"ได้ขับเข้าไปเลยประตูอัตโนมัติ"คีย์เอ่ยกดรีโมทเล็กๆที่มือ

"ขึ้นมาดิ"ธารเอ่ยคนตัวเล็กขึ้นซ้อนท้ายธารจึงขี่รถเข้าบ้านคีย์

พอเดินเข้ามาดูในบ้าน

"โหหรูหรานะมึงอยู่คนเดียวเหรอ"

"อ่อใช่ พ่อจะกลับมาเป็นบางครั้ง"

"ท่านทำงานอะไรเหรอ"

"นักธุระกิจ นั่งตรงนี้ก่อนเดี๋ยวผมไปดูอะไรให้กิน"คีย์เอ่ยเดินเข้าไปในครัว .....กินข้าวกล่องเเล้วกัน...เขาคิดเปิดตู้เเช่เเข็งเเล้วนำไปเวฟสักพักก็เดินเข้ามา

"อะไรในกล่อง"

"มักกะโรนีไก่"

"ทำเองเหรอ"

"ใช่เวฟเองกับมือเลย"

"โถ่...ข้าวกล่องเซเว่น"

"เเล้วจะกินมะ"

"กินๆหิวจะตาย"ธารรีบยื้อมาเเกะกินดูเขาเป็นคนง่ายๆสบายๆมากจนคีย์อดมองเเล้วยิ้มไม่ได้ธารเงยหน้ามองเมื่อตัวเองรู้สึกว่าถูกจ้อง

"อะไร กูหล่อเหรอ จ้องขนาดนี้จะกินเลยมะ"

"กินบ้านพี่ดิอุ๊"คีย์รีบเดินเข้าครัวไปสุดท้ายก็ถือน้ำออกมา

"อืมน้ำพี่ เดี๋ยวจะติดคอตายซะก่อน"

"ห่วงกูด้วย"

"โหสำคัญตัวเองเวอร์ กินๆไปได้กลับบ้าน"

"เออเเล้วพรุ่งนี้มึงจะออกไปไหนมะ"

"ไป เอาบิลสรุปยอดไปให้ปุณณ์ที่ร้าน"

"เเล้วไปงัย"

"เเท๊กซี่งัยถามได้"

"เเล้วต่อจากนั้นหละ"

"กลับบ้าน นอน"

"อ่อเหรอ"

"ทำไมจะชวนเดทเหรอ จะได้จบๆไปว่างั้น"

"เเล้วจะไปมั้ย"

"ยังอะๆไว้ก่อน"

"เรื่องมากจริงนะมึงหนะ เเล้วเเต่มึง"ธารเอ่ยกินต่อหลังจากกินข้าวหมดกล่องล่อไปทีเดียวคนเดียว3กล่องหมดเกลี้ยง

"เดี๋ยวนะนี่ปอบลงเหรอ"

"ปอบบ้านป้ามึงดิ กูเเค่หิว"

"ใช่คนใช่มั้ยเนี่ย"

"ทำไมเห็นกูเป็นไอรอนเเมนเหรอ"

"ก็เเดกจุมาก"

"เสือกเลี้ยงกูเองอย่าบ่นกูกลับหละ"

"พี่ธาร"

"อะไร"

"ขอบคุณที่มาส่งผม"

"เออ ตื่นไวๆพรุ่งนี้กูจะมารับ"

"หะ"

"หะ เชี้ยไรตกลงจะเอางัย"

"ทำไมใจดีจัง"

"งั้นมึงไปเอง"

"เดี๋ยวๆพรุ่งนี้ก็พรุ่งนี้ ว่าเเต่พี่จำทางบ้านผมได้เหรอ"

"ความจำกูเป็นเลิศไปเเล้วไปเปิดประตูให้เลย"

"ครับ"คีย์ไปส่งธารที่หน้าบ้านพอเขาไปเเล้วคีย์ก็เข้าบ้านหยิบมือถือโทรหาปุณณ์

ที่บ้านทิน

ตอนนี้ทั้งคู่กลับมาถึงบ้านเเล้วปุณณ์ส่งข้อความหาเเม่บอกว่าถึงเเล้วเเต่ตอนนี้กินข้าวอยู่บ้านทินคนรับข้อความถึงกลับหายห่วงสักพักคีย์ก็โทรหาปุณณ์

"พี่ทินใครโทรมาไม่รู้รับให้ทีผมมือไม่ว่างเลย"ทินเดินมาหยิบมือถือดูเบอร์ขึ้นชื่อคีย์

"ไอ้คีย์มันโทรมา"

"พี่ทินรับเลยครับ"คนตัวเล็กกำลังทำข้าวผัดเเละทอดไข่อยู่

"ว่า"คีย์นิ่งไป

"ปุณณ์เหรอทำไมเสียงดุจังวะ"

"ก็กูไม่ใช่มันงัย"

"อุ้ย พี่ทิน"

"เออมึงมีไร"

"ปุณณ์หละครับ"

"ทำกับข้าวอยู่มันไม่ว่างมีไร"

"คือฝากบอกปุณณ์ด้วยนะครับว่าผมเคลียร์บิลวันนี้เรียบร้อยเเล้วผมจะเข้าไปหามันตอนเช้า ถามมันทีว่าจะให้ผมไปรับมั้ย"

"เออ กูตอบเเทนมันเองพรุ่งนี้มึงไม่ต้องมารับมัน"

"โอเคครับไม่น่าถามเคลียร์กันเเล้วไม่งั้นไม่รับมือถือให้กันหรอก"

"เสือก"

"ครับ เปลี่ยนไปนะเนี่ยมีรับมือถงมือถือให้กันด้วย"คีย์เเซว

"วางไปได้เเระเดี๋ยวบอกมันให้"

"ครับ"คีย์เอ่ยทินเดินถือมือถือมาวางไว้ที่เดิม

"คีย์ว่างัยพี่"

"มันเคลียร์บิลของวันนี้ให้เเล้วพรุ่งนี้เช้ามันจะเข้าไปหามึง"

"อ่อครับพี่ทินหยิบจานให้หน่อย"

"เออๆเเป๊บนะ"ทินเอ่ยเดินไปหยืบจานมาวางให้ปุณณ์ตกข้าวผัดใส่จานเเละวางเรียงไข่ดาว

"มาถือเองไปนั่งที่โต๊ะไป"

"เดี๋ยวผมไปเอาน้ำให้"

"ไม่ต้องเดี๋ยวหยิบเองนั่งเฉยๆบ้าง"

"ครับนั่งก็นั่งไม่เห็นต้องทำตาดุเลย"

"นั่งกินไปเฉยๆเเล้วนี่ช้อนส้อม"

"ขอบคุณครับ"ปุณณ์เอ่ยรับไปวางไว้ที่จานตัวเองคู่นึงเเล้ววางอีกคู่ไว้ทีจานของทิน

ชายหนุ่มหายไปไม่นานก็มาพร้อมเเก้ว2ใบกับเหยือกน้ำเขาวางเเก้วลงเเลรินน้ำใส่เเก้ววางไว้ที่ปุณณ์ส่วนอีกเเก้วก็ถือมาวางไว้ที่โต๊ะหย่อนก้นลงนั่งกินทั้งคู่คุยกันบ้างนั่งกินข้าวไปด้วยบรรยากาศดูพิเศษที่สุดที่เขาทั้งคู่เคยเจอมา

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

"อร่อยเหรอซัดซะหมดเลย"

"หึ หิว"

"พี่ทินอะ"

"ล้อเล่นพอกินได้รสมือคนเดิมทำให้กินไม่ต้องบอกก็รู้"

"เดี๋ยวผมช่วยเก็บ"

ทั้งคู่เคลียร์พื้นที่ทำความสะอาดจนเรียบร้อย

"ดึกเเล้วผมกลับนะ"

"เดี๋ยว"ทินเอ่ยรั้งคอคนตัวเล็กไว้พร้อมประกบจูบคนตัวเล็กถึงกับตาโตนิ่งไปก่อนจะเอามือดันหน้าเขาออก

"จูบอีกเเล้วนะ"

"ทำไมหละ"

"เดี๋ยวก็ไอ้นั่นหรอก"

"เออวะไม่รู้เป็นไรเเค่เเตะปากเฉยๆยังไม่ทันจูบมันก็ตื่นเเล้ว"

"พี่ทินทุเรศเดี๋ยวนี้บ้ากามเหรอ"

"นิดนึง"

"พี่ทินผมไปเเล้ว"

"เดี๋ยว"

"อะไรอีกหละ"

"ไม่ค้างนี่เหรอ"ทินเห็นคนเขินเขาเลยเเกล้งต่อ

"ฝันไปเถอะผมไปนะ"

"เดี๋ยว"

"อะราย"

"ฝันดีนะว่าเเต่หอมเเก้มกูก่อนไปยัง"

"ต้องทำด้วยเหรอ"

"เอ้าเเล้วมึงเเฟนกูปะหละ"

"อุ๊ ก็ได้วะพี่นี่เอาเเต่ใจชิบหาย"ปุณณ์เอ่ย

....ฟอด....เดินมาหอมเเก้ม

"ไม่ค้างนี่จริงอะ"

"ไม่"ปุณณ์เขินหันหน้าเดินไปชนนู้นชนนี่

"ไอ้ปุณณ์"

"เออไม่กลับเเระเรียกนัก"

"จะบอกว่าฝันดีพรุ่งนี้ไปร้านพร้อมกัน"ทินยิ้มๆเเอบเหล่มองคนตรงหน้าด้วยสายตาหวานเยิ้มจนคนตัวเล็กเขินรีบวิ่งออกจากบ้านทันทีทันใด

"เอ้าไม่บอกฝันดีกูด้วย"ทินเอ่ยยิ้มขำวันนี้เขามีความสุขมากๆตอนนี้ชีวิตเขากลับคืนมาเเล้วต่อไปนี้เขาจะดูเเลมันให้ดีๆดีกว่าครั้งที่ผ่านๆมา