สายธารนั่งทำงานจนกระทั่งมือค่ำเธอบิดตัวไปมาไล่ความเมื่อยขบ.... ในใจก็ครุ่นคิดถึงไปต่างๆ นานาก็อายุก็ปาไปเกือบ30ยังไม่มีแฟนกับเขาสักทีวันๆ เธอทำแต่งานจนไม่มีเวลาได้สนใจและดูแลตัวเอง...... เฮ้อ! เธอก็อยากมีนะ! ผัว! เหมือนๆ กับคนอื่น....
ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก! ความคิดเธอหยุดลงเมื่อมีคนมาเคาะประตู.....
"เชิญค่ะ"ประตูถูกเปิดออก"อ้าวพี่หมอดินยังไม่กลับหรอคะ"
"พี่แวะมาดูทำไมไม่กลับล่ะธาร"
"แฮร่ๆ นั่งทำงานเพลินๆ ค่ะ.... แล้วนั่นใครคะ"เธอเห็นผู้หญิงแวบๆ ด้านหลังหมอดิน
"นี่ไง... สุดที่รักของพี่" เขาดึงตัวเธอเข้ามาในห้องสายธาร
"เฮ้ย.... ใช่นวลป่าวคะ..... สวยจังเลย"สายธารตาโตมองตองนวลอย่างทึ่งๆ สลับกับมองหมอดินเธอลุกขึ้นเดินมาหาตองนวล "น่ารักจัง"
"สวัสดีค่ะพี่ธาร... นวลเองค่ะ"เธอพนมมือไหว้"หมอดินพานวลมาทรมานค่ะพี่ธาร... นวลเหนื่อย"ตองนวลชำเรืองตามองหมออย่างขุ่นเคืองนิดๆ
"ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ จริงหรอคะพี่หมอ... ทำงี้ได้ไงคะ ผู้หญิงเขาก็้าความเป็ส่วนตัวนะคะ.... แล้วงานไม่ได้ทำแล้วหรอนวล" เธอส่ายหน้า
"หมอไม่ให้ทำแล้วค่ะย้ายนวลมาเฝ้าหมอแทน"
"พูดเกินไป.... พี่จะให้นวลมาทำงานกับพี่จะได้อยู่ในสายตาพี่ด้วยเื่นี้พี่คุยกับนายดลแล้ว"
"ชิ... ตลอดอ่ะหมอ"ตองนวลหันไปค้อนใส่"นวลหน้าเหี่ยวเฉาหมดและหมอสูบพลังจากนวลไม่มีเหลือไม่รู้แหละพรุ่งนี้นวลจะไปขัดหน้าทำสปาไปด้วยกันนะคะพี่ธาร..... "ตองนวลจับมือสายธารพร้อมกับพยักหน้าเชิญชวน"นะคะ... ไปเสริมสวยกันพี่ธารก็ต้องดูแลตัวเองบ้างนะคะนวลจะได้โทรนัดยิหวาด้วย"
"เอ่อ"สายธารหันมองไปทางหมอดินอย่างขอความเห็น
"ไปเถอะธารพรุ่งนี้พี่ไปด้วย"
"หมอ! "ตองนวลหันมามองเขาทันที"ไปทำไมคะหมอต้องทำงานนะ"
"ก็... หวงอ่ะนวล"ตาเขาละห้อย
"ชิ หมออ่า"
เธอมองหมออย่างงอนๆ ก่อนจะหยิบมือถือต่อสายหาเพื่อนสนิท.......
ตื๊ด..... ตื๊ด...... ตื๊ด....
ยิหวางัวเงียเอื้อมมือไปหยิบมือถือมารับสาย...
"นวลหรอ.... ว่าไง"
"แกนอนแล้วหรอยังหัวค่ำอยู่เลย"
"ห้ะ! หัวค่ำ"อาการง่วงหายเป็ปลิดทิ้งเหลือบตามองนาฬิกาบนผนัง"ตายล่ะ... หลับได้ไงเนี่ย... ร้านก็ไม่ได้ไป"เธอลุกขึ้นนั่งอย่างใหันไปมองข้างๆ ก็ไม่เห็นหมอดล"แกอยู่ไหนนวล"
"อยู่โรงบาลกับหมอดินอะแก.... พรุ่งนี้ว่างป่าวจะชวนไปเสริมสวย"
"ได้ซิ! กี่โมง"เธอคุยกันอยู่กี่สักพักจึงวางสาย "หมอคะ...... หมอดล"เธอร้องเรียกคนรักไปทั่วห้องแต่ก็ไร้เสียงตอบรับ.... "หมอดล.... ไปไหนนะ ทิ้งเราได้ไงเนี่ย"ร่างบางลุกขึ้นจะไปเข้าห้องน้ำ "โอ๊ะ! "เธอทรุดลงข้างเตียงอาการหน้ามืดทำให้เธอต้องนั่งนิ่งๆ อยู่กับพื้น.... "บ้าจริง"หน้าเธอเริ่มซีด.... ยิหวาฝืนตัวเองลุกขึ้นอีกครั้ง.... ตุ้บ! เธอล้มลงไปที่พื้น"โอ๊ย! "ตอนนี้ห้องทั้งห้องหมุนติ๋วๆ ไปหมดเธอได้แต่นอนนิ่งๆ ไม่กล้าขยับอีกแล้ว.......
หมอดลรีบออกจากร้านเสื้อของคนรักทันทีเมื่อจัดการธุระเสร็จเขาเห็นลูกน้องยิหวาไลน์มาหาเขาจึงมาแทนหญิงสาวที่กำลังนอนหลับสนิทหลังจากเสร็จกิจกรรมบนเตียงกับเขา เขาทำหน้าที่แทนเธอได้ดีเยี่ยมก็แค่ตรวจดูพวกเสื้อผ้าที่เอากลับมานิดหน่อยและเอาของฝากกลับมาให้หญิงสาวก็แค่นั้น ตอนนี้เขากำลังขับรถกลับที่พักอย่าเร่งรีบจิตใจเขาพะวงถึงแต่เธอ "ยิหวารอผมก่อนนะ... "
ไม่นานรถก็เลี้ยวเข้ามาจอดเขารีบดับเครื่องเพื่อจะไปหายิหวาให้เร็วที่สุด....
"ยิหวา.... ตื่นยังครับ"เขาเดินเข้ามาในห้อง"น้องหว้า! "ข้าวของหลุดจากมือหล่นกระจายเต็มพื้นเขาไม่สนใจอะไรอีกแล้วรีบเข้าไปซ้อนร่างงามมาแนบอก"น้องหว้า! น้องหว้า! น้องหว้า! "
"หมอ.. "เธอปรือตาขึ้นมองอย่างลำบาก
"น้องหว้า... เป็ไรไปครับ"หมอดลหน้าซีดใมากเขาอุ้มเธอมาวางที่เตียงอย่างนิ่มนวล...
"หมอ! หว้าหน้ามืดค่ะ... เวียนหัว.. "เธอตอบในขณะที่ยังหลับตา หมอดลก้มลงหอมแก้มเธอเบาๆ ก่อนจะเดินไปหยิบยาดมมาจ่อที่จมูกหญิงสาว...
"นอนนิ่งๆ นะครับผมตรวจร่างกายให้"เขาหยิบหูฟังมาสวมเพื่อที่จะได้ตรวจชีพจรของเธอ...... เขายิ้มออกมานิดนึงก่อนจะถอดหูฟังออกไปวางที่หัวเตียงล้มตัวลงนอนกอดเธอ.... "ไม่มีอะไรต้องกังวลอาการปกติครับ.... พรุ่งนี้ผมพาไปคลีนิคนะครับเพื่อความชัวร์" จ๊วบบบบบ"ชื่นใจจัง"
"หว้า... เป็ไรคะหมอ"
"อุบไว้ก่อนดีกว่า..... "
"หมอคะ... พรุ่งนี้หว้านัดเจอกับนวลค่ะคงไปคลีนิคกับหมอไม่ได้"
"ผมไปด้วยน้องหว้าไปไหนผมไปด้วย"
"ค่ะ"
"นอนเถอะครับ... เดี๋ยวอาการก็ดีขึ้น ผมไม่อยากให้ทานยาเพราะมันอันตราย.... ผมรักน้องหว้านะครับ"
"หว้าก็รักหมอค่ะ"
"นอนนะคนดี"
.........................
รุ่งเช้า......
ธนดลพายิหวามาที่คลีนิคเป็อันดับแรกเพื่อสั่งงานทุกคนในคลีนิคเพราะเขาจะไปทำธุระกับยิหวาอันที่จริงคือไปเฝ้าเธอต่างหากและที่สำคัญเขาตั้งใจจะตรวจปัสสาวะของยิหวาด้วย....
"นี่คะหมอ"เธอยื่นถาดขนาดเล็กที่บรรจุปัสสาวะของเธอให้กับหมอหนุ่มเขายิ้มให้อย่างอ่อนโยนและรับไปวางไว้บนโต๊ะ"หมอเอาไปทำไมหรอคะ"
"นั่งก่อนครับ"
"ค่ะ"เธอนั่งลงตรงข้ามเขา เขาไม่ตอบคำถามแต่เอาแท่งตรวจสีขาวออกมาวางเรียงกัน2อันคนละแบบ เธอมองอย่างสงสัยและสนใจเพราะเกิดมาเพิ่งเคยเห็นนี่แหละ เขาหยดปัสสาวะลงไปในแท่งสีขาวนั่นและรอลุ้นอย่างใจจดจ่อ"หมอทำสีหน้าตลกจัง"
"ตื่นเต้นอะครับ... "ในสุดก็เห็นผลแต่เขาไม่ละมือใช้ที่ตรวจแบบที่สอง... จุ่มลงไปในถาดปัสสาวะ..... เขานั่งลุ้นอีกครั้ง... "เย้! ยิหวา... ยิหวา"
"อะไรคะ"