หอเมฆาตั้งอยู่ในพื้นที่ที่จอแจที่สุดของเมืองหลวงเป็สถานที่ที่ธุรกิจเจริญรุ่งเรือง ผู้คนล้วนมีฐานะ อาหารรสเลิศและเหล้ารสดีหายากนอกจากนี้ด้านหลังยังมีกิจการลับบางอย่างเพิ่มเข้ามาอีกด้วย
ภายในหอที่หรูหราประดับไปด้วยเสาหยกสีขาวแปดต้น และมีทั้งหมดห้าชั้นด้วยกันพรมดอกโบตั๋นบนพื้นปักด้วยด้ายสีทอง ยิ่งหอนี้สูงเท่าไหร่ก็ยิ่งกว้างและฟุ่มเฟือยมากขึ้นเท่านั้นและก็เป็ธรรมชาติที่ราคาก็เพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน ยิ่งอยู่ชั้นสูงเท่าไหร่ราคาก็สูงขึ้นเท่านั้น
ว่ากันว่าชั้นห้าเคยกวาดเงินไปแล้วกว่าพันตำลึงในคืนเดียว
ในขณะนั้นหลิว ลู่ซวง นั่งอยู่ในห้องรับรองบนชั้นห้า มือข้างหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะพร้อมกับหลับตาลง นางรู้สึกถึงความเ็ปจากแก้มของนางในขณะที่มือข้างหนึ่งของนางกำแน่นขึ้น แต่นางก็ยังแสดงสีหน้าไร้อารมณ์อยู่เช่นเคย
“ซวงเอ๋อร์ เ้าอย่าได้ถือโทษโกรธเคืองบิดาของเ้าทั้งหมดล้วนเป็ความผิดของข้าเอง ข้าวางยาเสนาบดีหลิวและขอให้เขายอมรับข้าเป็อนุ ดังนั้นถ้าเ้าจะโทษใครก็โทษมารดาคนนี้ของเ้า” หลิว ลู่ซวง คิดถึงสิ่งที่ มารดาของนางพูดและยิ้มอย่างขมขื่นขึ้น
พวกเขาควรจะต้องจ่ายคืนให้นางทั้งต้นทั้งดอกกับการปฏิบัติที่เลวร้ายที่นางได้รับในหลายปีที่ผ่านมา! มารดาของนาง อู๋ ซีหยู่ไม่เคยรู้ว่าจะต้องอยู่เพื่อตัวเองอย่างไร หลิว ลู่ซวงมองเห็นได้อย่างชัดเจนด้วยตัวของนางเองหลังจากที่นางได้มาอยู่ในร่างนี้
อย่างไรก็ตาม นางไม่สามารถเปลี่ยนแปลงการถูกทอดทิ้งและการถูกข่มเหงที่อู๋ ซีหยู่ประสบได้
ในชีวิตที่แล้ว นางได้เรียนรู้เพียงวิธีการเชื่อฟังและการสังหารคนเท่านั้นอู๋ ซีหยู่เป็คนสอนให้นางได้ใช้ชีวิตเหมือนคนปกติ เมื่อนางโตขึ้นมาหน่อย อู๋ ซีหยู่ ก็เสียชีวิตลงและทิ้งนางไว้ที่นั่นตามลำพัง
สิ่งที่นางทำได้คือไปจากจวนตระกูลหลิว และผู้คนที่เกลียดชังนาง
ไม่เพียงแต่นางจะกลับมาที่จวนตระกลูหลิวอีกครั้งเพื่อแต่งงานเชื้อมสัมพันธ์แต่ยังสังหารบุตรชายทั้งสองและอนุอีกสามคนของบิดาของนางอีกด้วย แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครสืบรู้ว่านางคือผู้ที่อยู่เื้ัการสังหารคนเหล้านั้นทุกอย่างดูเหมือนว่าพวกเขาจะจบชีวิตเพราะมันเป็เพียงอุบัติเหตุเท่านั้น
หลิว ลู่ซวงยิ้มขึ้นด้วยรอยยิ้มอันมีเสน่ห์ราวกับปีศาจดูเหมือนว่าจะมีอุบัติเหตุครั้งใหญ่กำลังจะเกิดขึ้นที่จวนตระกูลหลิวที่นางเกลียดชังอีกแล้ว
“คุณหนูเราโชคดีมากที่มียารักษาาแที่ดีที่สุดอยู่ที่นี่ ไม่เช่นนั้น พวกเราจะไปโผล่หน้าในงานเลี้ยงได้อย่างไร”ชิงเอ๋อร์ยืนอยู่ข้างๆ หลิว ลู่ซวง พร้อมกับหัวคิ้วที่ขมวดเล็กน้อยและใบหน้าที่ดูจริงจังขณะที่นางทายาลงบนใบหน้าที่ถูกทุบตีของคุณหนูของนาง
“คนมาแล้วหรือ” หลิงลู่ซวงถามขึ้นอย่างเรียบง่าย ในขณะที่นางไม่ได้สนใจคำพูดของชิงเอ๋อร์ทำเพียงแค่หลับตาลงและหายใจเข้าลึกๆ
"ใช่เ้าค่ะพวกเขากำลังรออยู่ข้างนอก คุณหนู ในที่สุดท่านก็จะลงมือเสียที ท่านน่าจะทำสิ่งนี้มาตั้งนานแล้ว!" ชิงเอ๋อร์อุทานด้วยความโกรธพร้อมกับทำหน้ามุ่ยเล็กน้อย
ร่องรอยของความเยือกเย็นฉายผ่านดวงตาของหลิว ลู่ซวงวิธีที่ดีที่สุดในการเอาชนะศัตรูคือทำให้พวกเขามีชีวิตที่เลวร้ายยิ่งกว่าความตาย ข้าจะทำให้ฝันร้ายของเ้าเป็จริง
ชั่วชีวิตนี้ข้าขอให้พวกเ้าพบเจอแต่ทุกขเวทนาอันขมขื่น นี่คือของขวัญที่ยอดเยี่ยมที่รอทุกคนอยู่อย่างช้าๆ!
หลิว ลู่ซวงยิ้มขึ้นด้วยรอยยิ้มที่ไม่มีความอบอุ่นแม้แต่น้อย หลังจากนั้นไม่นาน ชายในชุดดำห้าคนก็ก้าวเข้ามาในห้องใบหน้าครึ่งหนึ่งของพวกเขาถูกปิดด้วยหน้ากากเงิน พวกเขาคุกเข่าเมื่อเห็นหลิว ลู่ซวง “ท่านผู้นำเรียกหาเราหรือ”หัวหน้ากลุ่มชายชุดดำถามขึ้นด้วยความเคารพ
“หาโอกาสสังหารองค์รัชทายาทยิ่งเร็วยิ่งดี” หลิว ลู่ซวงพูดขึ้นอย่างเ็าพร้อมกับรอยยิ้มชั่วร้าย
"ได้" พวกเขารับคำสั่งและจากไป
แม้ว่าเป้าหมายจะเป็ถึงองค์รัชทยาทของแคว้น แต่ก็ไม่มีใครในทั่วหล้าที่กลุ่มมือสังหารทิวาโลหิตไม่สามารถสังหารได้! ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาล้วนเป็ยอดฝีมือที่เหนือกว่ามือสังหารทั่วไป
ชิงเอ๋อร์เม้มริมฝีปากของนางและพูดขึ้นอย่างเ็า "เมื่อองค์รัชทายาทสิ้นพระชนม์มาดูกันว่าเสนาบดีหลิวจะยังอยู่ในวังได้อย่างไร!" หลิว ลู่ซวงยิ้มราวกับไม่ยิ้มขึ้น
ในไม่ช้า จวนตระกูลหลิวก็จะถูกทำลายโดยกองกำลังจากภายนอก
เสนาบดีหลิวเอาแต่พึ่งพาสายสัมพันธ์ของเขากับฮองเฮาและองค์รัชทายาทดังนั้นหากไม่มีพวกเขา เขาก็ไม่มีความสามารถอะไรที่จะรักษาตำแหน่งในราชสำนักเอาไว้ได้
เมื่อคิดเกี่ยวกับพระราชวัง นางก็นึกขึ้นได้ว่าคืนนี้นางต้องไปพบกับทูตจากแคว้นเป่ยิในฐานะองค์หญิงที่จะแต่งงานเชื้อมสัมพันธ์
ความเยือกเย็นฉายผ่านดวงตาของหลิวลู่ซวง จะอย่างไรนางก็ไม่รู้!แต่นางจะไม่ยอมแต่งงานกับฮองเต้จากแคว้นเป่ยิผู้นั้นเด็ดขาด!