ไม่นานก็มีข่าว ภายใน5อาณาจักรต่างแตกตื่น จนข่าวแพร่สะพัดออกเหมือนรองเท้าติดปีก
“มีกลุ่มคนนอกดินแดนเข้ามาใน5อาณาจักร พวกเขาไม่รู้ว่าเป็เื่ดีหรือร้าย แต่พลังของจอมยุทธ์ที่อยู่บนเรือบิน นั้นรุนแรงมาก ขนาดควบคุมท้องฟ้ากว้างใหญ่ได้ อากาศรอบๆ บิดเบี้ยว จากแรงกดดันจากพลัง”
เรือบินลำใหญ่ ถึง6ลำ เหมือนเคลื่อนพลเข้ามายังอาณาจักรต่าง ๆ พวกอนุชนที่เห็นต่างหวาดกลัวพวกเขาไม่เคยรู้ว่ามีดินแดนอื่นอยู่อีก
ผู้าุโหลายๆ คนรู้เื่นี้เป็อย่างดีแต่พวกเขาไม่สามารถออกจากดินแดนแห่งนี้ได้
เพราะการจะไปอีกดินแดนหนึ่งต้องผ่านป่าไร้สิ้นสุดไปอาจใช้เวลาถึง 5 ปี แถมยังมี
สัตว์อสูร ระดับ วีรชน กับระดับนภาอยู่กันใจกลางป่า ถ้าพวกเขาฝ่าเข้าไปมีแต่ตายอย่างเดียว ป่าไร้สิ้นสุดนั้นไม่สามารถบินทะยานบนอากาศได้นาน
จะทำให้เสียปราณพลังอย่างมาก เหมือนท้องฟ้าขัดขวางไม่ให้ข้ามผ่าน
คนที่ข้ามไปดินแดนอีกฝั่งหนึ่งได้มีน้อยนับนิ้วได้
จอมยุทธ์หลายๆ คนที่เห็นคนบนเรือบินต่างใจสั่นสะท้าน
กลุ่มคนที่ขั้นพลังก่อกำเนิดนับมีนับร้อยคน
คนที่ขั้นพลัง นภา ราวๆ ห้าสิบกว่าคน แม้แต่ขั้นพลังวีรชนยังมีนับสิบคน
แต่ที่น่ากลัวที่สุดคือมีชายชราผมขาวที่ขั้นพลังสูงเสียดฟ้า
เป็ขั้นพลังที่พวกเขาไม่รู้จักมาก่อน 5 อาณาจักรมีขั้นพลังสูงสุดแค่ขั้น วีรชน
ถ้าพวกเขาก่อา 5 อาณาจักรไม่มีทางต่อต้านได้เลย
เยว่ฉานที่ััถึงปราณพลังได้นางถึงออกจากขั้นพลัง บินทะยานขึ้นท้องฟ้าสำแดงวิชาัทะยานนภา เร่งความเร็วในการเดินทางไปที่ เรือบิน ทั้ง6ลำ
นางใช้เวลาเพียงไม่ไม่กี่ร้อยลมหายใจ ก็มาถึงหน้าเรือบิน
เยว่ฉานคำนับ ไปที่ชายชราที่เป็ผู้นำ ชายชราก็คือ บรรพชนของเยว่ฉาน
ชายชราเป็ถึงผู้นำแคว้นเยว่ "ท่านปู่ท่านมาที่ดินแดน5อาณาจักรมีเื่อันใดหรือ "
"ข้ามารับเ้ากลับดินแดนร้อยแคว้น ที่ร้อยแคว้นจะมี สำนักของยอดยุทธดินแดนเซียนมาเปิดเพื่อหาอัจฉริยะเข้าไปยังดินแดนเซียน"
"ดินแดนร้อยแคว้นอาจเกิดาใหญ่
ของพวกอนุชนคนรุ่นใหม่"
"พวกเราจึงมาหาอนุชนเข้าร่วมดินแดนร้อยแคว้น
พวกเราทั้งหกแคว้นใหญ่ จึงนำเรือบิน 6 ลำ
ออกค้นหายอดอนุชนของ5อาณาจักร ไปยังดินแดนร้อยแคว้น
จอมยุทธ์ของที่นี่เหมือนกบในกะลา อาจจะเฉิดฉายในโลกภายนอกได้ไม่มากก็น้อย "
"แล้วก็อีกเื่หนึ่งนี่คือคู่หมั้นของเ้า
นามว่า ตงหยาง ผู้เฒ่าในตระกูลเป็คนเลือกให้เ้า เขาเป็ถึง ลูกหลานผู้ครองแคว้นตง"
"ยินดีที่ได้พบ คุณหนูเยว่ฉาน"
"ท่านดูโฉมสะคราญงามล้มเมือง อย่างที่ร่ำลือจริงๆ"
ตงหยางยิ้มเ้าเล่ห์
เยว่ฉานที่รู้ว่า ตระกูลจัดคู่ครองให้นางนางถึงกับหน้ามืดทะมึน นางไม่สนใจ
ตงหยางแม้แต่หางตา
"ข้ายังไปจากดินแดนนี้ไม่ได้ 5อาณาจักรจะจัดงานประลองข้าเป็รองเ้าสำนักั
จะจากไปทั้งแบบนี้ไม่ได้ "
ชายชรากล่าว
"6แคว้นแบ่งกันออกไปหาอนุชนที่มีฝีมือ ที่จะไปดินแดนร้อยแคว้น
แล้วกลับมารวมตัวกันที่ งานประลอง 5 อาณาจักร"
พวกเขาแบ่งกันออกไปแต่ละอาณาจักรหมายมั่นจะหายอดยุทธให้ได้สักคนก็ถือว่าคุ้มค่า
คนที่ถูกเรียกว่ายอดยุทธ นั้นหายากเปรียบเหมือนผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในขั้นพลังนั้น
แม้แต่ดินแดนร้อยแคว้นยังหายาก ผู้ที่ไร้พ่ายในขั้นพลังเดียวกันนั้นไม่ใช่เื่ง่ายที่จะทำได้
จนข่าวแพร่กระจายออกไปอนุชนที่เก่งกาจถูกเชื้อเชิญให้ไปยังดินแดนร้อยแคว้น
งานประลอง5 อาณากลายเป็จุดสนใจของเหล่าอนุชน หลายๆ คนอยากไปยังดินแดนร้อยแคว้น ขนาดยังไม่ถึงวันจัดงานประลองที่อาณาจักรสายธารกับมีผู้คนพลุกพล่าน
อนุชนนับร้อยนับพันไปชุมนุมที่นั่น
หลายๆ คนต่างเป็ปีติพวกเขาไม่เคยคิดจะได้ออกจากดินแดนแห่งนี้ไปง่ายๆ
ผู้าุโ ทั้งห้า อาณาจักรต่างถอดถอนใจ พวกเขาเสียทั้งอนุชนรุ่นใหม่ๆ
ออกไปให้ดินแดนร้อยแคว้นหลายร้อยคน หลายๆ คนเลือกที่จะไปดินแดนร้อยแคว้น
ที่นั้นมีความอุดมสมบูรณ์สมุนไพรระดับสูงมีมากมาย ปราณพลังฟ้าดินก็หนาแน่นกว่าที่นี้
ผู้าุโบางคนยังเสียดายที่ไม่มีโอกาสได้ไป
อี้เฉินที่นั่งบำเพ็ญเพียร ฟื้นฟูอาการาเ็อยู่
เขานั้นไม่รู้ว่าภายนอกนั้นวุ่นวายขนาดไหน
"นี่น่ะหรือดินแดน 5 อาณาจักรช่างต้อยต่ำเสียจริงไร้ซึ่งทรัพยากรในการบ่มเพาะ"
"ปราณพลังฟ้าดินก็อ่อนแอ"
กลางสำนักัมีเรือบินลำใหญ่จอดอยู่ พวกเขาได้ศิษย์ของสำนักัไป 30 กว่าคน
ล้วนแล้วเป็ผู้มีพร์ ล้ำเลิศ ซีเผิง ซีเยว่ หลินหลง เสียวชิง ศิษย์พี่หลายๆ คน
ก็จะไปดินแดนร้อยแคว้น
เยว่ฉานเชิญปู่ของนางมาพักที่ศาลากลางน้ำ ตงหยางเองก็ตามมาพูดคุย
ตัวของตงหยางนั้น ถือเป็ยอดยุทธอยู่ขั้นพลัง วีรชน ระดับ ต้น เป็จอมยุทธที่มีชื่อเสียงอย่างมากในดินแดนร้อยแคว้น ตัวเขาหล่อเหลาคมคาย ทั้งหยิ่งทนง และองอาจ ขั้นพลังก็ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย
"เ้ายังไม่ทะลวงขั้นพลังอีกหรือหลานรักนี่ก็ผ่านไปหลายปีแล้วนะ"
"คือข้ายังไม่สามารถข้ามผ่านมันไปได้ท่านปู่ขั้นพลัง ระดับ กษัตริย์ "
"ท่านปู่ก็รู้ว่ามันไม่ได้ทะลวงขั้นพลังได้ง่ายๆ ไหนจะต้องผ่าน มหันตสายฟ้าอีก"
"แต่ตัวเ้าเป็ถึงอัจฉริยะยังใช้เวลานานขนาดนั้นเลยงั้นหรือ ตระกูลหวังไว้กับเ้าสูงนัก"
"ท่านผู้นำแคว้น ท่านไม่ต้องกดดัน แม่นางเยว่ฉานหรอกอีกไม่ช้าแน่นอนนางต้องทะลวง
ขั้นพลัง กษัตริย์ สำเร็จแน่นอน แม่นางเยว่ฉานหน้าจะสะสมประสบการณ์ ให้มากขึ้นเท่านั้นเหลือเพียงรอทะลวงขั้นพลัง"
ตงหยางยิ้ม มองเยว่ฉานด้วยมองด้วยสายตาเร่าร้อน
เยว่ฉานที่เห็น ตงหยาง นางยิ่งไม่สบอารมณ์ กับสายตาที่ส่งมาให้นางแบบนั้น
อี้เฉินที่นั่งบำเพ็ญ อยู่ภายในห้องของเยว่ฉาน
เขารู้สึกถึงปราณพลังที่ทรงพลังมาก จากชายชราตัวเขาเลยออกจากนั่งบําเพ็ญเพียร
เพื่อไปดูสถานการณ์
อี้เฉินไม่เคยรู้สึกถึงปราณพลังที่ แข็งแกร่งขนาดนี้มาก่อน คนที่แข็งแกร่งคนนั้นอยู่ระดับอะไร มันไม่เคยมีบันทึกใน5อาณาจักร
ปู่ของเยว่ฉานที่เห็นอี้เฉินอยุ่ในที่พักของ เยว่ฉาน ตัวเขาก็ ถึงกับขมวดคิ้ว
"เ้าเป็ใคร มาอยู่ที่นี้ได้อย่างไร"
"คารวะท่านผู้าุโเออคือข้า อี้เฉิน ข้าเป็ศิษย์ของอาจารย์เยว่ฉาน"
"ชายชราได้ยิน ลี่ตามองอี้เฉิน เพ่งพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง"
"เ้าออกมาทำไมแผลของเ้าหายสนิดแล้วงั้นหรือ อีกไม่กี่วันจะมีงานประลอง5อาณาจักร
เ้ากลับไปรักษาตัว ซะ"
"แต่คือว่าท่านอาจารย์ ให้ข้าได้พูดหน่อย"
"เ้ายังไม่ไปอีก"
"งั้น ข้าขอตัว ทุกท่าน" อี้เฉินคารวะแล้วจากไป
ตงหยางเห็นอี้เฉินในห้องส่วนตัวของเยว่ฉาน ตัวเขาถึงกับกำหมัดแน่นจนเืไหล
สิ่งที่เขาแค้นที่สุดคือแววตาของทั้งสองนั้นไม่เหมือนอาจารย์กับลูกศิษย์คุยกัน
ไฟแค้นในใจของเขาเริ่มสุมทรวง
หน้าของเขาบูดเบี้ยวนี่มันเื่บ้าอะไร ยังไม่ได้แต่งงานตัวเขา จะถูกสวมหมวกเขียวแล้วงั้นหรือ
ตงหยาง มองอี้เฉินที่เดินจากไปด้วยแววตาอำมหิต เขาเองก็เดินจากไปเช่นกัน
ปู่หลานนั่งคุยกันอยู่หลายเื่พวกเขาไม่ได้เจอกันหลายปี
ปู่ของเขารู้สึกว่าอี้เฉินเป็คนพิเศษสำหรับ เยว่ฉายมากเขารู้นิสัยหลานคนนี้ดี
"ตระกูลเยว่้าเ้าเป็ผู้นำในภายภาคหน้า"
"เยว่ฉานหลานคิดดีแล้วหรือที่ทำแบบนี้ เพียงเพื่อเด็กหนุ่มเพียงคนเดียว"
"เยว่ฉานได้ยินถึงกับหน้าชา คือข้า"
."เอาละข้าไม่พูดแล้ว ข้าไม่สนับสนุน แต่ก็ไม่ห้ามเ้า"
ภายในสำนักัต่างครึกครื้น
ฝูงชนที่เห็นอนุชนรุ่นเดียวกันที่มาจากดินแดนร้อยแคว้น พวกเขาต่างเลื่อมใสในศักยภาพของพวกต่างดินแดงหลายคนเข้าไปตีสนิท
แต่พวกอนุชนร้อยแคว้นนั้นเย่อหยิ่งอย่างมาก
"อย่างน้อยๆ ที่นี่ก็มีสาวงาม"
พวกเขาไม่ชายตามองพวกจอมยุทธ์ที่ขั้นพลังเดียวกับพวกเขาเลย สิ่งที่ที่พวกเขาสนใจดันกลับเป็สาวงามของดินแดนแห่งนี้เสียมากกว่า
พวกนางที่ถูกหมายตาก็ไม่ได้ชอบ สักเท่าไหร่
พวกคนดินแดนร้อยแคว้นมองพวกนางเป็เพียง ของในตู้กระจก มีแต่ความสวยงามซึ่งเป็ดูแคลนพวกนางอย่างมาก พวกนางนั้นก็มีพลังไม่ด้อยกว่าชายหนุ่มหลายๆ คน
แต่ด้วยดินแดน5อาณาจักรนั้นมีทรัพยากรในการบ่มเพาะน้อยเกินไปทำให้อนุชน
หลายๆ คนมีฐานพลังที่ไม่แข็งแกร่ง