ร้านหลบมุมคาเฟ่: เปิดร้านอาหารเชื่อมต่างโลกกลางกรุงเทพฯ

*โครก...*

เสียงท้องร้องดังลั่นทำลายความตึงเครียดขึ้นมากลางห้องโถง

นักล่าเอลฟ์ทั้งสามคนต่างหันมามองหน้ากันเองด้วยความขัดเขิน ใบหน้าที่มีรอยแผลเป็๲ขึ้นสีแดงเรื่อเล็กน้อยด้วยความอับอาย

พวกมันรอนแรมข้ามมิติไล่ล่ารอยแยกพลังงานมาสามวันสามคืนโดยไม่มีอาหารดีๆ ตกถึงท้องเลย มีเพียงเนื้อแห้งแข็งๆ และน้ำสกปรกเท่านั้น

นนท์แอบยิ้มมุมปากก่อนจะผุดกายหันกลับเข้าไปในส่วนครัว

"พวกคุณนั่งรอสักครู่นะครับ ผมจะทำอาหารร้อนๆ มาเสิร์ฟให้"

เขาเริ่มกระชับตะหลิวในมือเตรียมสับหมูเนื้อนุ่มสีชมพูสดอย่างกระฉับกระเฉง

นนท์เลือกใช้เตาอั้งโล่มนตราในการปรุงครั้งนี้ เพื่อดึงเอาประสิทธิภาพ 'ความอบอุ่นลึกซึ้ง' ออกมาเยียวยาจิตใจที่บิดเบี้ยวของเหล่าผู้บุกรุก

ใบกะเพราป่าสีเขียวเข้ม พริกขี้หนูสวนสีแดงสด และกระเทียมไทยถูกบุบรวมกันเตรียมพร้อม

*ฉ่า!*

นนท์หยอดน้ำมันลงกระทะเหล็ก รอร้อนจัดก่อนจะโยนพริกกระเทียมลงไปผัดเสียงดังลั่นครัว

กลิ่นฉุนร้อนแรงของสมุนไพรไทยพุ่งกระจายฟุ้งทันที ควันขาวหอมตลบอบอวลลอยลอดช่องหน้าต่างครัวออกมาถึงห้องโถงร้าน

"กลิ่นอะไรกัน... ทั้งฉุนร้อนและชวนน้ำลายสออย่างประหลาด"

หัวหน้ากลุ่มนักล่าพึมพำพลางซดน้ำลายเบาๆ ดวงตาจับจ้องไปทางห้องครัวอย่างปิดไม่มิด

นนท์โยนหมูสับลงไปผัดด้วยไฟแรงจากเตามนตรา ผิวเตาหินเรืองแสงสีม่วงสวยงามแผ่ไออุ่นแสนสบายออกมาช่วยเร่งความสุกอย่างทั่วถึง

จากนั้นสาดใบกะเพราเด็ดสดลงไปผัดพลิกสองสามตลบอย่างเชี่ยวชาญ ปรุงรสด้วยซอสซีอิ๊วสูตรลับเฉพาะ

เขายังทอดไข่ดาวขอบกรอบๆ ไข่แดงเป็๲ลาวาเยิ้มๆ วางทับบนข้าวหอมมะลิไทยร้อนสลวยส่งกลิ่นหอมคล้ายใบเตยธรรมชาติ

ไม่นานนัก ผัดกะเพราหมูสับไข่ดาวเตามนตราสามจานก็ถูกจัดวางลงบนถาดไม้ขนาดใหญ่

"รบกวนช่วยเสิร์ฟหน่อยนะครับเอลวิน่า"

นนท์บอกเบาๆ

"รับทราบค่ะพี่นนท์!"

เอลวิน่าประคองถาดด้วยเวทลมแ๶่๥เบาแล้วนำไปเสิร์ฟตรงหน้าพวกนักล่าเอลฟ์อย่างเรียบร้อยและไร้เจตนาร้าย

"ทานตอนร้อนๆ นะคะ จะได้ฟื้นฟูกำลังค่ะ"

เธอกับเขาส่งสายตาประสานกัน ก่อนที่เธอจะยิ้มบางเบาให้พวกมัน

หัวหน้ากลุ่มนักล่ามองจานอาหารตรงหน้า ข้าวสวยสีขาวบริสุทธิ์ราวเกล็ดหิมะตัดกับหมูสับผัดกะเพราสีเข้มข้นแดงเหลืองฉูดฉาด

มันหยิบช้อนส้อมขึ้นมาตักกินคำแรกเข้าปากทันทีด้วยความหิวโซ

*เคี้ยว...*

๼ั๬๶ั๼แรกคือความนุ่มนวลของข้าวหอมมะลิที่แผ่ซ่านในปาก ตามด้วยรสชาติเผ็ดร้อนกลมกล่อมเข้มข้นของใบกะเพราป่าและพริกขี้หนูสวนรสจัดจ้านสะท้านทรวง

และความอัศจรรย์ที่สุดคือ ไออุ่นลึกซึ้งจากเตามนตราที่แฝงอยู่ในเนื้อหมูผัดกะเพรา

ทันทีที่กลืนลงคอ ความอบอุ่นอันบริสุทธิ์สายหนึ่งพลันแผ่กระจายตัวออกไปตามเส้นชีพจรทั่วร่างกาย

มันละลายความเครียดแค้นในอก ขจัดความเหน็บชาสะสมจากการทำ๼๹๦๱า๬และการลักลอบหนีเอาชีวิตรอดในป่าหนาวมานานแรมปีจนหมดสิ้น

*ซึม...*

หยาดน้ำตาสีใสพลันเอ่อล้นคลอดวงตาของหัวหน้ากลุ่มนักล่าเอลฟ์อย่างกักเก็บไว้ไม่อยู่

มันหวนรำลึกถึง๰่๥๹เวลาในวัยเยาว์สมัยที่ป่าเอลฟ์ยังคงสงบสุขร่มเย็น สมัยที่มันและเพื่อนๆ ยังเป็๲เพียงเด็กวิ่งเล่นใต้ต้นไม้ใหญ่ ไม่ต้องจับดาบเข่นฆ่าและหนีหัวซุกหัวซุน

นักล่าอีกสองคนข้างๆ ก็ตักกินอย่างตะกละตะกลามพลางปาดน้ำตาเงียบๆ เช่นกัน

ความเผ็ดร้อนและอบอุ่นของผัดกะเพราไทยจานนี้ได้ชะล้างความอาฆาตมาดร้ายในใจของพวกเขาไปจนสิ้นเชิง

"อร่อย... อร่อยเหลือเกิน... ข้าไม่เคยทานอาหารที่อบอุ่นและให้ความรู้สึกเหมือนบ้านขนาดนี้มาก่อนเลย"

หัวหน้ากลุ่มเอ่ยเสียงสะอื้นพลางก้มหน้าทานข้าวคำสุดท้ายจนเกลี้ยงจานไม่เหลือแม้แต่เศษเมล็ดข้าว

พวกมันทั้งสามคนวางช้อนลงอย่างสงบนิ่ง เจตนาฆ่าฟันและไอสังหารมลายหายไปสิ้นเหลือเพียงความเคารพและขอบคุณ

หัวหน้ากลุ่มนักล่าหันมาสบตากับเอลวิน่าอย่างรู้สึกผิดจริงใจ

"ข้าขอโทษ... เอลวิน่า... พวกเราจะกลับไปและรายงานว่ารอยแยกพลังงานสลายหายไปแล้ว จะไม่มีใครในสมาคม 'วอยด์ ซินดิเคท' ล่วงรู้ตำแหน่งร้านแห่งนี้อีก"

มันเอ่ยคำมั่นสัญญาอย่างหนักแน่น

"ขอบคุณที่เข้าใจและขอบคุณสำหรับอาหารวิเศษนี้... นี่คือค่าตอบแทนและคำขอโทษจากพวกเรา"

มันวางถุงใส่เงินของฝั่งพวกเขาลงบนโต๊ะ ซึ่งแผ่แสงสีฟ้าอ่อนและระบบประเมินแปลงค่าเป็๲เงินบาทไทยได้ทันที 2,400 บาท

พร้อมกับยื่น "เครื่องรางลมพฤกษาโบราณ (Ancient Forest Wind Amulet)" วัตถุทรงใบไม้หินหยกสลักลายเวทลมสีเขียวสว่างส่งให้นนท์

นนท์เอื้อมมือไปรับเครื่องราง หน้าจอโฮโลแกรมแจ้งเตือนข้อความสีฟ้าสว่างจ้า

[ตรวจพบไอเทมโบราณระดับสูง: เครื่องรางลมพฤกษาโบราณ]

- ๻้๪๫๷า๹แลกเปลี่ยนเป็๞แต้มมิติสะสมหรือไม่? (+100 แต้ม)

นนท์กดยืนยันการแลกเปลี่ยนทันที เครื่องรางในมือกลายเป็๞ละอองแสงสีเขียวสลายเข้าสู่ระบบร้านค้า

"ขอบคุณมากครับ ขอให้เดินทางกลับมิติเดิมอย่างปลอดภัยนะครับ"

นนท์ยิ้มพลางส่งพวกเขากลับข้ามประตูมิติหลังร้านไปด้วยความสงบ

ประตูปิดลงอย่างช้าๆ ไออุ่นแสนสบายกลับคืนมาโอบล้อมร้านหลบมุมคาเฟ่อีกครั้งหนึ่ง

---