Fall in love : 13
ห้องเช่า
[คู่รอง]
"นี่หรอสภาพคนที่บอกว่าอุบัติเหตุนิดหน่อย?"ซูกัสเอ่ยถามเสียงดุออกมาแล้วถือวิสาสะเดินเข้ามาในห้องทันที เพื่อนของเธอก็เดินตามเข้ามาด้วย ชายหนุ่มจึงปิดประตูแล้วเดินตามหลังเพื่อนสนิทของซูกัส "แน่ใจหรอว่าสภาพแบบนี้เกิดอุบัติเหตุ?"
เธอหยุดแล้วหันมาถามเสียงดุอีกครั้ง ซีอาร์ชะงักฝีเท้าหยุดยืนนิ่งก้มหน้าลงเล็กน้อย มือไขว้หลังและแอบเม้มปากด้วยความรู้สึกผิด เจนเพื่อนสนิทของเธอเดินไปยืนข้างๆแล้วจับแขนเบาๆพยายามจะห้ามซูกัสไม่ให้ใช้อารมณ์มากเกินไป
"อะ...อุบัติเหตุจริงๆ..."เขาตอบด้วยน้ำเสียงแ่เบาและติดขัดเล็กน้อย
"พี่มีเื่ชกต่อยมาตั้งหลายรอบนะพี่ซี...มีแผลแบบนี้ทำไมหนูจะดูไม่ออกว่าพี่ไปมีเื่กับคนอื่นมา"เธอพูดออกมา
"แต่มันมาหาเื่พี่ก่อน..."เขาเงยมองน้องสาวตนเองแล้วตอบ ทำให้พบเข้ากับสีหน้าอันดุดันน่ากลัวของเธอ
"พี่เลยแก้ปัญหาโดยการไปต่อยตีกับเขาน่ะหรอ!?!!?"หญิงสาวเอ่ยถามเสียงดุออกมาอีกครั้ง ซีอาร์ถึงกับก้มหน้าหลบสายตาของเธอทันที
"จะ...ใจเย็นๆก่อนนะซู นี่พี่ชายเธอนะ ค่อยๆคุยกันดีๆก็ได้"เจนรีบพูดห้ามออกมาพร้อมกับลูบแผ่นหลังของซูกัสเบาๆ
"นี่..."แอชตันพูดเรียกแล้วเดินเข้าไปอย่างช้าๆ ทั้งสามคนจึงหันมองพร้อมกัน ส่วนเหนือเดินไปหยิบขนมและเครื่องดื่มมาเพิ่ม "ใจเย็นๆค่อยๆคุยกันแล้วมานั่งทานขนมด้วยกันเถอะ"
"เอ่อ...ค่ะ ขอโทษที่รบกวนด้วยนะคะ"ซูกัสพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงและส่งยิ้มหวานให้ ซีอาร์ถึงกับเอียงคอมองอย่างอึ้งๆกับความสองมาตรฐานของน้องสาวตนเอง ไม่เคยบ่นใครเลยยกเว้นพี่ชายตนเอง
"ซีอาร์...ท่าทางนายเมื่อกี๊นี้ดูตลกมากเลยอ่ะ"ฝ้ายพูดขึ้นมาพร้อมกับยิ้มไปด้วย ซีอาร์ถึงกับหันขวับด้วยความใทันทีที่จู่ๆเธอมายืนอยู่ข้างๆเขาแล้ว
"มาั้แ่เมื่อไหร่วะเนี่ย!?"
"พี่ซี!! หนูเคยบอกแล้วว่ายังไงเื่มารยาทในการพูดคุยกับคนอื่นอ่ะ!"ซูกัสหันมาพูดดุ
"ขอโทษครับ"เขาตอบกลับเสียงแ่ นั่นจึงทำให้ฝ้ายต้องยกมือปิดปากกลั้นหัวเราะไว้แล้วเดินหนีไปที่โซฟา จากนั้นทุกคนจึงนั่งรวมตัวอยู่ด้วยกันที่โซฟา
"ขอโทษพี่ด้วยนะคะที่มารบกวนให้ลำบากไปด้วย"ซูกัสพูดกับฝ้ายด้วยสีหน้าที่รู้สึกผิดจริงๆ
"ไม่เป็ไรหรอก ฉันเป็คนเข้าไปยุ่งด้วยเองอ่ะ"หญิงสาวตอบกลับ ซูกัสจึงพยักหน้ารับถึงแม้จะยังรู้สึกผิดอยู่ก็ตาม
"งั้น...ขอตัวคุยกับพี่ชายเป็การส่วนตัวหน่อยนะคะ"หญิงสาวเอื้อยเอ่ยคำขอด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ฝ้ายจึงพยักหน้ารับ "มานี่!"
ซูกัสลุกขึ้นแล้วเรียกซีอาร์เสียงดุ ก่อนที่เธอจะเดินออกไปที่หน้าห้อง ซีอาร์มองตามด้วยสีหน้าตะลึงกับความสองมาตรฐานของน้องสาวตนเอง แล้วลุกเดินตามออกไป
"ว่าไง? มีอะไร?"เมื่อเดินออกมาและปิดประตูเรียบร้อยแล้ว ซีอาร์เอ่ยถามขึ้นมาทันทีก่อนที่เขาจะยืนพิงประตูห้องพักด้วย
+++++++++++++++++++++++++++++++
"สองคนนี้ทะเลาะกันประจำเลยหรอ?"ฝ้ายเอ่ยถามเพื่อนสนิทของซูกัสที่มาด้วย
"ไม่ค่อยนะคะ แต่น้อยที่จะคุยกันได้ดีๆแบบที่ไม่ตีกัน"เธอตอบ "แต่เห็นทะเลาะกันบ่อยแบบนี้...เขารักกันหวงกันมากเลยนะคะ อยู่ห่างกันก็ห่วงกันตลอด"
"อ้าว...เขาไม่ได้อยู่ด้วยกันหรอ?"ฝ้ายเอ่ยถามออกมาอีกครั้ง
"เปล่าค่ะ กัสมาอยู่กับหนู"เจนตอบกลับ "ที่จริงหนูเป็คนชวนมาอยู่กับหนูเองด้วย อาจจะดีกว่าอยู่กับพี่ซี เผื่อจะได้ลดภาระให้พี่ซีได้หน่อยนึงด้วย"
"ภาระ? นั่นน้องสาวแท้ๆไม่ใช่หรอ? ทำไมถึงมองว่าเป็ภาระ?"เหนือเอ่ยถามขัดขึ้นมา
"พี่ซีเขาไม่มองน้องของตัวเองว่าเป็ภาระหรอกค่ะ แต่อะไรที่พอช่วยได้หนูก็อยากช่วย ถ้าเกิดว่ากัสอยู่กับพี่ซี...หลักๆเลยจะเสียค่าอาหารเพิ่มขึ้น เพราะพี่เขามีค่าห้องและค่าน้ำค่าไฟที่ต้องจ่ายอยู่ด้วยแล้ว"เจนตอบกลับอีกครั้ง
"แล้วพ่อกับแม่เขาไปไหน?"แอชตันเอ่ยถามขึ้นบ้าง เธอถึงกับชะงักไปนิดก่อนจะก้มหน้าลงเล็กน้อยแล้วเงยมองเขาด้วยสายตาเรียบนิ่ง
"เสียไปแล้วค่ะ...ญาติพี่น้องก็ไม่มีใครอยากเลี้ยงพี่ซี เขาเลยเลี้ยงแบบปล่อยๆขว้างๆ พี่ซีเขาเลยแยกออกมาอยู่เอง"เธอตอบ "ส่วนกัส...ญาติพี่น้องชอบเธอมากเลี้ยงดูอย่างดี แต่เธอติดพี่ซีเลยตามมาอยู่ด้วย"
"แล้วบ้านตานั่นอยู่ที่ไหน?"ฝ้ายถาม
"ห้องเช่าสมสุขค่ะ"เธอตอบ
"ฮะ!? อยู่แถวห้องเช่าของตาลุงบ้านั่นอ่ะนะ!?"หญิงสาวอุทานแล้วเอ่ยถามออกมาอีกด้วยสีหน้าใ เจนขมวดคิ้วงุนงงทันทีให้กับคำสรรพนามที่ฝ้ายใช้เรียกเ้าของห้องเช่า
"ใช่ครับ แล้วสภาพก็ย่ำแย่มาก มีแค่ห้องโล่งๆไม่มีห้องนอนแยกอีกที ถนนก็ทรุดโทรม แถมแถวนั้นแทบจะเป็ชุมชนแออัดเลยด้วย"เหนือพูดเสริม
"อย่าบอกนะว่าโตกันมาโดยอาศัยอยู่ที่นั่น!?"ฝ้ายถามออกมาอีกครั้ง เจนจึงพยักหน้าหงึกๆ "ห้องเช่าแถวนั้นเป็ของพ่อหนูไม่ใช่หรอ? เราแค่จ้างเขามาเป็ผู้ดูแลหนิ"
"ทำไมครับ?"เหนือเอ่ยถามกลับ
"ทำไมไม่จ้างคนมาให้ปรับปรุงใหม่?"เธอเอ่ยถามกลับอีกครั้ง
"คุณชายเขาเคยบอกว่าเดี๋ยวไปดู...แต่จนตอนนี้เขายังไม่ไปดูเลยครับ"เหนือตอบ พอดีกับที่ซีอาร์และซูกัสเดินเข้ามา
"กลับกันเถอะเจน"ซูกัสเรียกเพื่อนสนิทของตนเอง เจนจึงหยัดกายลุกขึ้นเดินไป "ขอโทษอีกครั้งที่มารบกวนนะคะ"
"ไม่เป็ไรจ้าา~"ฝ้ายตอบกลับก่อนที่ซูกัสและเจนจะเดินออกไป ซีอาร์เดินเข้ามาด้วยท่าทางและสีหน้านิ่งเฉยแล้วมาหยิบโทรศัพท์ของตนเองที่อยู่บนโซฟา
"ขอหาอะไรทานหน่อยได้ไหม?"เขาเอื้อนเอ่ยคำขอออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง พร้อมกับถือวิสาสะเดินไปเปิดตู้เย็นดู แต่นั่นทำให้ฝ้ายและชายหนุ่มอีกสองคนถึงกับตะลึงเล็กน้อย เพราะน้ำเสียงของเขามันต่างจากเดิมที่เคยพูดขอหรือตอบกลับแบบห้วนๆเหมือนก่อนหน้านี้
"ไม่ค่อยมีอะไรให้ทานหรอก นายทานมาม่าป่ะ? เดี๋ยวต้มทานพร้อมกัน"ฝ้ายเอ่ยถามแล้วลุกเดินไปที่ทางห้องครัว โดยที่ซีอาร์ยังไม่ได้ตอบอะไรกลับมา
"กาน้ำร้อนก็มีไม่ใช่ไง? ทำไมต้มน้ำในหม้อ?"ชายหนุ่มเอ่ยถามเมื่อเห็นฝ้ายเปิดน้ำใส่หม้อแล้ววางไว้บนเตาแก๊ส จากนั้นเธอกดหมุนเปิดไฟเพื่อต้มน้ำ
"แบบนี้มันเร็วกว่าอ่ะ"เธอตอบก่อนที่จะหันไปหยิบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบถ้วยที่อยู่ในตู้ออกมา "นั่งรอไปเดี๋ยวต้มให้"
"อืม"เขาตอบรับในลำคอสั้นๆแค่นั้น สักพักหนึ่งหญิงสาวค่อยๆตักน้ำร้อนใส่ในถ้วยบะหมี่ของตนเองและของซีอาร์ เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วเธอเดินมานั่งลงฝั่งตรงข้ามกับซีอาร์แล้ววางถ้วยบะหมี่ให้ รอ 10-15 นาที ทั้งสองคนดึงฝากระดาษที่ติดอยู่ออกมาแล้วคนบะหมี่กับเครื่องปรุงให้เข้ากัน จากนั้นจึงเริ่มทานพร้อมกัน
"นายอยู่แถวห้องเช่าสมสุขหรอ?"เธอเอ่ยถามในระหว่างที่กำลังนั่งทานบะหมี่ด้วยกันอยู่
"รู้ได้ยังไง?"ซีอาร์ตอบกลับมาด้วยคำถาม
"ฉลาด"เธอตอบกลับอย่างกวนๆ ซีอาร์ถึงกับกรอกตามองทันที โดยที่ปากคาบเส้นบะหมี่อยู่ "สรุปยังไง?"
"อืม ถามทำไม?"เขาตอบแล้วถามกลับ
"ที่ถูกๆกว่านี้ดีกว่านี้ก็มีนะ ทำไมไม่ลองหาดูก่อนอ่ะ?"เธอถามออกมาอีก
"หาไม่ได้เลยไม่หา"เขาตอบ
"ให้ฉันช่วยหาไหม?"
"ไม่ต้องหรอก ฉันไม่ได้เื่มากเื่ที่อยู่อยู่แล้ว แค่มีที่ให้ซุกหัวนอนก็พอแล้ว"ชายหนุ่มตอบกลับ
"ลุงที่เขาดูแลห้องเช่านั้นอ่ะ...พ่อฉันแค่จ้างมาดูแลเฉยๆ เขาไม่ใช่เ้าของหรอก"ฝ้ายพูดบอกพร้อมกับทานบะหมี่ไปด้วย ชายหนุ่มถึงกับชะงักมองนิ่ง
"บอกให้พ่อเธอไล่ไอ่บ้านั่นออกด้วยก็ได้ ดูท่าจะรวยหนิ น่าจะมีลูกน้องอยู่ละ ให้ลูกน้องมาดูแลแทนดิ"เขาพูดบอกด้วยสีหน้าจริงจัง
"ทำไม?"หญิงสาวเงยหน้าถามด้วยความงุนงง
"ไอ่เ*ี้ยนั่นมันมาลวนลามน้องฉัน ฉันเลยต้องยอมให้ซูไปอยู่กับเจนด้วยนั่นแหละ"เขาตอบด้วยสีหน้าที่บ่งบอกถึงความไม่พอใจ
"ถ้าสถานการณ์ที่บ้านฉันดีขึ้นเมื่อไหร่เดี๋ยวฉันไปบอกให้"เธอตอบแล้วทานบะหมี่ตรงหน้าต่อ ซีอาร์มองด้วยสีหน้างุนงงเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกมา สักพักหนึ่งทั้งสองนั่งทานบะหมี่ต่อจนหมด
"กลับก่อนนะ"เขาพูดแล้วเดินออกไป
"เดี๋ยว!? แล้วกลับยังไง!? ให้ฉันไปส่งไหม!?"หญิงสาวรีบเอ่ยถามขัดขึ้นมา
"ไม่ต้อง"เขาตอบกลับสั้นๆแค่นั้นแล้วเดินออกจากห้องไปทันที
------------------------
เห้อ...จนมาถึงตอนนี้แล้วก็...อืม...รู้สึกว่าการบรรยายใช้คำซ้ำเยอะมาก การใช้สรรพนามดูมั่วไปหมด ส่วนตัวคิดการบรรยายให้ราบรื่นไม่ค่อยออกเลยมักจะมีคำซ้ำมาเยอะ ยังไงก็ต้องขออภัยด้วยนะคะหากอ่านแล้วทำให้รู้สึกขัดใจ
ส่วนตัวคือแต่งดองไว้นานแล้ว เพราะถ้าแต่งวันต่อวันจะอัพไม่ทัน ด้วยความที่เป็คนสมองตันอยู่แล้วด้วย ต้องขออภัยด้วยจริงๆนะคะที่ไม่สามารถบรรยายให้ราบรื่นดีกว่านี้ได้ แต่จะพยายามปรับปรุงให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้นะคะ
ต้องขออภัยจริงๆค่ะ...????