ตอนที่สามสิบหก พาข้าไปด้วยคน 4
นี่คือเรื่องที่พระเอกอิเซไคมักจะลืมไปในบางครั้ง
ไม่ใช่ทุกคนที่จะชอบเทคโนโลยีและความเปลี่ยนแปลง
เรามีเรื่องเล่าของพวกราชันย์แห่งต้าฉินข่ายซา(ซีซ่าร์)ต่างๆที่ประหารชีวิตคนที่เอาแก้วไปให้เขาเนื่องจากกลัวว่าหากการทำแก้วเผยแพร่ออกไปจะส่งผลกระทบต่อความมั่นคงของอาณาจักรได้
เราหวังว่าเราจะเก่งกาจกว่าพวกแดนไซอกแต่ตามประวัติศาสตร์แล้วเราจะพบว่าพวกศักดินาล้าหลังเช่นซูสีไทเฮาของราชวงศ์ชิงได้ต่อต้านการสร่างทางรถไฟแม้เราจะสร้างมาได้แล้วพวกศักดินาล้าหลังก็ทำลายทิ้ง
นี่คือสาเหตุที่ท่านเหมาไท่จู่และฮ่องเต้เติ้งมีคุณูปการหาที่สุดมิได้ต่อชนชาวเรา
เพราะพวกท่านมีสายตาที่กว้างไกลเมื่อได้พบว่าแดนพู้ชึ้งมีรถไฟความเร็วสูงก็ทำให้มีการผลักดันนโยบายสร้างทางรถไฟและการขนส่งสาธารณะที่ทำให้พวกเรายืนอยู่บนจุดสูงสุดของใต้หล้าในปัจจุบัน
ที่หากจะกล่าวบทไปต้องยกความดีความชอบให้ท่านเหมาไท่จู่และฮ่องเต้เติ้งดังที่ว่ามา
ว่าผมต้องตระหนักไว้เสมอนี่คือดินแดนของศักดินาล้าหลังเต็มไปด้วยคนหัวโบราณสี่แบบแผนเก่าที่เซาะก่อนบ่อนทำลายพลังของชนชาวเราไป
ว่าแม้แต่คนที่ฉลาดเหนือคนในยุคนี้อย่างกาเซี่ยง
กล่าวถึงที่สุดเขาก็เป็นแค่หนึ่งคนที่โดนพวกสี่แบบแผนเก่าของศักดินาล้าหลังฉุดรั้งเอาไว้นั่นเอง
แน่นอนจะว่าเขามากก็ไม่ได้
คนที่เกลียดความเสี่ยงจะไม่ชอบเรื่องที่ตนเองไม่เข้าใจ
นักลงทุนของแดนเม่ยกั๋วนามวอเรนบัฟเฟตบอกว่าเขาไม่ค่อยชอบลงทุนด้านเทคโนโลยีเพราะเขาไม่ค่อยเข้าใจมันแต่เขาลงทุนกับพวกของที่ประชาชนใช้ในชีวิตประจำวันอย่างน้ำอัดลมมีดโกนหนวดฯลฯ
เพราะหากกล่าวถึงที่สุด
ในปัจจุบันผู้ชายต้องใช้ที่โกนหนวดมันหลีกเลี่ยงไม่ได้
แบบเดียวกับน้ำอัดลม
ที่สถานการรืปัจจุบันนี้ต่อให้มีคนเอาภาพบอกว่าน้ำอัดลมผลิตในอิ่นตู้ใส่กาละมังเอาเท้าคน มีหนูตายห้าสิบตัว มีคนอิ่นตู้ตกลงไปตายในบ่อผลิตน้ำฯลฯ
ผู้คนก็ยังแค่ส่ายศีรษะและยังดื่มน้ำอัดลมกันต่อไป
นั่นคือสิ่งที่แสดงความมั่นคงเข้มแข็งของการลงทุน
คนฉลาดจะเลือกหนทางที่ตัดความเสี่ยงได้ทั้งมวลนั่นเอง
แน่นอนว่านั่นคือสาเหตุที่ทำให้การค้าเกลือทองแดงในยุคศักดินาล้าหลังนี้มีคนแย่งชิงกันมากเพรามีผลประโยชน์นับไม่ถ้วนนั่นเอง
และนั่นคือสิ่งที่ทำให้กาเซี่ยงที่ทำท่าเหยียดหยามตะเกียงแก้วในตอนแรกต้องมาทำตาโต
เมื่อผมมอบผลึกเกลือขนาดเท่าฝ่ามือให้เขา
“ถือว่าเป็นของขวัญที่ข้ามอบให้ท่านเถอะ”