บทที่ 15: ชื่อเสียงสะท้านสำนัก
ความเงียบ...
ความเงียบงันที่น่าอึดอัดเข้าปกคลุมทั่วทั้งเวทีประลองกลางเป็เวลานาน ทุกสายตาจับจ้องไปที่ภาพอันน่าเหลือเชื่อตรงหน้า... หวังเทา ศิษย์ชั้นในขอบเขตรวบรวมปราณขั้นที่ 2 นอนหมดสติจมกองเือยู่ปลายเวที ในขณะที่หลินฟานยืนสงบนิ่งอยู่กลางเวทีด้วยดาบสีดำทมิฬในมือ ราวกับเทพาที่เพิ่งเสร็จสิ้นการพิพากษา
ภาพทั้งสองตัดกันอย่างรุนแรงจนสร้างผลกระทบทางสายตาและจิตใจให้กับทุกคนที่ได้เห็น
ในที่สุด ก็มีคนหนึ่งที่ได้สติกลับคืนมาเป็คนแรกและอุทานออกมาด้วยเสียงสั่นเครือ
"์... ข้าตาฝาดไปรึเปล่า... หลินฟาน... ชนะจริงๆ!"
คำพูดนี้เปรียบเสมือนก้อนหินที่ถูกโยนลงไปในทะเลสาบที่เงียบสงบ ทำให้เกิดระลอกคลื่นแห่งความโกลาหลตามมาทันที!
"เป็ไปได้อย่างไร! นั่นมันการโจมตีข้ามขอบเขตใหญ่เลยนะ!"
"หนึ่งดาบ! เขาใช้แค่ดาบเดียวจริงๆ! พลังเมื่อครู่นี้มันอะไรกันแน่! มันไม่ใช่พลังปราณของระดับขัดเกลาร่างกายแน่ๆ!"
"สายฟ้า... ข้าเห็นสายฟ้าสีม่วงบนดาบของเขา! หรือว่าเขาจะฝึกเคล็ดวิชาคุณสมบัติสายฟ้าซึ่งเป็ธาตุที่หายากและรุนแรงที่สุด!"
"ปีศาจ! เขาคือปีศาจชัดๆ! ไม่ใช่คน!"
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังกระหึ่มไปทั่วทุกสารทิศ แต่ครั้งนี้ไม่มีคำดูถูกหรือเยาะเย้ยอีกต่อไปแล้ว มีเพียงความตกตะลึง ความหวาดกลัว และความยำเกรงอย่างสุดซึ้ง ผู้ที่เคยพนันว่าหลินฟานจะแพ้ภายในสิบกระบวนท่า บัดนี้หน้าซีดเผือดราวกับเห็นผี
หลินฟานไม่ได้สนใจเสียงรอบข้าง เขากวาดตามองไปยังร่างของหวังเทาอย่างเ็า ก่อนจะหันหลังกลับ เตรียมจะเดินลงจากเวที สำหรับเขาแล้ว การต่อสู้ครั้งนี้ได้จบลงแล้ว
แต่ทันใดนั้นเอง ร่างของผู้าุโหลายท่านก็ปรากฏขึ้นที่ขอบเวที หนึ่งในนั้นคือผู้าุโหลี่ ท่านอาจารย์ในนามของเขานั่นเอง
ผู้าุโหลี่มองไปยังหลินฟานด้วยสายตาที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง มีทั้งความใ ความชื่นชม และความเป็ห่วงระคนกันไป เขาคาดไว้แล้วว่าหลินฟานจะต้องชนะ แต่เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าชัยชนะจะเด็ดขาดและน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้!
"หนึ่งดาบสะบั้นอสนี... เคล็ดวิชาดาบอสุนีบาตนิรันดร์..." ผู้าุโหลี่พึมพำกับตัวเองในใจ "เ้าเด็กคนนี้... ใช้เวลาแค่สามวันก็ฝึกเคล็ดวิชาที่อันตรายที่สุดในหอคัมภีร์ได้ถึงขั้นนี้เชียวรึ!"
ผู้าุโอีกท่านหนึ่งเดินเข้าไปตรวจสอบอาการของหวังเทา ก่อนจะหันมารายงานด้วยใบหน้าที่ยังคงตื่นตระหนก "เส้นชีพจรลมปราณเสียหายอย่างหนัก กระดูกหักหลายท่อน แต่ไม่ถึงกับพิการ... แค่ต้องนอนพักฟื้นอย่างน้อยครึ่งปี และการบำเพ็ญเพียรในอนาคตคงจะชะงักงันไปอีกนาน"
คำพูดนี้ยิ่งทำให้ทุกคนต้องสูดลมหายใจเย็นเยียบ นี่คือการลงมือที่เด็ดขาดและไร้ความปรานี!
ผู้าุโหลี่เดินขึ้นมาบนเวที ยืนอยู่ข้างหลินฟาน แล้วประกาศด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลังก้องกังวาน "ผลการประลองเป็ที่ประจักษ์! ผู้ชนะคือ หลินฟาน!"
จากนั้น เขาก็หันไปมองเหล่าศิษย์เบื้องล่างด้วยสายตาที่คมกริบ "การประลองย่อมมีแพ้มีชนะ หวังเทาประเมินคู่ต่อสู้ต่ำเกินไป ผลลัพธ์เช่นนี้ถือเป็บทเรียน! ข้าหวังว่าพวกเ้าทุกคนจะจำเื่ในวันนี้ไว้เป็อุทาหรณ์! ในโลกของผู้ฝึกตน ความแข็งแกร่งไม่ได้วัดกันที่ระดับพลังเพียงอย่างเดียว!"
คำพูดของเขาเป็การยอมรับในชัยชนะของหลินฟาน และในขณะเดียวกันก็เป็การตักเตือนคนอื่นๆ ที่คิดจะมาหาเื่หลินฟานอีกในอนาคตโดยปริยาย
ผู้าุโหลี่หันกลับมามองหลินฟาน "ตามข้ามา" เขากล่าวสั้นๆ แล้วเดินนำไป
หลินฟานพยักหน้าและเดินตามไปอย่างเงียบๆ ทิ้งไว้เพียงตำนานบทใหม่ที่เพิ่งจะถูกสร้างขึ้น และสายตานับพันคู่ที่มองตามหลังเขาไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย
เมื่อมาถึงสถานที่ที่ลับตาคน ผู้าุโหลี่ก็หยุดเดินแล้วหันมาเผชิญหน้ากับหลินฟาน
"เ้าทำได้ดีมาก" เขากล่าวชมเชยเป็ครั้งแรก "แต่ก็บุ่มบ่ามเกินไป การลงมือที่หนักหน่วงเช่นนี้ แม้จะทำให้คนอื่นหวาดกลัวไม่กล้ายุ่งกับเ้า แต่ในขณะเดียวกัน มันก็จะดึงดูดปัญหาที่ใหญ่กว่าเข้ามาหาตัว"
หลินฟานโค้งคำนับ "ศิษย์เข้าใจดี แต่สำหรับบางคน หากไม่ใช้ไม้แข็ง ก็คงจะไม่เรียนรู้"
ผู้าุโหลี่ถอนหายใจ "เฮ้อ... ก็จริงของเ้า" เขามองไปยังดาบในมือของหลินฟาน "เคล็ดวิชาดาบอสุนีบาต... เ้าฝึกมันสำเร็จแล้วจริงๆ"
"เป็เพราะการชี้แนะของท่านอาจารย์" หลินฟานตอบอย่างถ่อมตน
"เลิกถ่อมตัวได้แล้ว" ผู้าุโหลี่ส่ายหัว "เอาล่ะ ชัยชนะในครั้งนี้ได้พิสูจน์แล้วว่าเ้ามีความสามารถพอที่จะเป็ศิษย์ชั้นในได้อย่างเต็มภาคภูมิ แต่สถานะศิษย์ในนามของข้านั้นสูงกว่านั้น ข้าจะจัดการเื่ของเ้าให้เรียบร้อย"
เขาหยุดเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ "แต่ก่อนหน้านั้น... ข้ามีภารกิจหนึ่งที่อยากจะมอบให้เ้า"
"ภารกิจ?" หลินฟานเลิกคิ้ว
"ใช่" ผู้าุโหลี่กล่าว "อีกหนึ่งเดือนข้างหน้า จะมีการเปิด 'แดนลับโอสถิญญา' ซึ่งเป็แดนลับโบราณที่จะเปิดทุกๆ สามปี เต็มไปด้วยสมุนไพรและโอสถล้ำค่ามากมาย สำนักของเราได้โควต้าให้ส่งศิษย์เข้าไปได้ยี่สิบคน"
แววตาของผู้าุโหลี่ทอประกาย "เดิมทีโควต้านี้มีไว้สำหรับศิษย์ชั้นในระดับสูงและศิษย์แก่นเท่านั้น แต่ข้าจะใช้สิทธิ์ของข้า มอบโควต้าหนึ่งที่ให้แก่เ้า!"
แดนลับโอสถิญญา!
หัวใจของหลินฟานเต้นแรงขึ้นมาทันที! นี่คือโอกาสครั้งใหญ่ที่จะได้ทรัพยากรมาเพื่อทะลวงสู่ขอบเขตรวบรวมปราณอย่างสมบูรณ์แบบ!
"ข้า้าให้เ้าเข้าไปในนั้น... ไม่ใช่แค่เพื่อหาสมุนไพรให้ตัวเอง แต่เพื่อแย่งชิง 'ผลแก่นิญญา' ซึ่งเป็สมบัติล้ำค่าที่สุดในแดนลับกลับมาให้สำนักให้ได้!"
ดูเหมือนว่า... ชัยชนะในวันนี้จะเป็เพียงจุดเริ่มต้นของการผจญภัยที่ยิ่งใหญ่และอันตรายกว่าเดิมที่กำลังรอเขาอยู่!