คุณหมอพ่ายรัก

คุณหญิงเดินเข้ามาด้านหลังร้านก็มาเจอเข้ากับตองนวลที่ยืนหน้าซีดอยู่มือบางบีบเข้าหากันแน่นเหงื่อเริ่มชื้นออกมาตามไรผม.....

"หนู.. มายืนทำไรตรงนี้แม่หาตั้งนาน... อ่อรู้แหละหนีตาดินมาใช่มั๊ย! "คุณหญิงเข้ามาลูบแขนของหญิงสาวอย่างให้กำลังใจ.... "ไม่ต้องกังวลตาดินกลับแล้ว"

"คือ..... นวล.... นวลกลัวค่ะ.... ถ้ากลับไป"

"ไม่ต้องกลัวนะลูกแม่อยู่ทั้งคนเรื่องนี้แม่จัดการเองไม่ต้องเป็นห่วงนะจ๊ะ"คุณหญิงเข้ามาโอบกอดเธออย่างเอ็นดู

"ค่ะ"ตองนวลกอดตอบคุณหญิงเธอตื้นตันใจสิ่งที่เคยกลัวมาตลอดเรื่องแม่หมอดินบัดนี้ทุกอย่างที่กลัวมันสลายไปหมดแล้วมีแต่ความสุขสมเข้ามาแทนที่จากความมารดาของคุณหญิงที่แสนดีและเป็นกันเอง.....

"ไปเถอะลูกกลับกันดีกว่า.... เห็นเด็กในร้านบอกว่า ตาดลมาพาหนูหว้ากลับไปแล้ว เร็วจริงๆ เลยคคู่นี้"

"ค่ะ"คุณหญิงจูงเธอออกไปเปลี่ยนชุดกลับบ้าน....

.....................

"ผมจะไปที่คลีนิค"

"พอไปด้วยดีกว่า.... หนูหว้ารอที่นี่นะลูก"ดร. หันหน้าไปคุยกับลูกสะใภ้

"ค่ะคุณพ่อ"

"น้องหว้าเดี๋ยวผมมานะครับ.... อย่าซนนะลูกเดี๋ยวแม่เหนื่อย"เขาเดินเข้ามาลูบหน้าท้องยิหวาก่อนจะหอมแก้มเธอเบาๆ ดร. รีบหันไปทางด้านอื่นทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

"ค่ะ"

หมอดลและดร. รีบบึ่งรถมาที่คลีนิคทันทีเพื่อจะเรียกขิมมาคุย.....

ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก....

"เชิญ"

"คุณหมอเรียกขิมมีอะไรหรอคะ"ขิมทำตาใสซื่อได้อย่างแนบเนียนสุดๆ หมอดลและบิดาหันมามองหน้ากันคล้ายขอความเห็น.....

"นี่ครับ.... "เขายื่นถุงยามาตรงหน้าหญิงสาว เธอแสร้งรับมาดูตาเบิกกว้างยกมือขึ้นทาบอก

"ตายแล้ว!!!! ขิมสะเพร่าเองค่ะ แล้วนี่คุณยิหวาได้ทานยายังคะ... ขิมขอโทษนะคะ... ขอโทษจริงๆ "เธอแอบลุ้นในใจว่ามารหัวใจได้กินยาเข้าไปแล้ว

"คราวหลังก็ดูให้ดีนะครับ.... ครั้งนี้ผมจะแค่ตักเตือนสำหรับผมนะครับ"ประโยคหลังเขาต่อให้ในใจ'แต่สำหรับคนอื่นอาจจะมากกว่านั้น'

"ขอบคุณมากนะคะคุณหมอ"ขิมพนมมือไหว้หน้าตาเศร้าสร้อย

"สะเพร่าแค่ไหนก็ต้องรู้สิว่ามันยาอะไรกันแน่.... ปกติยาแบบนี้จะต้องวางแยกไว้ไม่ใช่หรอจะเอามาวางปนกับยาทั่วไปได้ไงยิ่งเป็นยาสำหรับคนท้องยิ่งแล้วใหญ่.... จงใจหรือเปล่า"ดร. นั่งเงียบอยู่นานโครตหมั่นไส้คนตรงหน้าจึงต่อว่าออกมาตรงๆ

"เปล่านะคะ.... ไม่ใช่นะคะ... ขิมไม่มีเจตนาแบบนั้นนะคะ.... เปล่าค่ะ"ขิมหน้าซีดเผือดรีบปฏิเสธเสียงหลง"ขิมหยิบผิดจริงๆ ค่ะท่าน..... "เธอแสร้งบีบน้ำตาออกมาให้ทั้งสองได้เห็น"ฮึก.... ฮึก.... ขิมขอโทษนะคะ.... ฮึก.... ฮึก.... ขิมมันไม่ดีเอง.... ฮึก..... คุณยิหวา... ฮึก..... ทาน.... ยา... ฮึก..... ไป แล้วซินะ... โธ่... ฮึก..... ฮึก...... คุณพระ.... ช่างน่าสงสารจริงๆ "

'อีตอแหล'ดร. ด่าทอในใจ ส่วนหมอดลนั่งนิ่งใบหน้าเคร่งขรึม ใช่ว่าเขาจะเชื่อในสิ่งที่ขิมพูดมาแต่เขาต้องทำตัวเป็นกลางไว้ก่อน บางทีเธออาจจะลืมจริงๆ เพราะตั้งแต่ทำงานด้วยกันมาขิมถือว่าทำงานดีมากคนหนึ่งไม่เคยมีปัญหากับใคร เขาคิดเฉพาะในส่วนของการทำงานนะที่เขาต้องเป็นธรรมกับเธอ แต่ในทางส่วนตัวเขาโครตเกลียดอยากขย้ำให้ตายคามือถ้าเขาไม่เห็นยานั่นก่อนล่ะยิหวากินเข้าไปอะไรจะเกิดขึ้นยิ่งคิดใจเขายิ่งเกลียดผู้หญิงคนนี้เข้ากระดูกดำแถมยังมีหน้ามาบีบน้ำตาอีก

"เอาเถอะกลับไปทำงานก่อน"หมอดลข่มอารมณ์ไว้'เย็นไว้.... เย็นไว้'

"ค่ะ.... ขอบคุณคุณหมอมากนะคะ"เธอลอบยิ้มอย่างสะใจเดินออกไปจากห้องอย่างสบายใจเฉิบๆ

"ตาดลแกปล่อย... อี.... หน้าวอกนั่นไปง่ายๆ หรอก"

"ใครว่าล่ะครับ.... "

"แล้วแกจะทำไง"

"เดี๋ยวก็รู้.... "

ติ๊ด.... ติ๊ด..... ติ๊ด.....

คุณหญิงกดรับสายเมื่อเห็นว่าใครโทรมา"เรียบร้อยมั๊ย"

"ครับ.... ผมไปติดกล้องที่ห้องนังนั่นเรียบร้อยแล้ว.... ส่วนไอ้หมอนวดที่มันเคยไปสมสู่บ่อยๆ ผมได้คลิปมันมาด้วยครับ พวกหมอนวดมันตั้งกล้องแอบถ่ายไว้"

"หึ... ดีเอามาให้ฉันที่บ้านล่ะกัน"

"ครับท่าน"คุณหญิงวางสายแล้ว แสยะยิ้มอย่างร้ายกาจเธอสั่งให้คนไปทำตั้งแต่อยู่ที่คลีนิคเพราะเธอหมั่นไส้ขิมเหลือจะทน เธอดูออกว่าขิมคิดไม่ดีแน่ๆ จึงสั่งให้คนไปจัดการ

"หนูนวลหิวยังจ๊ะ"

"นิดหน่อยค่ะ"

"งั้นไปทานบ้านแม่แล้วกัน... ส่วนรถไม่ต้องกังวลนะลูก.... ลูกน้องแม่จะขับไปจอดไว้ให้ที่บ้านตาดินเอง.... "

"ค่ะ"

ยิหวาอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ลงมาด้านล่างเพราะนอนไม่หลับเธอกังวลเรื่องหมอดลไปยังไม่กลับมาสักที.... อาการวิงเวียนดีขึ้นมากแล้วพออาบน้ำเย็นๆ เข้าไปเธอรู้สึกสดชื่นขึ้นมาก..... เธอเดินมานั่งบนโซฟาตัวยาวเปิดนิตยสารดูเล่นๆ สักครู่เสียงรถก็แล่นเข้ามาจอดเธอชะเง้อคอมองคิดว่าคงเป็นหมอดล

คุณหญิงจูงมือตองนวลเดินเข้ามาภายในบ้าน....

"หว้า"

"นวล"

ยิหวารีบลุกขึ้นเดินไปหาเพื่อนสาวก่อนจะพนมมือไหว้ขอโทษคุณหญิงอย่างขอลุแก่โทษ.....

"หว้าขอโทษนะคะที่กลับก่อน"

"อะไรกันลูก... แม่เข้าใจ... ไปๆ กลับไปนั่งกำลังท้องไส้อยู่"เธอเดินกอดสองสาวมานั่งที่โซฟา"ว่าแต่ตาดลล่ะไปไหน"

"เอ่อ.... ไปคลีนิคค่ะเห็นว่าจะไปถามเรื่องยา"

"ยาอะไรหรือลูก"คุณหญิงถามอย่างสงสัย

"หมอดลให้คนจัดยาให้หว้าค่ะขากลับจากร้านเลยแวะไปเอาแต่พอมาถึงบ้าน หว้าจะกินยา หมอดลห้ามไม่ให้กินเห็นหมอบอกว่ามันคือยาอันตรายค่ะ"ยิหวาบอกไปตามความจริงเท่าที่ตัวเองรู้มา

"ยาอันตรายหรอ"แววตาคุณหญิงเข้มขึ้น

"แล้วแกเป็นไรหรือเปล่า"ตองนวลจับเพื่อนรักหมุนไปมาอย่างตกใจ