บทที่20 งูสิ้นชีพ
เฉินหนานพุ่งตามไปอย่างรวดเร็วทุกกลุ่มมุ่งหน้าไปยังร่างงูแน่นอนว่ามีการต่อสู้ไปตลอดทางเสียงปืนดังขึ้นไปทั่วป่าด้านหน้าเนี่ยฟงมีกลุ่มคนพุ่งผ่านหน้าเขาไปเนี่ยฟงรู้สึกว่าพวกเขาค่อนข้างคุ้นๆเขามองไปที่คนรั้งท้ายที่ให้พลังปราณในการเคลื่อนไหวหนึ่งก้าวของเธอเท่ากับสิบก้าวของคนปกติ
“นั่นมันยายแก่คนนั้นนี่”เฉินหนานไม่ได้สนใจเขาตัดสินใจ เฉินหนานะโไปตามต้นไม้เพื่อติดตามอย่างเงียบๆเสียงคำรามของงูดังต่อเนื่องเกิดจากการยิงของกลุ่มคนหลายกลุ่ม ปังๆๆๆๆ เมื่อมาถึงหน้าผาสูงทุกคนวิ่งข้ามสะพานไปอย่างไม่ลังเลเมื่อทุกคนวิ่งมาแล้วทุกคนเริ่มโจมตีกลุ่มคนเฉินหนานประหลาดใจแล้วบอกให้ทั้งสามรออยู่อยู่รอบนอก
“มันจงใจล่อพวกมันมางั้นหรือ”เขาคิดในใจเนื่องจากมันมืดมากเฉินหนานไม่สามารถคาดเดาเหตุการณ์ได้หากไม่มันใจเขาจะไม่ทำอะไรที่เป็อันตรายเด็จขาดเขามองเห็นในกลางคืนได้ห้าถึงสิบเมตรเท่านั้น
“เรารอเช้าก่อนค่อยบุกไปนี่ก็ตีสี่แล้ว”เฉินหนานเข้าไปดูสถานการณ์ข้างในก็ต้องพบว่ามีกลุ่มคนถึงสิบกลุ่มล้อมงูยาวขนาดสามสิบเมตร รุ่มยิงมันอย่าบ้าคลั่งแต่ะุไม่สามารถผ่านร่างกายมันได้
“จัดการมัน”กลุ่มที่มีวรยุทธ์พุ่งเข้าโจมตีงูตัวนั้นเพียงแต่ว่าเฉินหนานรู้สึกว่ามีบางอย่างที่มันไม่ถูกจึงรอดูสถานการณ์กลุ่มของถานหยางทำการเปิดการโจมตีทันทีอาวุธปืนและะเิถูกใช้ทันที ถานหยางสั่งให้คนของมันปาะเิใส่งูทันที ตูม!!!!งูเคลื่อนไหวรวดเร็วหลบได้ทัน ไม่นานหัวหน้าของถานหยางก็มาถึงเขาชื่อจีหันซาเขาเคยเป็ทหารรับจ้างเก่าเขาเป็ผู้บ่มเพาะระดับห้าพูดง่ายๆพลังของเขาพอๆกับเฉินหนานเขาไปฝึกตัวกับอาจารย์จื่อคงในเขาคุนหลุนถึงสิบปีทำให้เขาแข็งแกร่งมาก
“หยุดยิงก่อน”จีหันซาร้องบอกลูกน้องพวกเขาหยุดยิงทันที
“หนังของมันเหนียวมากยิงไม่เข้าหลอก”จี่หันซาหยิบหอกสีเงินขึ้นมามันเป็หอกโบราณในขณะที่เขากำลังวางแผนกลุ่มพันโอสถพิษก็เขาโจมตีทันทีพวกมันใช้ะเิพิษขว้างใส่งูเกิดะเิขึ้น ตูม!!! ควันพิษกระจายไปในอากาศทันทีพวกมันไม่สนใจว่าคนอื่นจะได้รับพิษหรือไม่
“ไอ้พวกเวรเอ้ย”ถานหยางรีบให้ลูกน้องเอาหน้ากากมาสวมพวกมันรู้อยู่แล้วว่ากลุ่มพันโอสถพิษต้องมาแน่เนื่องจากพวกมันปะทะกันอยู่บ่อยๆ งูเป็สัตว์มีพิษและนี่มาจากแดนเซียนแล้วมันจะกลัวพิษได้อย่างไรเล่า มันโกรธมากหางของมันสะบัดใส่กลุ่มของปิงตง เปรียง!!!!มันรวดเร็วมากร่างของพวกมันที่หลบไม่ทันเละทันที
“ไอ้บ้านี่”ปิงตงโมโหเขายิงปืนใส่มันแล้วใส่พลังปราณลงไป ปังๆๆๆๆๆหนังงูทะลุทันทีแต่มันเข้าเพียงนิ้วเดียวเท่านั้นแทบไม่ส่งผลกับมันเลยอย่างไรก็ตามเืของมันออกมาจำนวนไม่น้อย กลุ่มของพวกรัสเซียก็โจมตีใส่พวกมันด้วยอาพีจี ตูม!!!แม้พวกเขาจะเสียคนจำนวนไม่น้อยกับกิ้งก่าลิ้นเขียวถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังมีคนอยู่ถึงสิบกว่าคน ผลที่ได้รับจากแรงะเิส่งผลให้ผิวของมันมีเืออกขนาดใหญ่ งูกราดเกรี้ยวทันทีมันสะบัดหางราวกับใช้มีดฟันร่างพวกเขาด้วยความเร็ว เปรี้ยง!!!โครม!!!ร่างพวกมันขาดเป็สองท่อนบางคนก็ร่างแตกกระจายทันที
“เวรเอ้ยถอยก่อน”พวกมันรีบถอยออกจาพื้นที่ทันที ทว่างูตัวนั้นฉลาดมากมันเอาหางรัดก่อนหินแล้วเหวี่ยงใส่พวกมันทันที่ ตูม!!!!พวกมันโดนหินทับตายไปหลายคน
จีหันซาโมโหกับไอ้พวกโง่พวกนี้มากเขารอดูสถานการณ์ก่อนค่อยลงมือนอกจากนี้ยังมีกลุ่มที่รอค่อยโอกาสจากตอนที่พวกเขาพลาดอยู่ด้วย
“เดี๋ยว…นี่ไม่ถูกมันล่อเรามาทำไม”จีหันซาเริ่มััอะไรได้เขามองไปยังสะพานทันที
“ไอ้งูนี่มัน พวกเราถอยไปที่สะพาน”จีหันซาร้องสั่งพวกของเขาทันที ทว่าสายไปหินหลายก้อนถูกเหวี่ยงไปที่สะพานทันที ตูม ตูม!!!!สะพานขาดทันที
“หัวหน้าสะพานขาดไปแล้วครับ”จีหันซาส่ายหน้าแล้วหันไปที่งู
“มัน้ากินพวกเราทั้งหมด”ตอนนี้เองพวกเขารู้แล้วว่างูตัวนี้มั่นใจตัวเองมากจึงทำเช่นนี้มัน้าพลังงานขึ้นสุดท้ายเพื่อยกระดับเพื่อที่จะวางไข่ กลุ่มคมมีดสังหารจากญี่ปุ่นหลังจากข้ามสะพานมาแล้วก็ต้องใที่หันกับไปสะพานได้ขาดลงแล้ว
“อย่าเพิ่งทำอะไรหลบแล้วคอยดูสถานการณ์ก่อน”ชายในกลุ่มคมมีดสังหารพูดขึ้นทุกคนเห็นห้วยกับชายวัยกลางคนเนื่องจากมีหลายกลุ่มมากเกินไปดังนั้นพวกเขาจึงเลือกที่จะรอโอกาส กลุ่มของอี้จิงก็บุกเข้ามาและเริ่มที่จะโจมตีแต่พอเห็นพวกรัสเซียตายอย่างอนาถจึงถอยออกมา
“ติเชิงนายถอยออกไปก่อน”
“ได้ทุกคนถอยออกมาไอ้พวกนั้นมันใช้อาวุธหนัก”ทุกคนถอยออกมาตอนนี้กลุ่มที่ปะทะกับงูได้แก่กลุ่มของรัสเซียและพันโอสถพิษ ทั้งสองตายไปจนเกือบหมดแล้ว จีหันซาแสยะยิ้มออกมา
“ฆ่าไอ้พวกนั้นก่อน”จีหันซาะโบอกทุกคนเร็งปืนไปที่กลุ่มโอสถพิษ ปังๆๆๆ ปิงตงโกรธจัดปาะเิพิษใส่พวกมันหลายลูก ตูม!!!ทว่าพวกมันใส่หน้ากากแล้วใครจะไปกลัวกัน
“บัดซบ”ปิงตงตาแดงกล่ำด้วยความโกรธ
“ถอนตัวเร็ว”พวกปิงตกยิงปืนสวนกลับไป ปังๆๆๆๆๆ จีหันซาไม่ปล่อยโอกาสให้ปิงตงรอดไปได้เขาวิ่งด้วยความเร็วที่เกินมนุษย์เขาหลบหลีกหางของงูแล้วตรงไปที่ปิงตง
“ตายซะปิงตง”
“ฝันไปเถอะ”ปิงตงปามีใส่จีหันซามันใช้หอกปัดมันออกแล้วยิงปืนสวนไป ปังๆๆๆ ปิงตงวิ่งไปมาเพื่อให้เล็งปืนยากเขาหลบหลีกะุปืนแล้วหันหลังกลับไปหาจีหันซาแล้วใช้ปืนอาก้าจะยิงสวนไป
“ซวยแล้ว”จีหันซาะโหลบหลังต้นไม้ทันที ปังๆๆๆๆๆ
“ไอ้เวรเร็วจริงนะ”จีหันซาแม้จัดการปิงตงไม่ได้แต่เขายังใช้ปืนยิงคนของปิงตงตายไปหลายคน ทั้งสองเป็คู่แค้นกันมานานตอนพวกเราเป็ทหารรับจ้างไม่นานลูกน้องของจีหันซาก็ตามมาอีกสิบคนส่วนถานหยางคุมสถานการณ์อยู่กับพวกรัสเซียและงูั์ ปิงตงวิ่งหนีมาถึงสะพานก็กุมขมับทันที
“ไอ้บ้าเอ้ยแล้วจะออกไปยังไงวะเนี่ย”คนของปิงตงตอนนี้เหลือไม่ถึงสิบคนแล้วพวกเขาไม่อาจได้ส่วนแบ่งในครั้งนี้ได้เขาจึงต้องสงสารไปขอความช่วยเหลือจากองค์กร
“ส่งข่าวไปที่องค์กรให้ส่งคนมาเพิ่ม”ลูกน้องมันกำลังจะส่งสัญญาณทว่า
“หัวหน้าคลื่นวิทยุใช้ไม่ได้”สีหน้าปิงตรงเครียดทันที
“เป็ไปได้ยังไงในเมื่อเรายังใช้วิยุสื่อสารกันได้ปกตินี่”
“ใช้ครับแต่ดูเหมือนไม่สามารถใช้ช่องสัญญาณดาวเทียมไม่ได้ครับ”
“ไอ้เวรเอ้ยหาที่หลบซ่อนรอโอกาสวางยาพวกมัน”สั่งงานเสร็จพวกมันก็หายตัวไปซ่อนทันที จีหันซาตามมาถึงก็พบว่ามันหายไปแล้ว
“ไอ้บ้านี่ตายยากจริงๆพวกเรากลับไปหาถานหยาง”ในละหว่างทางที่พวกเขาจะกลับไปกลุ่มโจรนักล่าก็ปรากฏตัวขวางจีหันซาเพื่อจะปล้นของ
“ส่งหอกและอาวุธที่เหลือมาถ้าไม่อยากตาย”
“ไอ้โง่ปล้นใครหันดูเสียบ้าง”จีหันซาหายไปจากสายตาแล้วก็ฆ่าที่ละคนอย่างช้าลูกน้องที่เหลือก็ยิงใส่พวกมันจนหมดปังๆๆๆๆๆ พริบตามักมันก็ถูกกวาดล้าง
“องค์กรบ้านี่ส่งมือใหม่มาทำงานคิดว่านี้เป็สนามเด็กเล่นหรือไง”จีหันซาแค่นเสียง
“พวกเราไป”
กลับมาที่พวกรัสเซียพวกมันเหลือคนไม่มากแล้วแต่งูยังตามพวกมันมาไม่หยุด เปรี้ยง!!!หางงูสะบัดใส่ร่างพวกมันแตกกระจายหัวหน้ากลุ่มย่อย นิโคไลไม่มีถางเลือกเขาหยิบหลอกดแก้วสีเขียวขึ้นมาเปิดฝาดื่มน้ำไปสีเขียวเข้าไป ร่างมันเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมตัวมันขยายใหญ่ขึ้นมีขนตามจุดของต่างๆของร่างกายคล้ายสัตว์ เฉินหนานมองการต่อสู้อยู่ตลอดอุทานขึ้นมากับสิ่งที่เห็น
“ไอ้สัตว์…ไม่ใช่กลายเป็สัตว์”นิโคไลพุ่งเขาใส่งูด้วยพลังที่พอๆกัน
“เขามาเลย”ในขณะที่ลูกน้องมันก็คอยยิงสนับสนุน ปังงๆๆๆ เขาต่อยไปที่หัวโตๆของมันจนมันเซไปกระแทกต้นไม้จากนั้นกรงเล็บของนิโคไลก็งอกขึ้นมา ควับ!!!!คองูเป็ทางยาวเืดระเซนออก
มา
“หัวหน้าสุดยอดมาก”งูมันกราดเกรี้ยวขึ้นมาทันทีมันฟาดหางใส่นิโคไลอย่างแรง เปรี้ยง!!!เขาปลิวไปกระแทกต้นไม้จนหัก พรวด……เืสดๆไหลออกจากปาก
“ไม่ไหวมันเก่งมาก”เขาลุกขึ้นแล้วพุ่งไปหามันแล้วะโขึ้นแล้วทุบไปที่หัวของมัน ปัง!!!!มันมีอาการมึนนิโคไลจึงบุกต่อเขาแทงกรงเล็บเข้าไปที่ท้องของมันทันที สวบ!!! เหตุผลที่นิโคไลโจมตีงูเขาเพราะร่างของเขามีกำลังเพิ่มว่าร้อยเท่าและมันมีพลังพิเศษของเล็บที่เจาะการป้องกันของเกราะได้รวมถึงความเร็วที่เพิ่มขึ้นพอๆกัน งูถอยหลังไปทันทีจากนั้นหางของมันก็ฟาดไปที่ลูกน้องของมันตายไปสองคน
“ไอ้นี่จงใจถอยไปทางนั้นหรือ”จากนั้นมันฉกด้วยความเร็วแล้วกินคนที่ยิงปืนใส่มัน ควับ ปังๆๆๆๆมันกลืนเข้าไปอย่างง่ายได้ นิโคไลโกรธมากะโไปหมายจะแทงกรงเล็บลงที่ดวงตาของมัน ควับ!!!!มันกัดไปที่ขาของนิโคไลก่อนที่กรงเล็บจะััตัวมันแล้วเหวี่ยงร่างของนิโคไลไปกระแทกต้นไม้ตกลงมา แอก!!!!พิษถูกฉีดเข้าไปที่ข้าของมนจากนั้นมันก็สิ้นใจทันที
“หัวหน้า”ไม่ทันได้เรียกครั้งที่สองตัวมันก็ขาดเป็สองท่านแล้วถูกกินเข้าไป เืของงูยังไหลไม่หยุดจากนั้นมันก็ย้อนกลับไปที่ถานหยาง
“โอ้ไอ้บ้านี่กินยังไม่อิ่มอีกเหรอ”ถานหยางขนลุกทันที
“ยิงมันที่แผล”ถานหยางสั่งลูกน้องยิงทันที ปังๆๆๆ งูเซถอยและร้องด้วยความเ็ปจากนั้นมันก็นาบลำตัวลงกับพื้น
“เริ่มเจ็บแล้วสิไอ้โง่”ถานหยางวิ่งไปแล้วล่อมันให้ยกหัวขึ้นมันเลื้อยไปหาถานหยางทันที
“ฝันไปเถอะ”ถานหยางวิ่งขึ้นต้นไม้ทันทีมันยกหัวขึ้นตามถานหยาง
“ยิงมัน”ลูกน้องของถานหยางเอาอาพีจียิงไปที่แผลของงูทันทีถายหลางะโลงจากต้นไม้ไปอีกทาง ตูม!!!!งูหลบช้าไปเล็กน้อยทำให้ปากแผลมันขยายขึ้นงูเซถอยออกไปอีกครั้ง กลุ่มจองอี้จิงได้โอกาสพุ่งเขาไปใช้กระบี่บินแทงไปที่คอของงู ควับ!!!มันเบี่ยงตัวหลบทันที
“ไอ้พวกเวรคิดจะชุบมือเปิบหรือ”ถานหยางโมโหมาก
“ยิงพวกมัน”ในเวลาเดียวกันกลุ่มคมมีดสังหารก็บุกเขามาสังหารพวกของถานหยางจากข้างหลัง สวบๆดาบญี่ปุ่นแทงคอพวกมันหลายสิบคน
“ไอ้พวกบ้ามาจากไหนอีก”ถานหยางโกรธจัด เขาชักปืนแล้วพุ่งเข้าไปหากลุ่มคมมีดสังหาร ปัง!!!!! หลายคนล้มลงจากะุปืนของถานหยางเขาเองก็เป็ผู้บ่มเพาะเช่นกัน
“คุณหนูหลบก่อน”
“ได้”พวกคมมีดสังหารหนีมาทางิกวงพอดีแต่พวกเขาไม่ได้ออกมาจากที่ซ่อนพวกคมมีดสังหารวิ่งผ่านไปจากนั้นกลุ่มของถานหยางก็วิ่งมา วาบ!!!กระบี่ฟาดมาดักหน้าถานหยางทันที มันเอนตัวไปด้านหลังหลบ
“ไว้จริงๆนะ”ิกวงแสยะยิ้ม เหลียนเฟ่ยพุ่งไปด้านหลังถานหยางแล้วฟาดดาบใส่คนที่ตามถานหยางมาฆ่าไปหนึ่งแล้วหมุนตัวก้มต่ำยิงสวนกลับไป ปังๆๆๆ ตายไปอีกหลายคน เตียวกังะโลงจากต้นไม้แล้วจามขวานใส่หัวของพวกมันแล้วม้วนตัวลงมายิงใส่พวกมัน ปังๆ ถานหยางลุกขึ้นมายิงใส่ิกวง ปังๆๆ ิกวงรูอยู่แล้วม้วนตัวหลบแล้วถีบไปที่ถานหยาง
“ฉันบอกแล้วว่าจะแทงแก”ิกวงฟาดกระบี่ลงไปที่หัวของถานหยางมันเอาปืนจะยิงสวน กึงๆ ะุหมดมันจึงรีบจึงเอาปืนรับกระบี่ เคร้ง!!!
“ซวยจริงๆ”
“ตาย”ปืนในมือของิกวงยิงไปที่อกถานหยาง ปังๆๆๆถานหยางล้มลงไปทันทีในขณะที่ิกวงจะแทงกระบี่ไปที่หัวของถานหยางเฉินหนานก็ติดต่อมา
“พวกเราไป”
ขณะที่เฉินหนานก็พุ่งยังงูก็เห็นกลุ่มของยายเฒ่ากำลังสู้กับงูอยู่กำลังเสียเปรียบติซวนกำลังจะโดดกินทว่าเฉินหนานพุ่งไปที่งูใช้มีดฟาดลงไปที่ตัวของมัน วาบ!!!!แผลเป็ทางยาวมันร้องด้วยความเ็ปเืทะลักออกมามีดของเฉินหนานเต็มไปด้วยพลังิญญา หางของมันฟาดกลับด้วยความเร็วเฉินหนานหลบไปทัน เปรี้ยง!!!!เฉินหนานปลิวไปกระแทกต้นไม้ แค่กๆ
“แรงเยอะไปป่าววะ”เฉินหนานเืเต็มปากงูพุ่งเข้ามาทางติซวนแต่ติเฉินพุ่งไปช่วยพอของเธอกระบี่และปืนในมือกำลังเข้าไปขวางหน้าพอของเธอ
“พ่อ”ตีเฉินร้องเรียก ติซวนเห็นก็ะโออกมา
“อย่าเข้ามา”แต่เธอไม่หยุดเฉินหนานมองอยู่
“โง่หรือป่าววะตายแน่แบบนี้”เฉินหนานเห็นแก่ความกตัญญูจึงพุ่งเข้าไปด้วยความเร็วที่เหนือกว่าแล้วดึงคอเสื้อเธอให้ถอยกลับไปเธอกระแทกพื้นอย่างแรง แค่กๆ
“ไอ้บ้า”เฉินหนานไม่สนใจฟันไปที่คอของงู ฉัวะ!!!แผลลึกเืกระจายทำให้มันถอยออกไปเฉินหนานดึงคอเสื้อของติซวนออกไปด้านหลังเขาติซวนไถลไปกับพื้น ติเชิงรีบไปดูอาการกระดูกขาหักแขนซ้ายหัก
“พาพี่แกออกไปก่อน”ยายเฒ่าร้องบอกคนของพวกเขาพาติซวนออกไป เฉินหนานหันกลับมาตอนนี้เริ่มสว่างแล้วทุกคนพอจะมองเห็นหน้ากันแล้ว
“ต้องขอโทษด้วยเมื่อกี่ที่รุนแรงเธออย่าทำอะไรโง่ๆอีก”
“ไอ้คนปากเสีย”เธอไม่เคยมีคนมาด่ามากก่อนแต่เด็กอย่างเฉินหนานกับด่าเธอหน้าตาเฉย
“พูดจาไม่สมกับหน้าสวยๆเลยนะ”
“ติเฉินหน้าหลาน”ยายเฒ่าะโด้วยความตระหนกติเฉินเอามือปิดหน้าของเธอ เฉินหนานไม่สนใจรีบพุ่งไปจัดการกับงูใช้มีดฟันสลับไปมารอบตัวงูด้วยความเร็วแผลของมันเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ เวลาเดียวกันพวกของิกวงก็มาถึง
“เฉินหนานรับนี้ไป”เหลียนเฟ่ยส่งดาบไปที่เฉินหนาน
“เยี่ยมพี่สาว”เฉินหนานใส่พลังิญญาเข้าไปในดาบแสงสีเขียววาดผ่านลำคองูทันทีทว่าหางดุจเหล็กกล้าก็แทงเข้าที่ท้องของเฉินหนาน ตุบ งูล้มลงไส้ทะลักออกมาเฉินหนานเองก็าเ็ที่ท้องเช่นกันเขาลอยไปกระแทกต้นไม้เกิดรูขนาดเท่าผลส้มโชคดีที่ร่างกายเขาแข็งแกร่งด้วยยาปรับสภาพทำให้หางของมันแทงเขาเพียงสามนิ้วเืเต็มปากของและที่ท้อง จากนั้นกลุ่มนักล่าอาหารก็ปรากฏตัวทันที
“ไม่อยากตา…”สวบ!!!พูดไม่ทันจบหอกก็แทงทะลุปากจากดันหลังของมันจีหันซาและคนของพวกมันตามมาถึงพอดีปังๆๆๆกลุ้มนักล่าอาหารตายหมด เวลาเดียวกัน สวบๆๆๆกลุ่มคนมีดสังหารก็ะโลงมาจาต้นไม้แล้วสังหารคนของจีหันซาตายทั้งหมด
“ไอ้ต่างชาติเลว”…
*ต้องขออภัยด้วยนะครับที่ช้าเดิมที่กะว่าจะให้เื่งูจบตอนที่ยี่สิบแต่จบไม่ลงและต้องทำข้อมูลใหม่หลายคนบอกว่าพอทเื่เหมือนเื่นั้นเื่นี้ก็นำไปปรับแก้แล้วหาข้อมูลดูทั้งมังงะและนิยายจีนสรุปคือมันก็คล้ายๆกันทุกเื่เลยเอาเป็ว่าใครชอบก็อ่านต่อใครคิดว่าซ้ำก็ผ่านแล้วกันนะครับแต่เื่นี้ผมเน้นไปที่การสร้างตัวของพระเอกสะส่วนใหญ่การขยายอำนาจในเชิงธุรกิจสะส่วนใหญ่*