ตอนที่ 2: เ้าของห้องเช่า
ทันทีที่ผมหมุนลูกบิดและเปิดประตูห้องเช่าออกไป ร่างอวบอัดสะโพกผายของเจียงฉินที่สวมชุดเดรสรัดรูปสีแดงเพลิงก็ดึงสายตาผมไว้ทันที ความตื่นเต้นจากขนาดั์ในเป้ากางเกงที่เพิ่งจัดระเบียบยังไม่ทันจางหาย
แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าส่องผ่านช่องทางเดินแคบๆ ของอพาร์ตเมนต์ กระทบลงบนเรือนร่างของเธอที่กำลังยืนกวาดขยะอยู่หน้าห้องพักของตัวเองอย่างขะมักเขม้น ชุดเดรสสั้นเหนือเข่าสีแดงตัวนั้นมันรัดตึงจนแทบจะปริแตกออกมารองรับสะโพกผายกลมกลึงที่งอนงามเด่นชัด ยามที่เธอขยับกวาดขยะ สะโพกคู่นั้นก็ส่ายไหวไปมาอย่างเป็จังหวะตามการเคลื่อนไหว ลาดไหล่กลมมนและเนินอกทรงหยดน้ำขนาดใหญ่โตเบียดชิดกันจนเห็นร่องลึกชัดเจนยามที่เธอก้มลงต่ำ มันช่างเป็ภาพที่ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบของเพศชายได้อย่างรุนแรงจริงๆ
ผมยืนอึ้งไปชั่วขณะ สายตาจับจ้องภาพตรงหน้าอย่างไม่อาจละสายตาได้ รสชาติและกิเลสความปรารถนาในใจของคนหนุ่มวัยยี่สิบสองปีที่เพิ่งได้รับชีวิตใหม่มันพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที
ในขณะเดียวกัน จิตใจของผมก็ยังกังวลกับความเป็ชายขนาดั์เก้านิ้วในเป้ากางเกงขาสั้นสีเทา มันทั้งหนาและยาวจนเวลาขยับขาก้าวเดินแต่ละครั้ง ผมรู้สึกได้ถึงความหนักหน่วงร้อนผ่าวที่เบียดเสียดอยู่กับต้นขาด้านในอย่างเด่นชัด กางเกงขาสั้นบางๆ แทบจะกักเก็บมันไว้ไม่อยู่ หากไม่จัดระเบียบให้เบี่ยงข้างลงใต้ต้นขาดีๆ มีหวังคนเดินผ่านไปมาต้องคิดว่าผมพกท่อนเหล็กหรืออาวุธร้ายแรงติดตัวแน่ๆ
ติ๊ง!
เสียงเตือนใสของระบบดังก้องขึ้นในหัวสมองอีกครั้ง พร้อมกับม่านตาโฮโลแกรมสแกนแสงสีทองพุ่งวาบไปคลุมร่างของเจียงฉินอย่างรวดเร็ว
**【ระบบ: ตรวจพบเป้าหมายคุณภาพสูงในระยะประชิด ทำการวิเคราะห์ข้อมูล...】**
**【เป้าหมาย: เจียงฉิน (Jiang Qin)】**
**【ระดับความงาม: 9.0/10 (สาวใหญ่ทรงเสน่ห์, หุ่นสะบึมเย้ายวนใจ)】**
**【ระดับความพึงพอใจต่อโฮสต์: 45%】**
**【ปลดล็อกภารกิจเป้าหมายที่ 1: ร่วมรักสอนวิชากับเจียงฉิน】**
**【ระบบอนุมัติกองทุนรักเปย์สาว (Goddess Fund) จำนวน: 200,000 หยวน】**
*(หมายเหตุ: เงินจำนวนนี้ถูกโอนเข้าบัญชีบัตรเครดิตพิเศษของระบบในมือถือของโฮสต์แล้ว สามารถใช้จ่ายเพื่อประโยชน์และเปย์ให้เจียงฉินได้ทันที)*
เมื่อเห็นตัวเลขสองแสนหยวนกะพริบเรืองรองในบัญชีเปย์สาว หัวใจของผมก็เต้นแรง นี่มันเงินจริง! ถึงแม้ระบบจะบอกว่าห้ามนำมาใช้จ่ายส่วนตัวโดยตรง แต่หากผมใช้มันซื้อของขวัญ เลี้ยงอาหาร หรือดูแลความสะดวกสบายให้เธอเพื่อแลกกับความประทับใจและความสัมพันธ์จนนำไปสู่ภารกิจบนเตียง มันก็ถือว่าคุ้มค่าที่สุด! เพราะรางวัลเมื่อภารกิจสำเร็จคือเงินสดส่วนตัวถึงห้าแสนหยวนที่ผมสามารถใช้ทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ!
"เอ่อ... เสี่ยวเฉิน?"
เสียงทุ้มหวานและแฝงความสงสัยของเจียงฉินดังขึ้น ปลุกผมให้ตื่นจากภวังค์ความคิด เธอหยุดกวาดขยะแล้วหันมามองผม ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าสะสวยของสาวใหญ่วัยสามสิบเริ่มซับสีเืแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ
เจียงฉินมองไล่ั้แ่ใบหน้าอันหล่อเหลาไร้ที่ติของผม โครงหน้าคมสัน จมูกโด่งเป็สัน และดวงตาคมปลาบเปี่ยมเสน่ห์ชวนลุ่มหลงที่ได้รับการปรับแต่งจากระบบจนมีเสน่ห์สูงถึง 9.6 คะแนน จากนั้นสายตาของเธอก็เลื่อนลงมามองแผ่นอกกว้างลาดไหล่หนาแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแข็งแกร่งภายใต้เสื้อยืดคอกลมธรรมดาๆ รูปร่างสมส่วนดุจนายแบบระดับโลกของผมทำให้เธอถึงกับยืนนิ่งเกร็ง ลมหายใจสะดุดกึกไปในทันที
"มี... มีอะไรหรือเปล่าครับพี่สะใภ้เจียง?" ผมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลังที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์เพศชาย น้ำเสียงใหม่นี้ฟังกังวานจนเจียงฉินสะดุ้งตัวเบาๆ
"เสี่ยวเฉิน... เธอจริงๆ เหรอเนี่ย?" เจียงฉินยกมือเรียวขึ้นปิดปาก ดวงตาคู่สวยคู่นั้นยังคงฉายความเหลือเชื่ออย่างเต็มเปี่ยม "ทำไม... ทำไมแค่วันสองวันเธอถึงดูเปลี่ยนไปขนาดนี้? ทั้งความสูง ผิวพรรณ หน้าตา... ดูหล่อและสง่างามราวกับเป็ดาราดังยังไงอย่างนั้นเลยนะ"
เธอก้าวเข้ามาใกล้ผมอีกสองสามก้าว กลิ่นหอมแป้งเด็กผสมกลิ่นกายสาวใหญ่อ่อนๆ ลอยมาแตะจมูกทำเอาผมลำคอแห้งผาก สายตาของเจียงฉินแฝงไปด้วยความประหลาดใจระคนชื่นชม ดึงดูด และเต้นระริกด้วยความรู้สึกตื่นเต้นที่ไม่อาจซ่อนเร้นได้ ความพึงพอใจของเธอที่มีต่อผมในหัวข้อระบบกะพริบเปลี่ยนจาก 45% ขยับขึ้นมาเป็ 50% ทันทีเพียงแค่เห็นหน้าตาและรูปร่างใหม่ของผม!
"อ๋อ พอดี่นี้ผมหันมาออกกำลังกายและดูแลตัวเองน่ะครับพี่เจียง หน้าตาและผิวพรรณเลยดูดีขึ้นนิดหน่อย" ผมยิ้มมุมปากอย่างมีเสน่ห์ พลางพูดโกหกหน้าตายเพื่อเลี่ยงการตอบคำถาม
"ไม่จริงหรอก นี่มันไม่ใช่เปลี่ยนไปนิดหน่อยแล้ว นี่มันเปลี่ยนจากหน้ามือเป็หลังมือเลยต่างหาก! ถ้าเธอเดินไปตามถนนตอนนี้ ใครจะเชื่อล่ะว่าเป็ไรเดอร์ส่งอาหาร" เจียงฉินหัวเราะแ่เบา ใบหน้าหวานแดงระเรื่อขึ้นอีกยามสบตาคมปลาบของผม เธอเอามือลูบแขนตัวเองอย่างประหม่าอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
แต่แล้ว ในขณะที่บรรยากาศกำลังเริ่มอบอุ่นและหวานชื่นอยู่นั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังกระแทกกระทั้นขึ้นมาจากบันไดทางเดินอพาร์ตเมนต์ พร้อมกับเสียงด่าทอหยาบคายดังก้องสะท้อน
"เจียงฉิน! อีนังตัวดี! อยู่ห้องใช่ไหม ออกมาหากูเดี๋ยวนี้!"
ทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น ใบหน้าสะสวยของเจียงฉินพลันซีดเผือดลงทันตา ร่างกายอวบอัดสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวและเครียดแค้นปะปนกัน มือที่ถือไม้กวาดอยู่สั่นระริกจนแทบจะจับไว้ไม่อยู่
ผมหันไปมองตามเสียง และพบชายร่างผอมเกร็ง ใบหน้าหมองคล้ำและมีดวงตาแดงก่ำท่าทางซูบซีดเหมือนคนติดการพนันอย่างหนัก สวมเสื้อยืดสีดำสกปรกกับกางเกงยีนส์ขาดๆ เดินตรงรี่เข้ามาด้วยท่าทางหาเื่ ชายคนนี้คือ 'หลิวเฉียง' สามีเก่าอันธพาลของเจียงฉินที่หย่าขาดกันไปแล้ว แต่ยังคอยตามมารังควานและบีบบังคับทวงเงินเธออยู่เสมอ
"หลิวเฉียง! แกมาที่นี่อีกทำไม? เราหย่ากันไปแล้วนะ ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกแล้ว!" เจียงฉินะโออกไปเสียงสั่น พยายามทำใจดีสู้เสือและก้าวถอยหลังมาหลบข้างๆ ผมตามสัญชาตญาณ
"หย่าบ้าอะไรของมึง! มึงยังมีเงินเก็บอีกตั้งเยอะไม่ใช่เหรอวะ? เอาเงินมาให้กูสองแสนหยวนเดี๋ยวนี้! กู้าเอาไปหมุนเงินในบ่อน ถ้ามึงไม่ให้ วันนี้กูจะพังห้องมึง และลากมึงไปนอนกกให้พวกเพื่อนๆ กูช่วยกันรุมโทรมมึงซะ!" หลิวเฉียงแสยะยิ้มหยาบโลน สายตาของมันจ้องมองร่างอวบอัดสะโพกผายของเจียงฉินอย่างหิวกระหายและน่ารังเกียจ มันก้าวพรวดเข้ามาหมายจะคว้าข้อมือของเจียงฉิน
"อย่าเข้ามานะ!" เจียงฉินกรีดร้องเบาๆ ก้าวหลบวูบ
แต่ก่อนที่มืออันสกปรกของหลิวเฉียงจะแตะต้องตัวเจียงฉิน ร่างสูงสง่าของผมก็ก้าวเข้ามายืนขวางหน้าเธอไว้ทันที แผ่นอกกว้างและส่วนสูงกว่า 185 เิเของผมบดบังร่างอวบอัดของเจียงฉินไว้มิดชิด ความกดดันและกลิ่นอายเพศชายอันทรงพลังที่แผ่ออกมาทำให้หลิวเฉียงชะงักไปชั่วครู่ ดวงตาแดงก่ำของมันเงยขึ้นมองใบหน้าหล่อคมที่เยือกเย็นดุจน้ำแข็งของผมด้วยความงุนงง
"มึงเป็ใครวะ? หลบไปซะ อย่าเสือกเื่ของผัวเมีย!" หลิวเฉียงตวาดใส่ผมอย่างวางอำนาจ พลางยื่นมือมาชี้หน้าอกผม
ผมไม่พูดพร่ำทำเพลง ขยับมือยาวเรียวทว่าแข็งแกร่งดุจคีมเหล็กพุ่งเข้าคว้าหมับที่ข้อมือของหลิวเฉียงทันที จากนั้นก็ออกแรงบีบเบาๆ ตามบัฟความทนทานและพละกำลังทางกายภาพที่ระบบปรับปรุงให้
"อ๊ากกกก!"
เสียงกระดูกข้อมือลั่นเปรี๊ยะดังขึ้นพร้อมกับเสียงร้องโหยหวนด้วยความเ็ปของหลิวเฉียง ร่างผอมเกร็งของมันแทบจะทรุดฮวบลงกับพื้น ข้อมือของมันโดนผมบีบจนแทบจะแหลกสลาย ใบหน้าของมันบิดเบี้ยวด้วยความเ็ปทรมานเหงื่อกาฬไหลซึมออกมาเต็มหน้าผาก
"แก... แกปล่อยกูนะ! ข้อมือกูจะหักแล้ว! อ๊ากกก!" หลิวเฉียงร้องลั่น พยายามใช้มืออีกข้างทุบตีผม แต่ผมขยับเท้าเตะเข้าที่หน้าแข้งของมันเบาๆ ร่างของมันก็ซวนเซคุกเข่าลงกับพื้นปูนทันที
"ถ้ายังไม่ไสหัวไปจากที่นี่ และถ้าผมเห็นคุณกลับมารังควานพี่เจียงอีกแม้แต่ครั้งเดียว... ผมรับรองว่าข้อมือคู่นี้ของคุณจะหักเป็สองท่อนแน่ๆ" ผมเอ่ยเสียงเรียบ ทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยความเ็าดุจยมทูต ดวงตาคมปลาบจ้องเขม็งจนหลิวเฉียงสั่นสะท้านด้วยความกลัวลึกเข้าไปในจิติญญา มันรู้ทันทีว่าชายหนุ่มรูปงามตรงหน้าไม่ใช่คนที่มันจะหาเื่ด้วยได้
"กู... กูรู้แล้ว! ปล่อยกูก่อน! กูจะไม่มาอีกแล้ว!" มันร้องขอความเมตตาเสียงสั่นสะอึกสะอื้น
ผมสะบัดมือออกอย่างรังเกียจ ร่างของหลิวเฉียงล้มกลิ้งไปกับพื้นทางเดิน มันรีบพยุงตัวลุกขึ้น กุมขมับและข้อมือที่บวมแดงพลางวิ่งหนีลงบันไดไปอย่างลนลานล้มลุกคลุกคลาน ไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับมามองด้านหลังอีกเลย
ความเงียบสงบกลับคืนสู่ทางเดินอพาร์ตเมนต์อีกครั้ง
ผมหันกลับมามองเจียงฉินที่ยืนเบิกตากว้าง อกคู่งามของเธอกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรวดเร็วด้วยความตื่นเต้นและซาบซึ้งใจ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความอัศจรรย์ใจที่ผมสามารถจัดการกับอดีตสามีอันธพาลได้อย่างง่ายดาย แววตาที่เคยมองผมด้วยความเอ็นดูแบบน้องชาย บัดนี้เปลี่ยนไปเป็ความเลื่อมใส ความพึ่งพา และแรงดึงดูดทางเพศอย่างรุนแรง
**【ระบบ: ระดับความพึงพอใจของเจียงฉินเพิ่มขึ้นเป็ 65%!】**
"เสี่ยวเฉิน... ขอบคุณเธอมากนะจ๊ะ ถ้าไม่ได้เธอ พี่... พี่คงแย่แน่ๆ" เจียงฉินพูดน้ำตาคลอเบาๆ ก้าวเข้ามาจับแขนผมไว้ ร่างกายของเธอยังคงสั่นเทาเล็กน้อยจากความหวาดกลัวที่ยังหลงเหลือ
"ไม่เป็ไรครับพี่เจียง เื่แค่นี้เอง ผมยินดีช่วยเสมอ" ผมปลอบโยนเธอพลางกุมมือเรียวนุ่มของเธอไว้เบาๆ ััอุ่นจากปลายนิ้วทำให้ร่างอวบอัดของเธอสะท้านวูบ ใบหน้าหวานแดงซ่านด้วยความเขินอายแต่ก็ไม่ได้ดึงมือกลับ
"พี่... พี่รู้สึกไม่ค่อยดีเลย ตัวยังสั่นอยู่เลย เสี่ยวเฉิน... เธอเข้าไปดื่มน้ำและพักผ่อนในห้องของพี่ก่อนเถอะนะ ถือว่าให้พี่ได้ตอบแทนเธอที่ช่วยพี่ไว้" เจียงฉินเอ่ยปากชวนด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือและแฝงไปด้วยความเว้าวอนอย่างประหลาด แววตาของสาวใหญ่วัยสามสิบฉายแววเปล่าเปลี่ยว้าที่พึ่งพิง
"ได้ครับพี่เจียง" ผมยิ้มตอบรับอย่างอบอุ่น
เมื่อก้าวเข้ามาในห้อง เสียงปิดประตูล็อกดังคลิก เจียงฉินหันกลับมาประชันหน้ากับผม ใบหน้าแดงซ่านด้วยความประหม่า ขณะที่สายตาของเธอจับจ้องลงต่ำตรงเป้ากางเกงของผมที่ปูดนูนออกมาราวกับงูั์อย่างลืมตัว...