กรุงเทพ
ค่ำคืนที่มืดสนิท แต่ได้แสงไฟบนท้องถนน ทำให้คืนที่ดูมืดมิดดูสว่างไสว และการจราจรที่เร่งรีบ ทำให้เมืองดูวุ่นวาย
ตรงหัวมุมของห้างสรรพสินค้าตรงข้างกับร้านอาหารหรูสไตล์ฝรั่งเศสตกแต่งสวยงามด้วยดีไซเนอร์ระดับประเทศต้องคนมีระดับเท่านั้นที่สามารถเข้ามารับประทานอาหารหรือพักที่ นี้ได้ซึ่งลูกค้าส่วนใหญ่จะเป็ นักธุรกิจพันล้านหรือดาราระดับซุปเปอร์สตาร์เท่านั้นที่จะเข้ามาใช้บริการร้านอาหารแห่งนี้ได้ถ้ามองมาจากฝั่งโรงแรมจะได้ปรากฏเงา สองร่างยืมคุยกันอยู่ ถ้าหากได้มองใกล้ๆจะเห็นผู้หญิงสาวสวยสองคน ซึ่งจะมีลักษณะที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง พิมฐาหญิงสาวสวยหวาน แต่ไม่อ่อนแอรูปร่างสูงผอม เอวและหน้าอกหน้าใจที่กำลังสมส่วนผิวพรรณขาวอมชมพู เป็ผิวสุขภาพดี บ่งบอกว่าเธอเป็คนดูแลตัวเองดีมากผมที่ยาวถึงเอว เส้นผมที่เรียงตรงยาว ดำสนิทไม่เคยผ่านการทำสีผมมาก่อนหน้าที่เล็กเรียวเข้ารูปกับตากลมโตส่องแสงประกายเหมือนลูกแก้วสีสวยปากกระจับเล็กชวนน่ามองนั้น ช่างเข้ากันอย่างดี
รัชวิน สาวสวยเทๆ หญิงสาวผอมสูง รูปร่างเหมือนนางแบบ ผมสั้นหน้าหวานดวงตาที่กลมโตรับกับใบหน้าเรียวยาวรูปไข่ของเธอได้เป็อย่างดี
ทั้งสองเป็เพื่อนสนิทกันั้แ่ เด็ก ๆจนโตเข้ามามหาวิทยาลัยที่เดียวกัน และทำงานที่เดียวกัน
พิมฐามีสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อข่าวที่เพื่อนสนิทมาบอกสักเท่าไร
“รัชวิน…. ธนภพจะมาที่ นี้กับ อลินจริง ๆ หรือ”คำถามที่ถามรัชวินออกไปแต่ละคำเริ่มแผ่นเบาลงทีละคำ ทีละคำเหมือนเธอพยายามกลั้นใจไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยินมา
รัชวิน ยืมกอดอก แต่ไม่ตอบอะไร และได้มองไปฝั่งตรงข้างที่เป็เป้าหมายแต่สายตาที่มองร้านอาหารนั้น เป็สายตาที่มีความมั่งใจและแน่วแน่ซึ่งพิมฐารู้ดีว่า นั้นคือคำตอบ ที่เธอได้ถามรัชวินไปนั้นเอง
ทั้งสองสาวไม่ได้พูดคุยกันอีก ….แต่ปล่อยให้ความเงียบมาปกครองพื้นที่นี้แทน
……..
ยินดีต้อนรับครับ เสียงพนักงานพูดต้อนรับแขกที่กำลังมาใช้บริการอาหารแห่งนี้อย่างยิ้มแย้มแล้วผายมือเชิญเข้าด้านในร้าน
ชายหญิง เดินควงแขนอย่างแนบชิดเข้ามาในร้านหรูและยิ้มตอบพนักงานอย่างสุขภาพ ซึ่งไม่ต้องมีใครบอกก็รู้ว่า ทั้งคู่เป็คู่รักกันเพราะท่าทางที่ทั้งคู่แสดงออกมานั้น ช่างเป็คู่รักที่น่าอิจฉา
ฝ่ายชายนั้น “ธนภพ” ใส่สูทสีเทาราคาแพง ผูกเนคไทลวกๆทำให้ดูผ่อนคลายหลังจากได้ทำงานอย่างหนักมาทั้งวันใบหน้าที่ดูเหนื่อยล่าจากการทำงานมาทั้งวันนั้นไม่ทำให้ใบหน้าที่หล่อเหล่าแบบลูกผสม ดูหมองคล้ำลงเลย ใบหน้ายาว ตาเรียวคมเหมือนเหยี่ยวที่มองการไกล รับกับจมูกเป็สันตรงและปากเล็กได้รูปถือว่าเป็ผู้ชายหน้าหวาน ที่มีเสน่ห์และยังเป็นักธุรกิจไฟแรงแห่งปีอีกด้วย
เดินคู่มากับ “อลิน” ใส่ชุดเดรชยาวสีแดงรับกับผิวขาวเนียนของเ้าหล่อนหน้าตาที่จิ้มลิ้มช่างแตกต่างกับ เรือนร่างที่โดดเด่นโดยเฉพาะหน้าอกหน้าใจ ที่หล่อนได้จากมารดามาบวกกับผิวที่ขานวลเนียนแล้ว ยิ่งทำให้ อลินดูเหมาะสมกับตำแหน่ง Sexy star แห่งปีสาขาลูกสาวนักธุรกิจร้อยล้านที่ขึ้นไปรับตำแหน่งพร้อมกับนักธุรกิจไฟแรงนั้นเองนั้นคงจุดเริ่มต้นของการแอบมากินกันอย่างเปิดเผยโดยไม่ได้แค่หรือสมใจความรู้สึกของพิมฐาเลย
รัชวินเห็นทั้งคู่อย่างชัดเจนไม่ต้องบอกว่าเพื่อนรักของเธอจะได้เห็นภาพนี้ชัดเจน
ไหม เธอหันไปมอง พิมฐา
พิมฐามองทั้งคู่ไม่ละสายตา สายตาที่มองไปนั้นมันช่างสั่นไหว สับสนและว่างเปล่า จนทั้งคู่เดินลับหายเข้าไปในร้าน…..
ทั้งรัชวินและพิมฐา ไม่มีใครพูดอะไรออกมา รัชวินรู้ดีว่าพิมฐาจะไม่มีทางโวยวาย แต่เธอไม่คิดว่า เพื่อนรักจะไม่ร้องไห้ออกมาเลยสักหยดเดียวเธอได้แต่ยืมมองเข้าไปในร้านอาหารหรูอย่างนั้น โดยไม่พูดอะไรออกมาสักคำจนรัชวินทนไม่ไหว
“พิม…แก…โอเคไหมวะ” รัชวินเขย่าแขนเพื่อน
“นี้…. เื่จริง… หรอ ว่ะ” พิมฐาถามเพื่อนรักอย่างไม่เชื่อว่าเป็เื่จริง
รัชวินไม่ได้ตอบอะไร ได้แค่ปล่อยให้เพื่อนยืมเฉยๆ
“ไป ….” หลังจากเงียบได้สักพัก พิมฐาก็ได้สติ และชวนรัชวิน ไปไหนที่ที่เธอไม่คิดอยากจะไป นั้นคือ ผับ
รัชวินรู้ดีว่า พิมฐาไม่ชอบคนเยอะๆ และเสียงดังแต่วันนี้เขาจะตามใจเพื่อนรักสักครั้ง…..
ณ ผับแห่งนี้
พิมฐาและรัชวิน ได้เลือกที่นั่งด้านในสุด เพราะ้าความเป็ส่วนตัว
หลังจากดื่มเหล้าฝรั่ง ดีกรีแรงไปหลายแก้วทำให้พิมฐาเริ่มคุมสติตัวเองไม่อยู่
แต่รัชวินถึงแม้เธอจะดื่มไปหลายแก้วแต่เธอไม่มีอาการใดๆสมัยมหาวิทยาลัย เพื่อน ๆ ผู้ชายยังต้อง ยกนิ้วเื่คอทองแดงให้รัชวินเป็ที่หนึ่ง ส่วนพิมฐาเธอไม่เคยดื่มเยอะขนาดนี้มาก่อนอย่างมากเธอก็แค่จิบๆ แก้วหนึ่งทั้งงาน ….
“นี้มัน 7 ปีนะเว้ย 7ปีไม่ใช่ 7 วัน ทำไม่ อืออออออ ทำไม่”พิมฐาร้องไห้และหัวเราะอย่างขมขื่นอย่างบ้าคลั่งเพราะด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ทำให้เธอไม่ได้สติแบบนี้
“เขาสัญญาณว่าจะรักฉันคนเดียว ดูแล ปกป้อง… ั้แ่แม่ฉันเสียก็มีแต่เขาละที่ปลอบใจฉัน อยู่กับฉัน แล้วววทำไมวันนี้ถึงมาเปลี่ยนไปป อื่ออออ”
รัชวินก็ไม่ได้พูดอะไร ได้แต่นั่งฟังเพื่อนรัก จริง ๆแล้วหล่อนเป็คนที่ปลอบใครไม่เป็ แต่อยากให้พิมฐา ระบายออกมาให้หมดจะได้สบายใจและเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ดีกว่า
รัชวิน ไม่ชอบธนภพมาแต่แรก ด้วยเซนต์ของเธอเองแต่เธอก็ไม่ได้พูดให้พิมฐาฟัง กลัวพิมฐาจะคิดมาก ว่าเพื่อนสนิทไม่ชอบแฟนตัวเองแต่วันนี้เธอก็ได้พิสูจน์กับตัวเองแล้วว่า เซนต์เธอเชื่อถือได้!!
“เดี๋ยว… ฉันน ไปเข้าห้องน้ำก่อน… ไม่ต้องงง ฉันนไหว ๆ”พิมฐาบอกรัชวิน เห็น
รัชวันกำลังจะลุกไปส่งเธอ เธอก็ร้องห้ามไว้ก่อนเธอรู้สึกเกรงใจเพื่อนที่ต้องมาดูแลเธอ และเป็คนพาเธอมารู้ความจริง ตอนไปนี้ฉันไม่ใช่คนโง่แล้ว พิมฐาเธอคิดในใจระหว่างเดินไปห้องน้ำ
ระหว่างเดินไปห้องน้ำ ได้มีชายแปลกหน้าเดินเข้ามาหาพิมฐา
‘น้องครับ ไหวไหมให้พี่ช่วยไหมครับ’ ชายแปลกหน้าถามและ จับไหล่เธอ
“ไม่เป็ไรค่ะ ฉันไปเองได้” เธอ รู้สึกมีน้ำมาโดนที่ไหล่ของเธอและได้ปัดมือที่จับไหล่เธอออก
“มามา เดี๋ยวพี่ชายยเอง” ชายแปลกหน้าก็ยังจะตามตื๊อ ไม่เลิก
พิมฐา ก็ผักผู้ชายคนนั้นล้ม ทำให้การ์ดเห็นเข้าก็เข้ามาถามว่ามีเื่อะไรกัน
“ไอ้นี้… มันจะลวนลามฉันน แล้วเอาน้ำอะไรไม่รู้มาป้ายฉันก็ไม่รู้ค่ะ
“อะไรกันวะ ก็เห็นว่าเหล้าเดินเซไปเซมา ก็หวังดีจะมาช่วยคิดว่าสวยนักหรือไงวะ อย่างกูนะ สวยกว่านี้ก็เอามาแล้ว”ชายแปลกน่ากลัวความผิดเลยพูดออกไปอย่างนั้น แล้วก็เดินหนีไป
“เป็อะไรไหมครับ คุณผู้หญิง” การ์ดถามพิมฐา
“ไม่เป็ไรค่ะ ขอบคุณนะคะ” พิมฐาตอบไปอย่างสุขภาพ
พิมฐามาหยุดหน้าห้องน้ำ นิ้วมือเรียงเล็กชี้ไปที่ป้ายบ่งบอกว่าห้องน้ำชาย ห้องน้ำหญิง
“นี้ …..ห้องน้ำชายยย ไม่มีกระโปรง นี้ห้องน้ำหญิงงง มีประโปรงงงช่ายยย นี้ห้องน้ำหญิงงง ถูกต้องงงแล้วว”
พิมฐาผลักประตูห้องน้ำชาย แล้วเดินเข้าไป….
…………..
สาระเลววว พวกมันกล้ามากที่มาวางยาในแก้วเหล้าฝรั่งของเขา ศุกลวัฒน์ดวงตาของเขาฉายแววดุร้ายและเหี้ยมโหด เหมือนเสือที่พร้อมจะขยำเหยื่อ เขาคำรามในใจ
แอด เสียงเปิดประตู!! พวกมันตามเขามาจนได้