“เธอว่ายังไงนะอันอัน! เธอบอกว่าคนเธอไปว่าจ้างให้ไปจับตัวหลี่ปิงปิงชื่อว่าซ่งิหรือ” หลี่ตงถามเสียงเครียด
“ใช่ค่ะ แล้วพี่รู้ไหมว่านายซ่งิอะไรนั่นยังบอกออกมาด้วยว่าเขาเป็พี่ชายของนังปิงปิง แล้วนังนั่นก็ยอมรับอย่างหน้าไม่อายเลยนะคะ พี่ชายอะไรกัน...ชู้รักสิไม่ว่า” หลี่อันอันยังไม่ได้สังเกตอาการผิดปกติของพี่ชาย
“เธอรู้หรือเปล่าว่าซ่งิเป็ใคร”
“ฉันต้องรู้จักพวกนักเลงหางแถวนั้นด้วยหรือคะ”
เพียะ!
“พี่ใหญ่! พี่มาตบฉันทำไม” หลี่อันอันจับแก้มตัวเองไว้อย่างใ เธอทำอะไรผิดไปอย่างนั้นหรือ
“เธอโง่หรือเปล่าที่ไปมีเื่ของคุณซ่งิ”
“พี่จะสนใจทำไมว่านายซ่งิอะไรนั่นมันเป็ใคร ไม่ใช่ว่าหัวหน้าของพี่เป็คนมีอิทธิพลที่สุดของตำบลเราหรือคะ พี่ก็ไปขอความช่วยเหลือจากหัวหน้าของพี่สิ”
“เธอกำลังหาเื่เดือดร้อนใส่ตัวอยู่รู้ไหม”
หลี่ตงเป็อันธพาลคนหนึ่งในตำบล เขาย่อมรู้เกี่ยวกับคนในวงการนี้เป็อย่างดี ถึงแม้ว่าซ่งิจะเป็เพียงเ้าของตลาดมืด และเ้านายของเขาก็ดูเหมือนจะมีอำนาจและมีอิทธิพลแข็งแกร่งกว่าซ่งิมาก แต่เปล่าเลย...เ้านายของเขายังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของซ่งิ และไม่มีใครรู้อำนาจที่แท้จริงที่อยู่เื้ัของซ่งิเลยสักคน เพราะฉะนั้นจึงไม่มีใครกล้าพอที่จะไปต่อกรกับซ่งิ แต่น้องสาวผู้โง่เขลาของเขากลับไปกระตุกหนวดเสือเข้าแล้ว
“พี่ใหญ่หมายความว่ายังไง” หลี่อันอันยังไม่เข้าใจ
“ทางที่ดีเธอรีบไปขอโทษหลี่ปิงปิงเดี๋ยวนี้เลย ไม่ว่านังนั่นจะให้เธอทำอะไรเธอก็ต้องยอม ไม่งั้นเธออย่าคิดว่าซ่งิจะปล่อยเธอไป” หลี่ตงเคยได้ยินว่ามีคนไม่น้อยที่อยากผูกสัมพันธ์เป็พี่เป็น้องกับซ่งิ การที่ซ่งิยอมรับหลี่ปิงปิงเป็น้องสาวนั่นก็เท่ากับว่าพวกเขาไม่สามารถไปแตะต้องหลี่ปิงปิงได้แล้วน่ะสิ
“ทำไมฉันต้องไปขอโทษนังนั่นด้วย ฉันไม่ไป!”
“อันอัน...” หลี่หลิงหลันได้ยินเสียงลูกสาวะโอยู่จึงเดินออกมาดู แต่ลูกสาวกลับวิ่งสวนกับเธอเข้าห้องไปแล้ว “น้องเป็อะไรไปหรืออาตง”
“เป็เพราะอาเล็กคอยให้ท้ายอันอันมากเกินไป ตอนนี้อันอันกำลังจะทำให้ครอบครัวของเราเดือดร้อน ทางที่ดีอาเล็กไปบอกคุณปู่ให้พาอันอันไปขอโทษหลี่ปิงปิงเถอะครับ ผมจะเข้าเมืองไปจัดการธุระสักหน่อย” หลี่ตงรีบเดินออกจากบ้านไปเหมือนกัน
หลี่ตงตั้งใจจะเข้าเมืองไปขอความช่วยเหลือจากหัวหน้าของเขา ถึงแม้เขาจะเป็แค่ลูกน้องระดับล่าง แต่เขาก็ทำงานเสี่ยงอันตรายให้องค์กรมาแล้วหลายครั้ง จนหัวหน้าเกิดความประทับใจและจดจำเขาได้ ทั้งยังออกปากว่าหากเขามีปัญหาอะไรจะช่วยออกหน้าให้เต็มที่ ครั้งนี้เขาตั้งใจจะให้หัวหน้าช่วยออกหน้าไปคุยกับซ่งิให้ แต่เขายังไม่ทันได้บอกวัตถุประสงค์ที่มาขอพบ เลขาของหัวหน้ากลับเอาเงินมาให้เขาจำนวนหนึ่งและบอกว่าตอนนี้เขาไม่ใช่สมาชิกขององค์กรอีกต่อไปแล้ว ทั้งยังขู่เขาอีกว่าหากเขาเอาความลับขององค์กรไปบอกกับเ้าหน้าที่ ครอบครัวของเขาทั้งหมดจะถูกสั่งเก็บแน่นอน ส่วนเหตุผลที่เขาถูกไล่ออกจากองค์กรก็คงไม่ต้องพูดถึง ต้องเป็เพราะคำสั่งของซ่งิแน่
“กลับมาเสียทีนะเ้าใหญ่” ตาเฒ่าหลี่เรียกหลานชายเสียงเข้ม “มานั่งตรงนี้แล้วอธิบายให้ฉันฟังว่าแกไปตบหน้าน้องสาวแกทำไม แกไม่รู้หรือว่าฉันตั้งใจจะให้อันอันแต่งงานไปกับลูกชายของหัวหน้าหนาน พรุ่งนี้ทางโน่นก็จะส่งคนมาดูตัวเ้าสาวแล้ว ดูว่าหน้าน้องสาวแกเป็แบบนี้ไปแล้วใครเขาจะมาชอบ”
“พี่ใหญ่บอกคุณปู่ไปสิคะว่าพี่มาตบฉันเพราะฉันไม่ไปขอโทษนังปิงปิง” หลี่อันอันรีบพูดเสริมทันที
“เื่นี้เกี่ยวอะไรกับหลี่ปิงปิง ตกลงว่าพวกเธอมีเื่อะไรกันแน่” หลี่ไหลหันไปถามลูกชาย
“นังเด็กนั่นมันกล้ามาสร้างปัญหาให้ลูกหรือ ดีล่ะ...แม่จะไปจัดการมันให้” หลี่หลิงหลันทำท่าจะลุกเดินออกจากบ้าน
“พอเถอะครับ!” หลี่ตงะโขึ้น ตอนนี้เขาคิดหาทางออกให้ครอบครัวจนหัวจะะเิอยู่แล้ว แต่ทุกคนกลับเอาแต่โวยวายไม่ฟังเหตุผล เขาก็เริ่มจะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน
“แก...แกกล้าะโใส่ฉันเชียวหรือ ฉันเป็ปู่ของแกนะ ไอ้เด็กสารเลว อยากโดนไม้เท้าของฉันนักใช่ไหม” ตาเฒ่าหลี่ะโขึ้น
“คุณปู่ครับ คุณปู่บอกว่าพรุ่งนี้จะมีคนมาดูตัวอันอันหรือครับ ถ้าเป็ไปได้คุณปู่รีบไปยกเลิกกับทางโน้นเสียเถอะก่อนที่คุณปู่จะขายหน้า” หลี่ตงไม่คิดที่จะช่วยน้องสาวเก็บความลับอีกแล้ว
“เธอหมายความว่ายังไง เธอกลัวน้องสาวได้ดีกว่าเธอเพราะเธอเป็แค่อันธพาลคนหนึ่งใช่ไหม เสียดายที่ฉันรักและเอ็นดูเธอเหมือนลูกชาย” หลี่หลิงหลันพูดขึ้นอย่างโมโห
“อาเล็กอยากจะประชดประชันผมยังไงก็เชิญ แต่เื่ที่ผมพูดมาคือเื่จริง หัวหน้าหนานเป็ใครหรือครับ นั่นคือคนดูแลโกดังเก็บเสบียงสาธารณะของตำบลเราเชียวนะ เขาเป็ใครเราถึงจะกล้าส่งผู้หญิงที่ไม่รักนวลสงวนตัวอย่างอันอันไปแต่งกับลูกชายของเขาได้ ถ้าหัวหน้าหนานรู้ว่าหลี่อันอันไม่ใช่หญิงสาวบริสุทธิ์ ทุกคนคิดว่าหัวหน้าหนานจะจัดการกับครอบครัวเรายังไง”
“ไม่...ไม่จริง พี่ใหญ่โกหก พี่อย่ามาใส่ร้ายฉัน เป็...เป็เพราะ...เป็เพราะพี่ใหญ่กำลังเข้าข้างนังปิงปิงใช่ไหม” หลี่อันอันพูดขึ้นอย่างตะกุกตะกัก
“พอเถอะอันอัน หยุดก่อเื่ให้ครอบครัวเราเสียที” หลี่ตงถอนหายใจ “อันอันมีสัมพันธ์กับผู้ชายที่แต่งงานแล้ว เขาชื่อว่าต่งหยาง ส่วนความผิดที่สองคืออันอันไปว่าจ้างให้คนไปฉุดหลี่ปิงปิง แต่ยังดีที่คนพวกนั้นลงมือไม่สำเร็จ ผมแค่บอกให้อันอันไปขอโทษปิงปิงเท่านั้น แต่อันอันกลับไม่ยอม”
“เื่แค่นี้เองหรือที่เธอตบน้อง นังปิงปิงมันไม่ใช่คนสำคัญขนาดนั้นแล้วทำไมเธอถึงบังคับน้องไปขอโทษมัน” หลี่หลิงหลันพูดขึ้น
“เื่ใหญ่ขนาดนี้แต่ทุกคนยังบอกว่าเป็เื่เล็กอีกหรือครับ” หลี่ตงยิ้มอย่างประชดพร้อมกับกวาดสายตามองทุกคน
“แกไม่ต้องมองพวกเราแบบนั้น จะพูดอะไรก็รีบพูดมา ถ้าแกให้เหตุผลที่ดีกับฉันไม่ได้ ฉันไม่ยอมให้อภัยแกแน่” ตาเฒ่าหลี่ยังถามต่อ เื่การแต่งงานของหลี่อันอันสำคัญสำหรับเขามาก เพราะถ้าหัวหน้าหนานตกลงรับหลี่อันอันเข้าไปเป็สะใภ้ ครอบครัวของพวกเขาจะได้รับสินสอดตั้งหนึ่งพันเหรียญเชียวนะ
“เื่ที่อันอันไปเป็ชู้กับสามีคนอื่นก็มากพอที่เธอจะถูกแห่ประจานและถูกส่งตัวไปใช้แรงงานแล้ว แต่เธอยังกล้าจ้างคนให้ไปฉุดปิงปิงอีก ทุกคนคงไม่รู้ว่าคนหนุนหลังหลี่ปิงปิงมีอำนาจมากกว่าหัวหน้าองค์กรของผมเสียอีก ถ้าคุณปู่ไม่อยากให้ครอบครัวเราเดือดร้อน คุณปู่รีบพาอันอันไปขอโทษปิงปิงเถอะครับ”
“ใหญ่กว่าหัวหน้าองค์กรของแกอีกหรือ” ตาเฒ่าหลี่เริ่มกลัว “ที่แกบอกว่าคนๆ นั้นเป็ผู้สนับสนุนหลี่ปิงปิงหมายความว่ายังไง”
“ก็หมายความว่าคุณซ่งิรับหลี่ปิงปิงเป็น้องสาวบุญธรรมแล้วยังไงล่ะครับ คราวนี้อันอันไปทำให้คุณซ่งิไม่พอใจถึงขีดสุดแล้ว ถ้าไม่อยากให้ครอบครัวของเราถูกส่งตัวไปใช้แรงงานทั้งหมด ทุกคนก็ทำตามที่ผมบอกเถอะ”
ครอบครัวหลี่ไม่รอช้า พวกเขาทั้งหมดยกขบวนไปที่บ้านของหลี่หลุนเพื่อขอพบหลี่ปิงปิง แต่หลี่ปิงปิงยังติดธุระอยู่ในเมือง มีเพียงหลี่หลุนที่กำลังตรวจสอบข้าวของที่จะขนไปอยู่บ้านหลังใหม่กับลูกเขยและลูกสาว
“เ้ารอง” ตาเฒ่าหลี่เดินเข้าบ้านมาอย่างถือวิสาสะ “ลูกสาวของแกอยู่บ้านหรือเปล่า”
“พ่อพาคนพวกนี้มาที่บ้านผมทำไม ไม่ใช่ว่าเราตัดสัมพันธ์กันไปแล้วหรือครับ” หลี่หลุนถามขึ้น “หรือได้ยินว่าลูกสาวของผมกำลังจะแต่งงานก็เลยยกโขยงกันมาเพื่อจะยึดสินสอดของเธอ”
“เราแค่มีธุระกับปิงปิงเท่านั้น แต่ถ้าปิงปิงไม่อยู่ งั้นเราคุยเื่นี้กับแกก็ได้” ตาเฒ่าหลี่พยายามกลั้นความโกรธเอาไว้ แต่ไหนแต่ไรเขาก็ไม่ได้ชื่นชอบลูกชายคนนี้ แต่วันนี้เขากลับต้องมาขอความช่วยเหลือจากอีกฝ่าย คิดแล้วมันช่างเสียศักดิ์ศรีจริงๆ แต่จะให้ทำยังไงได้ เพราะมันคือทางรอดของครอบครัว
“อ้าว...ทำไมพวกคุณมาอยู่ในบ้านฉันกันหมดเลยล่ะคะ” หลี่ปิงปิงเดินเข้าบ้านมาพร้อมกับจางเป่าจินพอดี
“ปิงปิง...อาเล็กขอโทษแทนอันอันด้วยนะ เธอยกโทษให้อันอันได้ไหม” หลี่หลิงหลันปรี่เข้าไปจับมือหลานสาวเอาไว้
“ยกโทษเื่อะไรหรือคะ” หลี่ปิงปิงแสร้งทำหน้าไม่เข้าใจ
หลี่ตงจึงเป็ฝ่ายอธิบาย “เื่ที่อันอันจ้างคนไปทำร้ายเธอ ตอนนี้อันอันสำนึกผิดแล้ว เราหวังว่าเธอจะให้อภัย”
“หลี่อันอันจ้างคนมาฉุดฉันเพื่อหวังจะให้คนพวกนั้นมาข่มเหงฉัน พวกคุณคิดว่าฉันควรให้อภัยหล่อนง่ายๆ เพียงแค่คำขอโทษคำเดียวหรือคะ พวกคุณไม่คิดบ้างหรือว่าถ้าแผนการของหลี่อันอันสำเร็จ ชีวิตของฉันจะเป็ยังไง” หลี่ปิงปิงพูดขึ้น
“พวกเราต้องทำยังไงเธอถึงจะยอมให้อภัย” ตาเฒ่าหลี่ถาม
“ในเมื่อพวกคุณรักหลี่ตงกับหลี่อันอันมากจนเลี้ยงดูพวกเขามาจนเสียนิสัย ฉันเป็คนใจดีจะช่วยอบรมพวกเขาให้ก็แล้วกัน ขอแค่พวกคุณยอมส่งหลี่ตงไปค่ายแรงงานสักสามเดือน และให้หลี่อันอันแต่งงานไปกับลูกชายพิการของยายหม่าเหมือนกับที่อาเล็กเคยคิดจะจับคู่ให้ฉัน ถ้าพวกคุณไม่ตกลงหลี่ตงจะต้องถูกจับข้อหาค้ายาเสพติด ส่วนหลี่อันอันจะถูกจับข้อหาลักพาตัว และเื่ที่เธอเป็ชู้กับสามีคนอื่นก็จะถูกประจานออกไปเหมือนกัน” หลี่ปิงปิงพูดเสียงเข้ม ครั้งนี้เธออยากให้บทเรียนกับครอบครัวหลี่จริงๆ ถึงแม้ครอบครัวหลี่จะอ้อนวอนยังไงเธอก็จะไม่ยอมใจอ่อน หลี่ปิงปิงมองไปทางบิดาอย่างกังวล เพราะกลัวบิดาจะคิดว่าเธอใจร้าย ยังไงตาเฒ่าหลี่กับยายเฒ่าหลี่ก็ยังเป็ปู่กับย่าแท้ๆ ของเธออยู่
หลี่หลุนเห็นสายตาของลูกสาวก็เข้าใจ ข้อเสนอเธอนั้นเพียงแค่้าให้บทเรียนกับหลี่ตงและหลี่อันอัน เพราะหากจะตัดสินความผิดกันจริงๆ ทั้งสองคนคงต้องติดคุกอยู่หลายปี
คนบ้านหลี่มองหน้ากันไปมาอย่างเคร่งเครียด หลี่อันอันนั้นย่อมไม่ยอมทำตามอย่างแน่นอน แต่หลี่ตงนั้นกลับเข้าใจเื่นี้เป็อย่างดี และยังนึกขอบคุณหลี่ปิงปิงอยู่ในใจ ให้เขาถูกส่งตัวเข้าไปใช้แรงงานในค่ายก็ดีเหมือนกัน กลับออกมาเขาจะถือโอกาสนี้ปรับปรุงตัวเองเป็คนใหม่ ชีวิตที่เคยเดินทางผิดมาในอดีตเขาจะล้างมันออกไปให้หมด
“ฉันตกลง” หลี่ตงตอบออกมาในที่สุด “ขอบคุณนะปิงปิงที่เธอให้โอกาสพวกเรา”
หลี่ปิงปิงพยักหน้ารับและใช้สายตาส่งคนบ้านหลี่กลับไป
แม้คนบ้านหลี่จะไม่พอใจ แต่พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้ การที่หลี่ตงต้องเข้าไปใช้แรงงานในค่ายสามเดือนก็เหมือนกับการส่งไปปรับทัศนคติเท่านั้น แต่โทษของหลี่อันอันนั้นหนักยิ่งกว่า จ้างวานให้ลักพาตัวนั้นต้องติดคุกกี่ปี อย่างน้อยแต่งกับลูกชายพิการของหม่า หลี่อันอันก็ไม่ต้องติดคุก
2K
