นิดเองรู้สึกดีมากที่ขายหุ้นไปก่อนถึงหนึ่งแสนสองหมื่นหุ้น แสนหุันแรกได้กำไรไปหุ้นละ 5 บาท คิดเป็กำไรก็ปาเข้าไป 500,000 บาทเข้าไปแล้ว ยังมีอีกสองหมื่นหุ้นที่จะได้กำไรหุ้นละ 10 บาท คิดแล้วได้ 200,000 บาทเลยทีเดียว สรุปวันนี้เขาฟันกำไรไป 700,000 บาทเลยทีเดียว
ผลงานวันนี้ช่างประทับใจมากนัก เขาคือนายนิดกับนักสอนเล่นหุ้นคู่ใจเขาคือนายรัส วันนี้ทำกำไรได้ร้อนแรงจริง ๆ พรุ่งนี้ อาจจะมีเขาเป็ข่าวในหน้าหนึ่งเื่การเล่นหุ้นก็เป็ได้
เขาลดความกดดันลงไปได้มาก หลังจากที่ได้ทำการขายซื้อกันไปแล้ว ก่อนที่หุ้นจะตกลงไม่นาน ไม่นานจริง ๆ เส้นยาแดงผ่าแปดเลย
-----------------------------
เสียงโห่ร้องดีใจของเขาและเพื่อนดังไปหน่อย ทำให้คนอื่น ๆ ที่นั่งอยู่ด้วยหันมามองและทำท่าไม่พอใจ จนพวกเขาต้องก้มหัวเคานพขอโทษ ทุกคนจึงไม่สนใจเขาอีก
“ว้าว ๆ นายได้กำไรอีกสองแสนเลยนะพวก อย่างนี้ ไม่ต้องมีชั้นคอยแนะนำแล้ว” นายรัสร้องดีใจแทนเพื่อน
“เออ ๆ ว่าจะไล่ออกอยู่ ไม่มีประโชน์เลย นายเนี๊ยะ” นายนิดแกล้งเพื่อนประจำ
แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น…
มันกระทันกันมากจนตั้งตัวไม่ทัน…
จู่ ๆ ราคาหุ้นตัวที่เขาเพิ่งประกาศขายไปและมีคนรับซื้อแล้วนั้นมันดันดิ่งมามาเรื่อย ๆ บ้าน่า
ไม่น่าเชื่อ เหตุการณ์นี้ทำเอานายนิดโล่งอกที่ขายหุ้นไปได้หมดก่อนที่มันจะลง ถ้าไม่เช่นนั้นคงได้ติดดอยกัน งานเข้าเลยทีนี้
“เห้ย ๆ ไอ้รัสดูดิ ราคาลงเฉยเลย” นายนิดร้องบอกเพื่อนไปอย่างไม่คิดไม่ฝันว่าจะเกิดขึ้นจริง ๆ
“ไหน ๆ ดูดิ เออ ๆ จริงว่ะ" นิดใเช่นกัน ไม่อยากจะเชื่อ
"ลงได้ไงว่ะ สงสัยเ้าเข้า เม่าตายแน่ ๆ แบบนี้” นายรัสร้องเสียงหลง สงสารคนเล่นหุ้นคนอื่น ๆ ที่ไม่ทันเ้า ปกติถ้าหุ้นตัวไหนราคาดี ๆ เ้ามันจะมาป่วนทำให้ราคาลงแล้วจะช้อนซื้อ จากนั้นจะปั่นให้กลับมาแพงกว่าเดิม วิธีแบบนี้จะทำให้เ้าได้กำไรมากมายเลยทีเดียว
"นี่ดีนะ ที่เราเทขายไปก่อนและมีคนซื้อแล้วด้วย คลาวแคล้วไป ทำบุญมาด้วยอะไรว่ะ ไอ้นิด" นายรัสยังรำพีงรำพันต่อ
"ทำบุญมาด้วยประสบการณ์ที่เลวร้ายยังไงล่ะเพื่อน" เขาไม่อยากจะนึกถึงความคลังครั้งที่เพิ่งเล่นหุ้นใหม่ ๆ แล้วโดนเ้าเข้าจนต้องเสียเงินไปมากมาย หลัง ๆมาเขาจึงต้องระวังตัวมาก ๆ วิเคราะห์ดี ๆ และที่สำคัญคือ
อย่าโลภ!!!!!
ความโลภทำให้คนเป็บ้ามาเยอะแล้ว บางคนอยากได้กำไรหุ้นละมาก ๆ รอลุ้นให้ราคาขึ้นไปอีก ขึ้นไปอีก ไม่รีบขายเมื่อถึงจุดที่ควรจะขาย แต่เมื่อหุ้นขึ้นไปแต่กลับลงอย่างรวดเร็ว จึงเทขายไม่ทันหรือถึงทันก็ไม่มีใครซื้อเพราะอยู่ใน่ขาลงของหุ้นนั้น ๆ
เขาเคยมาแล้ว ความแค้นนี้ยังจำฝังใจ คราวนั้นหลังจากที่เขาสูญเงินไปแล้ว จู่ ๆ ก็มีสายเสียงเข้า มีคนโทรหาเขา มาเยาะเย้ยเขา บอกว่าที่หุ้นลงนี่เพราะเขาเอง เขา้าให้เท่าอย่างเขาใจสลาย จะได้เลิกเล่นหุ้นไปซะ เพราะตอนนั้น เขาเหมือนจะเป็นักเล่นหุ้นหน้าใหม่ที่วิเคราะห์ได้ถูกต้องหลายครั้ง ทั้งนี้ไม่ใช่เขาหรอกที่เก่งแต่เป็เพราะว่าเขาได้เพื่อนช่วยวิเคราะห์นี่เอง
แต่คราวที่เสียเงินคราวนั้น มันตั้งตัวไม่ทันจริง ๆ เลยเป็บทเรียนที่สำคัญเลยทีเดียว
“เป็ไง นักเล่นหุ้นมือใหม่ ขาดทุนหรือไง ถึงได้ร้องเสียงหลงขนาดนั้น ฮ่า ๆ” นายเอที่นั่งโต๊ะข้าง ๆ เดินเข้ามาทักทายแกมเยาะเย้ย
เสียงแขกไม่ได้รับเชิญที่ดังเข้ามาขัดจังหวะความใของเขาทั้งคู่ ทำให้พวกเขาต้องหันไปมอง จึงรู้ว่าไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นายศรัณย์ อินทรวงศ์ หรือนายเอ มีอาชีพเป็นักปั่นหุ้นตัวยงที่เขาทั้งสองรู้จักดี เขาคนนี้นี่แหละที่ทำให้ทั้งคู่เคยสูญเงินจำนวนมากมาแล้ว
“ป่าว ชั้นไม่ได้ขาดทุนแล้วนี่” นายนิดใที่เจอเขาที่นี่
"นายมาทำไมที่นี่ทำไม?" รัสถามอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ที่เจอนายเอที่นี่
“ทำไมใมากนักรึ คราวที่แล้วนายโดนจัดการไป ยังไม่เข็ดรึ วันนี้ชั้นก็จะรวยอีกแล้วโว้ย” นายเอท่าทางหยิ่งผยองมาก เขายังจำเื่ราวที่เขาเคยทำให้นายนิดนี่เสียเงินแทบเสียสติได้อยู่
"นายเล่นตัวไหนอยู่ล่ะ มีหุ้นตัวหนึ่งที่ราคามันลงดิ่งเหวเลย" นิดถามกลับไป
"คนอย่างชั้น ไม่กระจอกอย่างนายหรอกเฟ้ย จะเล่นตัวไหน ต้องศึกษาดี ๆ" เอชูคอ ทำท่าอวดความรู้
"ชั้นก็รวย วันนี้ชั้นเพิ่งขายหุ้นไปแสนสองหมื่นหุ้น ได้กำไรถึง 700,000 บาทวันนี้" นิดคุยบ้าง
"โอ้ ว้าว ดีใจด้วย แต่ชั้นน่าจะได้มากกว่านะ หุ้นที่ถืออยู่ขึ้นไม่หยุดเลย อีกสักครึ่งชั่วโมงถึงจะประกาศขาย น่าจะฟันกำไรบาน ฮ่าๆ" เอยังโชว์เหนือไม่หยุด
"ถ้าเป็หุ้นตัวอื่นน่าจะใช่ แต่ถ้านายเล่นหุ้นตัวนี้จริง ๆนายคงต้องผิดหวังแล้วแหละ" รัสพูดจบแล้วจึงหันไอแพด เครื่องมือที่ใช้ดูหุ้นของเขาให้นายเอดู
นายเอเห็นแล้วแทบจะล้มทั้งยืน เป็หุ้นตัวที่เขาเล่นจริง ๆ และเพิ่งซื้อเพิ่มมาเมื่อสักครู่นี่เองอีกแสนสองหมื่นหุ้น แต่ยังดีที่เขารักษาอาการไว้ได้อยู่ วางมาดเท่ต่อได้อย่างเนียน ๆ
“ชั้นเล่นอะไร ทำไมต้องบอกนายด้วย ถ้าชั้นทำกำไรให้เขาได้ เขาจะแบ่งให้ชั้นเป็แสน งานนี้มีแต่รวย” นายเอฝืนยิ้มแล้วพูดต่อ
“อย่างพวกนายจะไปรู้อะไร วัน ๆ เอาแต่นั่งกินกาแฟ ต้องอย่างชั้นนี่ จ้องดูตาไม่กระพริบ กราฟนี่สวยเชียว ไม่ต้องเสียวติดดอยเหมือนพวกนาย” นายเอยังพูดโชว์สักยภาพไม่หยุด เล่นเอาทางฝั่งนายนิดและเพื่อน เงียบไปเลย
“ชั้นขอตัวก่อนนะ จะไปห้องน้ำ ไปเอาความจนทอ้งสักหน่อย ฮ่า” นายเอคุยฟุ้ง ก่อนที่เขาจะไป ก็พอดีนายพัดเพื่อนของนายเอ เดินเข้ามาพอดี
"อ้าว เป็ไงพวก ยังอยู่กันอีกเร๊อะ คราวที่แลเวเกือบตาย ไม่จำกันนะ" นายพัดถากถางบ้าง
"วันนี้ ได้นิดหน่อย นายล่ะเป็ไงบ้าง รวยมั้ยวันนี้?" นิดถาม
“ก็โอเคอ่ะนะ ทางชั้นอ่ะรวย แต่ทางห่วยอ่ะ ของนาย ใช่มั้ย เอเพื่อนรัก คนนี้ เขาไม่กล้าทำให้ชั้นผิดหวังหรอก ใช่มั้ย?” นายพัดหันไปทำเสียงเข้มกับนายเอ
"ใช่ ใช่แล้ว เราไปที่โต๊ะกันก่อนเถอะ" เอรีบชวนพวกทันที ก่อนที่เื่นี้จะถูกเปิดเผย
“ชั้นได้ยินแว่ว ๆ ว่าพวกนายเพิ่งขายหุ้นเพิ่มแสนสอง หวังว่าคงไม่ใช่ตัวนี้นะ ชั้นเพิ่งเพิ่งซื้อมา เมื่อกี้นี่เอง” นายพัดประกาศเสียงดังเลย
"นี่นายซื้อหุ้นที่ชั้นเพิ่งขายไปรึ เวรกรรม" รัสพูดอย่างสงสารจริง ๆ
"ทำไม เวรกรรมอะไร ราคามันพุ่งไม่หยุดอย่างนี้ นายมันพลาดแล้ว ชั้นนี่สิ มือทอง อีกไม่กี่นาที ชั้นจะได้เงินหลายล้านแล้วเฟ้ย" นายพัดพูดอย่างมีความสุข
สิ่งที่นายพัดพูด ทำเอาสองคนที่ฟังอยู่ขนลุกซู่เลย นั่นมันหุ้นมรณะชัด ๆ ถ้าหากใครยังถืออยู่ได้ติดดอยตายเลย มีอย่างเดียวต้องรีบเทขายอย่างเดียว ต้องยอมขายทุน ไม่งั้นจะหมดตัวได้เอาน่า
"ถ้านายยังมีหุ้นอันนี้อยู่ ชั้นขออวยพรให้นายโคดีนะ" นายนิดแกล้งอวยพรให้พวกเขา
"ถ้าให้ดี เก็บตังค์ไว้ซื้อผ้าเช็ดน้ำตาด้วย" นายรัสทำตาปริบ ๆ
นายพัดได้ยินแล้วทำท่างง จึงยกโทรศัพท์มือถือมาเปิดดูพอร์ตตนเอง เมื่อเห็นราคาหรือกราฟที่ร่วงลงดิ่งเท่านั้น หน้าซีด ออกอาการโกรธขึ้นมาทันที
"ไอ้เอ มึง มึงต้องรับผิดชอบเื่นี้" นายพัดฉุนขาด หันหน้าไปต่อยนายเอหนึ่งหมัด จนนายเอล้มลงทันที
"อย่าทำผม เดี๋ยวผมรับผิดชอบเอง อย่าทำอะไรผมเลย อย่า" นายเอพูดไม่ทันจบ โดนเตะเข้าท้องไปอีกหนึ่งที
“ขอให้โชคดีนะ เอาตัวให้รอด กาแฟมื้อนี้ ชั้นเลี้ยงพวกนายเอง” นิดพูดจบก็เดินออกไปจากร้านพร้อมเพื่อนทันที ปล่อยให้สองคนนั้นเขาเคลียร์กันเอง