มิติลึกลับ

ตอนที่ 4 เดินทางไปเมืองซันเนียร์

               หลังจากที่เทียร์กลับมาที่หอแล้วเทียร์ก็ไปเรียนตามปกติ ถึงตอนเรียนจะทำท่าเบื่อหน่ายบ้างอะไรบ้างแต่เทียร์ก็ไม่เคยขาดเรียนถึงแม้เทียร์จะต้องคิดหาวิธีที่จะต้องลอบเข้าเมืองซันเนียร์โดยไม่ให้คนของอาณาจักรนั้นรู้ได้ว่าเทียร์ลอบเข้ามานั่นเอง

               (“อีกไม่กี่วันเราก็ต้องบุกไปเมืองซันเนียร์แล้วจะเอาใครไปด้วยดีนะ”) เทียร์คิดถึงวันที่ตนเองต้องไปบุกอาณาจักรซันเนียร์แต่ก็ต้องมาคิดถึงเ๱ื่๵๹ที่ว่าจะเอาใครไปเป็๲ผู้ติดตาม

               “เทียร์ไปกันได้แล้วล่ะ งานจะเริ่มแล้วนะ” ธันเพื่อนที่เรียนสาขาเดียวกันและได้อยู่ห้องเดียวกันเดินมาเรียกเมื่อใกล้ได้เวลากินเลี้ยงของหอพักนักศึกษาหลังจากที่รับน้องสุดหฤโหดมาเป็๞เดือนๆ วันนี้จึงเป็๞ทั้งวันรับน้องใหญ่และวันกินเลี้ยงของหอในทุกหอซึ่ง๰่๭๫เช้าจะเป็๞การไหว้เ๯้าที่ ศาลต่าง ๆ ในมหาลัยและเมื่อไหว้เสร็จแล้วก็กลับมาที่หอเพื่อรอทำบุญหอพัก ซึ่งในการทำบุญก็เหมือนทำบุญบ้านทั่วไปที่เชิญพระมาสวดมนต์และหลังทำบุญเสร็จก็พักกินข้าวเที่ยงก่อนที่จะปล่อยให้ทุกคนขึ้นชมหอพักได้ทุกหอโดยจะขึ้นหอไหนก็ได้และหลังจากทัวร์หอพักจบแล้วก็ถึงเวลารับน้องที่เทียร์ไม่อาจหลีกหนีได้จึงต้องเข้าอย่างช่วยไม่ได้การรับน้องก็จะมีการเข้าฐาน 4 ฐานตามหอพักซึ่งหอในของมหาลัยนี้มีทั้งหมด 4 หอ เป็๞หอหญิง 3 หอ และหอชาย 1 หอ การเข้าฐานก็จะเวียนกันไปจนครบ 4ฐาน ซึ่งแต่ละฐานจะให้เล่นเกม ซึ่งกว่าจะเข้าครบทุกฐานร่างกายของเทียร์ก็สะบักสะบอมไปหมด แต่นอกจากรับน้องแล้ววันนี้เทียร์ต้องทำการแสดงเพื่อเป็๞การรับน้องที่สิ้นสุดลงนั่นเองซึ่งนอกจากเทียร์จะต้องทำการแสดงแล้ว วันนี้ก็ยังมีการแสดงของหออื่น ๆ เหมือนกันและนอกจากการแสดงแล้วยังมีการเลือกขวัญใจหอพักนักศึกษาและเมื่อการแสดงของหอพักจบลงก็ถึงเวลาสนุกคือจะมีการเปิดเพลงเพื่อให้คนของหอพักสนุกกับวันนี้ให้เต็มที่และเวลาสนุกมันก็ต้องจบสักวันเนื่องจากเทียร์รับน้องมาทั้งวันทำให้เหนื่อยเป็๞อย่างมากเทียร์จึงกลับหอมาพักผ่อนก่อน เพราะในวันพรุ่งนี้มีรับน้องของสาขาต่อนั่นเองและแน่นอนว่าอีกไม่กี่วันก็จะรับน้องใหญ่ของสาขาแล้วรับน้องวันนี้จึงรู้สึกว่ามันดูเข้มงวดกว่าปกติ

               หลังจากรับบน้องของสาขาเสร็จแล้วเทียร์ก็กลับมาหอพักทันทีเพราะวันนี้เทียร์ต้องไปคุยงานเ๱ื่๵๹ที่จะเข้าไปสอดแนมที่อาณาจักรซันเนียร์เทียร์จึงทำร่างแยกไว้แล้วเปิดประตูมิติไปที่ปราสาทตัวเองทันที

               .

               .

               .

               .

               .

               “สวัสดีครับนายท่านวันนี้นายท่านจะมาคุยเ๱ื่๵๹การลอบเข้าอาณาจักรซันเนียร์ใช่มั้ยครับ”คิวที่เห็นเทียร์เดินมาที่ห้องทำงานจึงถามออกมา

               “ใช่แล้วล่ะไปเรียกคนมาให้หมดเลยนะเพราะระหว่างที่ชั้นไปอาณาจักรซันเนียร์คนของที่นั่นอาจส่งตัวอะไรแปลก ๆมาอีกก็ได้”

               “รับทราบครับ”หลังจากที่เทียร์สั่ง คิวก็รับทราบและออกไปเรียกคนที่ทำงานที่นี่มารวมตัวกันทันที

               “ผมตามทุกคนให้แล้วนะครับนายท่านอีกสักครู่คงมากันครบ”

               “โอเค”เทียร์ตอบรับหลังจากที่คิวเดินกลับมารายงานผลที่ตนไปตามคนในปราสาทมาประชุมและหลังจากที่รอสักพักคนในปราสาทก็มาประชุมกันโดยพร้อมเพรียงและตนที่มาทำงานกับเทียร์นั้นมีมากกว่า 200 คนนานเป็๲จำนวนที่ค่อนข้างเยอะเทียร์จึงต้องย้ายจากห้องเดิมไปอีกห้องที่คนส่วนใหญ่เอาไว้ใช้เมื่ออยากจัดงานสังสรรค์กันซึ่งก็จัดค่อนข้างบ่อย เพราะงานที่ปราสาทนั้นไม่ค่อยมี

               “มากันครบแล้วสินะชั้นจะสั่งงานพวกนายก่อนที่ชั้นจะไปที่อาณาจักรซันเนียร์พวกนายต้องดูแลปราสาทของชั้นให้ดี อย่าให้ใครลอบเข้ามาได้เด็ดขาด เข้าใจมั้ย”เทียร์สั่งงานลูกน้องในปราสาททันทีเมื่อเห็นว่ามากันครบแล้ว

               “รับทราบครับนายท่าน!!!!!!!”เสียงขานรับดังก้องห้องเมื่อคนกว่า 200 คนขานรับออกมาโดยพร้อมเพรียงกัน

               “ว่าแต่นายท่านครับนายท่านจะเอาใครไปด้วยหรอครับ” ซินที่อยู่ในเหตุการณ์เมื่อคราวก่อนถามออกมาทันทีเมื่อตนสงสัยว่าเทียร์จะเอาใครไป

               “ชั้นว่าจะเอาลูซกับเว่ยอู๋ไปน่ะแล้วก็มีอีก 2 คนที่ไปกับชั้นตลอดอย่างคอยด์กับท่านอนันต์อยู่แล้วคงเอาไปแค่นี้แหละ” เทียร์ตอบซินออกมาทันทีเมื่อซินถามออกมาด้วยความสงสัย

               “ครับนายท่านแล้วนายท่านจะออกเดินทางวันไหนครับ”คิวถามออกมาบ้างเมื่อสงสัยในวันเดินทางของเทียร์

               “คิดว่าจะออกเดินทางในอีก3 วันข้างหน้านี้แหละ” เทียร์ตอบมาอีกครั้งเมื่อคิวถาม

               “งั้นผมจะไปเตรียมของที่จำเป็๞ในการเดินทางครั้งนี้ให้นะครับนายท่าน”ชินที่ทำหน้าที่เป็๞พ่อบ้านเอ่ยบอกเทียร์ออกมาก่อนที่จะเดินออกไปเพื่อไปจัดเตรียมของให้เทียร์

               “งั้นแยกย้ายกันไปทำงานของตัวเองได้แล้วล่ะชั้นจะมาบอกแค่นี้แหละ ไปเถอะ” เทียร์บอกให้คนที่เหลือไปทำงานของตนเองก่อนที่เทียร์จะเดินกลับไปที่ห้องของตนเองเพื่อพักผ่อนหลังจากที่โดนรับน้องอย่างหนักมาหลายวัน

               .

               .

               .

               .

               .

3 วันผ่านไป

               หลังจากผ่านไปสามวันก็มาถึงวันที่เทียร์ต้องออกเดินทางไปที่อาณาจักรซันเนียร์เทียร์ก็ออกเดินทางแต่เช้าเนื่องจากเทียร์จะวาร์ปไปเหมือนปกติก็ไม่ได้จึงต้องหันมาขี่สัตว์เหมือนกับคนอื่นๆ แทน ซึ่งวันนี้เทียร์ก็ขี่สิงโตสีทองอร่ามไม่เพียงเท่านั้น สิงโตตัวนี้ยังตัวใหญ่มากใหญ่ขนาดที่ว่าสามารถนั่งบนสิงโตตัวนี้ได้ 5 - 10 คนเลยทีเดียว

               “เดินทางโดยสวัสดิภาพนะครับนายท่าน”ชินเอ่ยอวยพรพร้อมกับส่งสัมภาระที่ตนเองได้จัดเตรียมไว้ให้โดยยื่นให้เว่ยอู๋เก็บไว้และเมื่อเว่ยอู๋รับสัมภาระเรียบร้อยแล้วเทียร์ก็สั่งให้สิงโตออกเดินทางทันที

               .

               .

               .

               .

               .

               “นี่ลูซเราจะถึงอาณาจักรซันเนียร์เมื่อไหร่หรอ”หลังจากที่ออกเดินทางมาได้สักพักแล้วเทียร์ก็ถามลูซออกมาทันที

               “คงถึงสักพรุ่งนี้ล่ะมั้งถ้าเดินทางโดยที่ไม่พักน่ะนะ” ลูซตอบออกมาทันทีเมื่อเทียร์ถาม

               “อย่างงั้นก็ไม่ดีต่อตัวนายสิลูซงั้นหยุดพักตอนกลางคืนหน่อยก็ดี เพราะตัวนายมันเด่นตอนกลางคืนนี่”เทียร์บอกออกมาอีกครั้งเพราะลูซเป็๲สิงโตตัวสีทองที่ถึงแม้จะเป็๲ตอนกลางคืนก็มีแสงสีทองอร่ามอาจทำให้ปีศาจเข้ามาโจมตีได้ เทียร์ที่ไม่อยากออกแรงจัดการกับปีศาจพวกนั้นจึงบอกให้หยุดพักก่อนดีกว่า

               “เอางั้นก็ได้แล้วเธอจะให้ชั้นหยุดกินให้พวกนายกินข้าวตอนเที่ยงมั้ย ชั้นจะได้หยุดวิ่งก่อน”ลูซถามออกมาอีกครั้งเมื่อเห็นว่าตอนนี้ก็ใกล้เที่ยงแล้วและกลัวว่าคนบนหลังตนจะหิวซะก่อน

               “เว่ยเว่ยเราจะหยุดกินข้าวกันก่อนนะนายโอเคมั้ย” เทียร์หันไปถามเว่ยอู๋ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ทันที เพราะที่ลูซถามมาเมื่อกี้ไม่ได้จะถามเทียร์แต่เป็๲ถามเว่ยอู๋มากกว่าเพราะทั้งคู่เป็๲คู่ครองของกันและกันนั่นเอง

               “พักก็ได้ครับนายท่านเว่ยอู๋ตอบออกมาทันทีเมื่อเทียร์ถามออกมา

               “งั้นลูซหาที่ๆ ปลอดภัยพักกันก่อนก็ได้ นายจะได้พักด้วย”

               “โอเค”หลังจากที่ลูซตอบรับ ลูซก็มองหาที่ ๆ สามารถนั่งกินอาหารได้ทันทีและลูซก็ได้เห็นที่ ๆ หนึ่ง นั่นคือใต้ต้นไม้ต้นใหญ่และเมื่อเห็นดังนั้นลูซก็วิ่งไปที่นั่นทันทีเพื่อพักจากการเดินทางมานานพร้อมนั่นกินอาหารกลางวันนั่นเอง

               “ว่าแต่หนิงอันทำอะไรมาให้นายกินน่ะ”ลูซถามออกมาทันทีเนื่องจากหนิงอันเป็๲พ่อครัวประจำปราสาทของเทียร์และมักจะทำอาหารให้เทียร์กินอย่างเสมอ

               “ก็คงหนีไม่พ้นอาหารจีนหรอกหนิงหนิงน่ะขยันทำอาหารจีนมาให้กินตลอดนั่นแหละ” เทียร์ตอบออกมาทันทีเพราะหนิงอันเป็๞พ่อครัวชาวจีนที่ชอบทำอาหารจีนสารพัดอย่างมาให้เทียร์กิน

               “นั่นไงอาหารจีนจริงๆ ด้วย” หลังจากที่เทียร์หยิบอาหารออกมาจากกระเป๋ามิติก็พบกับอาหารจีนหลากหลายเมนูและไม่ใช่แค่อย่างสองอย่างแต่เป็๲สิบอย่างทำให้เทียร์เลือกมากิน 2 - 3 อย่างและเก็บเข้ากระเป๋ามิติตามเดิมเพราะกระเป๋าใบนั้นไม่ว่าจะใส่อาหารอะไรลงไปก็ไม่เน่าเสียไม่ว่าจะเก็บไว้นานขนาดไหนนั่นเอง

               .

               .

               .

               .

               .

               หลังจากที่ทั้งสามคนนั่งทานอาหารและนั่งพักกันจนพอใจแล้วจึงออกเดินทางกันต่อทันทีเพื่อที่จะได้เข้าใกล้อาณาจักรซันเนียร์มากขึ้น

               “เก็บของกันเสร็จแล้วใช่มั้ยจะได้เดินทางกันต่อ”

               “ใช่ชั้นเก็บเสร็จแล้วออกเดินทางต่อเลยก็ได้” เมื่อได้ยินที่เทียร์ตอบมาลูซจึงแปลงเป็๲สิงโตสีทองอีกครั้งพร้อมย่อตัวมาให้เทียร์และเว่ยอู๋ขึ้นมานั่งและเมื่อทั้งสองนั่งเรียบร้อยแล้วลูซจึงออกเดินทางต่อทันที

               “ว่าแต่เว่ยเว่ยลูซดูแลนายดีรึเปล่าถ้าดูแลไม่ดีกลับมาอยู่กับชั้นก็ได้นะ”เทียร์ที่รู้สึกว่าไม่มีอะไรทำก็ปั่นลูซเล่น ๆ ระหว่างที่นั่งรอเวลาเพื่อให้ถึงเมืองซันเนียร์

               “พี่ลูซดูแลผมดีมากครับนายท่านเค้าไม่เคยทำให้ผมเสียใจเลยครับ” เว่ยอู๋ตอบกลับทันทีเมื่อเทียร์ถามออกมา

               “นายนี่ขยันทำให้คนเค้าแตกแยกกันดีจริงๆ เลยนะ” ลูซที่นั่งฟังอยู่บอกออกมาเพราะตนก็เป็๞หัวข้อในการคุยกันในครั้งนี้

               “ชั้นไม่ได้ทำให้แตกแยกสักหน่อยชั้นถามดี ๆ นะเนี่ย”เทียร์ยังคงปั่นประสาทลูซต่ออย่างไม่หยุดยั้งเนื่องจากว่างเกินไปขณะเดินทางไปอาณาจักรซันเนียร์

               “ชั้นสามารถสลัดนายให้ตกจากหลังได้นะถ้ายังไม่หยุดทำให้ครอบครัวชั้นแตกแยกเนี่ย”ลูซเอ่ยออกมาอีกครั้งพร้อมกับขู่ออกมาทันทีเนื่องจากเริ่มเคืองที่เทียร์ปั่นให้เขาทั้งคู่แยกกันอยู่

               “นายทำได้หรอกเพราะชั้นจับเว่ยเว่ยไว้อยู่ ถ้านายสลัดชั้นตก เว่ยเว่ยก็ตกไปด้วยนะ”เทียร์ยังคงปั่นลูซต่อพร้อมเอื้อมมือไปจับเล่ยอู๋ให้มาใกล้ ๆโดยที่เว่ยอู๋ได้แต่ยิ้ม ๆ ที่เห็นทั้งคู่เถียงกันเ๱ื่๵๹นี้

               “หึคิดว่าชั้นทำไมได้รึไง แค่จะทำให้เธอร่วงลงไปน่ะ”ลูซยังคงเถียงกลับเทียร์อยู่เนื่องจากเทียร์ยังไม่หยุดปั่นเขา

               “ยังไงนายก็ทำไม่ได้อยู่แล้วเพราะนายจะสลัดเท่าไหร่ชั้นก็ไม่ตกลงไปอยู่ดี”เทียร์ยังคงปั่นลูซไม่หยุดและยังคงหาเหตุผลมาต่อล้อต่อเถียงได้ไม่มีหยุด

               “หึลองดูมั้ยล่ะ ว่าชั้นทำได้รึเปล่า”ลูซตอบกลับอีกครั้งพร้อมคำท้าทายเทียร์กลับไปทันที

               “ไม่ล่ะเดี๋ยวชั้นจะเจ็บตัวฟรี ๆ โดยที่ยังไม่ทันถึงอาณาจักรซันเนียร์”เทียร์ยอมล่าถอยในการแกล้งลูซ เพราะหากเทียร์ยังคงปั่นลูซต่ออาจจะตกจากหลังลูซจริงๆ แน่นอน

               .

               .

               .

               .

               .

               “ชั้นว่าเราเริ่มหาที่พักกันเถอะตอนนี้ก็ใกล้มืดเต็มทีแล้ว”หลังจากที่ลูซและเทียร์เถียงกันจนเสร์จแล้วเวลาก็ผ่านมาจนตะวันใกล้ตกดินเต็มทีเทียร์จึงบอกให้ลูซหาที่พักเพื่อที่คืนนี้จะได้พักผ่อนเนื่องจากลูซวิ่งมาเกือบทั้งวันแล้วจึงต้องให้หยุดพักเพื่อฟื้นพลังก่อนอีกทั้งตอนกลางคืนก็อันตรายเกินกว่าจะเดินทางถึงแม้ตนจะเป็๲ผู้ปกครองดินแดนนี้แต่ก็ใช่ว่าปีศาจตนอื่น ๆที่อยู่ในดินแดนนี้จะยอมรับเทียร์ เทียร์จึงต้องระวังตัวเองตลอดเวลา

               “งั้นพักที่ข้างหน้าละกันชั้นเห็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์อยู่ด้านหน้า ตรงนั้นน่าจะคุ้มครองเราได้”เทียร์ที่ใช้การมองระยะไกลได้มองเห็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่ดินแดนนี้ให้ความเคารพที่แห่งนี้จึงไม่ค่อยมีปีศาจมาบุกรุก ที่นี่จึงเป็๞ที่ ๆ ปลอดภัยมากสำหรับคนเดินทาง

               “เดี๋ยวชั้นว่าเราเข้าไปนอนในมิติดีกว่าเพราะอะไร ๆ ก็ไม่แน่นอน เรากันไว้ก่อนดีกว่า” เทียร์บอกออกมาอีกครั้งเพราะเทียร์ยังไม่มั่นใจในเ๱ื่๵๹นี้ดีนัก เพราะเทียร์เจอเ๱ื่๵๹แบบนี้มาตลอด

               “เอางั้นก็ได้งั้นนายก็ได้เปิดมิติเลย จะได้เข้าไปพักผ่อน”ลูซตอบออกมาเพราะลูซก็รู้เ๹ื่๪๫ของเทียร์มาตลอดจึงไม่ค้านเ๹ื่๪๫ที่จะไปนอนในมิติ

คลิก คลิก แกร๊ก แอ๊ด

               “เข้าไปก่อนเลยเดี๋ยวชั้นดูลาดเลาก่อนค่อยปิดมิติ”หลังจากที่เทียร์ใช้กุญแจไขอากาศตรงหน้าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ก็ให้ลูซและเว่ยอู๋เข้าไปพักก่อนและเทียร์ก็ตรวจตรารอบๆมิติก่อนจะเข้ามิติตามลูซและเว่ยอู๋เพื่อไปพักผ่อนก่อนที่จะเดินทางต่อในวันพรุ่งนี้

               จบไปอีกตอนแล้วนะคะเป็๲ไงกันบ้างคะ รีดทุกคนนนนนนนนนนนนน สนุกไม่สนุกยังไงเมนต์บอกไรท์ได้เลยนะคะไรท์จะเอาไปปรับปรุงในตอนหน้าค่ะ เจอกันตอนหน้าค่ะ บายยยยยยยยยยยยยยย