หลังจากขายหมดเกลี้ยงละก็ต้องเก็บของกลับ สามคนแม่ลูกช่วยกันคนละไม้คนละมือ เก็บของทั้งหมดลงรถเข็น ถังน้ำเสียทั้งสองถังก็เก็บมาด้วย พร้อมทั้งเก็บกวาดสถานที่ให้สะอาดอีกด้วย หลี่ชิงเหมยค่อนข้างซีเรียสกับความสะอาดมาก เพราะเธอมาจากยุคหลังจากนี้หลายสิบปี ความสะอาดค่อนข้างจะดีกว่ายุคนี้มาก
ช่วยกันเข็นรถมาถึงหน้าห้อง ก็จัดการเทน้ำลงท่อน้ำทิ้ง ที่มีอยู่หน้าที่พัก ทิ้งขยะเสร็จสรรพ ก็พากันเข้าห้องมาช่วยกันนับเงินที่ขายได้
........"โอ้โห แม่จ๋า วันนี้ขายได้ตั้ง 38หยวน กับอีก70เฟินแหนะ" หลี่หลิงตื่นเต้นมากกับเงินจำนวนนี้ นี่แค่วันเดียวนะ
"หักจากค่าข้าวค่าผักค่าเนื้อแล้ว ได้กำไรตั้ง..23หยวน 70เฟิน แหนะแม่"
โจวชิงหลาน ก็พอใจเหมือนกัน น้องชายทำงานโรงงานทั้งเดือนได้เงินเดือนแค่30หยวน แสดงว่า ถ้าตนขายได้แบบนี้ทุกวัน เดือนนึง ไม่ได้เป็600-700หยวนเลยหรือ
แต่หลี่ชิงเหมยยังคงไม่พอใจเท่าไหร่ ถามว่าชิงเหมยพอใจไหมสำหรับวันนี้ ตอบเลยว่าพอใจ แต่เธอไม่มีทางจะให้แม่ของเ้าของร่าง ซึ่งตอนนี้เป็แม่ของตน จะต้องมานั่งทำอาหารไปขายแบบนี้ตลอดไปแน่ๆ
แต่ถ้าพูดถึงว่าระยะสั้น ก็สามารถผ่านปัญหาอย่างแรกไปได้แล้วอย่างสวยงาม
พอนับเงินเสร็จ โจวชิงหลานเก็บใส่กล่องไว้เรียบร้อยแล้ว ทั้งสามก็นอนหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า
กว่าจะตื่นกันมาก็เกือบจะเย็นแล้ว โจวชิงหลาน บอกให้ลูกๆไปล้างหน้าล้างตากันก่อน แล้วเดี๋ยวจะออกไปตลาดกัน
วันนี้ต้องไปซื้อทั้งไก่ ทั้งซี่โครงหมู ส่วนผักวันนี้ก็ต้องซื้อเห็ดหอม เต้าหู้ กับ ถั่วลิสง เพิ่ม ส่วนเครื่องปรุง ยังคงเหลืออยู่พอใช้ได้อีกหลายวัน วันนี้จึงเสียเฉพาะค่าวัตถุดิบหลักๆ ไป11หยวนกับอีก 60 เฟิน
ตลาดสดในเมืองนี้ถือว่าค่อนข้างใหญ่ เพราะหลังจากที่ยกเลิกระบบการใช้คูปอง ประชาชนต่างก็เลือกจะค้าขายกันมากขึ้น ชิงเหมยคิดว่า ยังดีที่ตนไม่ย้อนมาเกิดใหม่ในยุค 70ต้นๆ หรือก่อนหน้านั้น ที่ยังต้องใช้คูปองในการซื้อของแทบทุกชนิด เอาง่ายๆเลย ถึงมีเงินก็ยากจะหาซื้อได้ ด้วยมาตรการควบคุมการซื้อขาย ซึ่งถ้าเป็่นั้นจะลำบากมาก
แต่ตอนนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ลำบาก!!
กว่าจะหาซื้อของเสร็จฟ้าก็มืดแล้ว ทั้งสามกลับมาถึงห้องเช่า เปลี่ยนกันไปอาบน้ำที่ห้องน้ำรวม ก่อนจะพากันทำอาหารเย็นกินกันง่ายๆ ก่อนที่จะพักผ่อน วันนี้ด้วยความเหนื่อยล้า ชิงเหมยไม่ได้ทันคิดอะไรอีก ก็ผลอยหลับไปก่อนแล้ว
.............................................
ผ่านไปอีกหนึ่งวัน เช้ามืดวันนี้ทุกคนตื่นมาช่วยกันทำอาหารพร้อมกัน
"วันนี้แม่จะทำอะไรบ้างคะ"ชิงเหมยถามโจวชิงหลาน เมื่อวานโจวชิงหลานซื้อมาทั้งไก่ ทั้งหมู
"วันนี้จานเนื้อจะมีตุ๋นซี่โครงหมูใส่เห็ดหอม จานผัดมีไก่ผัดถั่วลิสง กับ เต้าหู้ทรงเครื่องจ้ะ"
จากที่ตกลงกันไว้แล้วว่าจะเปลี่ยนเมนูสามวันต่อครั้งสลับกันไปก่อน วันนี้จึงเป็เมนูใหม่ทั้งหมด
ช่วยกันทำไม่นานก็เสร็จ ทั้งสามก็ล้อมวงกินข้าวเช้ากันก่อนที่จะออกไปขาย ชิงเหมยไปตักน้ำใส่ถังเรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างเตรียมพร้อม ทั้งสามก็เข็นรถเข็นออกไปเวลาเดิม ตอน6โมงเช้า
มาถึงที่หมายก็ช่วยกันจัดร้านเหมือนเดิม จัดโต้ะ เก้าอี้เสร็จสรรพก็เกือบจะเจ็ดโมงแล้ว ชิงเหมยกำลังจะะโเรียกลูกค้า...แต่วันนี้ คุณน้าลูกค้าคนแรกของเมื่อวาน เดินมากับเพื่อนอีกสองคน เดินเข้าไปดูอาหารแล้ว
"สวัสดีค่ะ คุณน้า วันนี้ก็อร่อยแล้วก็สะดวกเหมือนเดิมค่ะ เชิญเลือกตามสะบายเลยนะคะ"
คุณน้าเ้าประจำสงสัยจะชอบเมนูต้ม เมื่อวานก็สั่งซุปสมุนไพร วันนี้ก็สั่ง ต้มซี่โครงหมูเห็ดหอม ส่วนอีกสองคนก็สั่งไก่ผัดถั่วลิสงเหมือนกัน คนละชาม
โจวชิงหลาน คดข้าวใส่ชามอย่างคล่องแคล่ว ตามด้วยกับข้าวโปะลงไปในชาม เสร็จ ก็ส่งให้ลูกค้าพร้ะเกียบ
"โอ้ยย นังหนู น้าเชื่อแล้ว ว่าอร่อยทุกอย่างจริงๆ ฮ่าๆๆ " คุณน้าลูกค้าคนแรกของทั้งสองวัน เหมือนจะเป็คนอัธยาศัยดี เอ่ยชมอาหารฝีมือโจวชิงหลาน
"แน่นอนค่ะ พรุ่งนี้ก็อร่อย สะดวกเหมือนเดิมแน่นนอนค่ะ!"
สักเจ็ดโมงกว่า โจวชิงเทียน ก็เดินเข้ามาที่ร้าน
"พี่รองสวัสดีครับ วันนี้มีอะไรกินบ้างเอ่ย"
"มาๆๆ ชิงเทียน มากินข้าวก่อนจะได้มีแรงไปทำงาน" โจวชิงเทียนสั่งเต้าหู้ทรงเครื่องหนึ่งชาม โจวชิงหลานคิดตักให้น้องชายตนเยอะๆ แต่หลี่ชิงเหมยบอกมารดาเสียก่อนว่าอย่าทำแบบนั้น เพราะลูกค้ายังกินอยู่ เดี๋ยวจะเกิดการเปรียบเทียบ
แต่พอโจวชิงเทียนจะจ่ายเงิน10เฟินค่าอาหาร หลี่ชิงเหมยดึงน้าสามของตนหลบไปด้านหลังร้าน แล้วบอกว่าไม่ต้องจ่าย
"จะได้ยังไงชิงเหมย ของซื้อของขาย" โจวชิงเทียน รู้อยู่ว่าพี่สาวตนกำลังลำบาก ตนเองก็ไม่คิดจะเอาเปรียบอยู่แล้ว
"น้าสาม แม่บอกว่าเราคนกันเอง น้าสามอย่าปฏิเสธเลย แล้วก็อย่าเสียงดังด้วย เดี๋ยวคนอื่นจะได้ยิน
"ได้ๆๆ เอายังงั้นก็ได้ แต่ถ้ามีอะไรให้น้าช่วยก็บอกแม่เ้าด้วย ว่าอย่าเกรงใจ เข้าใจไหม"
หลังจากจัดการเื่ของคนกันเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เริ่มมีลูกค้ามากขึ้นเนื่องจากไกล้จะถึงเวลาเข้างานแล้ว
คนเข้ามาซื้อกันเยอะมากทีเดียวก่อนจะถึงแปดโมง พอคนเริ่มซาตอนแปดโมงกว่าๆ อาหารก็เหลือน้อยกว่าเมื่อวานเสียอีก จานผัดทั้งสองหมดไปแล้ว เหลือแต่ต้มซี่โครงอีกแค่นิดหน่อย ยังไม่ทันถึงเก้าโมง ต้มซี่โครงก็หมดเช่นกัน
หลี่ชิงเหมย กับหลี่หลิง ช่วยกันเก็บกวาดทำความสะอาดสถานที่ แล้วก็พากันเข็นรถเข็นกลับที่พัก
พอมานั่งนับเงินที่ขายได้ในวันนี้ขายได้37หยวน50เฟิน น้อยกว่าเมื่อวานนิดหน่อย แต่ก็ได้กำไรมากกว่า เพราะวันนี้ซื้อวัตถุดิบไปแค่ 11หยวน กว่าๆ
"ชิงเหมย แม่ว่าเราทำเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมดีไหมจ้ะ" โจวชิงเหมยที่กำลังได้ใจจากการขายอาหารในสองวันนี้ คิดว่าถ้าทำเพิ่มก็จะได้เงินเพิ่มขึ้น
"ไม่ดีหรอกจ้ะแม่ ทำเพิ่มขึ้นอาจจะขายได้เพิ่มมากขึ้นก็จริง แต่เราจะต้องรอกว่าโรงงานจะพักกลางวันนู้นแหละจ้ะแม่ เดี๋ยวแม่จะไม่ไหว แม่เชื่อหนู เดี๋ยวหนูคิดหาวิธีเองจ้ะ"
หลี่ชิงเหมยรู้ดีอยู่แล้วว่าจะขายได้เพิ่มมากขึ้น ถ้าทำเพิ่ม แต่เขาไม่คิดจะให้แม่ตนมาขายของทั้งวันหรอก
ตอนที่ทุกคนนอนหลับกลางวันหลังจากเหนื่อยจากการขายของแล้ว หลี่ชิงเหมยตอนนี้กำลังคิดวิธีหาเงินแผนต่อไปของตนอยู่
1K
