หลายชั่วโมงก่อน
"ที่ชั้นบอกให้นายอัพให้ได้เลเวล 10 ชั้นจะบอกเหตุผลให้ฟัง" คุณเ้าของร้านพูด
"ทำไมหรอครับ" ผมถาม
"ความต่างของเลเวล 9 กับเลเวล 10 นั้น ถึงแม้จะแค่เลเวลเดียว แต่ความสามารถต่างกันสุดขีด" คุณเ้าของร้านพูด
"เลเวล 1-9 จัดว่ายังอยู่ในเกณฑ์นักผจญภัยหน้าใหม่ สกิลที่มีจะเป็แค่สกิลพื้นๆอย่างวิ่ง ะโ หมุนตัว ฯลฯ" คุณเ้าของร้านอธิบาย
"แต่หลังจากเลเวล 10 ไปแล้วนายจะสามารถปลดล็อกสกิลหน้าที่ 2 ได้ เรียกว่าเป็สกิลสายอาชีพก็ได้" คุณเ้าของร้านบอก
"สกิล...สายอาชีพ" ผมทวนซ้ำ
"จะเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมากทั้งค่าสเตตัสในตัวนาย แล้วก็ตารางสกิลใหม่จะเพิ่มขึ้นมา ซึ่งสามารถใช้ประโยชน์ได้ตามความสามารถของแต่ละคน"
"ยกตัวอย่างเช่น นักดาบก็จะได้ท่าฟัน นักธนูก็จะได้ท่ายิงธนู เป็ต้น" คุณเ้าของร้านอธิบายต่อ
"การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่พวกเราเรียกกันว่า Class Change หรือก็คือคล้ายๆการเปลี่ยนอาชีพขั้นต่อไปนั่นแหละ" หล่อนพูดต่อ
"Class...Change" ผมพึมพำแล้วยิ้ม
"การเกิด Class Change จะมีท้ั้งหมด 2 ครั้งด้วยกันคือตอนที่เลเวล 10 แล้วก็เลเวล 50" คุณเ้าของร้านพูด
"แปลว่าถ้าเลเวล 50 ผมก็จะเก่งขึ้นอีกใช่มั้ยครับ" ผมถามเธอ
"ถ้านายเก็บเลเวลจนไปถึงขนาดนั้นได้ล่ะนะ" หล่อนตอบ
"ตอนนี้ต่อให้เป็ในเมืองหลวง เลเวล 50 เนี่ยแทบจะนับหัวได้เลย มีราวๆ 5-6 คนละมั้ง" คุณเ้าของร้านพูด
"งั้นแสดงว่าคนพวกนั้นคือกลุ่มคนที่เก่งที่สุดในโลกนี้แล้วสินะครับ" ผมถามด้วยความตื่นเต้น
"ก็น่าจะใช่นะ" หล่อนตอบ
ในกลุ่มคนพวกนั้นจะมีพวกที่มาโลกนี้แบบเราอยู่มั้ยนะ อยากให้เค้าแบ่งความรู้แล้วก็ไอเท็มซักหน่อย จะต้องทำยังไงถึงจะไปเจอพวกเค้าได้กัน ผมคิดในใจ
.....
ปัจจุบัน
"เจอสกิลใหม่ชั้นหน่อยเป็ไงงงงงงง" ผมะโออกไป
"Throw !!!" ผมร่ายสกิล
*Throw ขว้างไอเท็มใส่เป้าหมาย ความแรงของสกิลจะคิดจากค่า Str ของผู้ร่าย และ น้ำหนักของไอเท็มที่ใช้ขว้างออกไป ในกรณีที่ใช้อาวุธในการขว้างจะนับพลังโจมตีของอาวุธเข้าไปด้วย
ผมขว้างเ้าดาบสั้นของผมใส่ท้องมันในระยะประชิด
"เปรี๊ยะ" เสียงเกราะร้าว
"กี๊ซซซซซซซซซซ" เสียงเ้าแมงมุมร้องออกมา
276 Damage
หลังจากสร้างดาเมจได้ ดาบสั้นของผมก็ปักอยู่ที่ท้องของมันไม่หลุดหรือกระเด็นออกมา
"แรงกว่าลูกธนูระยะไกลแฮะ" ผมพูดไปพลางวิ่งไปพลาง
"เอ้า จะทำยังไงต่อดี คิดสิ คิด" ผมพึมพำกับตัวเอง
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ยัยผมบ๊อบยิงลูกธนูมาอีกรอบ
แป๊ง แป๊ง แป๊ง
54 Damage
72 Damage
67 Damage
"ชิ ยิงไม่เข้าเลยแฮะ" ยัยผมบ๊อบพึมพำ
"ขนาดยิงไม่เข้าดาเมจก็ยังมากกว่าเรา พลังโจมตีของยัยนี่สูงกว่าเราจริงๆนั่นแหละ" ผมพึมพำ
"ต้องหาทางทำให้ยัยนี่ยิงระยะประชิดให้ได้" ผมคิดไปพลางวิ่งไปพลาง
"เฮ้ ข้างหลังนาย" ยัยผมบ๊อบะโ
"กี๊ซซซซซซซซซซ" เ้าแมงมุมเอาขาหน้าของมันแทงลงมาที่ผม
"ฮึ่ยยยยยยยย" ผมม้วนตัวหลบได้ทันหวุดหวิด
"เกือบไปแล้ว" ผมพูดพร้อมปาดเหงื่อ
"กี๊ซซซซซซซซ" คราวนี้มารัวเลย
ผมม้วนตัวหลบอยู่ใต้ขาของมันจนไม่ได้ไปไหน
"แย่ล่ะ" ยัยผมบ๊อบพูดพร้อมะโลงมาจากต้นไม้แล้ววิ่งไปยืนข้างหน้าเ้าแมงมุม
"หันมาทางนี้สิเ้าแมงมุมบ้า" ยัยผมบ๊อบง้างธนูพร้ะโกนเรียกเ้าแมงมุม
"กี๊ซซซซซซซซ" เหมือนมันจะฟังรู้เื่แล้วเงยหน้าขึ้นมา
"Break Arrow" ยัยผมบ๊อบร่ายสกิลพร้อมยิงออกไป
เปรี๊ยงงงงงง
537 Damage
"กี๊ซซซซซซซซซซซซซซ" ยัยผมบ๊อบยิงซ้ำเข้ามาตรงรอยร้าวของเกราะที่ผมขว้างดาบสั้นเข้าไป
"เยี่ยม" ยัยผมบ๊อบพูดขึ้น
ในขณะที่มันกำลังร้องเพราะความเจ็บอยู่นั้น ตัวผมเลยใช้ดาบยาวฟันเข้าไปที่ขาของมันจนเป็แผล
"กี๊ซซซซซซซซ" มันใทำอะไรไม่ถูกเลยวิ่งหนีเข้าไปในป่า
"มันหนีไปแล้ว" ยัยผมบ๊อบะโ
"เราต้องรีบตามมันไปก่อนที่มันจะคลาดสายตา" ผมะโบอก
ยัยผมบ๊อบรีบวิ่งนำไปก่อนแล้วผมจึงวิ่งตามไปอีกทีหนึ่ง
.....
"กี๊ซซซซซซซซ" เสียงร้องเหมือนมันใกลัว
"ชิ วิ่งเร็วชะมัด" ยัยผมบ๊อบที่วิ่งตามหลังมันมาพึมพำกับตัวเอง
"แฮ่ก ๆๆๆ" ผมที่วิ่งตามแทบไม่ทันเพราะความมืดและไม่ชำนาญเส้นทาง
......
ในที่สุดมันก็หยุดวิ่ง มันยืนอยู่หน้าถ้ำซึ่งคิดว่าน่าจะเป็รังของมัน ปากทางเข้าถ้ำมีใยขึงเอาไว้ไม่สามารถเข้าไปได้ และมันก็หันหน้ามาเริ่มเตรียมพร้อมสู้อีกรอบ
"แฮ่ก ๆๆๆ หยุดซักที" ยัยผมบ๊อบพูด
"ที่นี่คือ รังของมันสินะ" ผมพูด
"คิดว่าคงใช่ล่ะ" ยัยผมบ๊อบตอบ
"งั้นตอนนี้เราก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องไว้ชีวิตมันอีกแล้วใช่ปะ" ยัยผมบ๊อบถามผม
"นั่นสินะ เรามาปิดฉากมันกันดีกว่า" ผมตอบกลับ
"กี๊ซซซซซซซซซ" เ้าแมงมุมพุ่งเข้าใส่พวกเรา
"แยกกัน" ผมะโแล้วโดดไปคนละทางกับยัยผมบ๊อบ
"ชั้นจะดึงความสนใจให้ เธอหาโอกาสยิงมันในระยะใกล้ที่สุดตรงที่เกราะมันแตกโอเคนะ" ผมะโบอกแผนให้ยัยผมบ๊อบฟัง
"โอเค" ยัยผมบ๊อบตอบรับแผนของผม
...
Lv.10
HP : 107
MP : 36
Str : 23
Agi : 22
Int : 25
โชค : -35
...
วิ่ง
ะโ
Dash - MP 10/ครั้ง
...
Throw - MP 12/ครั้ง
2K
