บ้านเด็กกำพร้า
พลอยไพลินขับรถมาถึงที่บ้านเด็กกำพร้าที่แม่น้อยดูแลอยู่เมื่อมาถึงหญิงสาวก็รีบเดินดิ่งตรงไปที่ห้องทำงานของแม่น้อยทันที
"แม่จ๋า"
เมื่อพลอยไพรินเห็นหญิงร่างท้วมนั่งกุมขมับอยู่บนโต้ะทำงานหญิงสาวก็รีบวิ่งไปกอดแม่ที่เลี้ยงเธอมาั้แ่เด็กทันที
"พลอย มาแล้วหรอลูก"
แม่น้อยที่นั่งกุมขมับอยู่เงยหน้ามาทักพลอยไพรินด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"แล้วเ้าหนี้ที่เราไปกู้เค้ามาเค้าว่ายังไงบ้างจ้ะแม่"
พลอยไพรินมาถึงด้วยความใจร้อนเลยถามแม่น้อยเื่ที่กำลังเป็ปัญหาอยู่ตอนนี้
"เค้าบอกว่าถ้าเราไม่รีบเอาเงินไปคืนเค้า"
เค้าจะยึดที่นี่ทำลายทิ้งแล้วสร้างรีสอร์ทแทนน่ะลูกแม่จนหนทางมากเลยตอนนี้แม่ไม่รู้จะไปพึ่งใครแล้วฮือๆๆๆๆ แม่ไม่อยากทิ้งเด็กๆ ไปเลยพลอยหญิงร่างท้วมตรงหน้าเธอถึงกับปล่อยโฮออกมาเพราะไม่รู้ว่าจะเอาเงินมากมายขนาดนั้นมาจากไหนเพราะเด็กกำพร้าที่บ้านตอนนี้ก็มีมากขึ้นทุกวันค่าใช้จ่ายมันก็สูงขึ้นเรื่อยๆเงินที่มีคนบริจาคมามันก็ไม่พอเพราะไหนจะเลี้ยงเด็กในบ้านไหนจะต้องจ่ายดอกเบี้ยที่แสนโหดจากเ้าหนี้ที่เอาที่ดินไปจำนองไว้อีก
"แม่ไม่ต้องห่วงน้ะจ้ะยังไงพลอยก็ไม่ยอมให้ใครมายึดที่นี่ได้หรอกจ้ะ พลอยสัญญา แม่ไม่ต้องเครียดนะ"
พลอยไพรินจับมือแม่น้อยของเธอไว้แน่นเพื่อให้แม่น้อยของเธอมั่นใจว่าเธอต้องทำได้ตามคำที่เธอพูดไว้แน่
"พลอยจะเอาเงินมาจากไหนลูกตั้งสี่ล้านห้ามไปกู้ยืมใครมาช่วยแม่นะแม่ไม่อยากให้หนูต้องเดือดร้อน
แล้วไหนหนูจะต้องเลี้ยงยัยหนูชมพูอีก"
"แม่ไม่ต้องห่วงจ้ะหนูคิดว่าปัญหาทุกอย่างต้องมีทางออกเสมอ แม่เชื่อพลอยนะจ้ะ"
"โถ พลอยลูก"
แม่น้อยสวมกอดหญิงสาวตรงหน้าที่ได้ชื่อว่าเป็ลูกสาวของเธออีกคนที่เคยอยู่ในบ้านเด็กกำพร้ามาก่อนทั้งสองกอดกันร้องให้พลอยไพรินเชื่อว่าเธอจะทำให้ปัญหาเหล่านี้ผ่านไปได้แน่นอนถึงจะยังคิดไม่ออกตอนนี้แต่มันก็ต้องมีสักวิธีแหละน่าแม่น้อยรู้ว่าคนอย่างพลอยไพรินพูดจริงทำจริงแต่เงินตั้งมากมายไม่รู้ว่าลูกสาวของเธอจะใช้วิธีไหนหามาเธออดเป็ห่วงไม่ได้แม่น้อยและพลอยไพลินอยู่คุยกันจนดึกเมื่อพลอยไพรินปลอบใจแม่น้อยของเธอจนดีขึ้นแล้วหญิงสาวจึงขับรถกลับมาที่บ้านพลอยไพรินเข้าบ้านมาเห็นลูกแก้วที่ยังนั่งอยู่ที่หน้าทีวีก็แอบใเพราะถ้าน้องสาวเธอถามว่ามีเื่อะไรเธอก็ยังไม่รู้จะตอบยังไงเหมือนกัน
"อ้าวลูกแก้วยังไม่นอนอีกหรอ"
"อ่อเดี๋ยวพลอยเคลียบัญชีอีกแปปก็เสร็จแล้วค่ะ"
"ยัยหนูชมพูคงจะหลับไปแล้วล่ะสิพี่ไปนานเลย โทษทีนะที่ทำให้เสียเวลางานมาดูยัยหนูชมพู"
"ไม่เป็ไรค่ะพี่พลอยหลานลูกแก้วทั้งคนยินดีเลี้ยงค่า"
ลูกแก้วอุ่นนมให้กินยัยหนูก็กินนมหลับไปเลยค่ะไม่ได้งอแงอะไรแล้วเอ่อ....เื่ที่บ้านเป็ไงบ้างคะพี่พลอยเรียบร้อยดีมั้ยลูกแก้วว่าจะไม่ถามพลอยเื่นี้แล้วแต่ก็อดเป็ห่วงไม่ได้นั่นไงพลอยไพลินคิดไม่ผิดจริงๆว่าลูกแก้วต้องถามเธอเื่นี้แน่พลอยไพลินคิดว่าคงปิดเื่นี้ไม่มิดแน่เธอจึงคิดว่าบอกเลยจะดีกว่า
"เอ่อ คือ เื่เป็แบบนี้นะ"
พลอยไพรินเล่าปัญหาให้ลูกแก้วฟังจนหมดทั้งสองก็มาช่วยกันคิดว่าจะเอาไงดีลูกแก้วเสนอว่าเธอพอมีเงินเก็บอยู่บ้างให้เอาไปจ่ายก่อนเพื่อยื้อเวลาที่เค้าจะมายึดที่แต่พลอยชมพูไม่เห็นด้วย เธอจึงบอกลูกแก้วว่าเธอขอแก้ปัญหานี้เองเพราะคิดว่าถ้าเอาเงินไปจ่ายมันก็ไม่จบง่ายๆอยู่ดีเพราะเป็เ้าหนี้นอกระบบที่จะเล่นตุกติกอะไรกับเราก็ได้เพราะเห็นแล้วว่าเ้าหนี้คงไม่อยากได้เงินหรอกคงอยากได้ที่มากกว่าเพราะถ้าที่ตรงนี้ถ้าเปิดรีสอร์ทคงจะทำรายได้มหาสารพลอยไพรินได้ยินมาหลายครั้งว่าจะชอบมีพวกมาติดต่อซื้อที่นี่เมื่อแม่น้อยไม่ขายก็ส่งคนมาก่อกวนหลายครั้งแต่แม่น้อยก็จัดการได้ทุกครั้งและไม่ยอมขายที่ที่นี่เด็ดขาดเธอจึงดูออกว่าที่เ้าหนี้บีบไม่ใช่เพรอยากที่จะได้เงินแต่อยากได้ที่มากกว่า
เธอคิดว่าเธอต้องหาคนที่มีอิทธิพลมากพอมาช่วยเธอพลอยไพลินคิดออกอยู่หนึ่งคนซึ่งก็เป็คนที่เคยส่งเสียเธอเรียนนั่นเองถึงเธอจะไม่เคยเห็นหน้าแต่แม่น้อยก็เคยเล่าให้เธอฟังว่าคนที่ส่งเธอเรียนนั้นเป็คนที่ร่ำรวยและมีอิทธิพลมากแต่เขาจิตใจดีเมื่อเห็นว่าเด็กคนไหนเรียนดีแต่ไม่มีโอกาศเค้าก็จะช่วยเหลือตลอดเธอเคยแค่ติดต่อกับคุณหญิงดวงแขทางอีเมลเท่านั้นเพราะส่วนมากคุณหญิงจะไปดูงานต่างประเทศขนาดวันที่เธอรับปริญญาเขายังส่งตัวแทนมายินดีกับเธอเนื่องจากติดงานอยู่ที่ต่างประเทศเลยแต่ก็ได้รับข้อความแสดงความยินดีทางอีเมลของคุณหญิงพาให้เธอได้ใจชื้นขึ้นมาบ้างที่คุณหญิงอวยพรด้วยตัวเองแม้จะทางเมลก็เถอะ
พลอยไพรินไม่แน่ใจว่าคุณหญิงจะยอมช่วยเหลือหรือป่าวเพราะเธอเองั้แ่เรียนจบเธอก็ได้ติดต่อไปรบกวนคุณหญิงอีกเลยแต่ในเมื่อเธอจนหนทางก็มีเพียงคุณหญิงคนเดียวเท่านั้นที่เธอคิดว่าต้องช่วยเธอได้แน่ๆเธอจึงตัดสินใจส่งอีเมลเล่าถึงปัญหาของบ้านเด็กกำพร้าที่แม่น้อยดูแลอยู่ตอนนี้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างและอยากให้คุณหญิงช่วยเหลือย่างไรและเธอก็เขียนไปอีกว่าเงินที่คุณหญิงช่วยไม่ได้ให้ช่วยฟรีๆเธอจะทำงานใช้หนี้ให้คุณหญิงเองเมื่อเธอส่งอีเมลไปเสร็จเธอก็ล้มตัวลงนอนทั้งน้ำตาและภาวนาว่าให้ปัญหาเหล่านี้ถูกแก้ไขโดยเร็วด้วยเถิด
06.00 เช้าวันถัดมา
พลอยไพรินตื่นมาพร้อมกับความสดชื่นหญิงสาวเห็นข้อความจากอีเมลเด้งขึ้นเลยกดดูเมื่อกดดูแล้วหญิงสาวแทบอยากจะะโกรี้ดลั่นบ้านแต่ก็ต้องข่มความดีใจเอาไว้เพราะไม่อยากให้ยัยหนูได้ยินเสียงกรี้ดแล้วตื่นมาตอนนี้
ข้อความในอีเมลเขียนส่งมาว่าพรุ่งนี้คุณหญิงดวงแขจะเดินทางมาที่บ้านเด็กกำพร้าเพื่อช่วยเหลือตามที่พลอยไพรินได้ร้องขอเมื่อพลอยไพรินได้รับข่าวดีหญิงสาวก็รีบโทรหาแม่น้อยของเธอและบอกข่าวดีทันที
"จริงหรอลูกคุณหญิงท่านช่างมีเมตตากับเราเหลือเกินขอบใจมากนะลูกที่ไม่ทิ้งแม่กับน้องๆ"
แม่น้อยพูดกับพลอยไพริน พร้อมน้ำตาคลอเธอไม่เคยผิดคำพูดเลยจริงๆแม่สาวน้อยคนนี้
"เดี๋ยวพรุ่งนี้พลอยกับลูกแก้วจะไปหาแม่แต่เช้านะคะ แม่สบายใจได้แล้วน้า ไม่ต้องเครียดแล้วนะจ้ะ
เห็นมั้ยพลอยบอกแล้วปัญหาทุกอย่างมีทางออกเสมอ พลอยรักแม่นะจ้ะ"
5K
