หลังจากที่คาเรนกล่าวแบบชักจูงให้ทุกคนในที่นี้คิดตามไปในทิศทางเดียวกันได้แล้ว สีหน้าของแต่ละคนถึงกับมืดมนลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งสิ่งที่คาเรนกล่าวมานั้น ส่วนหนึ่งเกิดขึ้นจริงๆ แต่เป็ในอนาคต แม้เื่ที่จ้างเหล่านักผจญภัยเป็เื่ที่เธอแต่งเติมขึ้นมาก็ตาม แต่เธอก็คิดวิเคราะห์มาอย่างดีแล้วว่า ‘ทั้งหมดนี้คือแผนการใหญ่ของเทอเบอแลนด์’ ที่วางแผนกันมานานหลายปีแล้ว..
“อื้มม ถ้าจะให้กล่าวถึงเทอเบอแลนด์.. ั้แ่เมื่อสมัยรุ่นพ่อของพวกเรา ราชอาณาจักรโรแพนเนทของเราก็ทำการากับเทอเบอแลนด์มาอย่างยาวนาน. เหตุผลหลักๆก็คือดินแดนของโรแพนเนทของเรานั้นค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ สามารถปลูกพืชที่เป็แหล่งอาหารได้หลากหลายชนิด..” ออกัสกล่าวพลางนึกถึงประวัติความเป็มาของราชอาณาจักรที่ทำการากับเทอเบอแลนด์มาก่อน
“..หลังจากเปลี่ยนาาองค์ใหม่ รู้สึกว่าจะเป็่เมื่อเกือบๆ 20 ปีก่อน พวกเทอเบอแลนด์จึงทำสัญญาสงบศึกกับราชอาณาจักรของเรา นอกจากนี้ยังทำสัญญาซื้อ-ขายสินค้ากันหลากหลายชนิด เท่าที่ฟังจากสิ่งที่ลูกกล่าวมา นั่นแปลว่าพวกเทอเบอแลนด์ไม่ได้มีความตั้งใจที่จะสงบศึกกับเราั้แ่แรก เพียงแต่แค่เปลี่ยนวิธีเป็ล้มล้างพวกเราจากภายในแทน สิ่งที่ลูกจะกล่าวคือสิ่งนี้ใช่หรือไม่..”
ออกัสยังคงร่ายยาวถึงประวัติความเป็มาที่ผ่านมา ก่อนจะสรุปจากความคิดของตนเองได้ว่าพวกเทอเบอแลนด์นั้นไม่ว่าจะเป็ยุคไหน าาองค์ใด พวกเขาก็ยัง้าดินแดนของราชอาณาจักรโรแพนเนทอยู่ดี เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมลูกคาเรนของเขาถึงกล่าวได้ว่ามันเป็ภัยระดับอาณาจักร ซึ่งเมื่อออกัสกล่าวจบ คาเรนก็ยิ้มรับก่อนจะพยักหน้าเป็เชิงให้คำตอบแก่ทุกคน..
“ข้าคิดว่าพวกเขาหวังที่จะยึดอาณาจักรเราจากภายในมานานแล้วเ้าค่ะ.. ขุนนางที่รับใช้องค์ราชินีนั้นเป่าหูพระองค์ให้ใช้จ่ายในของฟุ่มเฟือยหลายต่อหลายครั้ง แม้แต่องค์ชายรัชทายาทเองก็เริ่มติดนิสัยเช่นนี้มาด้วยเช่นกันเ้าค่ะ..” คาเรนกล่าวพร้อมกับสีหน้าที่มืดมนลง เธอไม่อยากจะพูดถึงเื่ถัดไปนี้สักเท่าไร แต่ทว่ามันก็จำเป็ต้องเล่าให้ทุกคนฟัง
“ท่านพ่อ.. ทุกท่าน.. นี่คือการคาดการณ์ความเป็ไปได้สูงที่จะเกิดขึ้นเ้าค่ะ ไม่ว่าใครที่รับรู้เื่ราวนี้ทั้งหมดนั้นจะทราบได้โดยไม่ยาก.. หลังจากนี้ไม่นาน ข้าเชื่อว่าขุนนางกลุ่มที่รับใช้องค์ราชินี จะเสนอให้มีการหมั้นหมายขององค์รัชทายาท ทั้งนี้ก็เพื่อให้ตระกูลคู่หมั้นขององค์รัชทายาทช่วยเหลือทางด้านการเงินเ้าค่ะ..” คาเรนเริ่มเื่ด้วยการพูดถึงสิ่งที่ตนเองนั้นคาดการณ์ถึงอนาคต
“..และข้าเชื่อว่ากลุ่มขุนนางกลุ่มนั้นจะเสนอให้มีการหมั้นหมายกับเ้าหญิงของอาณาจักรที่ร่ำรวย หรือก็คืออาณาจักรเทอเบอแลนด์นั่นเองเ้าค่ะ ซึ่งแน่นอนว่าเื่ของผู้สืบทอดตำแหน่งว่าที่องค์ราชินีองค์ถัดไปนั้นจะเป็คนของอาณาจักรอื่นไม่ได้.. ประวัติศาสตร์หลายต่อหลายเหตุการณ์ก็ยังคงย้ำเตือนให้กลุ่มขุนนางที่ซื่อสัตย์ว่าพวกเทอเบอแลนด์นั้นยังเป็ภัยต่อราชอาณาจักรอยู่ แน่นอนว่าพวกเขาเ่าั้จะไม่ยอมให้มีการแต่งงานหรือการหมั้นหมายใดๆแน่นอนเ้าค่ะ..ท่านพ่อเองก็จะเป็หนึ่งในนั้นด้วยเช่นกันเ้าค่ะที่ขัดค้าน”
“อื้มม คงจะเป็เช่นที่เ้ากล่าว พวกเราไม่ยอมรับสายเืของราชวงค์ที่แปดเปื้อนแน่นอน..” ออกัสกล่าว พร้อมทั้งทุกคนที่อยู่ภายในห้องพยักหน้ารับ
“ใช่ขอรับ.. จากประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา บุคคลที่จะขึ้นมาเป็องค์ราชินีประจำแผ่นดินได้ จะต้องผ่านการคัดกรองจากขุนนางน้อยใหญ่หลายต่อหลายขั้นตอน แต่ส่วนใหญ่ก็จะมองจากสตรีชั้นชนสูงที่มีสายเืระดับมาร์ควิสขึ้นไป..” เคานต์โรแลนด์กล่าวพร้อมกับกุมคางคิด คาเรนที่ได้ยินอย่างเช่นนั้นเธอก็ยิ้มออกมา เพราะว่าพวกเขากำลังมาทางที่เธออยากจะสื่อให้รับรู้แล้ว เหลือเพียงแค่กระตุ้นอีกนิดๆหน่อยๆเท่านั้น
“ใช่แล้วเ้าค่ะ แล้วขุนนางส่วนใหญ่ที่ไม่ยอมรับให้องค์หญิงของประเทศเพื่อนบ้านให้ขึ้นเป็ราชินีองค์ต่อไป และเมื่อองค์ราชินีมีราชองค์การให้เสนอสตรีที่จะเป็คู่หมั้นกับองค์ราชทายาทออกไปแล้ว เหล่าขุนนางส่วนใหญ่จะต้องทำยังไงอย่างนั้นหรือเ้าคะ..” คาเรนกล่าวถามเองตอบเองของเธอต่อทันที หลังจากที่เห็นสีหน้าของพวกเขาคิดตามเกือบจะไม่ทัน..
“ขุนนางส่วนใหญ่จะเริ่มมองสตรีที่มีคุณสมบัติ.. หนึ่ง..จะต้องเป็สตรีชนชั้นสูงภายในอาณาจักร สอง..จะต้องเป็สตรีที่มีอายุใกล้เคียงกับองค์รัชทายาท เพื่อไม่ให้ขุนนางอื่นฝ่ายที่อยากจะเสนอองค์หญิงจากแดนเพื่อนบ้านได้หันมาเล่นงาน สาม..จะต้องเป็สตรีที่มาจากตระกูลที่ร่ำรวย แน่นอนว่าเหตุผลก็คงเหมือนกับข้อที่สอง..” คาเรนกล่าวพร้อมยิ้มออกมาเล็กน้อย..
“..แล้วทุกท่านล่ะเ้าคะ.. คิดว่าตระกูลไหนที่เป็ชนชั้นสูงระดับมาร์ควิสขึ้นไป.. แถมยังมีมีข่าวลือไปทั่วว่าร่ำรวยมานานหลายชั่วอายุคน ประกอบกับบริษัทที่เพิ่งจะก่อตั้งภายใต้สังกัดของตระกูลนั้นประสบผลสำเร็จได้อย่างงดงาม ทำกำไรได้อย่างมหาศาล.. แล้วตระกูลไหนนั้นดันบังเอิญที่บุตรสาวเพียงคนเดียวของบ้านมีอายุเท่ากับองค์รัชทายาทกันล่ะเ้าคะ พอจะตอบคำถามกันได้หรือเปล่าเ้าคะ..” คาเรนกล่าว
“ตระกูลคาเพนเธียร์ของเรา!.. พวกเขาจะเสนอชื่อของลูกให้เป็คู่หมั้นขององค์รัชทายาท..ชิ!”
ออกัสกล่าวพร้อมกับทำสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย เขาไม่เคยคิดถึงจุดนี้มาก่อนเลย ความบังเอิญที่น่ากลัวนี้ และถ้าสถานการณ์มันต้องทำ เขาก็ไม่มีทางเลือกมากเช่นกันที่จะให้ลูกสาวหมั้นหมายกับองค์รัชทายาท ถึงในใจจะไม่อยาก แต่เพื่อไม่ให้สายเืราชวงศ์ต้องแปดเปื้อน ประกอบกับแรงกดดันของเหล่าขุนนางส่วนใหญ่ เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว
“ใช่แล้วเ้าค่ะ.. มันหมายถึงว่าในอนาคตอันใกล้นี้ลูกจะถูกหมั้นหมายกับองค์รัชทายาทเ้าค่ะ.. มันเป็เหตุผลที่มากพอหรือยังเ้าคะ ที่คนคิดแผนวางแผนนี้เอาไว้ทั้งหมดจะเริ่มโจมตีเรา ทำให้เราเสียชื่อเสียง เสียทรัพย์สินเงินทองของเราให้เหลือน้อยที่สุด ทำลายตระกูลของเรา และเขี่ยตระกูลของเราให้ออกจากแผนการใหญ่ของพวกมัน!.. และนี่คือทั้งหมดที่สามารถวิเคราะห์เหตุผลได้เ้าค่ะ..” คาเรนกล่าว
หลังจากจบการอธิบายสถานการณ์ที่ยาวนาน แต่ละคนก็ตกเข้าสู่ภวังค์แห่งความคิดของตนเอง มหากาพย์เื่นี้เื่ของเื่ก็คือ อาณาจักรเทอเบอแลนด์้าจะยึดราชอาณาจักรโรแพนเนทของพวกเขา ด้วยการซื้อตัวขุนนางที่สนิทกับองค์ราชินีที่ตอนนี้กำลังคุมบังเหียนอยู่ และหลอกล่อให้พระองค์ใช้จ่ายจำนวนมาก ทั้งก็เพื่อแผนการให้ราชวงศ์เทอเบอแลนด์ได้เข้ามาเป็ส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรอย่างแท้จริง หลังจากนั้นก็ค่อยขับเคลื่อนทุกอย่างให้เทอเบอแลนด์ได้ผลประโยชน์ให้มากที่สุด
แต่ทว่าอุปสรรคที่สำคัญที่สุดคือตระกูลเก่าแก่อย่างตระกูลดยุคคาเพนเธียร์ที่มีทั้งทุนทรัพย์ ทั้งลูกสาวที่เก่งกาจ สง่างาม และอายุเท่ากับองค์รัชทายาท ทำให้เขาต้องใช้ทุกวิถีทางเพื่อที่จะได้กำจัดตระกูลนี้ออกไปจากแผนการร้ายของพวกตน..
“เื่ใหญ่เช่นนี้.. ข้าไม่รู้จะเริ่มตรงไหนก่อน-หลังเลยขอรับท่านดยุค..” รองผู้บัญชาการวอล์ตันกล่าว
“นั่นสินะ! แม้แต่ข้าเองก็ยังจนปัญญา คาดว่าจะต้องใช้เวลาสักพักถึงจะคิดได้.. เฮ้ออ เื่เก่ายังไม่ทันได้เคลียร์เื่ใหม่ก็มาอีกแล้ว..” ดยุคออกัสอดไม่ได้ที่จะกล่าวบ่นออกมา คาเรนที่เงียบไปได้สักพัก เธอก็ยิ้มขึ้นมา และได้เวลาของนางฟ้าตัวน้อยลง์มาโปรดทางชี้แนะอีกครั้งแล้ว..
“ทุกท่าน.. ถ้าเื่นี้ข้ามีแผนแล้วเ้าค่ะ ข้ารับรองได้เลยว่ามันจะเป็แผนที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด อีกอย่างจะได้เป็การแก้เผ็ดพวกมันทุกตัว พร้อมกับประกาศให้พวกมันรับรู้ว่า..จะกินตระกูลคาเพนเธียร์น่ะ มันไม่ได้หมูนะเว้ยยยย.. ขออภัยเ้าค่ะ อินกับบทเยอะไปหน่อย..” คาเรนกล่าวพร้อมกับหัวเราะแก้เขินอย่างน่ารัก ซี่งมันก็ทำให้บรรยากาศที่เคยตึงเครียดก่อนหน้านี้หายไปเป็ปลิดทิ้งเลยทีเดียว..
“ท่าทางอย่างนั้นเหมาะสมกับอายุของลูกมากกว่าเมื่อสักครู่อีก.. เห็นอย่างนี้พ่อเองก็โล่งใจ ตอนแรกพ่อคิดว่าลูกจะโกงอายุชิงแก่ไปแล้วเสียอีก ฮ่าๆ..เอาเถอะ! ลูกบอกว่ามีแผนการที่ดี ลูกลองเสนอมาก่อน.. พวกเราจะร่วมกันตัดสินใจภายหลังเองว่าจะใช้แผนของลูกหรือไม่..” ออกัสกล่าวพร้อมกับหัวเราะกับคนอื่นๆ ก่อนทั้งหมดจะกลับมาจริงจังกับเื่แผนการต่อ..
คาเรนที่ปรับอารมณ์ของตัวเองให้กลับมาจริงจัง สีหน้าของเธอในเวลานี้เล่นเอานาธานที่เป็ผู้ช่วยของเธอรู้ได้ในทันทีว่าอะไรจะเกิดขึ้น..
‘รอยยิ้มมุมปากบนของคุณหนู.. พวกนั้นไม่ตายก็คงเลี้ยงไม่โต ข้าไม่รู้ว่าจะสงสารหรือสมน้ำหน้าพวกมันดี เฮ้ออ..’ หลายครั้งแล้วที่เขาเห็นมุมปากนี้ และแต่ละครั้งมันมักจะจบลงที่ทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของคุณหนูคาเรนผู้นี้เสมอ ครั้งนี้เองก็คงไม่ต่างกันมากนัก พวกมันจะต้องวิ่งเต้นบนฝ่ามือคุณหนูแน่นอน
“หึหึ.. ก่อนอื่นเลยเ้าค่ะท่านพ่อ ท่านจะต้องส่งจดหมายแจ้งกับทางฝั่งของราชอาณาจักรว่าทางเรา้าทหารตามที่ตกลง และอยากจะขอเพิ่มจำนวน 5,000 นาย และเราจะจ่ายเงินสำหรับทหาร 5,000 นายนี่เป็จำนวนเงินเหรียญทอง 2,500 เหรียญทองเ้าค่ะ..” คาเรนกล่าว
“จ่ายเงินจำนวนมากขนาดนั้น เพื่อทหารจำนวนเพียง 5,000 นายเองรึลูกรัก..” ออกัสกล่าวถาม
“มิใช่เช่นนั้นแน่นอนเ้าค่ะ เป้าหมายจริงๆของข้า คือเราจะไม่จ่ายเงินให้กับพวกมันแม้แต่เหรียญทองแดงเดียวเลยเ้าค่ะ เหตุผลที่ข้าทำเช่นนี้ก็เพียงเพื่อ้าจะถ่วงเวลาาจริงเท่านั้น.. หากเราแสร้งทำเป็ว่าขอเวลาจัดเตรียมเงินเป็เวลา 1-2 อาทิตย์.. พวกขุนนางฝั่งราชินีจะยังไม่สั่งให้พวกไอโบเนียโจมตีเราในทันที จะมีบ้างก็แต่าการโจมตีเล็กๆน้อยๆเท่านั้น จนกว่าที่พวกมันจะได้เหรียญทองจากเรา พวกมันจะไม่ทำอะไรให้มันเสี่ยงต่อการไม่ได้รับเ้าค่ะ..” คาเรนกล่าว ทุกคนกุมคางคิดตามแผนอีกครั้ง ซึ่งแน่นอนว่าคาเรนไม่ยอมที่จะปล่อยให้โอกาสที่สร้างอารมณ์ร่วมหลุดลอยไป เธอกล่าวต่อในทันที..
“1-2 อาทิตย์ดังกล่าวนั้นเราจะใช้แผนปล้นเงินจากผู้คนในเมืองหลวง และอาณาจักรเทอเบอแลนด์ ข้าจะเปิดการประมูลสินค้ารุ่น ‘ลิมิเต็ด อิดิชั่น’ ของบริษัทคาเพนส์ ซึ่งถ้าให้ข้าเดาแล้วล่ะก็.. หึหึ คงจะได้เงินไม่ต่ำกว่า 10,000 เหรียญทองแน่นอนเ้าค่ะ..” คาเรนกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม
“แน่นอนว่าข้าอยากจะให้ทุกท่านช่วยเื่การประมูลเช่นกันนะเ้าคะ แต่ก่อนหน้านั้นทุกท่านต้องเห็นสินค้าของข้าเสียก่อน.. นาธาน! เ้านำสินค้าใหม่ที่พร้อมขาย ไปเอามาให้หมด!..” คาเรนกล่าว และเธอเชื่อว่าสิ่งนี้จะทำงานให้กับเธอได้มากแน่นอน..
196
