ย้อนเวลากลับมารักครอบครัว

    บทที่10 งานวัดประจำปี(*゚∀゚人゚∀゚*)♪

    จริงๆมาตาพูดแบบนั้นเพื่อให้ทุกคนสบายใจว่าเธอไม่เป็๲ไร เธอคิดว่าแรกๆ แม่อาจเห่อแบบในอดีต พอเวลาผ่านไปไม่นานก็ลืม


    "แม่เขาซื้ออะไรมาให้ถุงเบอเล่อเลย ลุกไปดูสิลูก"ยายบอกหลานเมื่อเห็นว่าหลานไม่ได้คิดมากหรือเสียใจ


    มาตาเกิดปิ๊งไอเดียว เด็กน้อยรีบเดินไปเปิดถุงที่มารดายกลงจากรถ เด็กน้อยทำเป็๲เปิดแล้วหยิบของในนั้นแต่จริงๆแล้วหยิบมาตากในมิติ


    "ยายจ้ะหนูยกไม่ขึ้นยายช่วยนู่หน่อย"


    "เอะ..นี้มันอะไรนะ"นางดอกไม้พอยกกล่องออกมาก็ดูสำจวรรอบๆ


    ทิพย์ก็ขยับเข้ามาใกล้เพื่อดูว่าน้องสาวเอาอะไรมาให้ลูก


    "นี้มันเหมือนจักรเย็บผ้าเลยแต่ทำไมเล็กจัง"2แม่ลูกอ่านชื่อแล้วพลิกดูรอบๆกล่อง ทิพย์เลยลองแกะแล้วยกออกมาดู


    "แม่นี้มันจักรจริงๆด้วยแต่ทำไมมันเล็กเหมือนของเด็กเล่นเลย ดูสิมีปลั๊กด้้วย"


    "ไอ้จิตมันคิดยังไงของมันซื้อของพวกนี้ให้ลูก ลูกมันจะใช้เป็๲มั้ยละ"ยายดอกไม้บ่นลูกสาวคนเล็ก


    "แต่นู่ชอบจ้ะ..นู่จะเอาไว้เย็บชุดสวยๆให้ตุ๊กตา"


    "ใช้เป็๲หรือเลานะ"ทิพย์แซวหลานด้วยความหมั่นเขี้ยว 


    "ให้แม่กับยายสอนไงจ้ะ"


    (^q^)


    ใจจริงมาตาอยากเอาจักรที่มีมาตรฐานกว่านี้แต่ติดที่มันดูจริงจังเกินไป จักรตัวนี้ถึงจะเล็กแต่ก็สามารถใช้งานเหมือนจักรตัวใหญ่ แถมมีลายให้เลือกหลายลายด้วยขนาดเหมาะกับเธอในตอนนี้ที่สุดนอกจากจักร มาตายังเอาชุดที่เธอตัดในมิติออกมาด้วยเพื่อที่ทำให้มันมีที่มาที่ไปของชุด


    เหตุการเ๱ื่๵๹จิตดีก็เป็๲อย่างที่เด็กน้อยคิด แรกๆแม่มาหาเธอเกือบทุกเดือนแต่พอเดือนที่4แม่ก็เริ่มนานๆมาทีมาตาและคนในบ้านไม่แปลกใจ 


    เ๱ื่๵๹ดีที่แม่มาหาคือเด็กน้อยสามารถเอาของออกจากมิติแล้วทำเหมือนแม่ซื้อให้นั้นคือหนังสือตัดเย็บเสื้อผ้าเพราะเธอจะเอามาให้รดาอ่านแล้วหัดตัดเธอได้มีเพื่อนเย็บผ้าจักรที่เธอเอาออกมาช่วยเบามือได้มากทีเดียว เด็กน้อยเย็บตุ๊กตาหมีตามแพทเทินที่มีในหนังสือขอบอกว่ามันสร้างรายได้ให้รดาหลายบาทเลยละเพราะรดาเย็บแล้วเอาไปอวดเพื่อนจนเพื่อนๆสนใจสั่งซื้อ เด็กสาวเมื่อเห็นว่าสามารถสร้างรายได้ก็ขยันทำตามออเดอร์ที่เพื่อนๆสั่ง


    เดือนหน้าก็จะเป็๲งานวัดประจำปี ร้าน*น้ำปั่น4พี่น้อง*ต้องพับโครงการเพราะงานวัดจัดเดือนธันวาซึ้งเป็๲หน้าหนาวคงไม่มีใครอยากซื้อน้ำปั่น แต่โครงการค้าขายยังไม่ปิดมาตากับรดาช่วยกันตัดเย็บของใช้กระจุกกระจิกรวมทั้งตุ๊กตาหมีสินค้าขายดีของรดา ส่วนเด็กหนุ่ม2คนมาตาก็หาแบบสานกระเป๋าจากหนังสือพิม4พี่น้องช่วยกันทำงานฝีมืออย่างมีความสุขด้วยคิดว่ามันจะสร้างรายได้มาช่วยครอบครัวมาตาเองก็ตัดชุดน่ารักขนาดเท่าตัวเองเพื่อไปขายด้วย คนโตก็ไม่ว่าอะไรแถมยังไปทำเ๱ื่๵๹จองที่ให้เด็กๆด้วยเลือกมุมที่สว่างไม่ลับตาเพราะก็ยังห่วงความปลอดภัยของลูกหลาน


    นายชลอตั้งใจไว้แล้วว่าตอนเด็กๆไปขายของเขาจะไปนั่งคอยดูแลอยู่ข้างๆเพราะถึงยังไงเด็กๆก็ยังไม่โตพอที่เขาจะวางใจถ้ากลางวันเขาจะไม่ห่่วงเลยแต่กลางคืนนั้นมันอีกเ๱ื่๵๹


    ตอนกลางวัน ว่างจากการเข้าไร่ชลอก็จะมานั่งตัดหนังสือพิมแล้วม้วนให้เป็๲หลอดเล็กๆไว้ให้ลูกชายบางทีเขาก็หัดสานไปกับลูกชายจนตอนนี้มีกระเป๋าและกล่องใส่ของหลานชิ้นพอให้เอาไปตั้งโชว์ที่ร้านแบบสบายๆ


    พอใกล้งานวัดชลอก็ไปช่วยงานที่วัดแบบทุกปีส่วนทิพย์กับยายดอกไม้ก็เตรียมแป้งหมักไว้ทำขนมจีนยิ่งใกล้วันงานก็ยิ่งคึกคัก


    ถึงวันเริ่มเปิดงานชลอก็หันมาจัดร้านให้ลูกๆเพราะด้วยเป็๲วันธรรมดาเด็กๆยังไม่เลิกเรียน ส่วนโต้โผใหญ่ที่ต้นคิดเ๱ื่๵๹ขายของกำลังนั่งเฝ้าแป้งขนมจีนจี่ที่เอาแป้งขนมจีนมาปิ่งข้างเตา แป้งจะออกเปรี้ยวหน่อยๆจากการหมัก วันนี้ป้าทิพย์กับยายดอกไม้ไปช่วยทำขนมจีนที่วัดเพราะขนมจีนโบราญกว่่าจะได้กินกรรมวิธีเยอะมาก่อนอื่นต้องโม้ข้าวจ้าวเป็๲แป้งแล้วหมักไว้แป้งไว้ให้สะเด็ดน้ำ พอถึงวันก็เอาแป้งออกมานึ่งแล้วนำไปตำในครกใหญ่ก่อนที่จะเอามานวดในกาลามังก่อนถึงจะตักใส่กระป๋องกดให้เป็๲เส้นสวยาม แผนกทำน้ำยาก็ทำกันไปส่วนเด็กหญิงมาตาที่ตั้งตำแหน่งตัวเองอยู่แผนกชิมก็ชิมทุกอย่างจนพุงป่อง


    ตกเย็นพอนักเรียนกลับมาถึงก็รีบทำการบ้านเพื่อที่จะได้รีบไปตั้งร้านขายของ


    ป้ายร้านใช้วิธีเริ่มคือเอาแผ่นไม้แล้วใช้สีสดเขียนชื่อร้าน*ร้าน4พี่น้อง*พอไปถึงร้านนายชลอก็ตั้งร้านให้ลูกๆเสร็จแล้วแถมติดไฟให้ด้วย..


    "น้องละพ่อ"ชีวีนถามหาน้องสาวคนสุดท้อง


    "ตัวแสบอยู่กับแม่ที่โรงครัวนะลูก..ไปหาไรกินที่โรงครัวก่อนสิลูก"ผู้เป็๲บิดาบอกกับลูกๆ 


    "จ้ะ"


    "จ้ะ"


    "จ้ะ"


    3คนตอบพร้อมกันแล้วเดินไปหาแม่และยายที่โรงครัว พอถึงเด็กๆก็หาจานมาตักข้าวแล้วราดกับข้าวมานั่งกินอย่างเรียบร้อย ส่วนคนที่ตั้งตัวเองเป็๲ฝ่ายQCเมื่อเห็นพี่ๆของตัวเองก็วิ่งไปหาแล้วนำเสนอเมนูโปรด..


    "พี่รดากินพะโล้ยังอร่อยนะนูกินไปตั้ง2ถ้วยแหนะ"(^。^)y-~ถ้วยที่ว่าคือถ้วยน้ำพริกที่ยายดอกไม้ตักมาให้หลานสาวกินกับข้าวสวย


    พี่ๆเห็นน้องตัวเองก็ได้แต่หัวเราะเ๽้าตัวแสบ ดูขนาดพุงกลมๆที่เห็นน่าจะกินไปหลายเมนู


    กินอิ่มเด็กๆก็เตรียมตัวไปขายของมาตารีบเดินไปบอกป้าด้วยกลัวคนโตจะเป็๲ห่วงป้าเลยฝากคำมากับเด็กๆ


    "บอกพ่อด้วยว่าแม่กับยายจะกลับบ้านแล้วให้พ่อไปส่งด้วย"


     พอถึงที่ร้านก็เริ่มเย็นคนเริ่มมาทำบุญและเดินหาซื้อของกลับบ้าน


    "เชิญจ้า..เชิญเข้ามาดูกันก่อน มีสิ้นค้าหลานอย่างให้เลือกซื้นนะจ้ะ"เสียงเรียกลูกค้าจากแม่ค้าตัวน้อยเรียกความสนใจให้คนเดินผ่านไปมาบางคนก็แวะหยุดดูและสอบถาม ยิ่งคนขายเป็๲เด็กวัยรุ่น3คนพร้อมลูกหมู..เอ้ย..เด็กน้อยอีก1คนก็ยิ่งเรียกความสนใจจากคนรอบๆ 


    มาตาใส่ชุดที่ตัวเองตัดยืนโชว์แบบแล้วหมุนไปรอบคนที่มีลูกหลานขนาดตัวเท่ามาตาก็เดินเข้ามาดูด้วยความสนใจและเลือกแบบคนขายใส่ ลูกค้าคนแรกยังซื้อกระเป๋ากับตุ๊กตาหมีเพิ่ม พ่อค้าหนุ่มน้อยรีบเอาของใส่ถุงแล้วรับเงิน


    สิ้นค้าชิ้นที่หนึ่งเปิดบิลเด็กน้อยตัวกลมนำเงินที่ขายกระเป๋าได้เอามาเคาะของในร้านทุกชิ้น


    "เฮงๆ..รวยๆ"ชลิตเห็นน้องสาวทำท่าเอาเงินแตะสินค้าไปทั่วร้านก็ถามขึ้น


    "มาตาทำไรนะ"ชีวินเห็นแล้วมองตามที่น้องสาวทำ


    "เรียกลูกค้าไงนู่เคยเห็นแม่ค้าเขาทำแบบนี้ตอนขายของได้"3พี่น้องจึงหัวเราะกับคำตอบน้องสาวสุดท้อง


    ว่าไม่ได้นะเพราะหลังจากนั้นก็ขายของได้ไปอีกหลายชิ้นตอนชลอมาถึงร้านเด็กๆก็อวดผู้เป็๲พ่อเสียยกใหญ่


    "ได้ตั้ง184บาทนะพ่อ"ชีวินอวดพ่อด้วยความภูมิใจ(^∧^)


    พอถึงเวลา3ทุ่มนายชลอก็บอกให้เด็กๆเก็บของเพื่อเตรียมตัวกลับบ้านเพราะพรุ่งนี้เด็กๆต้องไปโรงเรียนกลัวเด็กๆจะพักผ่อนไม่เพียงพอ


    งานวัดจัดเป็๲เวลา7วันเด็กๆขายของได้เป็๲พันสร้างความดีใจให้4พี่น้องไม่น้อย กระเป๋าสานยังขายดีหลังจากนั้นอีกด้วยมีคนมาสั่งทำหลายจ้าว ตอนโรงเรียนจัดงานกิจกรรมเด็กๆก็เอาผลงานไปตั้งแสดงจนได้รางวัล ความดีครั้งนี้มาตายืดอกรับไว้อย่างเต็มใจ5555\(^o^)/