ร่างกายของมัญชุสาดีวันดีคืนขึ้นเรื่อยๆ จนใกล้หายจะเป็ปกติทุกอย่างแล้ว ซึ่งเมื่อหลายวันที่ผ่านมา เธอเอาแต่นั่งๆ นอนๆ อยู่แต่ในห้องอันโอ่โถงหรูหราแห่งนี้ ไม่ได้ออกไปไหนเลย แต่วันนี้เธออยากจะออกไปเดินสำรวจดูนั่นดูนี่ ไหนๆ ก็มาอยู่ที่นี่แล้วอะนะ ก็อยากจะเห็นว่าข้างนอกเป็อย่างไง
“ชีอัสซา ฉันอยากออกไปเดินเล่นข้างนอก พาไปหน่อยได้ไหม?”
“ได้ค่ะนายหญิง แต่ ว่าแต่ว่าร่างกายของนายหญิงรู้สึกดีขึ้นแล้วใช่ไหมคะ?”
ชีอัสซา คือสาวคนรับใช้ที่ชีคอะซีรส่งมาคอยดูแลมัญชุสา ชีอัสซาสามารถพูดภาษาอังกฤษได้ จึงทำให้มัญชุสาไม่ต้องลำบากที่จะสื่อสารด้วยภาษาไม้ภาษามือ อย่างเช่นที่เคยสื่อสารกับผู้หญิงสาวสองคน เมื่อครั้งอยู่ที่ชนเผ่าของซัวเรเรส
“ดีขึ้นมากแล้ว ไม่ตึงไม่เจ็บอะไรแล้ว น่าจะหายดีแล้วล่ะ... เดี๋ยวเราไปกันเลยนะ”
“โอเคค่ะ งั้นเดี๋ยวซีอัสซาจะไปเอาผ้าคลุมมาให้คลุมนะคะ”
มัญชุสาเร่งเร้าชีอัสซา เพราะเบื่อที่จะอยู่แต่ในห้องเต็มทีแล้ว อยากไปเปิดหูเปิดตาบ้างอะไรบ้าง ชีอัสซากุลีกุจอลุกเดินไปหยิบผ้าคลุมมาให้มัญชุสา จากนั้นคนทั้งสองก็ก้าวออกจากห้อง ขณะที่เดินกันไปตามทางเดิน ซีอัสซาแนะนำสิ่งต่างๆ ให้มัญชุสาทราบไปด้วย
“ที่นี่กว้างใหญ่มากเลยเนอะ อาคารและสิ่งต่างๆ ก็จัดเรียงสวยงามมากเลย”
มัญชุสามองดูพร้อมกับพูดอย่างชื่นชอบชื่นชม ในความงาม วิจิตรตระการตาของอาคารและการตกแต่งที่ดูร่วมสมัย ที่กึ่งเก่าแก่กึ่งทันสมัยในยุคปัจจุบัน ที่จับมารวมเข้าด้วยกันแล้ว ดูกลมกลืนกันเหลือเกิน จนน่าทึ่งคนที่ทำขึ้นมายิ่งนัก
“โอ๊ะ โอ๊ย! เดินไม่ระวังเลยนะ”
“โอ๊ะ!..... ขอโทษค่ะ”
ในจังหวะที่มัญชุสามองดูลวดลายทั้งที่อยู่บนเพดานและผนัง เธอไม่ได้มองทางเดิน จึงทำให้เดินไปชนเข้ากับใครบางคนเข้าอย่างจัง เสียงแหลมๆ ที่พูดเป็ภาษาท้องถิ่นดังขึ้น มัญชุสาหรือที่ใครๆฟังก็รู้ว่าผู้หญิงคนนั้น ดูจะไม่พอใจเป็อย่างมาก มัญชุสารีบกล่าวขอโทษออกไปอย่างเร็วไว
“นังผู้หญิงคนนี้เป็ใคร?... ชีอัสซา! ทำไมถึงเดินไม่มองทาง ไม่ระวังอย่างนี้”
เพราซัสขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความสงสัยเป็อย่างมาก ที่อยู่ๆ ก็มีผู้หญิงต่างชาติคนนี้เข้ามาอยู่ในราชวังได้ แถมยังมาทำซุ่มซ่ามไม่รู้จักใครเป็ใครอย่างนี้ด้วย เพราซัสตวัดสายตาไปมองซีอัสซา พร้อมกับเอ่ยถามอย่างคนที่กำลังไม่พอใจเป็อย่างมาก
“ขอประทานโทษค่ะท่านเพราซัส ท่านผู้นี้คือสนมคนใหม่ของท่านชีคอะซีรค่ะ”
ชีอัสซากล่าวขอโทษเพราซัสอย่างนอบน้อม และพูดด้วยน้ำเสียงนอบน้อมไม่แพ้กัน มัญชุสาฟังอยู่ฟังไม่เข้าใจ ได้แต่มองคนโน้นทีคนนี้ที แต่ถึงจะไม่เข้าใจ เธอก็รู้ว่าผู้หญิงที่เธอชนเข้าอย่างจังคนนี้ ดูท่าจะไม่พอใจเธอเป็อย่างมาก ยิ่งซีอัสซาพูดจบ สายตาของผู้หญิงคนนี้ตวัดมามองเธอั้แ่ศีรษะจรดปลายเท้า
“สนมคนใหม่ของท่านชีคอย่างนั้นเหรอ?”
เพราซัสกำมือเข้าหากันแน่ สนมคนอื่นๆ ก็มีมากอยู่แล้ว แล้ว นี่ชีคอะซีรยังไปรับผู้หญิงต่างชาติมาเป็สนมอีกคนอีกเหรอ เพราซัสไม่มองเปล่า เยื้องย่างเดินไปรอบๆมัญชุสา ราวกับว่าเธอเป็สิ่งของที่พึ่งมองให้ละเอียดยังไงยังงั้น มัญชุสารู้สึกไม่ชอบเอาซะเลย
จริงๆ มัญชุสาไม่ชอบั้แ่เห็นสายตาที่มองั้แ่ศีรษะจรดปลายเท้านั้นแล้วล่ะ มีอย่างที่ไหนมามองคนที่ยังไม่รู้จักกันในสายตาแบบนี้ เธอยังไม่ได้ทำอะไรให้ไม่ชอบเลยสักอย่าง ก็แค่ชนโดยไม่เจตนา ไม่ได้ตั้งใจ และก็ได้ขอโทษไปแล้วด้วย
“ทำอะไรน่ะ?”
เสียงเข้มดุดังขึ้นมาแต่ไกล เสียงนั้นทำให้เพราซัสกับสาวคนรับใช้ของเพราซัสเปลี่ยนท่าทางไปในทันที และเสียงนั้นก็ทำให้มัญชุสารู้เลยว่าจะเป็ใครไปไม่ได้ นอกจากชีคอะซีรคนเดียวเท่านั้น เธอจำเสียงของเขาได้ดีเยี่ยมเลยล่ะ
“ปะ เปล่าค่ะท่านชีค ผู้หญิงคนนี้เดินซุ่มซ่ามมาชนข้าน่ะค่ะ”
“นายหญิงไม่ได้ตั้งใจ นายหญิงกล่าวขอโทษท่านเพราซัสไปแล้วค่ะท่านชีค”
ซีอัสซารีบพูดต่อจากเพราซัสทันที พอพูดจบก็เห็นถึงสายตาไม่พอใจของเพราซัสตวัดมามอง ซีอัสซาจึงรีบก้มหน้าหลบสายตาคู่นั้น และนิ่งเงียบไปนับจากนาทีนั้น
๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒
เอ่อคือว่าคือ... มันอาร๊ายยยย มีคนไม่ชอบมัญเพิ่มมาอีกคนแล้วอ่ะ อยู่ยากจริงๆ เลยนะมัญ 5555 เื่ราวต่อจากนี้จะเป็ยังไงมาติดตามกันในตอนหน้านะคะ.......... วันนี้ต้องรีบไปทำงานข้างนอก เขียนได้ประมาณนี้ก็รีบลงเลยค่ะ.............................^_^ ^_^ ^_^ ^_^