เพื่อนกัน..มันส์ดี NC20+

ร่างบางของแพรปลิวหวือตามแรงกระชากอันมหาศาล แผ่นหลังบอบบางของเธอปะทะเข้ากับแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแข็งแกร่งดั่งหินผา ความตกใจสุดขีดทำให้เธออ้าปากเตรียมจะหวีดร้องขอความช่วยเหลือ ทว่ายังไม่ทันที่เสียงใสจะหลุดลอดออกจากลำคอ ฝ่ามือหนาที่ร้อนระอุก็ตะปบปิดริมฝีปากของเธอเอาไว้แน่น พร้อมกับท่อนแขนแกร่งอีกข้างที่ตวัดรัดเอวคอดกิ่ว ดึงรั้งร่างของเธอให้ถอยกรูดเข้าไปหลบเร้นอยู่เบื้องหลังโขดหินขนาดใหญ่และพุ่มไม้หนาทึบ

ท่ามกลางความขาวโพลนของม่านหมอกที่โรยตัวปกคลุมยอดดอย เสียงลมหนาวพัดกระโชกหวีดหวิวราวกับเสียงคร่ำครวญของธรรมชาติ ทว่าภายในซอกหลืบเร้นลับหลังโขดหินสาก กลับมีเพียงเสียงหอบหายใจหนักหน่วงและจังหวะการเต้นของหัวใจสองดวงที่รัวเร็วราวกับเสียงกลองศึก

แพรเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก เมื่อดวงตาคู่สวยปรับให้ชินกับความสลัวราง สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าคือใบหน้าหล่อเหลาคมคายของ 'คิน' ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ แววตาของเขาในยามนี้ไม่ได้เรียบเฉยเหมือนตอนที่อยู่หน้ากองไฟ ทว่ามันลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความปรารถนาอันดิบเถื่อนและหิวกระหาย คินกดร่างของแพรให้เบียดชิดติดกับความสากระคายของโขดหินด้านหลัง ขณะที่เรือนกายกำยำของเขาก็ทาบทับลงมาจนไร้ช่องว่างให้อากาศลอดผ่าน

"อื้อ! อื้อ!" แพรพยายามดิ้นรนและส่งเสียงประท้วงในลำคอ สองมือเล็กยกขึ้นทุบตีและผลักไสแผงอกกว้าง ทว่าแรงของเธอช่างน้อยนิดเมื่อเทียบกับพละกำลังของคนตรงหน้า คินไม่สะทกสะท้านต่อการขัดขืน เขากลับยิ่งเบียดเสียดความแข็งขืนบางอย่างที่ดุนดันอยู่ใต้ร่มผ้า เข้าหาหน้าท้องแบนราบของเธออย่างจงใจ

"ชู่ว... อย่าส่งเสียงดังสิแพร เดี๋ยวไอ้วินก็มาได้ยินเข้าหรอก" คินกระซิบชิดใบหูเล็กด้วยน้ำเสียงแหบพร่า น้ำเสียงของเขาเจือไปด้วยความเจ้าเล่ห์และท้าทาย ลมหายใจร้อนผ่าวที่เป่ารดผิวแก้มและซอกคอขาวเนียน ทำให้แพรขนลุกซู่ไปทั้งร่าง ไม่ใช่เพราะความหนาวเย็นของอุณหภูมิติดลบ แต่เป็นเพราะความหวาดหวั่นและกระแสความเสียวซ่านที่แล่นปราดเข้าสู่แกนกลางลำตัว

คำขู่ที่อ้างถึง 'วิน' แฟนหนุ่มของเธอ ทำให้ร่างบางหยุดการดิ้นรนในทันที แพรเบิกตากว้างขึ้นกว่าเดิม ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีรวนขึ้นมาในอก แต่ในขณะเดียวกัน ความทรงจำอันเร่าร้อนถึงสัมผัสสวาทของคินในคืนสลับคู่ที่พัทยา ก็หวนกลับมาโจมตีความนึกคิดของเธออย่างรุนแรง

เมื่อเห็นว่าเหยื่อตัวน้อยหยุดการต่อต้าน คินจึงค่อยๆ คลายฝ่ามือที่ปิดปากแพรออก แต่ยังคงตรึงร่างของเธอไว้ด้วยสายตาที่ร้อนแรงดั่งเปลวเพลิงและอ้อมกอดที่รัดแน่น

"ค... คิน ปล่อยแพรนะ บ้าไปแล้วหรือไง วินกำลังหาพวกเราอยู่นะ!" แพรเค้นเสียงกระซิบดุอย่างสั่นเทา พยายามบังคับน้ำเสียงไม่ให้สั่นไหวไปกับสัมผัสแปลกประหลาดที่กำลังคุกคาม

"ก็ปล่อยให้มันหาไปสิ..." คินตอบกลับอย่างไม่ยี่หระ มุมปากหยักยกยิ้มร้ายกาจ "หมอกลงจัดขนาดนี้ ไม่มีใครเห็นเราหรอกแพร... นอกเสียจากว่า แพรจะครางเสียงดังจนพวกมันได้ยิน"

คำพูดที่เต็มไปด้วยความนัยและลามกของคิน ทำให้ใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ แพรส่ายหน้าไปมา ปฏิเสธความต้องการที่กำลังก่อตัวขึ้นลึกๆ ในจิตใจ "ไม่... อย่าทำแบบนี้นะคิน แพรขอร้อง"

ทว่าคำขอร้องของเธอช่างไร้ผล คินไม่ฟังเสียงทัดทานใดๆ เขาอาศัยจังหวะที่แพรกำลังสับสน สอดล้วงฝ่ามือใหญ่ที่ร้อนระอุราวกับเหล็กเผาไฟ เข้าไปใต้เสื้อโค้ทกันหนาวตัวหนาและเสื้อไหมพรมคอเต่าที่แพรสวมใส่อยู่ สัมผัสถึงผิวเนื้อเนียนนุ่มที่เย็นเฉียบจากอากาศภายนอก

แพรสะดุ้งเฮือก ร่างกายบิดเกร็งเมื่อฝ่ามือหยาบกร้านลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียน เลื่อนต่ำลงมาเรื่อยๆ จนถึงช่วงเอวคอด ก่อนจะอ้อมมาด้านหน้าและกอบกุมเข้าที่ความอวบอิ่มของปทุมถันคู่สวยที่ถูกซ่อนอยู่ภายใต้บราเซียลูกไม้ตัวบาง

"อ๊ะ..." เสียงครางหวานหูหลุดลอดออกจากริมฝีปากอวบอิ่มอย่างลืมตัว คินไม่รอช้า เขาใช้นิ้วหัวแม่มือบดคลึงยอดถันที่กำลังหดเกร็งชูชันสู้มือผ่านเนื้อผ้าอย่างเมามัน ความร้อนจากฝ่ามือของเขาแผ่ซ่านทะลุผ่านความหนาวเย็น กระตุ้นให้เลือดในกายของสาวเจ้าสูบฉีดอย่างบ้าคลั่ง

"สวย... แพรสวยไปทั้งตัวเลยรู้ไหม" คินพึมพำชิดริมฝีปากบาง ก่อนจะก้มลงประกบจูบอย่างดูดดื่มและเร่าร้อน เรียวลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวาน ตักตวงเอาความหอมหวานอย่างตะกละตะกลาม แพรพยายามเบือนหน้าหนี แต่คินก็ใช้มืออีกข้างเชยคางเธอไว้ บังคับให้รับจูบอันแสนเอาแต่ใจของเขา รสจูบที่เต็มไปด้วยความกระหายและเรียกร้อง ทำให้แพรเริ่มอ่อนระทวย เรี่ยวแรงที่เคยมีมลายหายไปสิ้น สองแขนเล็กค่อยๆ ยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว

ในขณะที่ริมฝีปากยังคงพัวพันกันอย่างลึกซึ้ง มือหนาของคินก็ไม่ได้หยุดนิ่ง เขาผละออกจากความนุ่มหยุ่นที่หน้าอก เลื่อนต่ำลงมาที่หน้าท้องแบนราบ ก่อนจะปลดตะขอและรูดซิปกางเกงยีนส์ตัวเก่งของแพรลงอย่างรวดเร็วและชำนาญ

"ค... คิน อย่า..." แพรพยายามห้ามปรามอีกครั้งเมื่อรู้สึกถึงความเย็นเฉียบของอากาศที่ปะทะเข้ากับผิวหน้าท้อง แต่เสียงของเธอถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอ เมื่อคินสอดมือเข้าไปใต้กางเกงชั้นในตัวจิ๋ว สัมผัสกับความเปียกชื้นที่กำลังหลั่งรินออกมาจากร่องเกสรดอกไม้ที่ปิดสนิท

"ปากบอกว่าอย่า... แต่ตรงนี้ของแพรมันแฉะไปหมดแล้วนะ" คินกระซิบหยอกเย้า พลางใช้นิ้วเรียวยาวกรีดกรายไปตามรอยแยกอันอ่อนนุ่ม ความเปียกแฉะที่เปรอะเปื้อนปลายนิ้วบ่งบอกถึงความต้องการที่ถูกซุกซ่อนไว้เป็นอย่างดี

แพรหน้าแดงจัดด้วยความอับอายและเสียวซ่าน เธอหนีบต้นขาเข้าหากันโดยอัตโนมัติเพื่อปกปิดจุดอ่อนไหว ทว่าคินกลับแทรกหน้าขาแกร่งของเขาเข้ามาตรงกลาง บังคับให้เรียวขาเสลาต้องแยกออกจากกันอย่างจำยอม

นิ้วร้ายกาจเริ่มรุกรานหนักขึ้น เขาบดขยี้ติ่งเนื้อที่ไวต่อความรู้สึกอย่างหนักหน่วงและรัวเร็ว สลับกับการสอดใส่นิ้วเข้าไปในช่องทางคับแคบที่กำลังตอดรัดอย่างบ้าคลั่ง

"อ๊า... คิน... อ๊าส์..." แพรเชิดหน้าขึ้น หอบหายใจแรงด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งทะยานจนถึงขีดสุด ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปตามจังหวะการชักนำของเขา ความเย็นยะเยือกของลมดอยภายนอก ไม่สามารถดับความร้อนรุ่มที่กำลังแผดเผาอยู่ภายในกายได้เลยแม้แต่น้อย ยิ่งเธอพยายามกลั้นเสียงครางมากเท่าไหร่ ความทรมานอันแสนหวานก็ยิ่งทวีคูณ

คินรับรู้ได้ถึงความพร้อมพรั่งของร่างบาง เขาถอนนิ้วออกอย่างอ้อยอิ่ง เรียกเสียงครางประท้วงเบาๆ จากคนใต้ร่าง ก่อนที่เขาจะจัดการปลดเปลื้องกางเกงของตัวเองออก เผยให้เห็นความเป็นชายที่แข็งขืนและขยายใหญ่จนถึงขีดสุด แกนกายร้อนระอุที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดนูน กำลังผงาดง้ำท้าทายลมหนาวที่พัดผ่าน

แพรก้มลงมองสิ่งที่กำลังจะกลืนกินเธอด้วยใจที่เต้นระรัว ความยิ่งใหญ่และร้อนแรงของมันทำให้เธอรู้สึกหวาดหวั่น แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกโหยหาอย่างประหลาด

คินไม่รอช้า เขาจับเรียวขาข้างหนึ่งของแพรยกขึ้นเกี่ยวตวัดรัดกับเอวสอบของเขาไว้ เพื่อเปิดทางให้เขาพุ่งทะยานเข้าสู่ดินแดนอันเร้นลับได้อย่างถนัดถนี่ ร่างกายของทั้งสองเบียดชิดกันจนไร้ช่องว่าง ความร้อนจากเรือนกายกำยำแผ่ซ่านเข้าปกคลุมร่างบางที่กำลังสั่นเทา

"อ๊ะ... เจ็บ... คิน มันแน่น..." แพรนิ่วหน้าด้วยความจุกแน่น เมื่อคินค่อยๆ กดส่วนหัวหยักบานแทรกซึมเข้าไปในความคับแคบที่ยังไม่คุ้นชิน ความตึงแน่นทำให้เขาต้องกัดฟันกรอดเพื่อข่มความเสียวซ่านที่แทบจะทำให้เขาคลั่ง

"ซี้ดดด... แพร... ทำไมถึงรัดแน่นขนาดนี้..." คินครางกระหึ่มในลำคอ หยาดเหงื่อผุดพรายขึ้นตามไรผมแม้ในสภาพอากาศที่หนาวจัด เขาใช้สองมือจับยึดสะโพกมนไว้แน่น ก่อนจะออกแรงดันสะโพกส่งความเป็นชายทั้งหมดเข้าไปจนสุดความยาวในคราวเดียว!

"กรี๊ดดด! อื้ออออ!" แพรเบิกตากว้าง หวีดร้องออกมาสุดเสียง แต่คินรีบประกบจูบปิดปากเธอไว้ได้ทันท่วงที เสียงร้องจึงกลายเป็นเพียงเสียงอู้อี้ที่ดังอยู่ในลำคอ ร่างบางเกร็งกระตุกด้วยความจุกและเสียวซ่านที่แล่นปราดไปทั่วทุกอณูขุมขน

เมื่อสอดแทรกเข้าไปจนสุดทาง คินก็หยุดนิ่งเพื่อรอให้ร่างบางปรับตัวรับความยิ่งใหญ่ของเขา แพรหอบหายใจรัวเร็ว หน้าอกอวบอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงเสียดสีกับแผงอกกว้าง สองมือเล็กจิกทึ้งลงบนลาดไหล่หนาเพื่อระบายความอึดอัด

เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่อึดใจ เมื่อความเจ็บปวดเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่าน คินก็เริ่มขยับสะโพกถอนแกนกายออกมาช้าๆ จนเกือบหลุด ก่อนจะกระแทกสวนกลับเข้าไปใหม่อย่างหนักหน่วงและลึกซึ้ง

"อ๊ะ... อ๊า... คิน... ลึก... ลึกเกินไปแล้ว..." แพรครางเสียงหลง ส่ายหน้าไปมาด้วยความซ่านสยิวที่ถาโถมเข้าใส่ไม่ยั้ง จังหวะการรักรุกของคินทั้งดุดันและเอาแต่ใจ เขาซอยสะโพกเข้าออกอย่างรัวเร็วและหนักแน่น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นแข่งกับเสียงลมหวีดหวิว ทว่าเขาก็พยายามควบคุมจังหวะและเสียงครางของทั้งคู่ไม่ให้ดังจนเกินไป

"อืมมม... แพร... เสียวโคตร... รัดผมแน่นๆ..." คินครางต่ำอย่างพึงพอใจ ทุกครั้งที่เขากระแทกกระทั้นเข้าไป ความอ่อนนุ่มภายในก็ตอดรัดเขาอย่างบ้าคลั่งราวกับจะรีดเค้นเอาทุกหยาดหยดของความปรารถนา

การร่วมรักในท่ายืนหลบซ่อนท่ามกลางสายหมอกหนาทึบและอากาศที่หนาวเหน็บ สร้างความตื่นเต้นและเร้าใจให้กับทั้งสองอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ความหวาดกลัวว่าจะถูกจับได้ ผสมผสานกับความเสียวซ่านที่ได้รับ ทำให้ประสาทสัมผัสทุกส่วนเปิดรับความรู้สึกได้อย่างเต็มที่

แพรเกี่ยวรัดเรียวขากับเอวสอบของคินแน่นขึ้น แขนทั้งสองข้างโอบรัดรอบคอเขาไว้ราวกับเป็นที่พึ่งเดียวในยามที่โลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง เธอปล่อยตัวปล่อยใจให้จมดิ่งลงสู่ห้วงแห่งความตัณหาที่คินเป็นผู้ชักนำ ร่างกายของเธอสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกที่ไม่มีทีท่าว่าจะลดละ

"คิน... แพร... แพรไม่ไหวแล้ว... อ๊าส์!" แพรครางเสียงสั่น ร่างกายเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงเมื่อความรู้สึกเสียวซ่านเดินทางมาถึงจุดสูงสุด ภายในช่องทางคับแคบตอดรัดแกนกายร้อนระอุอย่างหนักหน่วงและถี่รัว บ่งบอกว่าเธอกำลังก้าวล่วงเข้าสู่ดินแดนแห่งความสุขสม

คินรับรู้ได้ถึงแรงตอดรัดที่รุนแรงขึ้น เขากัดฟันแน่น เร่งจังหวะการกระแทกกระทั้นให้เร็วและหนักหน่วงยิ่งขึ้นในช่วงโค้งสุดท้าย

"ซี้ดดด... แพร... พร้อมกันนะ... อ๊าาาส์!" คินคำรามก้องในลำคอ ก่อนจะกระแทกสวนเข้าไปจนสุดแรงเป็นครั้งสุดท้าย ร่างกายกำยำเกร็งกระตุก ปลดปล่อยสายธารแห่งความปรารถนาที่ร้อนระอุ ฉีดพ่นเข้าไปในตัวของแพรทุกหยาดหยด

ทั้งสองร่างกอดก่ายกันแน่น หอบหายใจรดกันและกันอย่างเหนื่อยอ่อน ซึมซับความสุขสมที่เพิ่งผ่านพ้นไป ความร้อนจากร่างกายของทั้งคู่แผ่ซ่านท่ามกลางความหนาวเย็นของอากาศภายนอก แกนกายของคินยังคงฝังตัวอยู่ภายในร่องรักของแพร ไม่ยอมถอดถอนออกไปไหน

แพรซบหน้าลงกับแผงอกกว้าง หลับตาพริ้มอย่างหมดแรง ความรู้สึกผิดเริ่มกลับมาเกาะกินจิตใจอีกครั้งเมื่อความปรารถนาได้รับการเติมเต็ม ทว่าก่อนที่เธอจะได้เอ่ยปากพูดอะไรออกมา...

สวบ... สวบ... สวบ...

เสียงฝีเท้าหนักๆ ที่เหยียบย่ำลงบนกิ่งไม้และใบไม้แห้ง ดังกึกกักแว่วมาตามสายลม เสียงนั้นค่อยๆ ดังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ราวกับกำลังมุ่งหน้ามายังทิศทางที่พวกเขาซ่อนตัวอยู่

หัวใจของแพรหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ร่างกายที่เคยอ่อนระทวยกลับมาแข็งทื่อด้วยความตื่นตระหนก เธอเบิกตากว้าง มองหน้าคินด้วยความหวาดหวั่นสุดขีด

"แพร! ซ่อนอยู่แถวนี้หรือเปล่า?!"

เสียงตะโกนคุ้นหูดังแหวกม่านหมอกเข้ามา มันคือเสียงของ 'วิน' แฟนหนุ่มของเธอ! และเสียงนั้นก็ดังใกล้เข้ามามาก... มากจนน่าใจหาย

คินและแพรยืนตัวแข็งทื่อราวกับถูกแช่แข็ง เบิกตากว้างมองหน้ากันท่ามกลางความสลัวรางของม่านหมอก ทั้งคู่พร้อมใจกันยกมือขึ้นปิดปากตัวเองแน่นสนิท กลั้นลมหายใจจนสุดความสามารถ

สวบ... สวบ...

เสียงฝีเท้าของวินหยุดลง ห่างจากโขดหินที่พวกเขาใช้ซ่อนตัวเพียงไม่ถึงสามเมตร! เงาดำตะคุ่มของร่างสูงปรากฏขึ้นลางๆ กลางม่านหมอกสีขาวโพลน หากวินเดินก้าวเข้ามาอีกเพียงไม่กี่ก้าว หรือหากมีลมพัดม่านหมอกให้จางลงเพียงนิดเดียว... ภาพการลักลอบเสพสมอันน่าอัปยศนี้ ก็จะปรากฏแก่สายตาของวินอย่างชัดเจน!