Just For Love จบแล้ว

Just For Love 6

แม่นมซันเดย์

ผู้จัดการคนนี้คือดี ยิ้มน่ารักมาก ปกติเวลามีงานต่อไม่มีเลยที่จะปล่อยให้ซันเดย์คุยกับแฟนคลับแต่นี่คือให้คุยกันได้ 10 นาทีก็ยังดี

Comment retweet like share

Xxxx น่ารักมากจริงๆ

Xxxx จะเป็๲ไรไหมถ้าชิปน้องซันกับผู้จัดการเขา

Xxxx รอยยิ้มซันที่ไม่เคยเจอ

น้องซันคือดีย์

ผู้จัดการก็ส่วนผู้จัดการสิ ทำไมต้องมาทำตัวสนิทสนมกับศิลปิน อ่อยเขาอยู่หรือไง

Comment retweet like share

Xxxx นี่เห็นด้วย มาดูแลศิลปินแต่ให้ศิลปินถือของเองหมดแล้วก็เดินเชิด ๆ แบบนั้นน่ะเหรอ

Xxxx ทำงานคุ้มกับเงินเดือนไหมอ่ะถามจริง

Xxxx สงสัยคิดว่าตัวเองสวยเลยทำแบบนั้น ดูก็รู้ว่าตั้งใจอ่อยซัน

Xxxx ไม่ชอบเลยผู้จัดการคนนี้ เปลี่ยนเถอะ

“พี่บีม” ฉันละสายตาจากโทรศัพท์เงยหน้ามองพี่บีมที่นั่งอยู่ข้าง ๆ

“หือว่าไง?”

“หนูขอเปลี่ยนไปดูแลคนอื่นได้ไหมคะ” หลังจากวันนั้นที่ซันเดย์ขอให้มาช่วยดูแลตารางงานเขาให้ นี่ก็จะสองเดือนแล้วแต่กระแสจากแฟนคลับทำเอาฉันท้ออยู่ไม่น้อย ฉันพยายามทำงานที่ตัวเองได้รับมอบหมายอย่างเต็มที่ แต่ก็มีแฟนคลับบางกลุ่มที่ไม่โอเค ฉันไม่อยากให้ซันเดย์ลำบากใจแล้วล่ะ มันก็จริงอย่างที่พวกเขาว่า ฉันทำมันได้ไม่ดีตอนนี้ไม่มั่นใจแล้วล่ะว่าจะดูแลเขาได้ยังไง

“ทำไม? เ๹ื่๪๫ข่าวเหรอ”

“ก็มีส่วนค่ะ” ฉันเลือกที่จะบอกพี่บีมไปตามตรง โกหกไปก็ไม่ได้อะไร คุยกันไปตรง ๆ น่าจะดีกว่า

“เฮ้อ คิดดีแล้วใช่ไหม”

“ค่ะ”

“บอกซันเดย์หรือยัง” ฉันเงียบไปเมื่อได้ยินคำถามนี้จากพี่บีม เ๹ื่๪๫ที่จะขอเปลี่ยนคนดูแลฉันคิดเองตัดสินใจเองยังไม่ได้คุยหรือปรึกษากับซันเดย์เลย ไม่รู้ว่าบอกไปเขาจะเข้าใจฉันไหม

“ยังไม่ได้คุยกันสินะ พี่ว่าลองไปคุยกับซันเดย์ก่อนเพราะถ้าเราเปลี่ยนไปดูแลคนอื่น ซันเดย์คงจัดการตารางงานตัวเองหมด ครั้งนั้นเขาก็ไม่ยอมให้ใครดูแล บอกจะรอเราสอบเสร็จแล้วให้เราไปดูแลเขา”

“หนูกลัวเขาลำบากใจ ยังไงแฟนคลับเขาก็ต้องมาก่อนอยู่แล้ว”

“ไม่คิดเองสิ น้องพี่ไม่เคยเป็๲แบบนี้เลยนะ” พี่บีมยกมือลูบผมฉันเบา ๆ ฉันที่เหนื่อยล้าจากการขับรถจึงขยับตัวนอนหนุนตักพี่สาวอ้อน ๆ รู้สึกดีจัง

“เหนื่อยไหม?”

“ไม่ค่ะ” ฉันตอบพี่บีม ก่อนจะหลับตาลงเบา ๆ ตอนนี้เราอยู่ที่บริษัทของพี่บีม พี่บีมเป็๲หัวหน้าทีมดูแลศิลปินเลยมีห้องทำงานแยกจากพี่ ๆ คนอื่น วันนี้ซันเดย์เข้ามาเช็คเพลงในอัลบั้มก่อนจะเปิดให้พรีออเดอร์ ระหว่างที่เขาเช็คงานกับทีมงานฉันจึงเดินเลี่ยงออกมาหาพี่บีมที่ห้องทำงานนี่แหละ

“เย็นนี้ไปทานก๋วยเตี๋ยวร้านเดิมไหม ร้านโปรดเราน่ะ”

“ได้ค่ะ ชวนพี่โบ้ทด้วย”

“ได้เดี๋ยวพี่ชวน ๰่๭๫นี้พี่ชายเราเสน่ห์แรงเหลือเกิน สาวๆ นี่ติดตรึมเลยล่ะ”

“หนูก็อยากมีพี่สะใภ้นะแต่ว่าคนที่เข้าหาพี่โบ้ทเฮ้อ ไม่ไหวเลยล่ะครั้งก่อนก็ทักมาเหวี่ยงหนูด้วย”

“ใครมาทำอะไรเราบอกพี่เลย เดี๋ยวพี่ไปจัดการให้เอง”

“ขอบคุณค่ะ” เสียงพี่บีมคุยไลน์กับใครสักคน ฉันปล่อยสิ่งที่อยู่ในใจให้ลอยไปกับความเงียบภายในห้อง ก่อนจะเผลอหลับไปจริง ๆ พอรู้สึกตัวตื่นก็เห็นซันเดย์นั่งอยู่ข้าง ๆ เขากำลังทำอะไรสักอย่างกับโทรศัพท์สีหน้าเคร่งเครียด ฉันค่อย ๆ ขยับตัวลุกขึ้นนั่ง ซันเดย์หันมามองก่อนจะส่งยิ้มให้

“มานานแล้วเหรอ”

“สักพักแล้ว หิวหรือยัง” ซันเดย์ขยับมานั่งข้าง ๆ ทั้งยังมองฉันด้วยสายตาอบอุ่น

“ยัง แต่เย็นนี้มีนัดกับพี่นะ เดี๋ยวจะเข้าไปส่งที่คอนโดก่อน”

“ไม่เป็๲ไรเดี๋ยวเราขับรถไปส่ง เสร็จแล้วก็โทรมาจะไปรับ”

“ไม่เอาหรอก พรุ่งนี้มีงานอีกนอนพักไปเลย ทานเสร็จจะรีบกลับพรุ่งนี้จะเข้าไปรับ”

“ฟาง...”

“ตามนี้เลยค่ะ จะเข้าห้องไปเช็คงานอีกไหมถ้าไม่จะได้รีบไปส่ง”

“เฮ้อ กลับเลยก็ได้ อยู่ด้วยกันที่ห้องก่อนถึงเวลานัดค่อยไป”

“ไปเก็บของก่อนนะ จะได้ไปส่ง” ฉันพยายามไม่ทำตัวสนิทกับซันเดย์ไม่ว่าจะส่วนตัวหรือต่อหน้าแฟนคลับของเขา ฉันต้องให้เกียรติและปฏิบัติกับเขาอย่างเ๯้านายและลูกจ้าง เพื่อความสบายใจของแฟนคลับของเขา หลังจากเก็บของเสร็จฉันก็ทำหน้าที่ขับรถไปส่งซันเดย์ที่คอนโดเขา พยายามไม่สนใจซันเดย์ที่แสดงอาการไม่พอใจฉันอยู่ เพราะวันนี้ตลอดทั้งวันฉันอาสาขับรถเองหมดฉันเป็๞ผู้จัดการนะจะให้เขามาขับรถให้นั่งก็ไม่ได้ใช่ไหมล่ะ นั่นแหละ ฉันเลยทำหน้าที่ขับรถเอง พี่พลลางานหนึ่งสัปดาห์น่ะ๰่๭๫นี้เลยต้องขับรถกันเองเพราะคนที่บริษัทไม่พอ

“ฟาง...”

“...”

“อย่าทำแบบนี้เลยได้ไหม”

“เราเป็๞ผู้จัดการ” ฉันบอกเขาพร้อมกับจอดรถที่หน้าคอนโดเขา

“ฟางมาคุยกันก่อน”

“พรุ่งนี้ค่อยคุย เดี๋ยวมารับ”

“...” ซันเดย์เงียบเดินลงจากรถโดยที่ไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่เมื่อฉันเดินเข้าไปในร้านก๋วยเตี๋ยวร้านประจำของเราสามพี่น้องซันเดย์ก็โทรเข้ามา

“ค่ะ”

(ถ้าจะกลับซื้ออะไรเข้ามาให้กินด้วย รออยู่ที่ห้อง)

“อะไรนะ”

(มารอที่ห้องเธอแล้ว จะอาบน้ำแล้ว ไปร้านไหนก็ซื้อของร้านนั้นแหละมาให้เรา)

“เดี๋ยว ซัน...บ้าจริง” ฉันหลุดสบถอย่างหงุดหงิด ฉันไปส่งเขาที่ห้องแล้วนะแล้วทำไมจู่ ๆ เขาถึงไปอยู่ที่ห้องฉันแบบนี้ ก็บอกไปแล้วว่าจะมาข้างนอกมีอะไรค่อยคุยกันพรุ่งนี้ แต่นี่เขาทำอย่างกับฉันไม่ได้พูดได้บอกอะไรเขาเลย มันน่าโมโหที่สุด

“เป็๲อะไรหน้าบึ้งเชียว” พี่โบ้ทถามมือก็เลื่อนเก้าอี้ให้ฉันนั่ง

“ไม่มีอะไรค่ะ มานานกันหรือยัง”

“ยังเพิ่งถึงเหมือนกัน สั่งกันเลยไหมพี่เริ่มหิวแล้ว” พี่โบ้ทยกมือเรียกพนักงานมาสั่งเราสั่งก๋วยเตี๋ยวกันไปคนละชามและเมนูกับข้าวมาทานเล่นกันอีกสามอย่าง

“๰่๭๫นี้ไม่ค่อยได้กลับบ้านเลย แม่เป็๞ไงบ้างหนุ่มข้างบ้านยังมาจีบอยู่ไหม” พี่โบ้ทเอ่ยถาม ฟังดูเหมือนจะแซวเล่นแต่ความจริงแล้วหวงป้าแหละฉันดูออก

“อันนี้เรียกหวงใช่ไหมคะ?” ฉันแกล้งแซวพี่โบ้ท พอถูกแซวก็หน้าแดงเปลี่ยนเ๱ื่๵๹คุยกันไป เราไม่ค่อยว่างตรงกันเสียเท่าไหร่เลย แต่เมื่อไหร่ที่พอมีเวลาว่างตรงกันเราก็จะนัดกันมาทานก๋วยเตี๋ยวร้านนี้นี่แหละ

“ถ่ายรูปกันหน่อยดีกว่า ประดับไอจีพี่หน่อย” พี่โบ้ทว่าขำ ๆ ทั้งยังยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปพวกเราไว้ทั้งสามคน ไม่นานก็มีเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ว่ามีคนแท็กอะไรบางอย่างมา เราทานอาหารบนโต๊ะไปสักพักโทรศัพท์ฉันก็สั่นพร้อมกับแจ้งเตือนไลน์

SUNDAY :: คุณครับเมื่อไหร่จะกลับ

SUNDAY :: ผมรอคุณอยู่นะ

ข้อความจากซันเดย์ทำเอาฉันหลุดยิ้มเพราะเพียงแค่อ่านข้อความของเขาฉันก็เห็นหน้างอแงของเขาลอยมาทันที เวลาที่ถูกฉันห้ามหรือถูกฉันขัดใจเขาก็มักจะทำหน้างอแงอยู่ตลอด ขนาดพี่พลเห็นเขาทำหน้าแบบนั้นยังหลุดขำเลย

Fang YCH :: อีกสักพักค่ะ รอไม่ไหวก็กลับห้องนะคะจะสั่งข้าวไปให้

SUNDAY :: ไม่จะรอ