สาวใช้ในหมู่ตึกกล่าวขึ้น
“พวกเราจัดเตรียมห้องให้ท่านเรียบร้อยแล้วค่ะแม่นางหนิงเอ๋อ”
หนิงเอ๋อกล่าว
“ข้าเองก็สาวใช้ดุจเดียวกับพวกเ้า อย่าเรียกข้าแม่นางหนิงเอ๋อเลย เ้าชื่ออะไรเหรอ?”
“ข้าชื่อเซี่ยวหลิน”
“ข้าชื่อเซี่ยวหนิงค่ะ”
“เซี่ยวหลินเซียวหนิง พวกเ้าอายุเท่าไหร่กันแล้ว ข้าแค่ 16 เอง”
เซี่ยวหลินแนะนำอายุก่อน
“ข้าอายุ14 ”
เซี่ยวหนิงกล่าว
“ข้า18 ค่ะ”
หนิงเอ๋อยิ้ม
“พี่เซี่ยวหนิง เซี่ยวหลิน...เรียกข้าว่าเซี่ยวเอ๋อละกัน”
ทั้งสองหันหน้ามายิ้มเล็กน้อย
เซี่ยวหลินยิ้มก่อน
“ฮิๆงั้นข้าเรียกท่านว่าพี่หนิงเอ๋อนะ”
เซี่ยวหนิงกล่าว
“แม่นาง...เอ่อ...เซี่ยวเอ๋อรู้มั้ยว่าแทบทุกคนที่นี่ ใครที่พอจะมั่นใจหน้าตาหน่อยก็ล้วนอยากทำหน้าที่ของเ้าทั้งนั้นแล้วแบบนี้.....”
“พี่เซี่ยวหนิง ข้ารู้ค่ะ ข้าเองก็หาใช่คนที่จะรังแกได้ง่ายๆ ถ้าพวกนางไม่ห่วงตัวเองก็ให้เข้ามา”
เซี่ยวหลินหัวเราะขึ้นมา
“ฮ่ะๆข้าล่ะชอบใจตอนที่นายหญิงพาพี่เดินชมบ้าน เท่ากับประกาศว่าสนใจจะรับพี่เป็สะใภ้สกุลเซียว เฮอะ ต้องเห็นสีหน้าของเซี่ยวหงส์ นางทั้งขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน จ้องพี่อย่างกับจะกินเืกินเนื้อ”
“เ้าพูดแบบนี้แสดงว่านางคือตัวเต็งที่จะชิงตำแหน่งของข้ามาก่อนงั้นสิ”
“อื้มๆ ใช่แล้วพี่หนิงเอ๋อ นางน่ะมั่นอกมั่นใจในหน้าตานาง และนางได้รับการศึกษามามากที่สุดในบรรดาสาวใช้วัยไล่ๆ กันแบบเราด้วย”
“มีวัยอื่น?”
“พวกที่อายุยี่สิบกลางๆ จนเข้าสามสิบแล้วก็จะไปรับใช้นายหญิงกันหมดแล้วล่ะค่ะ”
“หัวหน้าสาวใช้หรือพ่อบ้านที่นี่เข้มงวดมั้ย?”
“ที่นี่ไม่มีพ่อบ้านค่ะ มีแต่หัวหน้าสาวใช้น้าเมิ่งฟางนางอายุ 35 ส่วนนายหญิงปีนื้อายุ 36”
“นางเป็คนยังไง?”
“นางตรงไปตรงมาดีค่ะ แต่ก็ประจบนางไม่ได้ด้วย”
“อืม....ช่างเถอะ เื่ใบบ้านข้ารับมือคงไม่ยาก จากนี้ข้าต้องช่วยคุณชายคิดอ่านการรับมือขุนนางราชสำนักที่จ้องเขี่ยคุณชายให้พ้นทาง”
“เอ๋...??”
“อ้อ เื่นี้พวกเ้าไม่ต้องยุ่งหรอก สนเื่ในบ้านก็พอ บางเื่รู้ไปก็อายุสั้นเปล่าๆ”
เซี่ยวหลินเซี่ยวหนิงหันมามองหน้ากันด้วยความอึ้ง ทึ่งชื่นชม ปนตระหนก พวกนางไม่นึกว่าสาวใช้คนใหม่นี้จะช่วยงานหลวงคุณชายได้ด้วย
หนิงเอ๋อลอบยิ้มในใจ นี่จะทำให้พวกนางเอาไปลือกันในแวดวง เมื่อรู้ความสำคัญของนางและความสามารถนาง พวกสาวใช้ที่จ้องหาเื่จะได้ไม่กล้ายุ่งกับนางมากนัก และอีกอย่างนี่ก็หาใช่โกหกลักไก่