กลืนสวรรค์สะท้านพิภพ

ณ โลกอีกใบในเมืองหยาง เมืองหยางเป็นเมืองระดับกลางมี 4 ตระกูลเป็นเสาหลักได้แก่ ตระกูลลัว ตระกูลเนี่ย ตระกูลเจียง ตระกูลเยียน จ้าวเมืองคือโอหยางเทียน ณ ตระกูลเนี่ย ในห้องโถงแห่งหนึ่งมีชายชราท่าทางสง่า อีกคนเป็นชายอายุหน้าจะ5ขวบนั่งทำสมาธิอยู่ ชายชราชงชาอยู่ข้างๆถ้วยชามีขลุ่ยหยกอยู่ จู่ๆมีเสียงกล่าวว่า การชงชาก็เป็นการฝึกอีกแผนงหนึ่ง ชาที่ชงนั้นจะดีจะแย่ก็อยู่ที่ตัวคนชง ก็เหมือนการฝึกยุทธจะดีจะแย่ก็อยู่ที่ตัวฝึกเอง เนี่ยหั่วลัวเจ้าเองก็เหมือนกันในอนาคตเจ้าจะต้องเป็นหัวหน้าแทนข้า พอพูดจบเขาก็เอาชาขึ้นดื่ม ชาดี..เขากล่าวพร้อมกับจับขลุ่ยขึ้นมาเป่า ตู๊ดดดดดด...เป่าไปได้ไม่นานก็มีเสียงฟ้าร้องคำรณ. กึกก้อง..เส้นแสงอัสนีเต็มผืนนภาไม่นานก็มีลำแสงทอดยาวลงมาจากปรายขอบฟ้าแสงนั้นทำให้ตระกูลเนี่ยทั้งตระกูลสว่างไปทั้งตระกูลแต่คนที่เห็นมีน้อยคนนัก หนึ่งในนั้นเจียงฮัวเทียนผู้นำตระกูลเจียง เนี่ยโถลั่วผู้นำตระกูลเนี่ย และจ้าวเมืองเยียนหั่ว ตระกูลเจียงได้นำคนไปตระกูลเนี่ย20คนแต่ล่ะคนมีพลังอยู่ในจิตวิญญาณขั้น5มีแค่ 4 คนเท่านั้นที่เป็นขั้น 7 ส่วนผู้นำตระกูลเจียงมีพลังอยู่ในระดับปฐพีขั้น 4 ไปกันเถอะไม่รู้ว่าเป็นสมบัติอันไดถึงทำให้ฟ้าดินสั่นสะท้านได้ขนาดนี้อีกไม่นานคนที่เห็นคงไปที่ตระกูลเนี่ยเป็นแน่พวกเราไปกันเถอะผู้นำตระกูลเจียงกล่าวพร้อมเดินหายไปในหมอกฝนไม่คนทั้ง20คนก็หายไปเส้นกัน ณ จวนจ้าวเมืองมีชาย2คน 1 คนชรานั่งอ่านตำราอยู่อีกคนหน้าตาหล่อเหลาเป็นชายวัยกลางคนยืนอยู่ตรงขอบหน้าต่างมองไปที่ที่เเสงค่อยๆหรับตาไปเขาหลับตาเพียงไม่นานก็ลืมตาขึ้นพร้อมกับกล่าวว่ามีคนไปแล้วพวกเองก็ไปกันเถอะท่านพ่อคนที่พูดคือจ้าวเมืองหยางโอหยางเทียน อืม เมื่อกล่าวจบชายชราพยักหยักหน้าเบาๆก่อนที่จะปิดตำราและขึ้นแล้วหายตัวไปในความมืด โอหยางเทียนเดินไปแหละก็หายไปเหมือนกัน
กลับมาที่ตระกูลเนี่ย 1 ชั่วยามผ่านไปมีคนกว่า100คนมายืนอยู่ที่หน้าทางเข้าภูเขาตระกูลเนี่ย มีทั้งคนจากตระกูลเจียงบ้างก็เป็นนักรบพเนจร มีพลังระดับมนุษย์ขั้น 8 บ้างก็ ปฐพี แต่ยังมี 4 ใน 100 คนมีระดับนภา 1 คนที่มีระดับนภาขั้น 3 อีก 3 คนอยู่ระดับนภาขั้น 4 คนพวกเป็นผู้นำทั้ง 4 ของนิกายใหญ่ 4 ใน 7 นิกายได้แก่ นิกายหยกสวรรค์ นิกายหมื่นบุผา นิกายมังกรทรราช นิกายแก่นโลหิต พวกเขามาเพื่อมาหาคนไปเป็นศิษย์ผ่านทางการประลองที่พวกตนจะจัดขึ้น แต่เห็นลำแสงฟ้าทอดยาวลงมาที่ภูเขาแห่งจึงรีบมาดู จู่ๆก็มีเสียงกล่าวดังขึ้น ข้ารู้ว่าพวกท่านมาทำอะไรที่นี้ ตัวข้าไม่ได้คิดที่จะขัดขว้างอะไรอยู่แล้ว แต่อย่าได้ทำความหายบนภูเขาเป็นขาดถือว่าไว้หน้าข้าสักหน่อยเถอะอย่างน้อยๆก็เหลือที่ไว้ให้ข้าปลูกสมุนไพรบ้าง ถ้าเข้าใจกันแล้วก็ไปกันเถอะ กล่าวจบเนี่ยโถลั่วก็นำทางไปไม่นานก็ถึงจุดที่ลำแสงตกลงมา ผู้นำเนี่ยตกใจตาโตเหมือนใข่ห่านแทบถลนออกมาผู้คนที่ตามหลังก็เหมือนกันทั้งหมดต่างตกใจ พวกเขาเห็นเป็นบอลแล้วสีชาดกว้าง 20 ลี่ สูง 30 จ้างอยู่ในหลุมกว้าง 50 ลี่ มีบางคนกล่าวขึ้น ข้างในเหมือนจะมีคนอยู่นะ อืม..ข้าก็เห็นแต่ดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บนะ ชายอีกคนกล่าวขึ้นพร้อมแสยะยิ้มดูเหมือนว่าเขาจะไม่มีคลืนพลังใดใดเลย ถึงมีแล้วยังไงล่ะ ฝ่ายมีเยอะกว่า เอาอย่างนี้มั้ยทุกท่าน ข้าว่าพวกเรามาทำขอตกลงกันดีกว่า ใครก็ตามที่ฆ่าเขาได้และเอาของมาจากเขาได้ของสิ่งหย่อมเป็นของคนผู้นั้นพวกจะว่าอย่างไร มีผู้มากมายเห็นและมีส่วนน้อยที่เลือกยืนดูสถานะการอยู่เฉยหนึ่งในนั้นมีคนตระกูลเจียง 4ผู้นำสำนัก และอีก 2 คนคือเนี่ยโถหั่วกับหลานชายเนี่ยหั่วลั่ว ไม่นานนักคนที่อยู่ในแสงก็ลุกขึ้นและเดินออกมาเขาเป็นชายชราสองประครองเด็กเอาในอ้อมอกเขาคือหวงอี้เต๋อ พอเขาเดินออกมาเเสงก็ได้หายไป ตอนนั้นเองมีเสียงดังขึ้น เจ้าเป็นใครมาจากไหน แต่ถึงเจ้าบอกพวกข้าก็ไม่อยากจะอยากส่งของวิเศษบนตัวเจ้าแล้วพวกข้าจะให้เจ้าได้ตายสบายๆไม่ต้องเจ็บปวดแต่ถ้าไม่ข้าจะทรมานจนเจ้าต้องขอความตาย ชายคนที่กล่าวอยู่ระดับปฐพีขั้น 7 หวงอี้เต๋อมองไปที่ชายคนนั้นด้วยหางตาก่อนที่จะมองไปยังเด็กที่อยู่ในอ้อมกอดเขากล่าวกับเด็กเบา นายน้อยต่อไปนี้ข้าจะดูแลท่านเอง นายท่านไม่ต้องกังวนใครก็ตามที่ทำให้นายน้องเจ็บข้าจะฆ่ามันผู้นั้นผู้ใดทำให้โลหิตนายน้อยไหลลิน ข้าจะทำลายทั้งตระกูลของให้หย่อยยับ ชายคนนั้นเห็นว่าหวงอี้เต๋อไม่สนใจเลย กัดฟันก่อนที่จะร้องตะโกนว่า. ฆ่า..และเป็นตอนนั้นเองหวงอี้เต๋อก็ตะโกน หมื่นวิถีอสูรคำรณ พื้นพิภพสั่นสะเทียน คลืนนนน....เกิดเสียงกึกก้องไปทั่วอาณาเขตบริเวณจจากหมาป่าตัวสูง 30 จ้าง 5 ตัวกระโดดขึ้นมาจากพื้นดิน เมื่ออย่างนั้นผู้คนที่วิ่งเข้ามาก็หยุด แต่ก็มีบางคนที่โชคไม่เข้าข้างเขาหยุดอยู่โดนหมาป่ากัดตายหนึ่งในนั้นมีระดัับปฐพีรวมอยู่ด้วย หมาป่าพวกนี้ถูกสร้างขึ้นจากพลังชีวิตของหวงอี้เต๋อจึงทำให้มันมีพลังอยู่ในระดับนภาขั้น 7 หวงอี้เต๋อมองดูหมาป่าที่ตัวเองพร้อมกับรอยยิ้มแห้งตะโกนออกไปด้วยความโมโห นี้ข้าหวงอี้เต๋อระดับจักรพรรดิขั้น 6 เป็นมือขว้าของจ้าวพรรดิมีนามเรียกขานว่าจักรพรรดิหมื่นอสูรสวรรค์เเต่เรียกขยะอย่างพวกเจ้ามารู้ถึงไหนอายถึงนั้นผู้คนที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลได้ยินใบหน้ากลายเป็นขาวชีด ท่านย่ามันเถอะนั้นมันวิชาอะไรเรียกสัตว์ระดับนภาออกมาได้แล้วก่นด่าว่าขยะอีกนี่เขายังเป็นคนอยู่หรือป่าวถ้าให้พวกเรา 4 คนสู้กับหมาป่า 1 ใน 5 ตัวนั้นยังไม่รู้เลยว่าจะรอด ผู้นำนิกายหยกสวรรค์เเอบก่นด่า ชาย 3 หญิง 1 ใบหน้ากลายชีดขาว ส่วนคนตระกูลเจียงพากันหนีไปตั้งแต่ตอนที่หมาป่ากระโดดขึ้นมาจากดินแล้ว โอหยางเทียนกับผู้บิดาโอหยางชูมองดูสถานะการอยู่เงียบๆเนี่ยไห่เม็ดเหงื่อไหลพากเต็มใบหน้าของเขา เฮ้ยย...เอาเถอะพวกเจ้าจงฆ่าพวกมันให้หมดอย่าให้เหลือ พอหมาป่าวิ่งเข้าบางก็โดนเหยียบ บางก็โดนกัดจนขาดเป็น 2 ท่อนมี เสียงร้องดังไปทั่วไม่นานก็เงียบมีแต่โลหิตเต็มไปหมดเนี่ยไห่ขาสั่นก่อนที่จะคุกเข่าลงกับพื้น ไม่นานนัก มีเสียงดังไปทั่ว คิดจะมาก็มาคิดจะไปก็ไป ดี วันนี้มดปลวกอย่างพวกจะไม่ใครออกไปจากที่นี้ได้ อ่าาาา...หมื่นเสียงอสูรคำรณ ตูดดดดดดด...พวกตระกูลเจียงที่ลงเขาไปได้ไม่นานกำลังจะออกจากป่าต่างได้ยินเสียงหวงอี้เต๋อ ไม่นานก็มีพลังไร้รูปรากตามหลังพวกเขามาป่าล้มเรียงเป็นเส้นกระแทกใส่พวกตระกูลเจียงตัวระเบิดออกกลายเป็นหมอกโลหิตคนของตระกูลเจียง 20 คนได้ตายอย่างไม่อาจขัดขืนได้ผู้นำตระเจียงเจียงตี๋เจียน พลังบ้าอะไรของมันฟ่วะ..มารดามันเถอะ ถ้าข้ารอดไปได้วันนี้ข้าจะไม่มีวันมาเหยียบที่อีกเป็นครั้งที่สอง เจียงตี๋ก่นด่าออกมาได้ไม่นานก็หันหลังไปเขายกมือขึ้น พร้อมกับตั้งท่า วิชาฝ่าราชสีห์คำรณ อาาาาาา...เขาตะโกนสุดเสียงเขาได้เอาพลังที่จุดหยางเทียนทั้งหมดรวมไว้ที่ฝ่าจากนั้นก็ปล่อยออกไปเป็นรูปราชสีห์คำรามอยู่ด้านหลังของเจียงตี๋ กร๊ากกกกกกกกก....ตู๊ดดดดดดด....การปะทะของพลังทั้ง 2 ทำให้ป่าไม้อยู่ในบริเวณนั้นหายไปกว่าครึ่งเกิดหลุดขนาดใหญ่ลึกกว่า 20 จ้างเจียงตี๋กระเด่นไปติดต้นไม้หักโค่น 10 กว่าต้นแถมแขนของแหลกระเอียดไปข้างหนึ่ง แค่กกกก....เขากระอักโลหิตคำโตออกมา ย่ามันเถอะดีนะที่รอดตอนนี้รีบหนีดีกว่าไม่คิดเลยว่าจะมาเจอคนระดับนี้ไม่แน่ว่าจะเป็นครึ่งเซียนหรือเลวร้ายสุดๆก็หน้าจะเป็นขั้นเซียนในโลกนี้เซียนมีทั้งหมด 8 คนมีนามรวมกันเรียก,,8 เซียนสวรรค์ถ้ามีอีกคนโลกใบนี้ก็มี 9 แต่ชายคนนี้หน้ากลัวกว่าเซียนทั้ง8อีกต้องรีบแล้วไม่อย่างนั้นท่านปู่พูดนี้ได้ตายจริงแน่ เจียงตี๋ลุกขึ้นกำลังจะวิ่งออกจากป่าก็มีหมาโผล่ออกมาด้านหลังใช้ปากคลาบไปอย่างเร็วจนมองไม่ทันจากนั้นก็ขึ้นไปบนเขาจากนั้นก็คลายเจียงตี๋ลงจากนั้นก็จากไปในป่า ย่ามันเถอะจะต้มยำทำแกงท่านปู่ผู้นี้ก็เชิญ หวงอี้เต๋อมองไปในป่า พวกเจ้าจะยืนดูอีกนานมั้ย ออกมา อย่าทำให้หวงอี้เต๋อผู้โกธรไม่เช่นนั้นผลที่จะตามพวกเจ้า2ตัวรับไม่ไหวแน่ เมืองที่อยู่ใกล้สวยดีนะหากข้าให้หมาขยะพวกนั้นไปเดินเล่นพวกคิดเห็นเป็นอย่างไรบ้าง โอหยางเทียนและโอหยางชูต่างพากันออกมา เนี่ยไห่หน้าซีดขาดถึงเขาจะรู้ว่า 2 คนนี้เป็นเซียนระดับนภา แต่ด้วยขั้นพลังระดับนภารวมกับคน 4 คนก็หน้าจะกำราบครึ่งเซียนได้ไม่อยากแต่ดูเหมือนเขาคิดผิด หลงอี้เต๋อได้กล่าวด้วยเสียงเย็นชาว่าพวกเจ้าทุกคนที่นี่ไม่ได้โจมตีข้าเช่นข้าจะไม่ข้าพวกเจ้า ข้ามีทางเลือกให้ 2 ทาง 1.จะตายอยู่ หรือ 2.เป็นคนรับใช้ข้าติดตามข้าไปตลอดการคำพูดแรกเต็มไปด้วยจิตสังหารส่วนคำพูดที่ 2 เต็มไปด้วยความเคารพย่ำเกรงทำให้คนทั้งต้องคุกเข่าท่านย่ามันเถอะเจียงตี๋กล่าวพร้อมคุกเข่าส่วนโอหยางเทียนกับโอหยางชูต่างคิดในใจว่าคนผู้นี้ตั้งแต่ต้นจนจบเขาใช่แค่ 2 กระบวน กลับมีมอบความตายให้กับผู้มากมายคนผู้นี้ไม่อาจร่วงเกินได้ จากนั้นก็ได้มีเสียงดังขึ้นในเมื่อพวกเจ้าจากเลือกแล้วก็เอายาไปมันไม่ใช่ยาพิษหรอก หากข้าอยากฆ่าพวกเจ้าจริงคงไม่ต้องสิ้นเปลืองกับพวกเจ้าขนาดนี้ พอได้ยินก็คำพูดของหวงอี้เตี๋ยต่างพากันกินยา พอกินยาไปต่างคนต่างพลังมหาสารเหมือนร่างกายจะระเบิดออกพลังได้พุงทะลวงระดับ ก๊ากกกกกกก...อาาาาาา....เสียงร้องหน้าเวทนาดังขึ้น.........