HACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook)

30 | ไอ้หน้าเกาหลีข้างบ้าน ผมนอนไม่หลับพลิกไปพลิกมาหลายตลบก็ยังข่มตานอนไม่ลงเสียที หนูเกลหลับปุ๋ยล่วงหน้าไปตั้งแต่หัวค่ำ ผมอดใจไม่ไหว เอื้อมไปสัมผัสแก้มอิ่มใสนั้นเบา ๆ ก่อนจะถอนใจเฮือกใหญ่แล้วออกมานั่งที่โต๊ะเขียนหนังสือ ตอนนี้รู้สึกสับสนไปหมดครับ ต้องใช้ความเงียบสงัดยามค่ำคืนช่วยดึงสติและสมาธิกลับมาอยู่ที่ตัวเองสักหน่อยผมเปิดโคมไฟแล้วหยิบกระดาษปากกาขึ้นมา เขียนทุกอย่างที่รู้เกี่ยวกับ CZiS ลงไป1. ปากร้าย เป็นสิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาเมื่อพูดถึงชื่อยัยนั่น 2. อายุประมาณ 25 – 30 ปี ผมจรดปากกานิ่งจนหมึกซึมกระดาษแล้วเปลี่ยนใจขีดฆ่าทั้งบรรทัด ก็ข้อนี้ผมเป็นคนสันนิษฐานเองนี่ครับ ดูจากการที่เจ๊แกแว่บไปโน่นมานี่ได้อย่างคล่องแคล่วก็เลยคิดไปว่าน่าจะเป็นสาวรุ่น ๆ3. เป็นผู้หญิงอืม...อันนี้จริง 4. รูปร่าง...จากที่ผมเคยได้พบตัวจริง เท่าที่ตาเห็นนั้น CZiS เป็นคนที่รูปร่างสูงประมาณคุณซัน แต่ถ้าแม่จันทร์สวมรองเท้าส้นสูงหรือเสริมส้นไว้ในรองเท้าผ้าใบ ก็น่าจะได้ความสูงประมาณนั้นเหมือนกัน ลำตัวก็...อืม สวมเสื้อแจ็กเกตหนาขนาดนั้นผมก็กะไม่ค่อยถูก ส่วนใบหน้าก็เห็นไม่ชัดเพราะสวมแว่นกันแดด ผ้าปิดปาก แถมคลุมฮู้ดอีกต่างหาก บ้าไปแล้ว...5. คานทองฮึ่ย! ขยี้ข้อนี้ทิ้งไปได้เลย คิดไปเองทั้งนั้นไอ้นักรบเอ๊ยถ้าพูดตามความรู้สึกแล้ว ผมว่า CZiS เหมือนคุณซันมากกว่าแม่จันทร์เสียอีก แต่ก็นั่นละ วงการนี้ใครก็ต้องปลอมตัวและปลอมนิสัยกันทั้งนั้น อย่างผมนี่ไงครับ the Ripper กับนายนักรบน่ะไม่เหมือนกันเลย นายนักรบออกจะน่ารัก สดใส สุภาพบุรุษแสนดี หนุ่มเกาหลีโอ๊ปป้า (อิอิ) ในขณะที่ the Ripper เป็นแฮ็กเกอร์รุ่นใหญ่ที่ดูลึกลับ น่าเกรงขาม เด็ดขาด แถมฉลาดเป็นกรดยัยแฮ็กเกอร์ขี้วีนอย่าง CZiS แท้ที่จริงอาจเป็นคนธรรมะธรรมโม ใจเย็นดุจสายน้ำอย่างแม่จันทร์ก็ได้เหย นี่ผมคิดหลายตลบเกินไปหรือเปล่า บางทีมันอาจจะไม่ได้ยากขนาดนั้น ถ้าสิ่งที่แม่จันทร์บอกผมในวันนี้ รวมถึงโล่และเหรียญทองคอมพิวเตอร์โอลิมปิกเป็นเรื่องจริงละก็ CZiS ก็น่าจะเป็นคุณซันมากกว่าแม่จันทร์แต่ถ้าแม่จันทร์โกหก และเหรียญกับโล่ไม่ใช่ของจริงล่ะฮึ่ย...ปวดหัวชะมัดสงสัยต้องสร้างสถานการณ์พิสูจน์ เอาให้มันชัด ๆ คาหนังคาเขาไปเลยเป็นไง 23.00 น. ณ คอนโดฯ ห้อง 3113 ภายในฐานลับของ CZiSหน้าจอแสดงผลที่ตั้งเรียงรายอยู่ตรงหน้าฉัน ตอนนี้เต็มพรืดไปด้วยแผนผังขนาดเล็กและใหญ่ ดูวกวนจนน่าปวดหัว ฉันได้รับมอบหมายจากหัวหน้าหน่วย CSG ให้ตรวจสอบแผนผังการเชื่อมต่อเครือข่ายคอมพิวเตอร์ทั้งหมดของบริษัท หากมีจุดบกพร่องให้ทำการแก้ไขให้เป็นปกติทันทีและนี่ก็เป็นเหตุผลให้ฉันต้องมานั่งปวดตา เมื่อยหลัง แถมยังต้องปวดหัวจนแทบจะทึ้งผมตัวเองอยู่นี่ ก็ไอ้บ้า the Ripper แอบเข้ามานั่งเล่นในเครือข่ายของบริษัทได้อย่างสบายใจเฉิบตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ แต่ที่น่าโมโหยิ่งกว่านั้นคือเจ้าหน้าที่ CSG ของบริษัทไม่มีใครสงสัยเลยสักคน ให้มันได้อย่างนี้สิ!มิน่าล่ะ หมอนั่นถึงได้เข้าออกในระบบของ Dazzle Computer ได้เป็นว่าเล่น นึกจะยึดอะไรก็ยึด นึกจะโทร. หาใครก็โทร. มันน่านัก! ฉันพลาดเองที่มัวสนใจแต่เรื่องแฮ็กเข้าไปขโมยระบบ Cosmic จนไม่ทันระวังหลังบ้านของตัวเองระหว่างที่กำลังนั่งจ้องใยแมงมุมบนหน้าจอผ่านเลนส์แว่นตาอยู่นั้น จู่ ๆ ก็มีกล่องสนทนาเด้งขึ้นมาขัดจังหวะการทำงานของฉัน ๐ สวัสดีครับ คนสวยของผม ฮึ่ม...ไอ้บ้านี่ ไม่รู้จักเวล่ำเวลาเอาซะเลย ฉันกำลังยุ่ง ๆ อยู่ เดี๋ยวแม่วีนใส่ให้หูดับเลย เดี๋ยวเถอะ! ๐ ไปตายซะ ไอ้โรคจิต ฉันตอบกลับไปอย่างไม่ใยดี คนยิ่งหงุดหงิดอยู่ ยังจะมากวนประสาทอีก ๐ ทำไมชอบไล่ผมไปตายจังเลยล่ะคุณ ผมยังไม่ได้อยากตายซะหน่อย ๐ แต่ฉันอยากให้แกตาย จะได้ไปให้พ้น ๆ หน้าฉันสักที ๐ แหม...คุณนี่งอนรุนแรงจังเลยนะ แค่ผมไม่ได้แวะเข้าไปหาแค่เนี้ย ถึงกับอยากให้ผมตายเลยหรอ ไอ้...! ฉันได้แต่กำหมัดแน่นด้วยอารมณ์โมโห วอนซะแล้ว... ไม่โดนด่าแล้วนอนไม่หลับใช่ไหม ๐ the Ripper แกรู้ตัวไหมว่าแกน่ารำคาญมาก! ดึกดื่นป่านนี้แล้ว ไปอาบน้ำกินนมนอนได้แล้วไป ฉันมีงานมีการต้องทำ เลิกกวนบาทาฉันสักที ถ้าเหงามากละก็ โน่น...ออกไปหาอีหนูแถวเสาไฟฟ้าโน่นไป อย่ามายุ่งกับฉัน! ๐ โอ๊ะโห... ปากร้ายขนาดนี้ วัยทองเหรอครับ อยากจะรู้จริง ๆ เลยว่าตัวจริงคุณเป็นยังไง ถ้าให้ผมเดานะ ต้องเป็นยายแก่ปากร้าย นุ่งผ้าถุง ใส่เสื้อคอกระเช้า เคี้ยวหมากจนฟันดำ เนื้อหนังเหี่ยวย่น ผมหงอกขาวโพลนไปทั้งหัวแน่นอน ๐ ไอ้บ้า! ดูสิ! ดูมันยั่วฉัน แล้วอย่างนี้จะไม่ให้โมโหจนต้องแช่งชักหักกระดูกมันอยู่ทุกวันได้ยังไง ๐ เอ...หรือจะเป็นสาวใหญ่ใจเปลี่ยวกันล่ะ อารมณ์แบบสามีไม่รักเพราะอะไร ๆ มันก็หมดสภาพไปตามกาลเวลา นี่อย่าบอกนะว่าสามีคุณไม่ไหวถึงขนาดต้องออกไปมีบ้านเล็กบ้านน้อยน่ะ คุณถึงได้ชอบหงุดหงิด อะไรนิดอะไรหน่อยก็โมโห วีนเหวี่ยงไปหมดอย่างงี้น่ะคุณ อ๊าย... ฉันชักจะทนไม่ไหวแล้วนะ! ฉันเงียบไปพักหนึ่ง ไม่ใช่เพราะยอมแพ้หรือสู้ไม่ได้ แต่กำลังหายใจเข้าออกลึก ๆ นับหนึ่งถึงสิบอยู่ในใจ พยายามควบคุมอารมณ์ไม่ให้เดือดดาลไปตามแรงยั่วโทสะของเขา ๐ แกต้องการอะไรก็รีบ ๆ พูดมา ฉันไม่มีเวลาว่างมากนักหรอกนะ พอตั้งสติได้ฉันก็ถามกลับไปทันที เพราะถ้าเขาไม่มีเป้าหมายในใจก็คงไม่มากวนประสาทฉันเล่นแบบนี้แน่ ๐ รู้ใจผมจริง ๆ เลยนะคุณเนี่ย ผมก็แค่...อยากเข้าไปดูระบบ D.O.S. สักหน่อย ขอรหัสเซฟ Channel 707/1 หน่อยสิ คราวที่แล้วคุณยังให้ผมมาไม่หมดเลยนะ มีกี่ชั้นเอารหัสมาให้หมด ๐ เฮอะ! นี่คิดว่าตัวเองเป็นใคร แกเป็นพ่อฉันหรือไงถึงได้มาสั่งง่าย ๆ แบบนี้น่ะ ๐ จุ๊ ๆ พูดเพราะ ๆ สิครับคุณผู้หญิง ผมอุตส่าห์ขอดี ๆ แล้วนะ อย่าให้ต้องใช้กำลังเลยดีกว่า ๐ ทำไม! ถ้าฉันไม่ให้แล้วแกจะทำไม จะวางระเบิดที่ไหนอีกล่ะไอ้อาชญากร ๐ วางระเบิดน่ะผมเบื่อแล้ว ผมมีวีธีที่เด็ดกว่านั้นอีกนะจะบอกให้รู้ ฉันเสียวหลังวาบ คราวที่แล้วฉันถึงกับสะบักสะบอมจนหมดท่า ไม่รู้คราวนี้หมอนี่จะมาไม้ไหนอีก แต่ที่แน่ ๆ ฉันไม่มีทางยอมแกง่าย ๆ หรอก the Ripper ๐ ว่ายังไงล่ะคุณ จะยอมบอกรหัสมาซะตอนนี้ หรือจะรอดูโชว์ของผมก่อน ๐ ฉัน ไม่ บอก! ๐ โอเค แสดงว่าคุณอยากจะลองดีกับผมสินะคนสวย ก็ได้...ไม่บอกก็ไม่เป็นไร เพราะชีวิตของผู้ชายข้างบ้านแค่คนเดียวคงไม่มีความสำคัญอะไรกับคุณอยู่แล้วสินะ ผู้ชายข้างบ้าน เอ๊ะ! แสดงว่าวันนั้นที่เขาโทร. หาฉันเพราะต้องการจับสัญญาณโทรศัพท์เพื่อหาตำแหน่งที่อยู่ของฉันจริง ๆ ด้วยอย่าบอกนะว่าเขาทำสำเร็จ!?คิดถึงตรงนี้ฉันก็แทบจะหยุดหายใจ วันนั้นที่เขาโทร. มาฉันอยู่ที่บ้าน ก็แปลว่าเขารู้ที่อยู่บ้านฉันแล้ว แย่ละสิ...จะทำยังไงดีเอ๊ะ บางที เขาอาจจะพูดมั่ว ๆ เพื่อหลอกให้ฉันยอมบอกรหัสเซฟก็ได้ฉันนั่งนิ่ง ไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน พยายามชั่งใจว่าคำพูดของเขาจะเชื่อถือได้ไหม แต่จากหลาย ๆ ครั้งที่เขาขู่ฉัน มีไม่กี่ครั้งหรอกที่จะทำจริงอย่างที่ขู่ ครั้งนี้ก็อาจจะเหมือนกันก็แค่ขู่... ๐ แกอย่าเสียเวลาแต่งเรื่องหลอกฉันดีกว่า ฉันไม่เชื่อแกหรอก the Ripper ๐ คิดว่าผมแต่งเรื่องมาอำคุณเล่นหรือไง หึ! คุณผู้หญิง จะบอกให้เอาบุญนะ ผมรู้แล้วว่าบ้านของคุณอยู่ที่ไหน รู้ว่าคุณอยู่กับใคร และรู้ด้วยว่าเพื่อนบ้านคุณเป็นใคร ฉันอึ้งไปอึดใจใหญ่ สมองทำงานอย่างหนักขณะแยกแยะคำพูดของเขาว่าเป็นเรื่องจริงหรือโกหกกันแน่ ๐ ยังไม่เชื่อผมอีกหรือไง ก็ไอ้หน้าเกาหลีข้างบ้านที่คุณสนิทด้วยน่ะ อยู่กับลูกสาวหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู แล้วก็ป้าแม่บ้านหนึ่งคน เขาทำงานในร้านเบเกอรีในตลาด อ้อ เกือบลืม ยังมีเพื่อนผู้หญิงสวย ๆ ทำงานที่ร้านเดียวกันด้วย ผมพูดถูกไหมล่ะคุณ CZiS ฉันขนลุกซู่ไปทั้งตัว ที่ไอ้หมอนี่พูดมามันถูกทุกคำ เขารุกเข้ามาใกล้ฉันมากขนาดนี้เลยหรือเนี่ยโธ่เอ๊ย...พลาดได้ยังไงนะ ก็ฉันปล่อยไวรัส Killer ทำลายข้อมูลของเขาไปแล้วนี่นา โอ๊ย...แล้วจะทำยังไงต่อดี ๐ เอาละ ทีนี้จะบอกรหัสผ่าน Channel 707/1 ได้หรือยัง ทำยังไงดีล่ะ D.O.S. คือสิ่งล้ำค่าของบริษัทที่ต้องปกป้องไว้ยิ่งชีพ แต่นายนักรบก็...สำคัญเหมือนกัน สำคัญกับหนูเกลหลานสาวคนเก่งของฉันยังไงล่ะ ๐ เงียบทำไมล่ะคุณ อ้อ...จริงสิ ไอ้หน้าเกาหลีนั่นมันก็แค่เพื่อนบ้าน เป็นตายร้ายดียังไงก็ไม่เกี่ยวกับคุณสินะ ฉันอยากตะโกนตอบไปว่า ‘ไม่จริง’ แต่ทำอย่างนั้นก็เท่ากับเผยจุดอ่อนให้ไอ้แฮ็กเกอร์บ้านี่ย่ามใจ ขู่ได้ขู่เอา แล้วถ้าทำตรงกันข้ามล่ะ ผสมโรงกับมันไปซะเลยว่านายนักรบไม่มีความสำคัญอะไรกับฉัน บางที the Ripper อาจเปลี่ยนเป้าหมายก็ได้ ๐ ถูกต้อง! ผู้ชายข้างบ้านคนนั้นไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน อยากทำอะไรก็เชิญ! ปรากฏว่านายนี่เงียบไปเลย เป็นความเงียบที่บีบเค้นหัวใจฉันเหลือเกิน เขาจะยอมล้มเลิกความคิดบ้า ๆ ไหมนะในที่สุด the Ripper ก็ตอบกลับมา ๐ ดี! ถ้างั้นก็ช่วยกรุณาทำหน้าที่เพื่อนบ้านที่ดีสักครั้ง พรุ่งนี้เช้าโทร. เรียกรถพยาบาลให้ทันก็แล้วกัน ซวยแล้วไง! ไอ้แฮ็กเกอร์ซาดิสม์นั่นไม่ยอมรามือง่าย ๆ มิหนำซ้ำยังตัดช่องทางการสนทนาไปอีกด้วย แสดงว่า the Ripper ไม่ได้มีเจตนาแค่จะขู่บังคับให้ฉันบอกรหัส Channel 707/1 แต่มันคิดจะก่อความวุ่นวายด้วย แต่เพื่ออะไรก็สุดจะเดาได้ โธ่เว้ย! ถ้ารู้ทุกอย่างแล้วก็มาลุยกันตัวต่อตัวเลยเซ่! ทำไมต้องลากนายนักรบที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่มาเกี่ยวข้องด้วย แกมันเก่งแต่เรื่องสกปรกสินะ ไอ้แฮ็กเกอร์หมาลอบกัด! วางกับดักเสร็จเรียบร้อยผมก็ปิดคอมพิวเตอร์ คว้ากุญแจรถ บึ่งกลับบ้านไปนอนหลับให้สบายใจ เตรียมตัวรับศึกใหญ่ในเช้าวันพรุ่งนี้ ส่วนรหัสผ่าน channel 707/1 น่ะเหรอครับ มันไม่จำเป็นแล้วละ เพราะผมหาทางอื่นเจาะเข้าสู่คลังเก็บระบบปฏิบัติการ D.O.S. ได้ตั้งนานแล้ว ตอนนี้กำลังพัฒนาไวรัสพิษสงร้าย ๆ สามสี่ตัว เตรียมปล่อยเข้าไปวางยาอยู่ อีกไม่นานหรอกครับ พวก Dazzle Computer จะต้องน้ำตาตกในกันเป็นแถบ ๆ แน่ภารกิจลับอันยิ่งใหญ่ส่งท้ายชีวิตแฮ็กเกอร์ของผมคืบหน้ามากกว่าครึ่งแล้ว แต่ก่อนอำลาวงการไป ขอรู้หน่อยเถอะว่าตัวจริงของแฮ็กเกอร์ในตำนานอย่าง CZiS เป็นใครกันแน่! ฉันพิงพนักเก้าอี้ทำงาน จ้องมองถ้วยแก้วในมือเงียบ ๆ กาแฟเย็นชืดหมดแล้วทั้งที่ยังไม่ได้จิบเลยสักนิด เพราะมัวแต่คิดกังวลถึงคำขู่ของ the Ripper ใจหนึ่งก็กลัวว่าจะเป็นแผนหลอกให้ฉันตกหลุมพราง อีกใจก็กลัวว่าเขาจะทำร้ายนายนักรบจริง ๆ ตามที่ขู่ ความคิดชักจะตีกันยุ่งไปหมด ไม่รู้จะหาทางแก้ยังไงให้นายนักรบปลอดภัยโดยที่ตัวฉันเองก็ไม่ต้องเสี่ยงไปติดกับไอ้บ้านั่น นาฬิกาบนหน้าจอคอมปาเข้าไปตีสามกว่าแล้วฉันก็ยังคิดไม่ตก จะทำยังไงดีล่ะ ถ้าเกิดนายนักรบเป็นอะไรขึ้นมาจริง ๆ หนูเกลจะอยู่กับใคร ฉันจะบอกครอบครัวเขายังไง และที่สำคัญ ฉันจะอยู่ต่อไปได้ยังไงในเมื่อตัวฉันเองเป็นต้นเหตุให้นายนักรบต้องเป็นแบบนั้น แต่ว่า...ยังมีป้าอำไพอยู่ด้วยนี่นา the Ripper อาจจะไม่กล้าทำอะไรนายนักรบก็ได้ถ้ามีป้าอำไพอยู่ด้วยฉันคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ตั้งใจจะโทร. หาป้าอำไพให้คอยประกบติดนายนักรบไม่ให้คลาดสายตา แต่พอมาคิดอีกที นี่มันตีสาม ป้าแกคงหลับอยู่ โทร. ไปปลุกแกมันจะดีเหรอแต่นี่มันเรื่องสำคัญมากนะ ชีวิตนายนักรบทั้งคน เอาเถอะ!“ฮัลโหล คุณซันโทร. หาป้าซะดึกเลยมีอะไรหรือเปล่าคะ”เสียงของป้างัวเงียกระซิบกระซาบ ฉันได้ยินเสียงเครื่องยนต์แทรกมาด้วยเบา ๆ ชักจะสังหรณ์ไม่ดีซะแล้ว“ป้าอำไพออกมาข้างนอกเหรอคะ”“ใช่ค่ะ ป้าอยู่บนรถทัวร์ กำลังกลับบ้านต่างจังหวัด คุณซันมีอะไรด่วนหรือเปล่าคะ ไว้คุยกันตอนเช้าได้ไหม ป้าไม่ค่อยสะดวกคุยน่ะค่ะ คนบนรถหลับกันหมด”นอกจากป้าอำไพจะไม่อยู่บ้านหลายวันแล้ว ป้ายังบอกอีกว่าหนูเกลก็ไปเข้าค่ายลูกเสือ เท่ากับตอนนี้นายนักรบอยู่บ้านคนเดียว ตกเป็นเป้านิ่งให้ the Ripper โจมตีได้ง่าย ๆ เลยน่ะสิ ให้ตายเถอะ! ทำไมอะไร ๆ ก็เข้าทางแผนชั่วของไอ้แฮ็กเกอร์บ้านั่นไปหมดฉันเดินกุมขมับออกมาที่ห้องนั่งเล่น ทิ้งตัวลงบนโซฟาหน้าทีวีอย่างสุดเซ็ง ทีวีเปิดติดอัตโนมัติเพราะเมื่อตัวเซ็นเซอร์จับความเคลื่อนไหวและไอร้อนจากร่างกายได้ก็ส่งสัญญาณไปที่ระบบให้เปิดทำงานทันที ฉันเองไม่ได้สนใจอะไรในหน้าจอสี่เหลี่ยมนั่นเพราะใจมันแล่นไปอยู่ที่บ้านนายนักรบแล้ว ตัวก็อยากตามไปจะแย่ แต่ยังกลัวจะไปตกหลุมพรางของ the Ripper เข้าอีกเครียดจนสมองล้ามาข้ามคืน ฉันก็เอนหลังพักสายตาสักหน่อย แต่แล้วฉันก็ต้องเด้งตัวขึ้นมาเมื่อผู้ประกาศข่าวสาวในโทรทัศน์บอกเล่าว่า เกิดเหตุฆาตกรรมเจ้าของบ้านแล้วชิงทรัพย์สินไปจนเกลี้ยง ยิ่งเห็นข่าวแบบนี้ก็ยิ่งเป็นห่วงนายนักรบมากขึ้นจนนั่งไม่ติด ได้แต่เดินไปเดินมาเป็นหนูติดจั่นอยู่อย่างนี้ เหลือบมองนาฬิกาอีกทีก็เกือบจะหกโมงเช้าแล้วไม่ได้การแล้ว เอาวะ เป็นไงเป็นกัน นาทีนี้ชีวิตนายนักรบสำคัญที่สุด ฉันคว้ากระเป๋าได้ก็รีบวิ่งไปที่รถแล้วบึ่งออกไปทันทีรอฉันก่อนนะนายนักรบ อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปนะ ฉันขอร้อง สมรรถนะเครื่องยนต์ประกอบกับความเร่งรีบของฉัน พารถเก๋งสีขาวคันงามแล่นฟิ้วราวกับเหาะมาจอดกึกอยู่หน้ารั้วบ้านนายนักรบได้ภายในสิบห้านาที หลังจากผลุนผลันลงจากรถมาได้ฉันก็ยืนเกาะประตูรั้ว ชะเง้อมองในตัวบ้านซึ่งเงียบสงัด มืดสนิทเหมือนไม่มีใครอยู่ แต่ประตูรั้วล็อกจากด้านในก็แสดงว่าเจ้าของบ้านอาจจะยังไม่ตื่นฉันกดกริ่งสองสามครั้ง ก็ไม่มีทีท่าว่าจะมีใครออกมาเปิดประตูเลย ใจฉันร้อนรนจนแทบจะบ้าจึงกระหน่ำกดกริ่งอย่างบ้าคลั่ง ลองถ้ากดขนาดนี้คนในบ้านยังไม่รู้สึกรู้สาอะไรก็ผิดปกติแล้วแต่ทุกอย่างก็ยังเงียบ หรือว่านายนักรบจะ...ความคิดยังไม่ทันจะเรียบเรียงเสร็จ ฉันก็ปีนประตูรั้วแล้วกระโดดทิ้งตัวข้ามเข้าไปในเขตบ้าน ลองหมุนลูกบิดประตูหน้าบ้านก็พบว่ามันไม่ได้ล็อกแปลกจัง ล็อกประตูรั้วอย่างแน่นหนา แต่กลับลืมล็อกประตูบ้านเนี่ยนะข้อสังเกตนี้เหมือนยิ่งสุมไฟในอกให้ลุกโชน เป็นห่วงเจ้าของบ้านจับใจ ฉันรีบเข้าไปในบ้านซึ่งมืดสนิท มีเพียงแสงสว่างของท้องฟ้ายามรุ่งสางให้พอมองเห็นอะไรลาง ๆ สำรวจและมองหาเจ้าของบ้านพลางจับสัญญาณความผิดปกติอื่น ๆ แล้วทันใดนั้น ฉันก็สะดุดเข้ากับอะไรบางอย่างที่ยื่นมาจากโซฟาห้องรับแขกฉันเพ่งสายตาฝ่าความมืดสลัวไปที่เงาดำบนโซฟา วินาทีต่อมาก็ตระหนักได้ว่าเงาดำ ๆ นี้คืออะไร ความตกใจพลุ่งพล่านจนเย็นวาบไปทั้งสันหลัง รีบตะปบปิดปากไม่ให้ตัวเองกรีดร้อง เพราะมันคือร่างของคนซึ่งนอนคว่ำหน้าแน่นิ่งไม่ไหวติงร่างของนายนักรบ!
****************************************************************เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับ the Ripper หึหึหึเดี๋ยวติดเหรียญตั้งแต่ตอน 32 นะคะ แต่ติดเหรียญแล้วก็อย่าเพิ่งเทกันน้า....ต้องมาอยู่รอดูความพ่ายแพ้ย่อยยับอัปยศของ CZiS กันก่อน วะฮะฮ่าาา ***ไรต์จะลงอ่านฟรี 60%ของเรื่อง แล้วจะเริ่มติดเหรียญจนจบเรื่องนะคะ ขอบคุณที่สนับสนุนกันค่ะ***ฝากผลงานจ้า...Messy Buddy คุณบัดเดอร์ใช่เธอหรือเปล่า? (พิมพ์โดย สนพ. กรู๊ฟ พับลิชชิ่ง) error loaded

#E-Bookพร้อมให้ดาวน์โหลด ที่ MEB ขอหัวใจ 5 ดวงด้วยนะค้าาา#หนังสือเล่มสั่งซื้อได้ที่เพจเฟสบุ๊ก Groove Publishingหรือเพจแสนแก้ว ได้เลยค่ะ ยินดีพูดคุยและเซ็นให้ทุกเล่มค่ะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 30 ไอ้หน้าเกาหลีข้างบ้าน

คล้ายกับเรื่องHACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook) ที่คุณอ่าน

HACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 30 ไอ้หน้าเกาหลีข้างบ้าน

คล้ายกับเรื่องHACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้