"ข้าไม่ยอมรับเ้านั่นต้องโกงแน่ๆ!" เสียงะโดังออกมาจากฝูงชน !?ไม่ใช่ใครที่ไหน ราทัน นั่นเอง!! เขารับไม่ได้ที่จะมีใครเด่นเกินเขาโดยเฉพาะเ้าบ้านนอกนั่น!! ฮาอิน มองดู ราทัน อย่างพินิจพิเคราะห์เขาไม่เข้าใจจริงๆ!?ดูเหมือนว่าเป็คนผู้นี้ที่เขารับรู้ได้ถึงความอาฆาตเมื่อครั้งก่อนเขายังคงไม่เข้าใจว่าไปทำอะไรให้คนผู้นี้ไม่พอใจ!? "อะไรที่ทำให้เ้าคิดว่าข้าโกง?"ฮาอินถามเสียงเรียบ ราทัน เดินอย่างองอาจมาอยู่ข้างหน้าฝูงชน "ฮึ ครั้งที่แล้วก็ตึกทดสอบถล่ม ครั้งนี้ก็ลูกแก้วทดสอบแตก!?ไหนมีใครคิดว่าเ้าบ้านนอกนี่ไม่โกงบ้าง"!? ราทัน กล่าวอย่างรู้เท่าทันและถามชี้นำไปยังผู้คุมส่งิญญาฝึกหัดข้างหลัง!!
"ใช่ ๆข้าก็คิดว่าเ้านั่นต้องทำอะไรบางอย่างกับลูกแก้วแน่!!" "ใช่ๆ ถ้าไม่อย่างนั้นลูกแก้วจะแตกได้อย่างไร!?"
"ถูกต้องแล้วข้าก็ไม่เคยได้ยินว่าใครเคยทดสอบแล้วทำลูกแก้วแตกมาก่อน!?"
หลายคนร้องสนับสนุน ราทันแม้พวกเขาจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ชัดเจนว่าไม่ปกติ!!รวมทั้งพวกเขาก็อยากเข้าใกล้ ราทัน ผู้ที่ใช้แค่หางตามองก็รู้ว่าไม่ใช่คนธรรมดา!?ส่วนเ้าบ้านนอกนั่นน่ะเหรอ? เฮอะ!!"รุ่นพี่ผู้คุมสอบมาลี ก็บอกว่ามันเป็อุบัติเหตุไม่ใช่เหรอ"!? ฮาอิน ยังคงตอบราบเรียบ เขาคือทองแท้ไม่กลัวไฟอยู่แล้วนับประสาว่าเขาไม่ผิด ต่อให้ผิดแต่ถ้าไม่มีหลักฐานเขาก็ไม่รับ!? "ฮึ!! คิดว่าข้าไม่รู้เหรอว่าพวกเ้ามันพวกเดียวกัน คนอย่างเ้าจะทำอะไรได้ถ้าไม่มีคนคอยช่วย เ้าก็เหมือนกัน!? เสียแรงที่ข้าเรียกว่ารุ่นพี่ไม่คิดว่าจะเป็วัวแก่กินหญ้าอ่อน แล้วร่วมกันโก-" (ตู้มมมม)"หุบปาก"!!! ก่อนที่ ราทันจะพูดจบรุ่นพี่มาลีตบไปยังแท่นที่ตั้งลูกแก้วจนแหลกเป็ผง!! รุ่นพี่กันทาเห็นท่าไม่ดีก็เคลื่อนไหวทันที!!! รีบพาเด็กๆที่ไม่เกี่ยวข้องลี้ภัยไปพร้อมกับตัวเขาทันที!?ฮึ!! เ้าเด็กพวกนี้ไม่รู้จักความพิโรธของพระโพธิสัตว์ซะแล้ว
"เฮอะ รึไม่จริง!? ขนาดตอนที่ลูกแก้วแตก เ้ายังไม่แม้แต่จะใสีหน้าประหนึ่งว่าทุกอย่างเป็ไปตามคาด ฮะ!! คิดว่าทุกคนโง่มากเหรอ!?"ราทัน ยังคงต่อปากต่อคำ เขาแค่ใ แต่เขาไม่กลัวเธอแม้แต่น้อยก็แค่ผู้คุมสอบตัวจ้อย เขาจะให้พี่ชายเขาทำให้เธออยู่ที่นี่ไม่ได้อีกต่อไป!!
"เฮอะ!!เ้าก็แค่อิจฉาล่ะว้า"!! อีกเสียงดังขึ้น!!ไม่ใช่ใครที่ไหนเพื่อนใหม่ที่แสนดี ขรรฟ้านั่นเอง!? "หืม..เ้าพูดอะไรนะ!?ข้าจะไปอิจฉาอะไรเ้าบ้านนอกนั่น!?" ราทันเสยะยิ้มมองขรรฟ้า และ ฮาอิน อย่างดูถูกเหยียดหยาม "เฮอะไม่เจียมตัว"!!
"อิจฉาอะไรน่ะหรอ?"ขรรฟ้าเดินขึ้นมาอยู่ข้างๆ ฮาอิน และตบไหล่เบาๆ "ก็เพราะฮาอินเด่นกว่าเ้านะสิ การทดสอบที่สองก็เด่นกว่าเ้าการทดสอบที่สาม...เ้าทำให้ลูกแก้วเปล่งสีได้ถึง49 เฉดสี ฮะแต่ก็เท่านั้นเขาก็ยังเด่นกว่าเ้าได้ บอกตามตรงนะว่าข้าเองยังอิจฉาเลย และคิดว่าเขาต้องโกงแน่ๆแต่ทำไมรู้มั้ย!? ข้าไม่มีหลักฐานไง!!หากทุกคนร้องว่าคนอื่นโกงได้โดยไม่มีหลักฐานมันก็วุ่นวายแย่นะสิ!?"ขรรฟ้าโต้กลับไปอย่างฉะฉาน แม้เพื่อนเ้ากรรมคนนี้จะดูไม่ค่อยเหมือนจะมาช่วยสักเท่าไหร่ก็เถอะ!!
"หลักฐาน เหรอ? มีแค่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะเหลือหลักฐานคนทำผิดที่ไหนจะเหลือหลักฐานไว้มัดตัวเองกัน แค่ตึกทดสอบที่ถล่มลูกแก้วทดสอบที่แตก ความผิดปกติที่เกิดขึ้นพวกนี้ จะมีหลักฐานใดชัดไปกว่านี้อีก?"
"โอ้...แต่กฎไม่ได้ห้ามทำตึกถล่มและก็ไม่ได้ห้ามทำลูกแก้วแตกไม่ใช่เหรอ? ถ้าพูดถึงเื่ความผิดปกติเ้าเองก็ด้วยไม่ใช่เหรอ? มีใครหลอมธาตุ49ธาตุ แล้วมาทดสอบเข้าสถาบันผู้คุมส่งิญญาบ้าง? เฮอะ!!ถ้าจะหลอมธาตุเยอะขนาดนั้น ทำไมไม่ไปสถาบันผู้ผจญภัย!? ไม่แน่เ้าอาจจะใช้วิธีการบางอย่างก็ได้แล้วแบบนี้ข้าจะร้องเรียนว่าเ้าโกงได้หรือไม่"!!
"นี่เ้าคิดว่าข้าจะไม่ตบปากเ้ารึบังอาจมากล่าวหาคนอย่างข้า!!" ราทัน ชักมีน้ำโหเมื่อถูกจี้ตรงจุด!!
"โอ้...ยิ่งใหญ่เหลือเกิน"!?ขรรฟ้าไม่กลัวสักนิด
"งั้นข้าจะทำให้เ้าซาบซึ้งในความยิ่งใหญ่ของข้าเอง"!!!ราทัน เตรียมที่จะใช้กำลังหุบปากไอ้บ้าผู้นี้
"เฮอะ..กลัวตายล่ะ เข้ามาสิต่อให้จะใหญ่แค่ไหนข้าก็จะตัดให้มันขาดอยู่ดี" ขรรฟ้าไม่น้อยหน้าชักดาบออกมาทันที เขาไม่กลัวอัจฉริยะหน้าไหนอยู่แล้ว
"ผู้คุมส่งิญญาที่ต่อสู้กันภายในสถานศึกษาโดยไม่ได้รับอนุญาต จะถูกยกเลิก อัตลักษณ์ทันทีกลายเป็คนนอกไม่มีส่วนร่วมกับสถาบันผู้คุมส่งิญญาอีกต่อไป!!และสถานศึกษาคือพื้นที่พิเศษ หากมีหลักฐานว่าใครที่ไม่ใช่ผู้คุมส่งิญญาได้ปรากฏตัวขึ้นในสถานศึกษา ผู้พบเห็นสามารถสังหารได้ทันที"!!!รุ่นพี่มาลีประกาศด้วยเสียงเยือกเย็น อุณหภูมิโดยรอบลดลงกว่า 10 องศา โดยเฉพาะ ราทัน และ ขรรฟ้า ที่เตรียมจะปะทะรู้สึกเย็นะเืถึงกระดูกจำต้องหยุดการปะทะลงเช่นกัน!! รุ่นพี่มาลีส่งสายตาเยือกเย็นไปทาง ราทัน"หากยังมีใครสงสัยในกระบวนการทดสอบ เชิญไปถามข้อมูลเพิ่มเติมจาก ผอ. เซได้"!! "เอาล่ะแยกย้ายกันไป ผู้คุมส่งิญญา ที่จะได้เข้าเรียน 120คน จะมีชื่อติดไว้หน้าทางเข้าสถานศึกษาพรุ่งนี้เช้า"รุ่นพี่มาลีมองไปยังอัจฉริยะทั้ง5ของเธอทีละคน "พวกเธอ5คนตามมา"!!!?
"ฮึ หน้าเบื่อ!?" เด็กน้อยนิมิต เบ้ปาก ก่อนจะตามรุ่นพี่มาลีไปเธอคิดว่าจะได้ดูเื่สนุกแล้ว!!
ราทันได้เพียงยืนมองด้วยตาแดงก่ำ นังวัวแก่นั่นรู้ทั้งรู้ว่าข้าเป็ใครแต่ยังไม่ไว้หน้าข้า คอยดูต่อไปล่ะกัน เ้าได้สนุกแน่!! แล้วเ้าพวกนั้น!? ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าจะได้รับการปฏิบัติเป็พิเศษ!! แล้วข้าล่ะ!? ข้าเป็ใคร!! ทำไมข้าไม่ได้รับสิทธินั้น!? "ท่านอัจฉริยะสมบูรณ์ๆ"!! ในระหว่างที่ ราทัน กำลังจมอยู่กับความชิงชังนั้นมีเสียงดังขึ้นจากด้านข้าง!? "อย่ามายุ่งกับข้า"!ราทัน ตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์
"เอ่อ...นายท่านอัจฉริยะสมบูรณ์ข้า...ข้ามีแผนการดีๆที่จะทำลายเ้าบ้านนอกนั่น"!!? ชายที่ดูธรรมดาคนหนึ่งกล่าวและทำท่าทีจะกระซิบข้างหูแม้ตอนแรก ราทัน จะต่อต้านอยู่บ้าง เขารังเกียจที่จะใกล้ชิดกับสามัญชน แต่พอชายผู้นั้นบอกมีแผน!?ข้าจะยอมลดตัวสักครั้งก็แล้วกัน!!
"รุ่นพี่มาลีเราจะไปไหนกันหรือ!?"ฮาอินที่เดินมาได้สักระยะกล่าวถาม
"พวกเธอทั้ง5คืออัจฉริยะที่ทำคะแนนเต็มในการสอบรอบแรก ตามกฎจะสามารถเข้าเรียนได้เลยไม่จำเป็ต้องทดสอบอีกต่อไปแต่เบื้องบนสั่งการให้ปิดเื่นี้ไว้เป็ความลับ เพื่อความปลอดภัยของพวกเธอเองหวังว่าพวกเธอจะเข้าใจนะจ๊ะ"!!!
ทุกคนมองหน้ากันพวกเขารู้ประวัติการสอบได้คะแนนเต็มในรอบแรกของสถาบันผู้คุมส่งิญญาดีและแน่นอน!!ว่าทุกคนรู้ว่าตัวเองคืออัจฉริยะแต่ไม่คิดว่าจะเจออัจฉริยะระดับเดียวกันกับตัวเองคราวเดียวกันเยอะขนาดนี้!! ฮาอินก็ใเช่นกัน!! ที่รู้ว่าตัวเองเป็อัจฉริยะ!?
รุ่นพี่มาลียิ้ม"และทางสถานศึกษาจะหาอาจารย์ที่เหมาะสมมาให้ในวันพรุ่งนี้ส่วนคืนนี้พวกเธอจะต้องไปนอนที่ป่าช้ากังวลเป็การชั่วคราวนะจ๊ะ!?"!!
"ป่าช้ากังวล!!!!"4คนนอกจาก ฮาอิน ที่ยังงง ล้วนทวนคำพูดด้วยความใ!? ประหนึ่งว่าเป็สถานที่ที่น่ากลัวมาก!!
"แต่รุ่นพี่มาลีข้าขอไปรับิญญาผู้ช่วย มาก่อนได้หรือไม่!?" ฮาอินไม่สนใจหรอกว่าป่าช้ากังวล คืออะไร เพราะตอนนี้เขาต้องไปรับตัว ิญญาผู้ช่วยของเขาก่อน ป่านนี้คงจะคิดถึงเขาแย่แล้ว!?
"ยังไงก็ต้องผ่านทางนั้นอยู่แล้วงั้นก็ไปกันทั้งหมดเลยดีมั้ยจ๊ะ!?"รุ่นพี่มาลีหันไปมองอีก4คนด้วยรอยยิ้มหวาน
อังคาร"......."!?ธาราพยักหน้า "ไปสิ!!คุณหนูผู้นี้ก็อยากจะเห็นว่าิญญาตาบอดที่ไหนมาติดตามเ้าโง่นี่ได้!?" "โฮ่....ฮาอินเ้ามีิญญาผู้ช่วยแล้วรึ!!!ไม่ได้การในฐานะอัจฉริยะข้าคงต้องหาไว้บ้างแล้ว!?"
ในระหว่างทาง ฮาอินก็ได้รู้ว่าป่าช้ากังวล คือสิ่งใด!? อย่างที่รู้ว่าิญญาที่ไม่สามารถส่งสุคติได้จะถูกผนึกไว้แต่ก็ยังคงไว้ซึ่งอิสระ ไม่ได้จำกัดบริเวณแต่วิญาณบางตนแม้จะถูกผนึกแต่ยังคงไม่อาจแน่ใจได้!! จึงต้องนำไปไว้ในพื้นที่เฉพาะซึ่งก็คือ ป่าช้ากังวล!? และป่าช้ากังวลในสถานศึกษาวิญญูผ่านฟ้าคือ1ใน5 ป่าช้าที่ใหญ่ที่สุดบนน่านน้ำสีครามแห่งนี้ !!
"นี่เ้าดาบบ้าเ้ามาเข้าสถาบันผู้คุมส่งิญญาทำไม!?" สาวน้อยนิมิตถามหลังจากที่เค้นสมองคิดมาครึ่งวันแล้วก็ไม่อาจคาดเดาได้!?เมื่อมีคำถามนี้เกิดขึ้น ขรรฟ้าก็กลายเป็จุดสนใจทันที ไม่เว้นแม้แต่ ธาราที่สง่างามหรือ อังคารผู้เงียบขรึม ฮาอินก็อยากรู้เหมือนกันแต่เขาไม่อยากถาม!?มันเป็เื่ส่วนตัวคงไม่มีใครอยากละลาบละล้วงข้อมูลของผู้อื่น!?ยกเว้นไว้คนหนึ่ง!!
"ทำไม!? ข้าเข้าสถาบันผู้คุมส่งิญญาไม่ได้รึ!?"ขรรฟ้า ตอบอย่างขอไปที เห็นได้ชัดว่าเขาไม่้าบอก!?
"ฮึ...ถ้าอย่างนั้นคุณหนูผู้นี้จะเปลี่ยนคำถามก็ได้!! เ้าออกจากสถาบันผู้ใช้ดาบเพราะถูกผู้หญิงคนไหนทิ้งมาเหรอ?"
"............" ขรรฟ้า#&%@
"เห....เื่จริงอย่างนั้นเหรอ!?เธอเป็ใคร!? มีลักษณะอย่างไร!? บอกมานะ คุณหนูผู้นี้อยากรู้ บอกคุณหนูผู้นี้มาซะดีๆ!!"
"เฮอะ...รู้แค่ว่าเธอเป็คนที่โง่มากก็พอ!!"ขรรฟ้าแทบจะทนไม่ไหวแล้ว!? เขาไม่เคยเจอเด็กแบบนี้มาก่อน!?หากเธอไม่ใช่เด็กเขาคงชักดาบขึ้นมาแล้ว!!ฮาอินผู้ยืนมองก็ยังรู้สึกเห็นใจเพื่อนเ้ากรรมผู้นี้อยู่บ้าง
""ฮึ...คุณหนูผู้นี้รู้อยู่แล้วล่ะว่าเธอโง่มาก!!ไม่อย่างนั้นจะมาชอบคนบ้าอย่างเ้าได้อย่างไร!?"
"อ้ากกกก....ข้าไม่ไหวแล้วรุ่นพี่มาลีให้ข้าใช้กำลังเถอะ!! ข้าจะตีก้นสั่งสอนเด็กนี่สักครั้ง!?"#$@%&
"บังอาจ!!บังอาจว่าคุณหนูผู้นี้เป็เด็กเหรอ!! แน่จริงก็เข้ามาสิจะตีก้นคุณหนูผู้นี้ได้แค่ฝันคุณหนูผู้นี้จะทำให้ชื่อโง่ๆของเ้ากลายเป็ประวัติศาสตร์เดี๋ยวนี้แหละ!?"
"พอแล้วๆ อย่าทะเลาะกัน!!พวกเธอจะต้องอยู่ร่วมกันไปอีกนาน!?" รุ่นพี่มาลีจำเป็ต้องเข้ามาไกล่เกลี่ย!?"น้องสาวนิมิตจ้ะ!?"
"พี่สาวมาลีข้าไม่ผิดนะเ้าบ้านั่นบอกจะตีก้นข้านิ อย่าลงโทษข้าเลยนะ นะ นะ นะ!?" สาวน้อยนิมิต รีบออดอ้อน ทำตัวเป็เด็กดีทันที ดูเหมือนเธอจะกลัวรุ่นพี่มาลีจริงๆ!!สิ่งนี้ทำให้ทำให้ขรรฟ้า มีความสุขยิ่ง
รุ่นพี่มาลีอ่อนใจเธอไม่อาจหักใจลงโทษสาวน้อยที่น่ารักผู้นี้ได้!? "ได้จ้ะๆ คราวนี้พี่สาวจะไม่ลงโทษ แต่น้องสาวนิมิตจะตัดสินคนโดยที่ไม่เคยเห็นคนผู้นั้นไม่ถูกต้องนะจ๊ะ!! บางทีเธอผู้นั้นอาจไม่ได้โง่ แต่มีรสนิยมที่แปลกก็ได้!?"
"หรืออาจเป็คนสติไม่ดี!!"ธาราเอ่ยขึ้น!! เธอแค่หวังจะสอนมารยาทสังคมสาวน้อยนิมิตบ้าง!!
"บางทีอาจจะแค่หวังหลอกใช้พอหมดประโยชน์แล้วจากไปก็ได้!?" อังคารกล่าวขึ้น!!และคิดว่าเหตุผลของเขาสมควรใกล้เคียงที่สุด!!
"ข้าคิดว่า..."
"อ้ากกกกก....ฮาอินเ้าไม่ต้องพูดเอาดาบนี่ไปแล้วสังหารข้าเสียเถอะ!!!!"~~~~~~
818
