ระบบครองยุทธภพ

        บทที่ 48

        ถึงหมู่บ้านไร้นาม

        รถม้าวิ่งตรงเข้ามาภายในหมู่บ้านมันได้ผ่านทางประตูหลังเข้ามาสู่บริเวณด้านในดวงตามากมายหันมาจ้องมองแขกที่เข้ามาเยือนภายในฤดูหนาว 

        ผู้คนมากมายภายในหมู่บ้านให้ความสนใจอยู่เคียงครู่นึงเท่านั้นก่อนที่พวกเขานั้นจะหันกลับไปสนใจกับสิ่งที่ตนเองกระทำอยู่ถึงอย่างไรแขกที่มาเยือนภายในฤดูหนาวมันก็เป็นเรื่องที่แปลกแต่ดูเหมือนว่ามันก็ยังไม่แปลกมากที่สุด 

        ทั้งสามที่กำลังนั่งอยู่บริเวณด้านหน้ารถทำการใช้ดวงตาของตัวเองสังเกตผู้คนภายในหมู่บ้านแห่งนี้ 

        บุคคลภายในหมู่บ้านแห่งนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นคนที่มีวรยุทธเสียส่วนใหญ่ 

        หลี่หยางที่กำลังนั่งอยู่ตรงกลางใช้ดวงตากวาดไปมองมันปรากฏภาพระบบขึ้นมาจำนวนมาก

        ---

        ชื่อ ชาวบ้าน       LV.25

        เผ่ามนุษย์       เพศ ชาย

        HP[640/640]

        --

        ---

        ชื่อ ชาวบ้าน       LV.28

        เผ่ามนุษย์       เพศ ชาย

        HP[700/700]

        --

         ---

        ชื่อ ชาวบ้าน       LV.6

        เผ่ามนุษย์       เพศ หญิง

        HP[110/110]

        -

        ‘ ดูเหมือนว่าที่บอกว่าภายในหมู่บ้านแห่งนี้เป็นหมู่บ้านของจอมยุทธจะเป็นแบบนั้นจริงๆสินะผู้คนส่วนใหญ่ภายในนี้ล้วนแล้วแต่มีฝีมือระดับนึงทั้งนั้น ’

        ‘ แต่การที่มีคนที่มีฝีมือมากมายขนาดนี้ภายในหมู่บ้านมันเองก็เป็นตัวย้ำเตือนเช่นเดียวกันว่าเราไม่ควรประมาท’หลี่หยางเข้าใจสถานการณ์ได้ในทันทีหลังจากที่เขาทำการเข้ามาภายในหมู่บ้านแห่งนี้แล้วได้มองเห็นว่าผู้คนภายในหมู่บ้านล้วนแล้วแต่เป็นคนที่มีฝีมือระดับหนึ่ง 

        ตอนแรกอี้ชิงที่เขาทำการเลือกมาที่หมู่บ้านแห่งนี้มันเองก็เป็นเพราะว่าสมาคมที่ทำการตั้งอยู่ภายในหมู่บ้านแห่งนี้เป็นสมาคมจอมยุทธหนึ่งในสาขาใหญ่ของดินแดนห้าธาตุ 

        ถือได้ว่าเป็นสถานที่ที่มีประสิทธิภาพมากหนึ่งสถานที่เลยทีเดียวเพราะแบบนั้นการที่มาดำเนินการในสถานที่อันนี้น่าจะเป็นผลดีมากที่สุด

        มันเป็นเหตุผลแรกแต่ว่ามันก็ยังมีเหตุผลอื่นอีกตรงที่ว่าหมู่บ้านแห่งนี้เป็นหมู่บ้านพี่ไม่ได้โดนควบคุมโดยอำนาจของราชสำนัก 

        เพราะว่าไม่ได้โดนควบคุมภายในอำนาจของราชสำนักมันน่าจะเป็นการดีสำหรับพวกเขาในตอนนี้แม้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่เมืองหลอมโลหะมันจะไม่มีผู้ใดรู้ว่าเป็นฝีมือของพวกเขา

        อย่างไรเสียก็ไม่สามารถวางใจได้การที่เลือกมาที่หมู่บ้านที่ไม่มีขุนนางอยู่แล้วก็ไม่มีอำนาจของราชสำนักเข้ามาข้องเกี่ยวมันน่าจะเป็นการดีสำหรับพวกเขา 

        แล้วมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆผ่านเข้าเมืองมาอย่างง่ายดายคนส่วนใหญ่สนใจเขาเพียงแค่เล็กน้อยแล้วก็กลับไปทำหน้าที่ของตนเอง

        อย่างไรเสียหมู่บ้านแห่งนี้การที่มีชาวยุทธเข้ามาเยี่ยมเยียนมันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วตัวเขาเลยให้ความสนใจเพียงแค่ครู่เดียวแล้วก็กลับไปทำงานของตนเองต่อ

        รถม้าวิ่งตรงเข้ามาบริเวณใจกลางหมู่บ้านบริเวณกลางหมู่บ้านถนนเส้นใหญ่เส้นนี้มันจะมีหนึ่งอย่างที่เป็นจุดเด่นของหมู่บ้านแห่งนี้เลย

        มันเป็นหอสูงขนาดใหญ่ที่มีความสูงประมาณสี่ถึงห้าชั้นสถานที่แห่งนี้เป็นเหมือนกับศูนย์กลางของหมู่บ้านตั้งอยู่ใจกลางและมีผู้คนมากมายเดินเข้าออก 

        บริเวณหน้าหอขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บริเวณใจกลางหมู่บ้านมันมีป้ายขนาดใหญ่ที่มันติดเอาไว้อยู่

        ป้ายแผ่นหยกขนาดใหญ่ที่ถูกสลักเอาไว้เป็นตัวอักษรว่าสมาพันธ์จอมยุทธหมู่บ้านไร้นาม 

        เป็นตัวบ่งบอกที่ทำให้เขานั่งได้รู้ว่าสิ่งที่มันอยู่ด้านหน้าของเขาในตอนนี้มันคือสมาพันธ์จอมยุทธที่เขานั้นกำลังเดินทางมาหา 

        รถม้าที่พวกเขากำลังนั่งอยู่ชะลอตัวเล็กน้อย เพราะว่าหลันเซ่อเขานั้นรู้ดีว่านายน้อยของตนเองคงจะอยากมองดูสมาคมจอมยุทธสังเกตได้จากท่าทางของผู้เป็นนายที่มองไปที่มันอย่างไม่ละสายตาและให้ความสนใจกับมันเป็นอย่างมาก 

        หลี่หยางกำลังใช้ดวงตาของตนเองจ้องมองสิ่งที่ตัวของเขานั้นมองเห็นนั่นก็คือร่างของผู้คนมากมาย ที่กำลังเดินผ่านไปผ่านมาเข้าออกสถานที่แห่งนั้น 

        จากการที่ใช้ดวงตาของตนเองสังเกตสิ่งที่เขาพบเห็นนั่นก็คือคนเหล่านั้นล้วนแล้วแต่เป็นจอมยุทธที่เดินทางมาจากแห่งหน 

        ในขณะเดียวกันระดับเลเวลของมันที่แสดงตรงหน้าของเขามันก็เป็นระดับที่ไม่ใช่น้อยเลยทีเดียว 

         ---

        ชื่อจอมยุทธ์เดินทาง    LV.61

        เผ่ามนุษย์       เพศ ชาย

        HP[2640/2640]

        --

        ---

        ชื่อจอมยุทธ์เดินทาง LV.57

        เผ่ามนุษย์       เพศ ชาย

        HP[2440/2440]

        --

        ---

        ชื่อ  จอมยุทธ์เดินทาง      LV.50

        เผ่ามนุษย์       เพศ ชาย

        HP[1640/1640]

        --

        ‘ ว่าแล้วเชียวพวกคนของสมาคมจอมยุทธน่าจะมีคนที่มีระดับเทียบเท่ากับเราและบางทีก็สูงกว่าเราอยู่ด้วยอย่างไรเสียคนของสมาคมมันก็แข็งแกร่งมากกว่าพวกทหารในกองทัพสินะ ’ความจริงในข้อนี้เขาได้ล่วงรู้หลังจากที่เดินทางมาถึงสมาคม 

        สมาพันธ์จอมยุทธสถานที่แห่งนี้รวบรวมคนแข็งแกร่งเอาไว้มากมายหลังจากที่ตัวของเขาใช้ดวงตาของตนเองมองดูและก็สามารถตระหนักรู้ได้ในทันทีว่าคนพวกนั้นล้วนแล้วแต่เป็นคนแข็งแกร่งที่พวกกองทัพนั้นมีน้อยเป็นอย่างมาก 

        อย่างไรเสียคนพวกนี้ก็ไม่ได้ขึ้นตรงกับกองทัพสมาพันธุจอมยุทธเป็นสิ่งที่เป็นกลางระหว่าง 10ดินแดนเพราะแบบนั้นเลยไม่มีผู้ใดที่เข้ามาก้าวก่าย 

        หลี่หยางกำลังนั่งอยู่หลังจากที่ใช้ดวงตาของตัวเองมองดูมันมากพอแล้วเลยทำการหันกลับไปถามผู้ที่นั่งอยู่ข้างกาย “ แล้วพวกเราจะเดินทางไปไหนก่อน ” 

        เขารู้ดีว่าแม้ว่าสมาพันธ์จอมยุทธจะตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าของพวกเขาในขณะเดียวกันมันก็ไม่ใช่ว่าพวกเขานั้นจะสามารถเดินเข้าไปภายในสถานที่แห่งนั้นได้เลยทันที 

        หลี่หยางฉันรู้ดีว่ามันมีเรื่องราวที่เขาจำเป็นจะต้องจัดการและเตรียมการก่อนที่จะทำการเดินเข้าไปภายในสมาพันธ์จอมยุทธ 

        อี้ชิงกำลังนั่งอยู่ทำการพูดขึ้นอย่างรวดเร็ว “ อย่างแรกพวกเราต้องหาโรงเตี๊ยมก่อนขอรับหลังจากนั้นค่อยทำการเดินทางมาที่สถานที่แห่งนี้ ”

        หลี่หยางได้ฟังเช่นนั้นเลยใช้ดวงตาของตัวเองมองขึ้นไปด้านบนหลังจากที่ใช้ดวงตามองขึ้นไปด้านบนพบเห็นว่าตอนนี้ยังเป็นช่วงเวลาในยามเช้าอยู่ 

        เมื่อลองคิดคำนวณเวลาดูแล้ว หลี่หยางคำนวณว่าใช้เวลาในการจัดการน่าจะประมาณครึ่งวันเขาน่าจะมาถึงสถานที่แห่งนี้ได้แล้วก็เริ่มลงทะเบียนในยามบ่าย

        หลี่หยางทำการหันไปแล้วก็พยักหน้า 

        หลังจากนั้นแสดงใบหน้าเรียบเฉยรถม้าได้ทำการวิ่งต่อไปมุ่งตรงไปยังเส้นทางด้านหน้าอีกครั้ง

        วิ่งตรงต่อไปอีกสักพักพบเห็นว่าหมู่บ้านแห่งนี้มีความกว้างขวางมากพอสมควรหมู่บ้านแห่งนี้มีความกว้างขวางไม่ได้เพียงแค่นั้นผู้คนอย่างมากมายในตอนนี้จะเป็นช่วงฤดูหนาวแต่ว่าผู้คนยังเดินไปมามากมายขนาดนี้

        หลี่หยางกำลังนั่งอยู่บนรถม้าที่โยกโยกไปมาทำการพูดขึ้นกับผู้ที่อยู่สองข้างกายของตนเอง“ เจ้าคิดว่านี่มีอันใดหรือไม่ เหตุใดผู้คนถึงมากมายเพียงนี้ ” 

        หลี่หยางสังเกตเห็นข้อประหลาดในข้อนี้ที่ว่ารอบบริเวณนั้นเต็มไปด้วยผู้คนมากมายมองเห็นก็คาดคะเนว่าน่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้น 

        แม้ว่าจะไม่เคยเดินทางมาที่สถานที่แห่งนี้มาก่อนว่าจากการที่มองด้วยสายตาเขาคาดการณ์ว่าแม้ว่าหมู่บ้านแห่งนี้จะเป็นที่รวมตัวของเหล่าชาวยุทธแต่คนก็ไม่น่าจะมากมายขนาดนี้ 

        ในช่วงเวลานี้ที่เป็นช่วงเวลาหน้าหนาวเพราะแบบนั้นผู้คนจะมามากมายขนาดนี้ก็คงจะเป็นเรื่องที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นเหตุผลที่ได้เพียงอย่างเดียวก็คือมันอาจจะมีเรื่องราวสำคัญบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้นเลยมีผู้คนมากมายเดินทางมารวมตัวกันเช่นนี้ 

        อี้ชิงที่กำลังนั่งอยู่ทำการพูดขึ้น “ข้าเองก็ไม่รู้เช่นเดียวกันขอรับ แต่จะว่าไปผู้คนก็มากมายกว่าที่คาดคิดจริงๆ ”

        ในขณะที่เขากำลังพูดเขาก็ใช้ดวงตาของตนเองมองไปทางด้านซ้ายและขวาเพื่อที่จะทำการใช้ดวงตาสำรวจผู้คนที่อยู่บริเวณรอบรอบร่างกาย

        ปรากฏว่ามีผู้คนจำนวนเยอะจริงๆที่เดินทางเข้ามาภายในเมืองแห่งนี้ทั้งที่เป็นฤดูหนาว 

        แม้ว่าจะเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจจนทำให้พวกเขานั้นต้องตั้งข้อสงสัยแต่ว่าหลังจากนั้นเขาก็ทำการเก็บความรู้สึกของตนเองเอาไว้และก็เดินทางตรงไปยังโรงเตี๊ยมต่อ 

        เดินทางไปยังโรงเตี๊ยม 

        เป็นโรงเตี๊ยมขนาดใหญ่ของหมู่บ้านแห่งนี้ผู้คนมากมายส่วนใหญ่จะทำการมาพักที่โรงเตี๊ยมแห่งนี้ทางการบริการและก็ห้องพักทุกอย่างล้วนแล้วแต่เป็นชั้นยอด 

        แม้ว่าหมู่บ้านแห่งนี้จะเป็นหมู่บ้านที่ไม่ใช่เมืองแต่ว่าโรงเตี๊ยมมันก็เป็นโรงเตี๊ยมที่ยอดเยี่ยมชื่อว่าโรงเตี๊ยมมังกรทอง 

        พวกเขาได้ทำการเดินทางเข้าไปภายในโรงเตี๊ยมและก็ทำการจัดการเช่าห้องแล้วก็ย้ายของตัวเองเข้าไปพักภายในห้องยัง

        การทุกอย่างเสร็จก็เป็นช่วงเวลาในยามประมาณเที่ยงวันพอดีทั้งสี่มานั่งกินอาหารกันภายในห้อง 

        หลังจากที่ทำการกินอาหารมื้อกลางวันจนเสร็จได้เดินออกไปสำรวจภายในหมู่บ้านแห่งนี้ 

        อี้ชิงได้ทำการเดินภายในขั้นของตนเองมุ่งตรงไปยังสถานที่แห่งหนึ่งเพื่อไม่ได้ดูความอัศจรรย์ของสถานที่แห่งนี้

        เมื่อทำการเดินตรงไปบริเวณเกือบจะใจกลางหมู่บ้านไปที่บริเวณลำธารขนาดใหญ่ที่ตัดผ่านหมู่บ้านไร้นาม

        ลำธารแห่งนี้เป็นลำธารที่มีน้ำใสๆไหลเชี่ยวมีสะพานขนาดใหญ่ตัดผ่านแต่เมื่อทำการเดินทางมาถึงสถานที่แห่งนี้หลี่หยางแสดงใบหน้าตกตะลึงอย่างที่ผู้ติดตามของเขานั้นหวังเอาไว้จริงๆ

        หลี่หยางตาทั้งสองข้างเบิกกว้างจ้องมองไปที่ภาพที่อยู่ด้านหน้าของตนเองไม่เคยเห็นเช่นนี้มาก่อนสิ่งที่อยู่ด้านหน้าของเขาในตอนนี้ 

        มันเป็นก้อนศิลาขนาดใหญ่ที่มีผิวสีแดงเพลิงกำลังรออยู่บริเวณด้านบนของลำธารขนาดใหญ่มันเป็นหินสีแดงเพลิงที่กำลังปลดปล่อยพลังออร่าบางอย่างออกมาจากตัวมันปกคลุมทั่วทั้งน้ำ 

        หลี่หยางอ้าปากค้างก่อนที่จะทำการพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตกตะลึง“ เจ้านั่นมันอันใดกัน ”

        อี้ชิงที่กำลังยืนอยู่ข้างกายทำการยกยิ้มแล้วก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย“ สิ่งนั้นเรียกว่าหินธาตุสมดุลขอรับ ” 

        หลี่หยางเมื่อได้ยินเช่นนั้นยิ่งทำการหรี่ดวงตาทั้งสองข้างของตนเองเล็กลงจ้องมองไปที่เป้าหมายด้านหน้ามากขึ้นมันปรากฏข้อความของระบบขึ้นมา

         ---

        ชื่อไอเทมหินธาตุสมดุล ระดับ ไม่สามารถระบุ

        คุณสมบัติ หินที่จะปลดปล่อยพลังสมดุลออกมาจากตัวของมันและเปลี่ยนคุณสมบัติไปตามสภาพอากาศบริเวณรอบๆ

        ---

        จบบท